Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс кемесі U-464

Кіріспе

Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі неміс суасты қайығы

Неміс суасты қайығы U 464 – нацистік Германияның Кригсмарине әскери-теңіз күштерінің XIV типті жабдықтау және толықтыру U қайығы ("Milchkuh") болды. Оның корпусы 1941 жылғы 18 наурызда Киль қаласындағы Deutsche Werke кеме құрылыс зауытында 295 нөмірлі кеме ретінде салынды. 1941 жылғы 20 желтоқсанда суға түсіріліп, 1942 жылғы 30 сәуірде капитан-лейтенант Отто Хармс басқаруымен құрамына қабылданды. Ол қайықтың барлық қызмет мерзімі бойында басшылықты өз қолында ұстады. Қайық 4-ші суасты қайық флотилиясында оқу-жаттығудан өтіп, содан кейін операциялар үшін 10-шы флотилияға көшті.

Дизайн

XIV типті неміс суасты кемелері IXD типті суасты кемелерінің негізінде жасалған қысқартылған нұсқалары болды. U 464 су бетінде болғанда суыруы , ал су астында болғанда суыруы құрады. Суасты кемесінің жалпы ұзындығы , қысым корпусының ұзындығы , ені , биіктігі және суға бату тереңдігі құрады. Суасты кемесі екі Germaniawerft күшейтілген төрт тактілі, алты цилиндрлі дизель қозғалтқышымен жабдықталған, олардың жалпы қуаты су бетінде жұмыс істеу үшін болды, екі Siemens Schuckert 2 GU 345/38 8 қос әрекетті электр моторлары су астында жұмыс істеу үшін жалпы қуаты құрады. Онда екі шахта және екі винт болды. Кеме 2500 оқпен екі SK C/30 және 3000 оқпен бір C/30 зениттік пулеметтерімен қаруланған, бірақ торпеда түтіктеріне немесе палубалық қаруларына ие болған жоқ. Кеменің экипажы елу үш адамды құрады.

Операциялық мансап

U 464 кемесі алғашқы өріс шабуылында жоғалып кетті. Көмекші кеме болғандықтан, ол жақын шайқастардан қашып өтті. Ол 1942 жылдың 9 тамызында Германияның Киль қаласынан Норвегияның Берген қаласына өтті.

Бірінші және жалғыз патруль

U 464 кемесі 1942 жылдың 14 тамызында Бергеннен алғашқы патрульге шықты. 20-сы күні Исландияның оңтүстік-оңтүстік-шығысында VP 73 американдық PBY Catalina ұшағы шабуыл жасады. Екі экипаж мүшесі қаза тапты, 52 адам аман қалды. Ұшақ барлық бомбаларын тастағанмен, кемені батырмады, ол сегіз түйінмен жүре алды, бірақ суға сүңгігіш болмады. Маңында көптеген кемелер мен ұшақтар болғандықтан және жағдайдың үмітсіз екенін түсінген Хармс исландтық 60 БРТ сыйымдылығы бар Skaftfellingur траулерінің жанында кемені батыруға шешім қабылдады. Одан кейін не болғаны әлі де даулы. "Uboat.net" сайтындағы "ағылшын және исландтық дереккөздері" 52 неміс су асты кемешісін балық аулау қайығының жеті адамнан тұратын экипажы жинап алғанын, оларды қайықтың алғы бөлігіне отырғызып, көпірдегі пулеметпен күзеткенін айтады. Кейін сол күні олар британдық эсминецтер жұбына жеткізілді. Kriegsmarine ресми түрде басқа нұсқаны жариялады: U-кеме экипажы күшпен траулерге отырған, экипажын тұтқындаған, Германияға бет алған, бірақ эсминецтер тоқтатып, тұтқынға алған. 1999 жылдың шілдесінде Германияның әскери-теңіз күштерінің су асты кемелері эскадрильясы Рейкьявикке U-кеме экипажын құтқарған исланд теңізшілерін құттықтау үшін келді. 1942 жылы капитан (кейін адмирал) Дэниел В. Галерей Исландияның Кефлавик қаласындағы АҚШ-тың PBY-ға қарсы су асты кемелерінің базасының командирі болды. Оның 1976 жылғы "Clear The Decks" кітабының 1-тарауында исландтық траулермен болған U 464 оқиғасының егжей-тегжейлі сипаттамасы берілген, ол Kriegsmarine есебін растайды. Анықтама: U 464 Галерейдің PBY эскадрильясы батырған сегіз U-кеменің алғашқысы болды. Бұрынғы сәтсіз шабуылдардың нәтижесінде Галерей базасындағы офицерлер клубын жапты. Клуб жабық болған кезде лейтенант Хопгуд Англиядан келе жатқан конвоймен кездесуге бара жатып, U 464 конвойдан шығып, суға батып кетпеу үшін оны істен шығарды, бірақ су бетінде қиындықпен ғана жүре алды. Хопгуд алғашқы шабуылда барлық тереңдік зарядтарын жұмсады, ал оның жалғыз .30 калибрлі пулеметі су асты кемесінің қалың қабығы мен күшті зениттік артиллериясына қарсы тиімсіз болды. Жаман ауа райында су асты кемесі бізді айналып келе жатқан ұшақтан тұманға кіріп, қашып кетті. Содан кейін британдық эсминец Хоппидің радио хабарламасына жауап ретінде конвойды толық жылдамдықпен тастап кетті. Хопгуд конвойға қарай ұшып, жылдамдығын жоғалтқан эсминецті тауып, оған бағытты көрсетіп, содан кейін қайтадан U-кемені іздеуге ұшты. Бұл кезде тұман көтеріліп, ол бірнеше шақырым қашықтықтағы исландтық балық аулау кемесіне қарай бет алған су асты кемені тапты. Хопгуд айналып келгенде, су асты кеме шағын траулерге жақындады, нацистер балық аулау кемесіне өтіп, U-кемені тастап, батырды және Германияға бағыт қойды. Хоппи радио арқылы осы оқиға туралы хабарлап, келесі бірнеше сағатты траулер мен қарсы келе жатқан эсминец арасында жүріп, эсминецке бағыт көрсетумен өткізді. Бұл Англиядағы барлық RAF және Корольдік теңіз күштерінің операциялық бөлмелерінде, сондай-ақ Исландиядағы біздің бөлмелерімізде қызықты үш сағат болды. Hoppy-ның алғашқы хабарламалары оның қолында істен шыққан кеме бар екенін, бірақ оны аяқтауға болмайтынын хабарлағандықтан, Англиядағы барлық адамдар операциялық бөлмелерге жиналды. Таң бойы вице-адмиралдар, әуе маршалдары және олардың штабтары теңіздегі оқиғаларды тыңдап, радиоға құлақ қойып отырды. Hoppy-ның соңғы радио хабарламалары ресми тілдің шедеврлері болды, олар өтетін оқиғаның барлық маңызды бөлшектерін қысқаша, анық және толық сипаттады. Соңында ол біз күткен маңызды хабарламамен келді: "Эсминец траулерге жақындады және елу екі тұтқынды алып кетті". Содан кейін ол кодтан қарапайым тілге ауысып, "Командир Галереясына жеке хабарлама: Субті батырдым – клубты ашыңыз!" деді. Біз клубты аштық. Біз осы үйдің төбесін жарылып кетуге жақындадық. Бірақ Лондондағы жағалаулық командалық штабы соңғы хабарламаны түсінбеді. Әуе комиссары Исландиядан түсіндіргеніне қарамастан, олар оны "өте ерекше" деп санады. http://www.vpnavy.org/vp73_1940.html ("Hopgood" іздеу беті) Галерейдің есебін растайды. Сол күні жасағандықтары үшін лейтенант Хопгуд АҚШ Әскери-теңіз кресімен марапатталды.

U 464 set off for her first patrol from Bergen on 14 August 1942. On the 20th, she was attacked south south east of Iceland by a US PBY Catalina flying boat of VP 73. Two crew members were killed, there were 52 survivors. Although the aircraft dropped all its bombs without sinking the boat, she was still capable of making eight knots but was unable to dive. With many other ships and aircraft in the vicinity and realizing that the situation was hopeless, Harms decided to scuttle the boat near an Icelandic trawler, the 60 GRT Skaftfellingur. What happened next is still open to question. "English and Icelandic sources" on 'Uboat. net' say that the 52 German submariners were picked up by the seven man crew of the fishing boat, put in the bows and covered by a machine gun on the bridge. They were then transferred to a pair of British destroyers later that same day. The Kriegsmarine officially published a different version: namely that the U boat crew boarded the trawler by force, captured its crew, and were heading for Germany when they were intercepted by the destroyers and taken prisoner. In July 1999 a squadron of German Navy submarines visited Reykjavík to honor the Icelandic seamen who rescued the U boat crew. In 1942, Captain (later Admiral) Daniel V. Gallery was commander of the US PBY anti submarine base in Keflavik, Iceland. Chapter 1 of his 1976 book "Clear The Decks" contains a detailed description of the U 464 incident with the Icelandic trawler which confirms the Kriegsmarine account. Some background: U 464 was the first of eight confirmed U boat sinkings by Gallery's PBY squadron. Due to several botched attacks prior to this, Gallery had closed his base's Officers Club. During the era of the closed club Lieutenant Hopgood, en route to meet a convoy coming up from England, caught the U 464 surfaced about from the convoy and crippled her so she couldn't submerge, but could still limp along on the surface. Hopgood expended all his depth charges on his first attack, and his single .30 caliber gun was useless against the sub's thick skin and heavy AA battery. In the messy weather the sub soon shook off our circling plane by running into a fog bank. Meantime, a British destroyer left the convoy at full speed in answer to Hoppy's radio report of his attack. Hopgood flew toward the convoy until he found the speeding destroyer, advised her how to steer, and then flew back to hunt for the U boat again. By this time the fog had lifted a bit and he found the sub, heading for an Icelandic fishing vessel a few miles away. As Hopgood circled, the sub went alongside the little trawler and the Nazis boarded the fishing vessel, abandoned and scuttled the U boat, and laid a course toward Germany. Hoppy duly reported all this by radio and spent the next couple of hours shuttling back and forth between the trawler and the oncoming destroyer, coaching the destroyer how to steer. This was an exciting three hours in all the R. A. F. and Royal Navy operations rooms in England, as well as in ours up in Iceland. Hoppy's first electrifying messages telling that he had a cripple on his hands but couldn't finish it off had brought everybody in England to the operations rooms. For the rest of the morning Vice Admirals, Air Marshals and their staffs sat with their ears glued to the radio following the dramatic developments at sea. Hoppy's radio reports right up to the final one had been masterpieces of correct official phraseology giving a terse, clear and complete picture of all the essential details of the changing action as it occurred. Finally he came through with the big punch line that we were waiting for: "Destroyer is alongside trawler and has taken off fifty two prisoners." Then, shifting from code to plain English he continued, "Personal message for Commander Gallery: Sank Sub—open club!" We opened the club all right. We damned near blew the roof off the joint. But Coastal Command Headquarters in London were a bit puzzled over that final message, and even after the Air Commodore, Iceland, explained it to them, they considered it "most extraordinary." http://www. vpnavy. org/vp73 1940. html (search page for "Hopgood") confirms Gallery's account. For his actions that day, Lt. Hopgood was awarded the US Navy Cross.