Саяси қарсы зерттеулер мен қара науқан тактикасы

Кіріспе

Саяси теріс үгіт практикасы

Саясатта оппозициялық зерттеу (кейде опо-зерттеу деп те аталады) – саяси қарсылас немесе басқа да оппонент туралы оны беделсіз ету немесе әлсірету үшін қолданылатын ақпаратты жинау тәжірибесі. Ақпаратқа оның өмірбаяны, құқықтық, қылмыстық, медициналық, білім беру немесе қаржылық тарихы мен қызметі, сондай-ақ бұрынғы медиа жариялымдары немесе саясаткердің дауыс беру нәтижелері кіруі мүмкін. Оппозициялық зерттеуге адамды қадағалап, оның іс-әрекеттерін немесе саяси сөздерін жазу үшін "трекерлерді" пайдалану да жатады. Мұндай зерттеулер әдетте сайлауға түсу ниеті жарияланғаннан бастап, сайлау күніне дейінгі аралықта жүргізіледі. Дегенмен, саяси партиялар ондаған жылдарды қамтитын ұзақ мерзімді деректер базасын ұстап тұрады. Бұл тәсіл – тактикалық маневр және шығындарды үнемдеу шарасы. Бұл термин ақпаратты жинау ғана емес, сонымен қатар оны жағымсыз үгіт құралы ретінде пайдалану жолдарын да білдіреді.

Шығуы мен тарихы

Бірінші ғасырда б.з.д. Цицерон қарсыластарына қарсы пайдалану үшін оларға қатысты зиянды ақпарат жинаған деседі. Ол саяси қарсыласы Катилинаны екінші әйелін өлтіріп, жаңасына орын жасаған деп айыптады. Ол Марк Антонийге «Филиппикалар» деп белгілі сөздерінде шабуыл жасады, нәтижесінде Антоний оның басын және оң қолын кесіп, Рим форумында көрсетті. Оппозициялық зерттеулердің тамыры әскери жоспарлауда, мысалы, б.з.д. 5-ғасырда Сунь Цзы жазған «Соғыс өнері» сияқты көне мәтіндерде көрінеді. Бұл жауынгерлерге арналған нұсқаулықта қарсыластың әлсіз жақтарын түсіну, тыңшыларды пайдалану және олардың әлсіз тұстарында соққы беру қажеттігі баяндалған. 18-ғасырда Англия мен Ирландияда оппозициялық зерттеулер Уиг және Тори партиялары арасындағы ақпарат тарату және памфлет соғыстары түрінде жүргізілді. Дэниел Дефо, Джонатан Свифт және Генри Филдинг сияқты жазушылар оған қатысып, көбінесе шексіз есімдермен жазды. Бұл күшті шабуыл дәстүрі кейіннен Америка колонияларында қайталанды, Томас Пэйн мен Бенджамин Франклин сияқты жазушылар оппозициялық зерттеулер жүргізіп, нәтижелерін жариялады. «Оппозициялық зерттеу» термині алғаш рет 1971 жылдың 17 желтоқсанында «Нью-Йорк Таймс» газетінде Эдмунд Маскидің президенттік науқанына республикалық еріктінің кіргенін сипаттаған мақалада пайда болды: «Республикалық штаб-пәтердегі «оппозициялық зерттеу» бағдарламасын сипаттаған мақала Вашингтон газетінде жарияланды». Оппозициялық зерттеу 1970 жылдары жүйеленді, ол кезде Никсон әкімшілігінің сөз жазушысы Кен Хачигиан болашақ сайлауларда сақтандыру үшін жеке тұлғалар туралы ақпаратты жинап сақтауды ұсынды, сайлаулар арасында «шатастырмай» ақпарат іздеудің қажеті болмады. Жергілікті сайлауда кейде қарсыластардың барлық жария мәлімдемелерін және дауыс беру тарихын оқып шығатын адам болады; ал кейбіреулері қарсыласты жағымсыз жарықта көрсету үшін алдын ала дайындалған «нарративті» тарату арқылы халықты адастыруға бағытталған дезинформация немесе «қара операциялар» тактикасын қолданатын құлақтандыру науқандарын бастайды. Тағы бір тәсіл – қарсыластың операцияларына еніп, онда ақылы хабаршыны орналастыру. «Сұр пропаганда» әдістері көбінесе ақпарат көзін дұрыс көрсетпей, жаңалықтар құралдарына зиянды ақпаратты тарату үшін қолданылады, бұл әдіс Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Стратегиялық қызметтер кеңсесі сияқты барлау агенттіктері қолданған дезинформация тактикасынан мұрагерлік алған. Саяси партиялардың оперативтік қызметкерлері арасында ақпарат алмасу жиі кездеседі. 2008 жылғы президенттік сайлауда республикалық вице-президенттік үміткер Сара Пейлинге қарсы оппозициялық зерттеулер туралы толыққанды материал Politico блогында жарияланды. com. Бұл деректі 2006 жылы Аляска губернаторы лауазымына үміткер болған Тони Ноулздің қызметкерлері жинаған. Саяси науқандар «оппо-қоқыс тастау» арқылы баспасөзге зиянды ақпаратты жүйелі түрде жеткізеді, оның ішінде қоғамдық жазбалар, партиялық архивтер мен жеке коллекциялардан алынған бейнематериалдар, сондай-ақ оперативтік қызметкерлер жинаған жеке барлау мәліметтері бар. Көптеген теледидар және радио жаңалықтары осы партиялық материалды тегін алуға мүмкіндік береді, сондықтан тергеуші журналистерге ақы төлеуден гөрі тиімді. Оппозициялық зерттеулерден пайда көретін кандидаттар мен лауазымдағы тұлғалар өздерінің науқандық операциялары мен тактикасы туралы білмеуді қалайды, егер зерттеушілерге қарсы қылмыстық іс қозғалса, олар кінәлі емес екенін дәлелдей алады.

In the 1st century BC, Cicero is said to have gathered information that was damaging to opponents and used it in attacks against them. He accused one political opponent, Catiline, of murdering one wife to make room for another. He attacked Mark Antony in speeches known as the Philippicae, eventually prompting Antony to chop off his head and right hand and display them at the Roman Forum. Opposition research also has its origins in military planning, as evident in such ancient texts as The Art of War, published in the 5th century BC by Sun Tzu. This manual for warriors describes the necessity for understanding an opponent's weaknesses, for using spies, and for striking in moments of weakness. In 18th century England and Ireland, opposition research took the form of scandal mongering pamphlet wars between the Whig and Tory parties. Writers such as Daniel Defoe, Jonathan Swift, and Henry Fielding participated, often writing under assumed names. This tradition of robust attack was replicated later in the American colonies, when writers such as Thomas Paine and Benjamin Franklin conducted opposition research and published their results. The first appearance of the phrase "opposition research" in The New York Times occurred on December 17, 1971, in an article that describes the infiltration of the Edmund Muskie presidential campaign by a female Republican volunteer: " an article appeared in a Washington newspaper describing the 'opposition research' program at Republican headquarters "

Opposition research became systematized in the 1970s, when Ken Khachigian, a speechwriter in the Nixon Administration, suggested that the GOP keep files on individuals as insurance against future races, rather than "scramble" in an ad hoc fashion, race by race. A local election sometimes has a staff member dedicated to reading through all of the opponents' public statements and their voting records; others initiate whisper campaigns that employ techniques of disinformation or "black ops" to deliberately mislead the public by advancing a pre determined "narrative" that will present the opponent in a negative light. Another technique is to infiltrate the opposition's operations and position a paid informant there. "Gray propaganda" techniques are often used to release damaging information to news media outlets without its source being identified properly, a technique inherited from disinformation tactics employed by intelligence agencies such as the Office of Strategic Services during World War II. File sharing between operatives of political parties is quite common. In the 2008 presidential election, a dossier of opposition research against Republican vice presidential nominee Sarah Palin was posted in its entirety on a political blog site, Politico. com. The file was compiled by the staff of her opponent in the 2006 Alaska gubernatorial race, Tony Knowles. "Oppo dumps" are used by political campaigns to systematically supply files of damaging information to press outlets, including matters of the public record, video footage from party archives and private collections, as well as private intelligence gathered by operatives. Many prime time television and radio news commentaries rely on this supply of party generated material because it is free, and therefore more cost effective than paying investigative reporters. Candidates and incumbents who benefit from opposition research often choose to remain uninformed about their campaign's operations and tactics, to ensure plausible deniability should criminal charges be brought against researchers.

Трекерлер және видеография

Тағы бір тәсіл – ақпаратты немесе қызметкерлерді бұқаралық ақпарат құралдарында (БАҚ) орналастыру. Көбінесе бұл науқан қаржысымен жүзеге асырылатын "қадағалау бағдарламаларынан" алынған бейнематериалдар болады, онда видеооператорлар кандидаттардың күнтізбесін пайдаланып, оларды қадағалап, мүмкіндігінше көп сөздерін жазады, себебі олардың айтқан әр сөзі оларға қарсы қолданылуы мүмкін, бұрынғы сенатор Джордж Алленнің "макака сәті" болғандай.

Цифрлық медиа және Википедия

2005 жылы Американдық саяси ғылым академиясы жариялаған цифрлық медиа стратегиясын талдау, жаңа технологиялардың «саяси элиталарға» деректер базасы мен интернет технологияларын пайдаланып, оппозициялық зерттеулерді оңай жүргізуге мүмкіндік беретінін, бірақ олар жеке өмірге қатысты құқық қорғаушыларды ашуландыратын және көптеген интернет қолданушылары түсінбейтін деректерді талдау әдістерін қолданатынын көрсетті. Саяси тұлғалар, саясаттағы мүмкіндіктер, қоғамдық кеңістіктегі актерлер мен пікірлердің әртүрлілігі туралы ақпарат «көбейеді», бірақ азаматтық сана «адамдардың мағыналы қатыспастан, саяси тұрғыдан белсенділік танытуының оңайдығы» арқасында «әлсірейді». 2009 жылы Калифорния штатының 32-ші округінен Хилда Солисті алмастыру үшін өткен сайлауда Facebook фотосуреттері оппозициялық зерттеушілердің құралына айналды. Басты үміткер демократ Гил Седильо 26 жасар Эммануэль Плейтезге хат жіберіп, оның Facebook-тегі фотосуреттерін жинап, оның ішімдік ішу арқылы тойғанын және қылмыстық топтармен байланыста екенін көрсетті. Хатта Плейтес латын американдық актрисамен бірге суретке түсіп, латын американдық сайлаушыларды тіркеу науқанының белгісін көрсеткені үшін «бандиттік белгілерді көрсетіп жатыр» деп айтылды. 2006 жылы Джорджия штатының демократ үміткері Кэти Кокстың науқан жетекшісі Мортон Бриллиант, Кокстың қарсыласы, вице-губернатор Марк Тейлор, Кокстың науқаны Тейлор туралы ақпаратты оппозициялық зерттеуден алып, Wikipedia бетіне қосып жібергенін жариялағаннан кейін отставкаға кетті. Wikipedia негізін қалаушы Джимми Уэйлс бұл материалдың Кокс науқанымен байланысты IP-адрестен келгенін растады. Associated Press талдауына сілтеме жасап, CNN телеарнасы Wikipedia оппозициялық зерттеушілер үшін «танымал құралға» айналған мәселенің кеңінен таралып, Wikipedia ережелерін өзгертіп, Capitol Hill қызметкерлері Wikipedia мазмұнын өзгерткенде хабарлау үшін ескертулерді қосқанын хабарлады. Бірақ, кез келген адам Capitol Hill-мен байланысы жоқ IP-адресті пайдаланып, мұны оңай айналып өте алатын еді.

Жалпыға ортақ науқандар

Оппозициялық зерттеулер – халықтық белсенді топтардың қажетті құрамдас бөлігі. Корпоративтік немесе саяси қарсыластарды зерттеу белсенді топтарға өздерінің қатарын арттыру үшін аудандарды анықтауға, назарларын немесе "мақсатын" нақтылауға, қарсыластың әлсіз жақтарын табуға, жасырын қаржыландыру көздерін немесе көпке белгісіз байланыстарды анықтауға, қорқыту тактикасын зерттеуге және заңнамалық бастаманы күшейтуге мүмкіндік береді. 2008 жылғы президенттік сайлауда Talking Points Memo блогы "бірлескен азаматтар есебінің жобаларын" бастады, ол еріктілер тобының Джордж Буш әкімшілігінің АҚШ прокурорларын қызметтен босату дауына жарық түсіру үшін қоғамдық құжаттарды зерттеуіне негізделген. Sunlight Foundation сияқты басқа ұйымдар Митт Ромнидің қаржылық есептемелері мен Билл Клинтонның табыс туралы мәлімдемелері сияқты қоғамдық деректерді азаматтардың қарауына ұсынды.

Алдын алу шаралары

Саяси стратегиялар үгіт науқандарында жиі қарсыластардың зерттеушілеріне қару-жарақ беретін көп ақпаратты жария ету рәсімдерінде беруден сақтану үшін алдын алу шаралары туралы нұсқауларды қамтиды, әсіресе бөлшектелген шығындар туралы есептерде. The Hill басылымына жазған бір стратег: "Мұндай мәселелерді болдырмау үшін сіздің үгіт науқаныңыз қаржылық есептеріңіздің мәтінін тексеруге уақыт бөлгені жөн" деп кеңес береді. Мысалы, 3000 доллар жұмсағаныңызды "Конгрессмен X-тің тексеруі және қоғамдық тізілімдердегі іздеу" деп емес, "мәселелерді зерттеу" немесе жай ғана "зерттеу" деп көрсетіңіз. Тағы бір пайдалы кеңес: үміткеріңізге үгіт науқанының қаражатын қымбат ресторандарда "стратегиялық отырыстарға" жұмсаудан сақтандырыңыз. Ruth's Chris немесе Morton's Steak House сияқты жерлерде науқаныңыздың ақшасына тамақтану жаман әсер қалдыруы мүмкін. Баспасөз сіздің үміткеріңіздің есебінен әжуа жасауы мүмкін, ал донорларыңыз ақшаларының дұрыс жұмсалмағанын сезініп, енді қайта донаттамауы мүмкін.

Қаржыландыру және институттар

Конгресс пен президенттік оппозициялық зерттеулер көбінесе саяси партия, лоббилік топ, саяси әрекеттер комитеті (PAC) немесе белгілі бір мәселенің айналасында біріккен 527 тобы жүргізеді немесе қаржыландырады. АҚШ-та Республикалық және Демократиялық партиялар толық уақытты "Зерттеу директорларын" жұмысқа алып, қарсыластары туралы деректер базасын ұстап тұрады. Соңғы жылдары оппозициялық зерттеудің көп бөлігі жекешелендірілді. Медиа өнімдеріне немесе "халықтық" операцияларға маманданған тұрақты қызметкерлері бар толық уақытты компаниялар волонтерлер мен сайлау кампаниясының қызметкерлерін ығыстырды. Саяси медиа кеңесшілері кандидаттың бағдарламасына кең қолдау бар сияқты көрінетін астротурфинг тәсілдерін де қолдануы мүмкін.

Австралия

2011 жылдың қазан айында Австралияда Либералды Ұлттық партия құрастырған «құпия ақпараттар» жарияланғаннан кейін, сондай-ақ бұрынғы Австралия Еңбек партиясының өкілі осы материалдарды жинауға тартылғаны белгілі болғаннан кейін бұқаралық ақпарат құралдарында қызу пікірталас туды. Партияның жетекші тұлғалары бұл құжаттар туралы ештеңе білмейтінін мәлімдегеніне қарамастан, кейіннен Либералды Ұлттық партияның оппозициялық зерттеулер стратегиясымен айналысатын маман бұл материалдарды бұрынғы сайлаулардағы SWOT-талдаудың бір бөлігі ретінде жинап отырғаны анықталды, бұл «жылдам ден қою тобы» үшін негативті шабуылдық хабарламалардың негізін құрады.

Оңтүстік Африка

2017 жылдың қаңтар айында Африка Ұлттық Конгресі (АҰК) Сихле Болани Жоханнесбург жоғары сотына жасаған мәлімдемесі арқылы жария болды, ол «Соғыс бөлмесі» жобасындағы үлесі үшін төлем талап етті. «Соғыс бөлмесінің» мақсаты – Демократиялық Альянс (ДА) және Экономикалық Азаттық Шайқасы (EFF) науқандарын әлсірету және ANC-нің қатысын жасыра отырып, әртүрлі БАҚ құралдарын пайдаланып, ANC-ге жағдай жасау болды.

Президент сайлауы

Эндрю Джексонның 1824 және 1828 жылғы президенттік сайлаулардағы қарсыластары оның некелік тіркемелерін іздеп шығарды, Рейчел Робардсқа заңды түрде ажыраспай тұрып үйленгенін көрсете отырып, ол адалдыққа қиянат жасады деген ойды тудыруға тырысты. Джексон 1791 жылы оның күйеуінің ажырасқандығы туралы мәлімдемесіне сүйене отырып, оған үйленді; Джексон екі неке тойын өткізді, 1791 жылғы мойындалмаған және 1794 жылғы заңды түрде түзетілген. Оның саяси қарсыластары осы ақпаратты ондаған жылдардан кейін оған қарсы пайдаланды, ал ол әйелінің абыройы үшін көптеген жекпе-жектерге қатысты. Рейчел Робардс Джексонның бірінші мерзімінде қызметке кіргенге дейін қайтыс болды; ол оппозицияның тудырған стрестен көз жұмғанын мәлімдеді. 1858 жылы Авраам Линкольннің заңгер серігі Уильям Херндон 1860 жылғы президенттік жарысқа Стивен А. Дугласқа қарсы дайындалу үшін «Мырза Линкольн жинауға қажет деп тапқан барлық қару-жарақтарды» жинау үшін Иллинойс штатының мемлекеттік кітапханасында зерттеу жүргізді. Рональд Рейганның 1980 жылғы президенттік жарыста президент Джимми Картермен өткізетін дебатына дайындық барысында Рейганның штабы құпия жолмен 200 беттік ақпараттық анықтама кітабын алды, онда Картердің стратегиясы туралы ақпарат бар еді, оны штаб қызметкерлері Дэвид Стокман мен Дэвид Герген Рейганды дайындау үшін пайдаланды. Федералдық тергеу бюросы мен Әділет министрлігі Рейган лагерінің осы ақпаратты қалай алғанын анықтау үшін тергеу жүргізді. Екі заң профессоры 1978 жылғы «Үкіметтегі этика туралы» заңға сүйене отырып, Вашингтондағы федералды округтік сотқа арнайы тергеуді талап ету үшін шағымданып арыз берді. Картердің қызметкерлері кітаптың Ақ үйден ұрланғанына сенді, бірақ тергеу кез келген заң бұзушылық туралы сенімді дәлелдерді таба алмады. Өкілдер палатасы өз тергеуін жүргізді және 2314 беттік баяндамасында Рейган штабының кітаптың екі данасына ие екенін, біреуі Рейганның сайлау штабының директоры Уильям Дж. Кейсиден, болашақ Орталық барлау агенттігінің басшысы екенін мәлімдеді. Джеймс Бейкер құжаттарды алуды Кейсиге жатқызды, ол олар туралы ештеңе білмейтінін мәлімдеді, ал Рейганның көмекшісі Дэвид Гергеннің «Афғанстан» ісінде табылған Картердің науқанының құжаттарын талдау олардың Ақ үйдің үш кеңсесінен келгенін көрсетті: Ұлттық қауіпсіздік кеңесі, вице-президент Уолтер Мондейл және ішкі саясат кеңесшісі Стюарт Эйзенстат. Көп жылдар өткен соң Картердің өзі PBS телеарнасына берген сұхбатында кітапты журналист Джордж Уилл алғанын айтты, бірақ Уилл Картерді «қайта-қайта өтірік айтушы» деп атады. Ли Атвотер қазіргі заманғы агрессивті «оппо» техникасының «әкесі» деп есептеледі. Атвотер өзінің стилін туған Оңтүстік Каролинада сенатор Сторм Турмонд үшін және конгрессмен (кейін губернатор) Кэрролл Кэмпбеллді сайлау үшін жұмыс істеу кезінде қалыптастырды. 1984 және 1988 жылдардағы Рональд Рейган мен Джордж Буштың президенттік сайлау науқанындағы лауазымдарынан Атвотер Демократтар Уолтер Мондейл мен Майкл Дукакиске қарсы Республикалық Ұлттық Комитеттің озық оппозициялық жұмысына қолдау көрсетті және оны басқаруға көмектесті. 1988 жылғы президенттік сайлау науқаны кезінде ондаған RNC зерттеушілері үш сменамен жұмыс істеді, ол сол кезде қарқынды дамып келе жатқан 24 сағаттық жаңалықтар цикліне ақпарат беру үшін. Флойд Браун жасаған, қазір әйгілі «Уилли Хортон» телеарнасының жарнамалары сайлаушыларды Дукакистен және республикашылдарға қарай бұруға көмектесті, бірақ Атвотер мен Буш ықтимал кінәдан қорғалды, өйткені Браунның жарнамалары тәуелсіз қаржыландырылды және өндірілді. Осыдан он жылдар өткен соң Буш мұрағаттарын зерттеу барысында Буш штабының қызметкері Кэндис Стротердің Вилли Хортон туралы ақпаратты жарнамаға келісімшарт жасаған коммерциялық емес ұйымның мүшесі Элизабет Федиайға бергені анықталды. (Хортонның оқиғасы бір жыл бойы толыққанды жарияланды, бұл Лоуренс (Массачусетс) Eagle Tribune газетінің Пулитцер сыйлығын жеңіп алған жаңалықтарының бір бөлігі болды.) Вилли Хортон – афроамерикалық, ол қылмыс жасағаны үшін сотталған, губернатор Дукакис билікке келгенде демалыс күні бостандыққа шыққан. Ол қашып кетіп, Мэриленд штатында қатыгез зорлау жасап, құрбанының күйеуін де пышақтап жарақаттады. Атвотер сондай-ақ қарсыластарынан сайлаушыларды алшақтату үшін дезинформация стратегияларын қолданатын «жалған сауалнамалар» мен «құпия науқандарды» бастаған. Атвотердің өмірбаянында оның өмірінің соңына таман берген сұхбатында ол кейбір әдепсіз әдістеріне өкінгенін айтқан. 1992 жылғы президенттік сайлауда республикашылар Джордж Бушқа қарсы жарысқан Билл Клинтонды зерттеу үшін «жаңа буынның (оппозициялық зерттеу) соғыс машинасына» 6 миллион доллар жұмсағанын хабарлады. Сол сайлауда Клинтон штабы Клинтонның әйелдерге құштарлығы туралы айыптауларды зерттеу үшін жеке тергеушіге 100 мың доллардан астам төледі, 20-дан астам әйелді тексерді. 2000 жылғы президенттік сайлауда ұзақ жылдар бойы оппозициялық зерттеуші және Никсонға адал Роджер Стоун 2000 жылы Майами-Дейд округіндегі даулы президенттік сайлауды қайта санауды қадағалау үшін бұрынғы мемлекеттік хатшы Джеймс Бейкер шақырды. Стоун сол маңызды округтегі қайта санауды ұйымдастырғанымен және тоқтатуға ұйымдастырғанымен есептеледі. 2004 жылғы президенттік жарыста Демократтардың оппозициялық зерттеушісі Крис Лехейн көзге түсіп, өзінің дағдыларын республикашыл қарсыластарына емес, алғашқы сайлауда басқа демократтарға қарсы қолдануымен танымал болды. Зейнеткер армия генералы Уэсли Кларк үшін жұмыс істей отырып, Лехейн Вермонт штатының губернаторы болған кезіндегі оның әкімшілік архивіне жасаған сауалнамаларға негізделіп, Говард Диннің екіжүзді және жалған екенін көрсету үшін медиа «баянын» құруға тырысты. Атвотердің шәкірті Карл Роув Джордж Буштың Техас штатының губернаторы болып сайлануының және 2000 және 2004 жылдардағы президенттікке сайлануының «сәулетшісі» деп есептеледі. 2000 жылғы жарыста Роув Оңтүстік Каролинада «Джон Маккейннің қара нәсілді баласы бар» деген құпия науқанын бастаған сауалнаманы ұйымдастырғанымен есептеледі. Анонимді телефон сауалнамалары сайлаушының Маккейнге жақтас екенін анықтағаннан кейін «Егер ол никеде туған қара баласы бар екенін білсең Джон Маккейнге дауыс беруге көбірек немесе азырақ бейім болар едіңіз?» деген сұрақ қойды. Бұл сұрақ тікелей қарапайым жала жармас емес, бірақ ол Боб Джонс университетінің президентін Маккейнге қарсы интернеттік науқанын бастауға итермеледі және Маккейн тартқан сайлаушылардың сенімін жоюға көмектесті. Буш штабы, жалпы жұртшылық сияқты, Джон Маккейннің әйелі Синди құтқарған қара терілі Бангладештен келген босқынды асырап алғанын білді. 2008 жылғы президенттік сайлауда Барак Обаманың оппозициялық зерттеушілері Джон Эдвардс науқан шығындары есебінен шаш қиюға 400 доллар жұмсағанын анықтады және науқан жетекшісі Дэвид Плуффтың кейіннен жарияланған естеліктеріне сәйкес, Politico журналисі Бен Смитқа ақпарат берді. Демократиялық Ұлттық Комитеті зерттеу бөлімін қаржыландыруды жалғастырса да, 2008 жылғы президенттік сайлаудан кейін The New York Times «Демократиялық Ұлттық Комитетінің болашағындағы мұрасы анық емес. Мырза Обама науқандағы барлық жауапкершілікті өзіне алды: қаражат жинау, сайлаушылардың қатысуын қамтамасыз ету және оппозициялық зерттеулер».

Opponents of Andrew Jackson in the 1824 and 1828 presidential elections unearthed his marriage records to imply that he was an adulterer for marrying Rachel Robards before she was legally divorced from her first husband. Jackson had married her in 1791 on the strength of a statement from her husband that he had divorced her; Jackson had two wedding ceremonies, the not recognizable one of 1791 and the legally corrective one of 1794. His political opponents used this information decades later against him, and he fought many duels over his wife's honor. Rachel Robards died before Jackson took office in his first term; he maintained that the stress of the opposition had killed her. In 1858, William Herndon, the law partner of Abraham Lincoln, did research in the Illinois State Library to collect "all the ammunition Mr. Lincoln saw fit to gather" to prepare for the run against Stephen A. Douglas in the 1860 presidential race. In preparation for Ronald Reagan's debate with President Jimmy Carter in the presidential race 1980, Reagan's campaign staff acquired under mysterious circumstances a 200 page briefing book, including information on Carter's strategy, which staffers David Stockman and David Gergen had used to prepare Reagan. The Federal Bureau of Investigation and the Justice Department investigated to see how the information had been obtained by the Reagan camp. Two law professors filed suit in federal district court in Washington to request a special investigation, based on the 1978 Ethics in Government Act. Carter's staff believed the book to have been stolen from the White House, but the inquiry did not uncover any credible evidence that any law had been violated. The House of Representatives conducted its own investigation, and concluded in a 2,314 page report that the Reagan staff had two copies of the book, one from Reagan's campaign director William J. Casey, future head of the Central Intelligence Agency. James Baker attributed the acquisition of the documents to Casey, who claimed to know nothing about them, and an analysis of Carter campaign documents found in the "Afghanistan" files of Reagan aide David Gergen indicated they came from three White House offices: the National Security Council, Vice President Walter Mondale and Domestic Adviser Stuart Eizenstat. Many years afterward, Carter himself stated in a PBS interview that the book had been taken by columnist George Will, but Will denied it, calling Carter "a recidivist liar." Lee Atwater is considered to be the "father" of modern aggressive "oppo" techniques. Atwater honed his style working in his native South Carolina for Senator Strom Thurmond and to elect Congressman (later Governor) Carroll Campbell. From his posts on the 1984 and 1988 presidential campaigns of Ronald Reagan and George H. W. Bush, Atwater encouraged and helped direct what was then the advanced oppo work of the Republican National Committee against Democrats Walter Mondale and Michael Dukakis. During the 1988 presidential campaign, dozens of RNC researchers worked three shifts around the clock to feed the then burgeoning 24 hour news cycle. The now infamous "Willie Horton" TV ads crafted by Floyd Brown helped turn voters away from Dukakis and towards the Republican, although Atwater and Bush were protected by plausible deniability because Brown's ads were independently funded and produced. Academic research into the Bush archives decades later revealed that a Bush staffer, Candice Strother, had released a dossier of information on Willie Horton to Elizabeth Fediay, of the non profit group that contracted for the ad. (The Horton story had been completely public for an entire year, part of news coverage that won a Pulitzer Prize for the Lawrence (Massachusetts) Eagle Tribune newspaper.) Willie Horton was an African American convicted murderer released on a weekend furlough during Governor Dukakis's tenure, who escaped and committed a brutal rape in Maryland, also stabbing his victim's husband. Atwater is also credited with originating "push polls" and "whisper campaigns" that use disinformation strategies to alienate voters from opponents. A biography of Atwater, quotes him as saying in an interview toward the end of his life that he regretted some of his less ethical techniques. In the 1992 presidential campaign, Republicans reported that they spent $6 million on a "state of the art (opposition research) war machine" to investigate Bill Clinton, who was running against George H. W. Bush. In the same election, the Clinton campaign paid more than $100,000 to a private investigator to look into allegations about Clinton's womanizing, investigating more than two dozen women. In the 2000 presidential election, longtime opposition researcher and Nixon loyalist Roger Stone was recruited by former Secretary of State James Baker to oversee the recount of the disputed Presidential election in Miami Dade County in 2000. Stone is credited with organizing the street demonstrations and eventual shut down of the recount in that pivotal county. In the 2004 presidential race, Chris Lehane, a Democratic opposition researcher attracted notoriety and built a reputation not for deploying his skills against Republican opponents, but for using them against other Democrats in the primary races. Working for retired Army general Wesley Clark, Lehane sought to establish a media "narrative" that Howard Dean was hypocritical and dishonest, based on surveys of his administrative archive as governor of Vermont. A protege of Atwater's, Karl Rove, is considered to be the "architect" of George W. Bush's election to the governor's office in Texas, and to the presidency in 2000 and 2004. In the 2000 race, Rove is credited with masterminding the push poll that initiated the "John McCain has a black love child" whisper campaign in South Carolina. Anonymous telephone pollsters, upon determining that a voter was pro McCain, asked the question, "Would you be more or less likely to vote for John McCain if you knew he had fathered a black child out of wedlock?" The question was not overt slander, but it prompted the president of Bob Jones University to launch his own internet campaign against McCain, and succeeded in crippling the trust of voters McCain had attracted. The Bush camp knew, as the general public did not, that in reality, John McCain was the adoptive father of a dark skinned Bangladeshi refugee who was rescued by his wife Cindi. In the 2008 presidential election, opposition researchers for Barack Obama unearthed the fact that John Edwards had paid $400 for haircuts at campaign expense, and supplied Politico's Ben Smith with the tip, according to a memoir later published by campaign manager David Plouffe. Though the Democratic National Committee continues to fund a research department, after the 2008 presidential election, The New York Times reported that "The legacy of the Democratic National Committee itself is hardly clear going forward. Mr. Obama effectively subsumed all the responsibilities in his campaign: fundraising, voter turn out and opposition research.

АҚШ-тың басшылары мысалдары

Франклин Рузвельт әкімшілігі: 1940 жылы Ақ үй президент Франклин Д. Рузвельттің қарсыласы Венделл Уилкидің некеден тыс қарым-қатынасы туралы әңгіме таратуға төменгі деңгейдегі көмекшісіне берген нұсқауын жазбаға түсірді: «Біздің басты спикерлердің ешқайсысы бұл туралы айта алмайды, бірақ төмендегілер оны жариялай алады». Джонсон әкімшілігі: 1964 жылы президент Линдон Б. Джонсон Атлантик-Ситидегі Демократиялық ұлттық конвенцияға 30 Федералдық тергеу бюросы (ФБР) агентін жіберді, мақсаты – қастандық әрекеттерін болдырмау, сондай-ақ саяси қарсыласы Роберт Ф. Кеннеди мен азаматтық құқықтар белсенділерін бақылау. Кейін Джонсон өзінің республикалық қарсыласы Барри Голдуотерді де ФБР бақылауына алды, тіпті оның телефон сөйлесулерін тыңдады. Никсон әкімшілігі: Ричард Никсон әкімшілігі кезінде Ақ үй қызметкерлері Никсонды сынаған саяси қарсыластардың, журналистердің және Никсон саясатына, әсіресе Вьетнам мәселесіне қарсы шыққан суретшілер мен актерлердің (Жейн Фонда мен Пол Ньюман сияқты) тізімін жасады, мақсаты – Ішкі кірістер қызметін (IRS) тергеуге бағыттап, оларға қарсы шаралар қолдану. Никсонның жеке азаматтарды олардың наразылықтары үшін ғана бақылауға алғанының толық көлемі Никсон отставкаға кеткеннен кейін бірнеше жылдан соң ғана белгілі болды, өйткені Чарльз Колсон мен Джон Дин сияқты бұрынғы қызметкерлер егжей-тегжейлі ақпаратты жариялай бастады. Никсонның «жаулары тізімі» – президент Ричард Никсонның басты саяси қарсыластарының тізімін құрастырған Чарльз Колсонның бастамасы, оны Джордж Т. Белл (Колсонның көмекшісі, Ақ үйдің арнайы кеңесшісі) жазған және 1971 жылдың 9 қыркүйегінде Джон Динге меморандум түрінде жіберген. Бұл тізім «Қарсыластар тізімі» және «Саяси жаулар жобасы» деп аталатын науқанның бір бөлігі болды. Ақ үйдің заңгерлік кеңсесінің мәлімдемесіне сәйкес, мақсат – Никсонның саяси жауларын салық тексерулері арқылы, сондай-ақ «гранттарды беру, федералдық келісімшарттар, сот процестері, қудалау және т.б.» арқылы қиын жағдайға түсіру. Форд әкімшілігі: Джеральд Фордтың президенттігі кезінде вице-президенттік көмекшісі Дик Чейни Дональд Рамсфельдке жолдаған хатында Ақ үйдің АҚШ Әділет министрлігін оппозициялық зерттеулер жүргізу және саяси қарсыластар мен Сеймур Херш, «Нью-Йорк Таймс» сияқты сыншыл журналистерге қарсы шаралар қолдану үшін пайдалануды ұсынды. Ол атқарушы биліктің 1917 жылғы тыңшылық заңының ережелеріне сәйкес журналистерді қалағандай қудалауға құқығы бар екенін дәлелдеді. Рейган әкімшілігі: 1984 жылы Рональд Рейган президенттігі кезінде Республикалық Ұлттық Комитет 1,1 миллион долларлық бюджетпен «Оппозициялық зерттеу тобын» құрды. Бұл топ сегіз демократиялық президенттік кандидат туралы ақпаратты жинады, олардың дауыс беру нәтижелері, Конгресс жазбалары, медиадан алынған үзінділер мен транскрипттері, науқан материалдары компьютерде сақталды, оған оңай қол жеткізуге болады. Осылайша Рейган тобы сәйкессіздіктерді анықтап, оларға шабуыл жасай алды. Бұл бастапқы деректер қоры 50 штаттың республикашылдары жинаған ақпаратты байланыстыратын желіге айналды, бұл жоғары дәрежелі республикалық қызметкерлерге қол жетімді негізгі деректер базасын жасады, тіпті Air Force One-де де. RNC дерекқорына Рейганның Ақ үйі мен сайлау науқаны командасы қол жеткізгенімен, АҚШ-тың федералды доллары «Оппозициялық зерттеу тобын» немесе оның күш-жігерін қаржыландырғандығына ешқандай дәлел жоқ. Клинтон әкімшілігі: Билл Клинтон әкімшілігі кезінде «Файлгейт» жанжалы Ақ үй қызметкерлерінің бірінші ханым Хиллари Клинтонның нұсқауымен бұрынғы әкімшіліктердегі Рейган мен Буш қызметкерлерінің қауіпсіздік тексерулері үшін жиналған 500 ФБР файлына рұқсатсыз қол жеткізгені туралы мәлімдемелерден кейін туды. Крейг Ливингстон, Хилтон ханымның күмәнді сенімхаттарымен жұмысқа алынған деген күдік туды, ол көпшіліктің наразылығынан кейін орнынан кетті. Кеннет Старрдың арнайы прокурорының тергеуі кезінде антпен куәлік берген Клинтон ханым Ливингстонды жалдамағанын және файлдарды рұқсатсыз қарағанын жоққа шығарды. Джордж Буш әкімшілігі: Әділет министрлігі лауазымдарына тағайындалған RNC-нің екі бұрынғы оппозициялық зерттеушісі Тимоти Гриффин мен Моника Гудлинг Демократиялық партиядан тағайындалған федералды адвокаттар туралы жиналған деректерді жұмыстан шығару үшін пайдалануға тырысты. Сонымен қатар, осы әкімшіліктің кезінде Пентагонның барлау бөлімі (CIFA) 2008 жылы таратылды, өйткені Дьюк Каннингэмге бағытталған пара алу әрекеттерін тергеу АҚШ үкіметінің 126 ішкі бейбітшілік белсенділері туралы, оның ішінде квакерлер туралы, 1500-ге жуық «күмәнді оқиғалар» туралы, соның ішінде қарулы күштердің рекрутингтік кеңселерінің сыртындағы бейбітшілік демонстрациялары туралы ақпаратты сақтайтын едәуір дерекқоры бар екенін көрсетті, тіпті бұл топтар ұлттық қауіпсіздікке ешқандай қауіп төндірмегеніне қарамастан. Бұл бағдарлама «Талон» деп белгіленген. Бағдарлама тоқтатылып, «Вашингтон пост» баяндамасы жарияланған арада екі жыл өтті. «Вашингтон пост» аты-жөні жарияланбаған «шенеунік» сілтемесімен: «Бетінен қарағанда, дерекқордағы қауіп емес деп табылған нәрселер жойылмаған, бірақ жойылуы керек еді», - деді ол. «Бұл нәрселердің бастапқыда қауіп ретінде расталғанға дейін дерекқорға енгізілмеуі керек еді деген пікірді де айтуға болады». Барак Обама әкімшілігі: 2009 жылдың ақпанында Шауна Дали, Демократиялық Ұлттық Комитетінің бұрынғы оппозициялық зерттеушісі Ақ үйдің Заң кеңесі кеңсесіне зерттеуші болып тағайындалды. Дали президенттік науқан кезінде Барак Обаманың вице-директоры болып жұмыс істеді және Обаманың мінезі мен өмірбаянына қатысты вирусқа ұшыраған шабуылдарды жоюмен көп уақытын өткізді, бұл «Жалғанды тоқтату» деген атпен белгіленді. Одан кейін, ол саяси қарсыластарға қарсы зерттеу жүргізеді деген болжамдардан кейін DNC-ге зерттеу директоры болып қайта тағайындалды. Politico.com 2009 жылдың 27 ақпанында «Заң кеңесі кеңсесі – Клинтонның соңғы жылдарындағыдай жылдам жауап беруге қатысты талаптарға тап болмайтындықтан – зерттеу лауазымын толтыруды жоспарламап отыр» деп хабарлады. «Американ Спектатор» өзінің «Вашингтон Провлер» блогында Дали Ақ үйдің Заң кеңесі кеңсесінде «шамамен бір ай» болғанын және осылайша Буш әкімшілігінің АҚШ адвокаттарын қызметтен босату, USA PATRIOT заңы, FISA және Scooter Libby және Karl Rove тергеулеріне қатысты құжаттарға қол жеткізгенін жазды. «Провлер» «DNC қызметкерінен» цитата келтірді: «Ол ғимараттың ішіндегі ережелер мен заңдылықтармен шектелмей, ғимараттың сыртында көретін барлық материалдармен көбірек нәрсе жасай алатынын түсінді. Енді ол солай істейді. Ол өте жақсы жасайды; Ақ үйдегі уақыты республикашыларды қызыл көзбен қаратуға жеткілікті материалға ие екенімізді білдіреді. Дегенмен, біз осылай ойлаймыз».

Franklin Roosevelt Administration: In 1940, the White House accidentally taped a conversation of President Franklin D. Roosevelt instructing a lower level aide to disseminate a rumor about his opponent Wendell Willkie having an extramarital affair: "We can't have any of our principal speakers refer to it, but the people down the line can get it out." Johnson Administration: In 1964, President Lyndon B. Johnson sent 30 Federal Bureau of Investigation (FBI) agents to the Democratic National Convention in Atlantic City, N. J., to avert assassination attempts, and to monitor his political rival Robert F. Kennedy and civil rights activists. Johnson later also placed his Republican challenger, Barry Goldwater, under FBI surveillance, with a federal wiretap. Nixon Administration: During the Richard Nixon administration, White House staffers compiled lists of names of political opponents, journalists who had criticized Nixon, and artists and actors (such as Jane Fonda and Paul Newman) who had dissented with Nixon policy, especially on the subject of Vietnam, with the intent of prompting Internal Revenue Service investigations. The full extent of Nixon's surveillance of private citizens solely on the basis of their dissent was not known until years after Nixon was forced to resign, as former staff members such as Charles Colson and John Dean began to disclose details. Nixon's Enemies List is the informal name of what started as a list of President Richard Nixon's major political opponents compiled by Charles Colson, written by George T. Bell [1] (assistant to Colson, special counsel to the White House) and sent in memorandum form to John Dean on September 9, 1971. The list was part of a campaign officially known as "Opponents List" and "Political Enemies Project." The official purpose, as described by the White House Counsel's Office, was to "screw" Nixon's political enemies, by means of tax audits from the IRS, and by manipulating "grant availability, federal contracts, litigation, prosecution, etc." Ford Administration: During the Gerald Ford presidency, Deputy Assistant Dick Cheney suggested in a now infamous memo to Donald Rumsfeld that the White House use the United States Justice Department to conduct opposition research and retaliate against political opponents and critical journalists such as Seymour Hersh and The New York Times, arguing that the executive branch had the power to prosecute journalists as they saw fit, under the provisions of the Espionage Act of 1917. Reagan Administration: In 1984, during the Ronald Reagan presidency, the Republican National Committee formed The Opposition Research Group, with its own budget of $1.1 million. These staff amassed information on eight Democratic presidential candidates based on data from voting records, Congressional Record speeches, media clippings and transcripts, campaign materials, all of which was stored on a computer for easy access. In this way the Reagan team was able to track inconsistencies and attack them. This original data base evolved into a network that linked information gleaned by Republicans in all 50 states, creating a master data base accessible to high ranking Republican staff, even aboard Air Force One. Though this RNC database was accessible to both the Reagan White House and campaign team, no evidence has surfaced that U. S. federal dollars funded The Opposition Research Group or its efforts. Clinton Administration: During the Bill Clinton administration, the "Filegate" scandal erupted when White House staffers said to be acting on the directions of First Lady Hillary Clinton improperly accessed 500 FBI files compiled for security checks of Reagan and Bush staffers in previous administrations. Craig Livingstone, said to be hired by Mrs. Clinton with dubious credentials, resigned amid public outcry. In testimony under oath during the Kenneth Starr special prosecutor's investigation, Mrs. Clinton stated that she had neither hired Livingstone nor improperly perused the files. George W. Bush Administration: Two former opposition researchers for the RNC appointed to Justice Department posts, Timothy Griffin and Monica Goodling, were implicated in efforts to use data collected on Democratic appointed federal attorneys as ground for dismissal. Also during this administration, Counterintelligence Field Activity (CIFA), an intelligence gathering arm of the Pentagon was disbanded in 2008, after investigations into the bribery activities directed at Duke Cunningham revealed that the U. S. government kept a sizeable database of information about 126 domestic peace activist groups, including Quakers, about 1,500 "suspicious incidents" including peace demonstrations outside armed forces recruiter offices, even though the groups posed no specified threat to national security. The program was known as Talon. About two years elapsed between the program's disbanding and the Post report. The Washington Post quoted an unnamed "official" as saying, "On the surface, it looks like things in the database that were determined not to be viable threats were never deleted but should have been", the official said. "You can also make the argument that these things should never have been put in the database in the first place until they were confirmed as threats." Barack Obama Administration: In February 2009, Shauna Daly, a former opposition researcher for the Democratic National Committee was appointed as a researcher for the White House's Office of Legal Counsel. Daly was Barack Obama's deputy research director during the presidential campaign, spent much of the cycle rebutting viral online attacks on Obama's character and biography under the rubric of "Stop the Smears." Shortly thereafter, amid speculations that she would be conducting research against political opponents, she was reassigned as Research Director to the DNC. Politico. com reported on February 27, 2009 that "the counsel's office – which doesn't face the sort of rapid response demands that were common in the late Clinton years – doesn't plan to fill the research post." The American Spectator reported on its "Washington Prowler" blog that Daly was posted in the White House Counsel's Office for "about a month", and thus had access to "reams of Bush administration documents related to such things as the firings of U. S. Attorney, the use and internal debate over the USA PATRIOT Act, FISA and the Scooter Libby and Karl Rove investigations. The "Prowler" quoted "a DNC staffer" as saying, "She realized that she could do more with all the material she saw outside of the building than inside where she'd be bound by the rules and legalities of the White House Counsel's Office. Now she isn't. She's good at what she does; her time at the White House means we've got a mother load (sic) of material that will have Republicans scrambling. At least that's what we hope."

АҚШ Жоғарғы сотының мысалдары

1916 жылы президент Вудро Вильсон Луи Брандейсті Жоғарғы Сотқа ұсынғаннан кейін, оның бекітілуіне қарсылық көрсетуге тырысқан «алаңдаған» азаматтар Брандейс «радикалды сионист» екенін мәлімдеді, тіпті ол дін ұстанатын еврей болмаса да. Брандейс қарсыластарына қарсы күресте жеңіске жетіп, өз қарсы зерттеулерін жүргізді, оның ішінде топтың әлеуметтік және қаржылық байланыстарын ашып көрсеткен мұқият құрылған кесте жасады. Бұл топтың көп бөлігі Бостонның Бэк-Бейінен шыққан, Гарвард университетінің президенті Лоуренс Лоуэлл, сондай-ақ бұрынғы президент Уильям Говард Тафт пен Америка адвокаттар қауымдастығының бұрынғы президенттерінен тұрды. Брандейс бұл кестені «Жаңа Республика» журналына Уолтер Липпманға жіберді, ол «Америкадағы ең біртекті, өзімшіл және қанағаттанған қауымдастық» деп айыптаған редакциялық мақала жариялады. Төрт айлық тыңдаудан кейін Брандейс Сенатта 47–22 дауыспен бекітілді. 1987 жылы Рональд Рейган Роберт Боркты АҚШ Жоғарғы Сотына ұсынды, бұл демократ Массачусетс штатының сенаторы Тед Кеннедидің Сенатта сөйлеген сөзін тудырды, ол кейін «Роберт Борктың Америкасы» деп аталды: «Роберт Борктың Америкасы – әйелдердің заңсыз аборт жасауына мәжбүр етілетін, қаралар бөлінген асханаларда отыратын, тәртіпсіз полицейлердің түн ортасында үйлерге шабуылдауына мүмкіндік беретін, мектеп оқушыларына эволюция туралы үйретпеуге рұқсат берілетін, жазушылар мен суретшілердің үкімет қалауынша цензураға ұшырауы мүмкін және сот жүйесінің есіктері миллиондаған азаматтарға, демократиямыздың негізгі құндылығы – жеке құқықтарын қорғау үшін жабылатын жері». Кеннедидің сөзі демократтардың қарсы зерттеу жұмыстарын жеделдетті, бірақ Ақ үй екі жарым ай күтіп жауап берді. Делавэр штатының сенаторы және президенттік үміткер Джозеф Байден басшылығымен Сенаттың сот комитеті Рейганның Борктың кандидатурасын қолдаған материалдарына жауап ретінде есеп дайындады. Бұл 78 беттік есепті заңгерлер тобы, оның ішінде Дьюк университетінің заң факультетінің екі профессоры жасады. Есеп Борктың қызметін егжей-тегжейлі қарастырып, оның шешімдерін талдады және оны бейтарап судья емес, консервативті «белсенді» деп бағалады. Нәтижесінде Борктың кандидатурасы сәтсіз аяқталды, ал Энтони Кеннеди (Тедке қатысы жоқ) осы лауазымға бекітілді. Борктың кандидатурасына қарсы зерттеулер көп назар аударды, бірақ Gallup сауалнамасы көрсеткендей, көптеген американдықтар кандидатураны есімдерінен де, оның шешімдерінен де хабарсыз болды. Кейіннен жаңа сөз пайда болды: «борк жасау» – кандидатты немесе үміткерді осындай көп көлемді зерттеулер мен қарсылық арқылы қызметтен кетуге мәжбүр ету. Президент Джордж Буш Харриет Майерсті АҚШ Жоғарғы Сотына ұсынғаннан кейін, «Бостон Глобус» газеті республикалық консерваторлар оған қарсы зерттеу жүргізіп жатқанын хабарлады: «Топтар Сенаттың сот комитетінің мүшелеріне Майерске растау тыңдауында қоятын сұрақтардың тізімін таратуда. Активистердің жасырын үміті – Майерс заңды білмейтінін көрсетіп, сенаторларға оған қарсы шығуға себеп беру». Майерс кейіннен сотқа үміткерлігін қайтарып алды. 2005 жылдың 7 шілдесінде, судья Сандра Дей О’Коннор отставкаға кеткеннен кейін, Демократиялық Ұлттық Комитет президент Джордж Буш ұсынған Сэмюэл Алитоның «азаматтық құқыққа қарсы» және «иммигранттарға қарсы» шешімдері туралы ақпаратты жинап, таратты. Тексеру көрсеткендей, құжаттарды ДҰК зерттеу директоры Девора Адлер өзгерткен. Алитоның «қызметі» оны жағымсыз жағдайда көрсету үшін әдейі өзгертілген. Бұл жағдай ерекше болмаса да, электрондық түрде өзгертілген және жіберілген құжаттарда жиі сақталып қалатын «метадеректерге» назар аударғандықтан, көпшілік назарына іліккен. 2009 жылдың 2 мамырында Жоғарғы Сот судьясы Дэвид Саутер отставкаға кететінін мәлімдегеннен кейін, «The New York Times» газеті Құқық комитетінің атқарушы директоры Курт Леви консерваторлар «17 әйелге қарсы зерттеу жұмыстарын бағыттап, оларды мүмкіндіктеріне қарай екі деңгейге бөлгенін» атап өтті.

In 1916, after President Woodrow Wilson nominated Louis Brandeis for the Supreme Court, "concerned" citizens seeking to block his confirmation offered information that Brandeis was a "radical Zionist", even though he was not a practicing Jew. Brandeis aggressively outmaneuvered his detractors by mounting his own opposition research efforts, including a carefully constructed chart that exposed the social and financial connections of the group, mostly from Boston's Back Bay, and including Harvard president Lawrence Lowell, as well as a group headed by former President William Howard Taft and a host of American Bar Association past presidents. Brandeis sent the chart to Walter Lippmann at the New Republic who penned an editorial condemning "the most homogeneous, self centered, and self complacent community in the United States." Brandeis was confirmed after four months of hearings, in a Senate vote of 47–22. Ronald Reagan nominated Judge Robert Bork for appointment to the U. S. Supreme Court in 1987, prompting a Senate floor speech from Democratic Massachusetts senator Ted Kennedy, which later became known as the "Robert Bork's America" speech:
Robert Bork's America is a land in which women would be forced into back alley abortions, blacks would sit at segregated lunch counters, rogue police could break down citizens' doors in midnight raids, schoolchildren could not be taught about evolution, writers and artists could be censored at the whim of the Government, and the doors of the Federal courts would be shut on the fingers of millions of citizens for whom the judiciary is – and is often the only – protector of the individual rights that are the heart of our democracy. Kennedy's speech prompted a rapid response opposition research effort from Democrats, but the White House waited two and a half months to respond. The Senate Judiciary Committee, under the direction of Delaware senator and presidential hopeful Joseph Biden, commissioned a report in response to the materials Reagan's staff had released in support of Bork's nomination. Prepared by a panel of lawyers, including two Duke University law professors, the 78 page became known as "The Biden Report." The report detailed Bork's record, and analyzed the pattern of his rulings, and deeming him to be a conservative "activist" rather than an impartial jurist. Ultimately, Bork's embattled nomination failed, and Anthony Kennedy (no relation to Ted) was later confirmed to fill the position. The fierce research based opposition to Bork's nomination attracted significant media attention, even though a Gallup Poll on the eve of the confirmation vote showed that very few Americans could name the nominee in question, much less recall his rulings. A new verb was later coined; "to bork" a candidate or nominee by mounting such voluminous research and vocal opposition that the person in question would be forced to withdraw. After President George W. Bush nominated Harriet Miers to the U. S. Supreme Court, the Boston Globe reported that Republican conservative advocacy groups were conducting opposition research against her: "Groups are circulating lists of questions they want members of the Senate Judiciary Committee to ask Miers at her confirmation hearings. The activists' thinly veiled hope is that Miers will reveal ignorance of the law and give senators a reason to oppose her." Miers later withdrew her name from consideration for the court. On July 7, 2005, soon after the resignation of Justice Sandra Day O'Connor, the Democratic National Committee gathered and circulated information on the "anti civil rights" and "anti immigrant" rulings of Samuel Alito, by then nominated by President George W. Bush to replace her. Upon inspection, the documents were revealed to have been amended by Devorah Adler, research director for the DNC. Alito's "record" had been pointedly altered to present him in a negative light. While the incident was not unusual, it received publicity in prominent places because it drew attention to the "meta data" that is often unwittingly stored in documents that are altered and forwarded electronically. On May 2, 2009, after Supreme Court Justice David Souter announced his intent to retire from the court, The New York Times reported that Curt Levey, executive director of the Committee for Justice, had noted that conservatives were "focusing opposition research efforts on 17 women, whom they have divided into two tiers based on their perceived chances."

АҚШ штаттары

Пенсильвания штаты Өкілдер палатасының мүшелерінің жеті көмекшісі 2010 жылдың 7 қаңтарында мемлекеттік ресурстарды сайлау науқаны үшін заңсыз пайдаланғаны, оның ішінде 2007 жылы биліктегі лауазымды тұлғалардың саяси қарсыластарына қарсы оппозициялық зерттеулер жүргізгені үшін кінәлі деп танылды. Бұл жеті адам демократтар еді; демократтар мен республикашыл саясаткерлердің арасында барлығы 25 айыптама жарияланды. 2002 жылы Ламар Александр АҚШ Сенатына өткізген сайлау науқаны барысында, Александрдың сайлау штабы қарсыласы Боб Клементтің суреті бар анонимді хат алды. Суретте Клемент банкротқа ұшыраған банк басқармасының мүшесі болып көрінеді, ал оның иелері банктік алаяқтық үшін түрмеге қамалған еді. Александрдың науқаны Клементтің сотталған қылмыскерлермен байланысы бар екенін көтергенде, Клемент барлық байланысты жоққа шығарды. Александр науқаны суретті дәлел ретінде ұсынғанда, Клемент өзінің рөлі тек бейресми кеңесші екенін мәлімдеді. 2009 жылдың шілде айының басында Аляска губернаторы Сара Пэйлин губернаторлық қызметтен кететінін жариялады, себебінің бірі оппозициялық зерттеулер мен этикалық сауалдарға байланысты туған қиындықтар еді. Ол 2008 жылғы республикалық президенттік жарысқа Джон Маккейннің вице-президенттікке үміткері ретінде қатысқаннан кейін осы қиындықтар туындаған. Кейінгі баспасөз конференциясында Пэйлин журналистерге: «Вице-президенттікке тағайындалған күні, 29 тамызда жағдай күрт өзгерді», - деді. «Оппозициялық зерттеулер мен сол күні басталған ойындар – менің ойымша, Аляска саясатының жаңа нормасы, мен билікті Шон Парнеллге тапсырғанға дейін – үлкен алаңдаушылық тудырды». 2009 жылдың шілдесінде Пенсильвания штатының заң шығарушы органындағы бұрынғы штаттық палатаның Демократиялық кампания комитетінің төрағасы Стивен Стеллер тергеуге тап болды, себебі ол оппозициялық зерттеу жұмысын мемлекеттік жалақы алатын қызметкерлерден жеке фирмаларға ауыстыру жоспарын қабылдамады. Бас прокурор Том Корбеттің мәлімдемесіне сәйкес, 2006 және 2004 жылдарғы штаттың демократтарының сайлау науқанына қатысты зерттеулер жүргізген мемлекеттік қызметкерлерге миллиондаған доллар төленген. Стеллер 2006 жылдан кейін палатадан кетіп, штаттың кіріс министрі болды. Бұрынғы көмекшісі Дэн Видемер үлкен қазылар алдында саяси мақсаттағы зерттеулерді мемлекеттік қызметкерлердің қолынан алу туралы ұсыныс «көп жағдайда қабылданбады» деп куәлік берді. Стеллерге айып тағылмаса да, 12 бұрынғы палата мүшесі және олардың қызметкерлері саяси науқан жұмысына мемлекеттік қаражатты жұмсады деген айып тағылды. Демократ губернаторының өкілі Чак Ардо мәлімдеме жасады, Стеллер де сотқа шақырылды. Сот отырысы қыркүйек айында судья Ричард Льюис алдында өтеді.

Seven aides to members of the Pennsylvania House of Representatives pleaded guilty on January 7, 2010, to illegal use of state resources for campaign activities, including opposition research against the political opponents of incumbent officeholders during 2007. These seven were Democrats; a total of 25 indictments have been handed down to a mix of Democrats and Republican politicians. During Lamar Alexander's 2002 campaign for the U. S. Senate, Alexander's campaign staff received an anonymous mailing of a photograph of opponent Bob Clement obviously serving as a board member of a failed bank whose owners had been imprisoned for bank fraud. When the Alexander campaign raised the issue of Clement's financial ties with the convicted felons, Clement denied any connection. When the Alexander campaign produced the photograph as evidence, Clement claimed his role was only an informal advisory one. In early July 2009 Alaska governor Sarah Palin announced that she would be resigning as governor, partly due to complications from opposition research and ethics inquiries after her inclusion on the 2008 GOP presidential race ballot as John McCain's running mate. At a later news conference Palin told reporters, "Obviously conditions had changed so drastically on August 29, the day I was tapped to be VP", she said. "The opposition research and the games that began there — which I think is the new normal in Alaska politics, until I hand the reins over to Sean Parnell — have been so distracting." In the Pennsylvania state legislature in July 2009, former state House Democratic Campaign Committee Chair, Rep. Stephen Stetler found himself amidst an investigation when he rejected a plan that would have shifted the job of opposition research from employees on the state payroll to private firms. Attorney General Tom Corbett alleged that millions in public funds were paid to state employees who did such research on the 2006 and 2004 campaigns of Democrats in the state. Stetler left the House after 2006 to become the state's revenue secretary. A former aide, Dan Wiedemer testified before grand jurors that the suggestion to remove politically motivated research from the hands of public employees "was more or less shot down." Though Stetler has not been charged, 12 former House members and members of their staff were charged with diverting public funds for political campaign work. Stetler was among those subpoenaed, said Chuck Ardo, a spokesman for Democratic Gov. Ed Rendell. The hearing will be held before President Judge Richard Lewis in September.

Бұқаралық ақпарат құралдарының этикасы

1994 жылы Говард Курц, The Washington Post газетінің медиа сарапшысы, оппозициялық зерттеулерден алынған ақпаратты пайдалану тәжірибесін қарастырды. Курц негізгі телеарналарды, Newsweek, The Wall Street Journal, Los Angeles Times және басқа да ықпалды БАҚ-тарды зерттеді, соның нәтижесінде Дэвид Хейлге қатысты оппозициялық зерттеулер ақпараты Уайтвотер дауында куә ретінде әртүрлі деңгейде қолданылғанын анықтады. Осы кезде Браун Колумбия журналистикасы шолуының назарына іліккен төрт маңызды медиа жаңалығының өзі болғанын растады, себебі олар Citizens United таратып жүрген оппозициялық зерттеулермен көзге түсетіндей ұқсас болды. 1992 жылы U.S. News & World Report журналында Мэттью Купер, Глория Боргер және Майкл Барон үш журналисі былай деп жазды: "Байқаушылардың бейтараптығынан алыс, журналистер оппозициялық топтардың қызметкерлеріне үнемі қоңырау шалып, қызықты деректер іздейді және кейде ақпарат алмасады".

Саяси жанжалдар

2007 жылдың көктемінде Нью-Йорк штатының сенаторы Джозеф Бруноның саяси кеңесшісі Роджер Стоун, Нью-Йорк губернаторы Элиот Спицердің 85 жастағы әкесіне қорқыту мазмұндас телефон хабарламаларын қалдырғаннан кейін, Спицердің сайлауалды қаржысы бұрыс басқарылғанын айтып, қызметтен кетті. Сол жылдың қараша айында Стоун ФБР-ге Спицердің проституткалармен және жыныстық құралдармен қарым-қатынасы туралы, тіпті оның қара, тізеге дейінгі шұлықтарына дейін толыққанды мәліметтерді баяндаған хат жіберді. Стоунның өзі де клиент ретінде сол проституткаларға барып тұрғандықтан, сенімді дереккөз саналды. Әділет министрлігінің жүргізген тергеуі Спицердің губернаторлық лауазымынан кетуіне әкеп соқтырған дәлелдерді тапты. Стоунның клиенті Бруно, Спицердің көп жылдан бері саяси қарсыласы болған.