Австралия саяхатшысы: көз дәрігері, саясаткер және әлеуметтік реформатор.
David Tonkin
Австралиялық саяхатшы Тонкиннің қоғамдық қызметі, соқырлықтың алдын алу және көз ауруларын тексерудегі үлесі. Либералды партиядағы мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық саясаткер
Australian politician
Тонкиннің үлкен қауымға көмектесуге арналған адалдығы Аделаида қалалық ауруханаларындағы көз хирургі ретіндегі құрметті қызметімен және «Арыстар клубы» арқылы Австралиядағы глаукоманы тексерудің алғашқы мемлекеттік бағдарламасын бастауымен көрінді. 1962 жылы Тонкин Австралия Соқырлықтан сақтау қоры SA Inc. атқарушы директоры болды.
Tonkin's dedication to aiding the wider community was manifest through his honorary service as an eye surgeon to Adelaide public hospitals and through the initiation, through the Lions Club, of Australia's first public screening programme for glaucoma. In 1962 Tonkin became executive director of the Australian Foundation for Prevention of Blindness SA Inc.
Мансап
Жас кезінен бастап Тонкин Либералды және Елдік Лиганың (ЛКЛ) қолдаушысы болды, 1939 жылғы сайлауда партия үшін дауыс беру қағидаларын түсіндіретін карточкаларды таратты. Аделаида қоғамындағы ықпалдылығы мен қоғамдық қызметі оны ЛКЛ-ға өте лайықты кандидат етті. 1968 жылы ол премьер-министр Дон Данстанға Норвудтағы орын үшін сәтсіз қарсы тұрды, ал 1970 жылғы сайлауда Данстанның Норвуд округінен кейін орналасқан Брагг округіне алғашқы депутат болып сайланды. Тонкин тез арада ЛКЛ-дың прогрессивті мүшесі ретінде танылды. Ол бұрынғы премьер-министр Стил Холл құрған Либералды қозғалыстың ерте жақтаушысы болды, бірақ Либералды қозғалыс ЛКЛ-дан бөлінген кезде Тонкин Лигада қалып қойды. Тонкин 1974 жылы бүкіл елде танымал болды, ол Австралиядағы алғашқы жыныстық дискриминацияға қарсы заң жобасын сәтті ұсынды. Бір жылдан кейін бұл танымалдылық оны Брюс Истикке Либералды партияның Оңтүстік Австралия филиалының басшылығы үшін күресуге итермеледі. Истик қанағаттанбағаннан кейін Тонкин жетекші болды. Жеке басшы ретінде Тонкин Либералды қозғалысты Либералды партияға қайтару арқылы партия ішіндегі келіспеушіліктерді жазысуға тырысты. Либералды партия 1977 жылғы сайлауда жеңіліске ұшыраса да (Данстанның үкіметі сайлаушылар арасында әлі де беделді болды, ал ЛКЛ-дың бөлінуінің естеліктері әлі де жақсы сақталған), олар 1979 жылғы сайлауда Лейбористер партиясына қарсы жеңіске жетті, оларға қысқа мерзімге Дес Коркоран жетекшілік етті. Бұл сайлауда Либералды партия екі партияның дауысының 55 пайызын жеңіп, 8 пайыздан астам дауыс жинады. Бұл сол кездегі ең ірі екі партиялық жеңіс болды, 1973 жылы Лейбористер партиясы 54,5 пайыз дауыс жинағаннан асып түсті. Бұл Австралияның қалған бөлігінде берік көпшілік үкімет құруға жеткілікті болғанымен, Либералды партия Аделаидада тек 13 орынды жеңіп алды. Нәтижесінде олар 47 орынның 25-ін ғана жеңіп алды, бұл жалғыз өзі билік ету үшін қажетті орыннан екі есе көп. Дегенмен, бұл Оңтүстік Австралиядағы басты лейборист емес партияның ең көп орынды жеңіп алуы және оның алдыңғы партиясы ЛКЛ 1959 жылы екі партияның дауысының 50,3 пайызын жеңіп алғаннан бергі ең үлкен жеңісі болды. Өмірлік қиындықтармен күресіп жатқан Тонкиннің көпшілігі 1980 жылы сот шешімімен Данстанның бұрынғы Норвуд округіндегі Либералды партияның жеңісі күштен шығарылғаннан кейін одан да азайды, және Лейбористер партиясы келесі қосымша сайлауда оны қайта жеңіп алды. Нәтижесінде Тонкин тек бір орынның аз ғана басымдылығына ие болды.
From a young age, Tonkin was a supporter of the Liberal and Country League (LCL), handing out how to vote cards at the 1939 election for the party. His prominence in Adelaide society and his community service made him an ideal LCL candidate. In 1968, he unsuccessfully challenged Premier Don Dunstan in Dunstan's seat of Norwood before becoming the first member for the adjacent seat of Bragg at the 1970 election. Tonkin quickly gained a reputation as a progressive member of the LCL. He was an early supporter of the Liberal Movement faction created by former premier Steele Hall, although Tonkin remained with the LCL when the Liberal Movement split from it. Tonkin gained statewide prominence in 1974, when he successfully introduced a private member's bill to outlaw sex discrimination, the first such law in Australia. A year later, this prominence led him to challenge Bruce Eastick for the leadership of what by then had become the South Australia branch of the Liberal Party. Tonkin became leader after Eastick stood aside. As leader, Tonkin worked toward healing the internal party wounds by coaxing the Liberal Movement back into the Liberal fold. Although the Liberals lost the 1977 election (Dunstan's government remained fairly popular with voters, and memories of the LCL split were still vivid), they easily won the 1979 election against Labor, briefly led by Des Corcoran. At that election, the Liberals won 55 percent of the two party vote on a swing of over eight percent. At the time, this was the largest two party victory for any party since the end of the Playmander, exceeding Labor taking 54.5 percent in 1973. While this would have normally been enough for a strong majority government in the rest of Australia, the Liberals won only 13 seats in Adelaide. As a result, they only won 25 of 47 seats, just two more than needed to govern alone. Even so, it was the first time that the main non Labor party in South Australia had won a majority of the two party vote while also winning the most seats since its predecessor, the LCL, won 50.3 percent of the two party vote in 1959. Already governing on a knife edge, Tonkin's majority became even slimmer in 1980 after a court decision threw out a Liberal victory in Dunstan's old seat Norwood, and Labor regained it in the ensuing by election. As a result, Tonkin found himself with a bare majority of one seat.
Премьер-министр
Тонкин өзінің мемлекеттік қазынашы қызметін атқарып, салықтық консервативтілікті әлеуметтік прогрессивті реформаларды жүзеге асырумен үйлестірді. Осы бағытта Тонкин мемлекеттік қызметке елеулі қысқартулар жасады, бұл оған кәсіподақтардың наразылығын тудырды, ал осының нәтижесінде жер құқығы туралы заң қабылданып, Оңтүстік Австралияның 10 пайызы Питжантжаджара халқына қайтарылды. Басқа да маңызды шараларға Олимпиада бөгетіндегі (Roxby Downs) мыс және уран кенішін дамыту, оның бұрынғы кемсітуге қарсы шараларын физикалық мүмкіндігі шектеулі адамдарды қамтуға кеңейту, Этникалық істер комиссиясын құру және кездейсоқ тыныс тексеруді (RBT) енгізу кірді. 1982 жылғы сайлауда қайта сайлануға ұмтылған Тонкинге Оңтүстік Австралияның БАҚ өкілдері қолдау көрсетті. Алайда, экономика 1980 жылдардың басындағы рецессияның салдарынан қиындыққа тап болды. 1982 жылғы Флори штатындағы қосымша сайлауда үкімет үлкен дауыс жоғалтты, екі айдан кейін Джон Бэннон басқаратын Еңбек партиясына штаттық сайлауда шамалы есебімен жеңіліс тиді. Тонкин жүрек ауруына байланысты парламенттен қысқа уақыттан кейін кетіп қалды. Грэхам Ингерсон келесі қосымша сайлауда либералдардың орынды оңай сақтап қалды. 2022 жылы Стивен Маршаллдың жеңіліске ұшырағанға дейін Тонкин Оңтүстік Австралиядағы басты Еңбек емес партия Либералды туын қабылдағаннан бері кем дегенде толық мерзімге қызмет атқарған жалғыз Еңбек емес премьер-министр болды.
Also serving as his own state Treasurer, Tonkin combined fiscal conservatism with implementing socially progressive reforms. In the former, Tonkin made significant cuts to the public service, earning him the enmity of the unions, while an example of the latter was the passage of the land rights bill and the return to the Pitjantjatjara people of 10 per cent of South Australia's area. Other significant actions include the development of the copper and uranium mine at Olympic Dam (Roxby Downs), extending his earlier anti discrimination provisions to include physical disability, establishing the Ethnic Affairs Commission and introducing random breath testing (RBT). Bidding for re election at the 1982 election, Tonkin had support of the South Australian media. However, the economy was hit by the early 1980s recession. The government suffered a large swing at the 1982 Florey state by election before narrowly losing the state election two months later to Labor led by John Bannon. Tonkin resigned from parliament shortly after following a heart complaint. Graham Ingerson easily retained the seat for the Liberals at the ensuing by election. Until the defeat of Steven Marshall in 2022, Tonkin was the only non Labor Premier to have served for at least a full term since the main non Labor party in South Australia adopted the Liberal banner.
Саясатта
Соңынан Тонкин офтальмология саласына қайта оралып, түрлі мемлекеттік және қоғамдық ұйымдарда әртүрлі лауазымдарда қызмет етті, оның ішінде 1985-1986 жылдары Мемлекеттік опера басқармасының төрағасы, ал Стурт футбол клубының вице-президенті болды. 1986 жылы ол Лондонға тағайындалып, Ұлттар Достастығы Парламенттік қауымдастығының Бас хатшысы қызметін атқарды. 1992 жылы Австралияға оралған Тонкин 1993 жылы Австралия орденінің офицері атағын алды және 1994-1996 жылдары Оңтүстік Австралия кинокорпорациясының төрағасы болды. 1996 жылы өткен инсульт оның сөйлеу қабілетіне қатысты үлкен зардаптар келтіріп, зейнетке шығуға мәжбүр етті. 2000 жылы Премьер-министр Джон Говард Тонкинге Либералдық партияның ең үлкен жетістіктері үшін сыйлық берді және ол 2000 жылдың 2 қазанында Оңтүстік Австралиядағы Баросса аңғарындағы Менглер төбесінде музыка фестиваліне қатысып жатқанда ұйқыда қайтыс болды. Оның артында әйелі Пру, алты баласы және 10 немересі қалды. Оның қазасынан кейін Питжантжаджара халқы Тонкинге құрмет көрсетіп, ешбір либерал саясаткер аборигендер үшін одан көп жұмыс істемегенін айтты. Басқалары ол 1982 жылғы сайлауды жеңіліске ұшыратты, себебі ол табысты саясаткерлерге қажетті қатыгездікке ие болмады деді. Брэгг сайлау округі кеңсесіндегі кеңес бөлмесі оның құрметіне аталды. Сонымен қатар, Оңтүстік Австралия жас либералдық қозғалысы оның құрметіне арналған естелік кешін жыл сайын өткізеді.
Subsequently, Tonkin returned to ophthalmology and served in various capacities in different government and community organisations, including chairman of the board of the State Opera from 1985 to 1986 and vice president of Sturt Football Club. In 1986, he assumed the London based position of Secretary General of the Commonwealth Parliamentary Association. Returning to Australia in 1992, Tonkin was made an Officer of the Order of Australia in 1993 and served as chairman of the South Australian Film Corporation from 1994 to 1996. A stroke in 1996 permanently affected his speech and forced him into retirement. Tonkin was awarded the Liberal Party's outstanding achievement award in 2000 by Prime Minister John Howard and died in his sleep at Mengler Hill, Barossa Valley, South Australia, on 2 October 2000 while attending a music festival. He was survived by his wife Prue, six children and 10 grandchildren. Following his death, the Pitjantjatjara people paid tribute to Tonkin, stating that no Liberal politician had done as much for Aboriginal people. Others stated that he lost the 1982 election because he lacked the ruthlessness required of successful politicians. The Board Room in the Bragg Electorate Office is named in his honour. In addition, a Memorial Dinner in his name is also now held each year by The South Australian Young Liberal Movement.