Кіріспе

Сан-Карлос-де-Барилоче, көбінесе Барилоче (baɾiˈlotʃe) деп аталады, Аргентинаның Рио-Негро провинциясындағы қала. Ол Анд тауларының етегінде, Нахуэль-Уапи көлінің оңтүстік жағалауында орналасқан. Қала Нахуэль-Уапи ұлттық паркінің ішінде жатыр. 1930 және 1940 жылдары кең ауқымды инфрақұрылымдық жобалар мен Альпік стиліндегі архитектураның дамуынан кейін, Барилоче шаңғы тебу, жаяу серуендеу және тау шаруашылығымен айналысу мүмкіндіктері бар маңызды туристік орталыққа айналды. Бұдан өзге, қалада көптеген мейрамханалар, кафелер мен шоколад дүкендері бар. 2010 жылғы халық санауы бойынша, қаланың тұрақты халқы 108 205 адамды құрады. 2015 жылғы соңғы мәліметтерге сәйкес, халық саны шамамен 122 700 адамға жеткен, ал 2020 жылға жасалған болжам бойынша 135 704 адамға жетеді деп күтілуде.

Тарих

Барилоче атауы мапудунгун тіліндегі Вурилоче сөзінен шыққан, мағынасы "таудың ар жағынан келген адамдар" (вури = артында, че = адамдар). Поя тайпасы Анды тауларын кесіп өту үшін Вурилоше жолын пайдаланған, оны ұзақ уақыт бойы испан дін қызметкерлерінен жасырып келген. Нахуэль Хуапи көлінің жағалауында, қазіргі Барилоче қаласы орналасқан аймақта, экспедициялық топтар мен ақ қоныс салушылар келгенге дейін жергілікті тайпалардың қоныстары болғанына куәліктер бар. Неолит дәуірінде адамдар Нахуэль-Хуапи аймағына қоныстанды. Археологиялық және тарихи мәліметтер бұл аймақта техуелхтер мен пуелхтердің болғанын көрсетеді. Арауканизация процесінің нәтижесінде, әсіресе 17 ғасырдан бастап, Чилиде испандықтардың қоныстануы мен олардың шығысқа қарай жылжуы салдарынан мапучелердің мәдениеті осы топтарға күшті әсер етті. 19 ғасырдың соңында Нахуэль Хуапи маңында тек бірнеше шашыраңқы жергілікті отбасылар болды: Иннакаял халқы өздерінің жерлерінен айырылып, басшысы тұтқынға алынғанда Теккаға (Чубут) көшірілді. Куррухинка Аргентина үкіметіне бағынышты екенін білдірді. Кейбір нгуилатун тойлары әлі де өткізіліп тұрды. Бірақ аймақ өзінің тарихында жаңа кезеңге енді. Ұлттық құрамына қосылғанмен, Нахуэль Хуапи аймағы Чилимен тығыз байланыста дамуға бағытталды. 19 ғасырдың соңына дейін, шекара әлі де даулы болған кезде, көрші елдің оңтүстігінен адамдар көл маңына қоныстанды. Олардың көп бөлігі Чилоэ аралынан келген шағын шаруалар еді, сондай-ақ Чилиде тұратын неміс иммигранттары да келді.

Испандық зерттеулер мен миссиялар

Нахуэль-Уапи көлі испандарға Чилиді жаулап алған кезден бері белгілі болды. 1552–1553 жылғы жазда Мапуче халқының Анд таулары арқылы өткен жолымен, Чили капитандығының испан губернаторы Педро де Вальдивия Франсиско де Виллаграны Анд тауларының шығысында, Вальдивия қаласының ендіктеріндегі аймақты барлауға жіберді. Франсиско де Виллагра Мамуил Малаль асуы арқылы Анд тауларын кесіп өтіп, Нахуэль-Уапи көлінің жанындағы Лимай өзеніне дейін оңтүстікке қарай сапарлады. 1670 жылы Чилоэ архипелагында орналасқан иезуит миссионері Николас Маскарди Релонкави сағасы мен Тодос-лос-Сантос көлі арқылы аймаққа кіріп, Нахуэль-Уапи көлінде миссия құрды, ол 1673 жылға дейін жалғасты. Тарихшылар бұл миссия Вальдивияның, әлде Чилоэнің билігінде болғаны туралы келіспейді. 1717 жылы миссионерлермен келіспеушілік туғаннан кейін Пойас миссияны жойды; миссия жетекшісі оларға сиыр беруден бас тартты. 1895 жылы Видерхольд «Алемана» (Неміс) деп аталатын шағын дүкен ашты. Видерхольд Чилидегі Германия империясының консулы болып тағайындалғандықтан, 1900 жылдары Барилошеден Пуэрто-Монтқа көшті. 1934 жылы Ұлттық парктер басқармасының директоры Езекиел Бустильо ағасы Алехандро Бустильомен Игуасу және Нахуэль-Уапи ұлттық парктерінде бірнеше ғимарат салуға келісім жасасты (Барилоче парктің ішіндегі ең ірі елді мекен болды). Субтропиктік Игуасу ұлттық паркінен өзгеше, жоспарлаушылар мен құрылысшылар Нахуэль-Уапи ұлттық паркінің қоңыржай климаты Еуропаның туризмімен бәсекелесе алады деп ойлады. Bariloche-пен бірге, ол ұлттық туризмді дамыту жоспарлаушыларының басымдығына ие болды. Сол айда сауалнамаға қатысқан американдықтардың 68% Гитлердің әлі тірі деп ойлады. 1945 жылғы шілдедегі Потсдам конференциясында Гитлер қалай қайтыс болды деген сұраққа Сталин «Испанияда немесе Аргентинада» өмір сүріп жатыр деді. Аргентиналық автор Абель Басти 2004 жылы жарық көрген «Барлоче нацистік туристік нұсқаулық» кітабында Адольф Гитлер мен Ева Браунның Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көп жылдар бойы Барилоше маңында өмір сүргенін мәлімдеді. Басти Аргентиналық нацистердің Гитлер үшін Иналко иелігін паналау орны ретінде таңдағанын айтты, содан кейін Чили шекарасына жақын, Нахуэль-Уапи көлінің солтүстік-батыс жағындағы, шалқары орналасқан және қол жеткізу қиын Иналкодағы бавариялық стильдегі сарайға көшіп барды. Деректерге сәйкес, Эва Браун 1954 жылы Гитлерді тастап, қызы Урсуламен бірге (Уши) Нойкенге көшіп кетті. Адольф Гитлер 1962 жылы 73 жасында қайтыс болды, ал Ева Браунның 2000 жылдарға дейін тірі болғаны айтылады. Бұл мәлімдемелерді көптеген тарихшылар жоққа шығарады, олар Гитлер мен Браунның Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы күндері Фюрербункерде өз-өзіне қол жұмсады деп санайды.

Туризм

Ішкі және халықаралық туризм – жыл бойы Барилошедегі басты экономикалық қызмет. Қала бразилиялықтар, еуропалықтар және израильдіктер арасында кең танымал. Барилошедегі ең танымал әрекеттердің бірі – шаңғы тебу, және көптеген туристер қыс айларында (маусым-қыркүйек) Барилошеге келеді. LAN әуе компаниясы мен Aerolíneas Argentinas арқылы Буэнос-Айрестен қалаға жыл бойы тұрақты рейстер жасалады. Басты шаңғы трассалары Оңтүстік Америкадағы және Оңтүстік жарты шардагы ең ірі шаңғы курорты – Серро Катедральде орналасқан. Жаз айларында Плайя Бонита және Вилла Такул сияқты әдемі жағажайлар күнге күйінушілерді қарсы алады, ал батыл жүзушілер қар суының мұздай суына (ерудегі қармен суытылған) жүзеді. Жазғы маусымда Нахуэль Хуапи көлінің орташа температурасы... Барилоше – үлкен Көлдер аймағының ең ірі қаласы, және ол аймақтағы көптеген саяхаттар үшін базалық пункт қызметін атқарады. Балық аулау, тау өзендерінде салмен жүзу және құстарды бақылау сияқты іс-шаралар туристердің арасында танымал. Жақын орналасқан таулы даладағы жолдармен жаяу серуендеуді Andino Bariloche клубы басқаратын бірнеше биік тау шатырлары қолдайды. Қала шоколадтарымен және швейцарлық стильдегі архитектурасымен әйгілі. Аргентинаның көптеген жоғары сынып оқушылары Барилошеге бітіру сапарына барады, және қала осындай топтарды қабылдауға толықтай дайын. 2012 жылдың қараша айында Барилоше Аргентина Ұлттық Конгресі бекіткен 26802 заңына сәйкес "экстремалды туризмнің ұлттық астанасы" атанды.

Ғылым

Туризм және оған байланысты қызметтерден басқа, Барилочеде жоғары деңгейдегі ғылыми және технологиялық қызмет дамыған. Centro Atómico Bariloche – Ұлттық атом энергиясы комиссиясының зерттеу орталығы, онда физикалық ғылымдардың көптеген салаларында фундаменталды және қолданбалы зерттеулер жүргізіледі. Бұл кешенде сонымен қатар Universidad Nacional de Cuyo жоғары оқу орнының Instituto Balseiro институты орналасқан, онда сандық және қатаң іріктеуден өткен студенттер оқиды. Институт физика, ядролық, механикалық және телекоммуникациялық инженерия салалары бойынша, сондай-ақ физика және инженерия бойынша магистр және доктор дәрежелерін тағайындайды. Қалада INVAP жоғары технологиялық компаниясы да орналасқан, ол ядролық реакторларды, соңғы үлгідегі радарларды және ғарыш спутниктерін жобалайды және құрастырады. Жеке, коммерциялық емес Bariloche Foundation ұйымы қаладағы ғылыми зерттеулер дәстүрін жалғастыруда. 1963 жылы құрылған бұл ұйым аспирантурада оқыту мен зерттеу жұмыстарын қолдайды. Сонымен қатар, Comahue Ұлттық университетінде бірнеше кафедра мен зертхана бар.

Көлік

Қалаға кез келген ұшақ түрін қабылдауға жабдықталған Сан-Карлос-де-Барилоше халықаралық әуежайы (IATA BRC / ICAO SAZS) қызмет көрсетеді. Аргентинаның бірнеше маңызды әуе компаниялары Барилочеге тұрақты рейстерді ұсынады, сондай-ақ көрші елдерден, әсіресе шаңғы маусымында, халықаралық рейстер де бар. Қала Андиден Атлант мұхитына дейін Аргентинаны кесіп өтетін Патагоник Пойызы арқылы Виедма қаласымен байланыстырылған. Барилошеге автобуспен және жеке көлікпен де баруға болады. Солтүстік бағыттағы негізгі құрлық жолдары – Вилла-Ла-Ангостура, Сан-Мартин-де-лос-Анди және Мендоса провинциясынан келетін RN 40, сондай-ақ Неукеннен кіріп, Аргентинаның жол жүйесі арқылы Буэнос-Айрес пен Шығыс/Орталық Аргентинаға жалғасатын RN 237. Басқа нұсқалар: шығыстан RN 23 (ішінара асфальтталған), теміржол желісін кесіп өтіп Виедмаға (Línea Sur) немесе оңтүстіктен Эль Болсон қаласынан келетін RN 40 (2003 жылға дейін бұл жол RN 258 деп аталған). Сан-Карлос-де-Барилоше Чили шекарасына жақын орналасқан және Анди тауларын кесіп өтетін Кардинал Антонио Саморе асуы (Барилошеден 125 км солтүстік-батысқа қарай, Вилла-Ла-Ангостураға жақын) арқылы Чилимен байланысты. Барилоше мен Виедманы терминалдық теміржол станциясы байланыстырады.

Ішкі тасымалдау

Қала ішінде Mibus – жұмыс істейтін жалғыз қоғамдық көлік автобусы компаниясы, бұл автобус маршруты SUBE картасымен жұмыс істейді. Барилошені Дина Хуапимен байланыстыратын Las Grutas компаниясы да қаланың бір бөлігінен өтеді, алайда бұл маршрут өз картасымен жұмыс істейді.

Әскери

Барилочеде армияның "12 ° Regimiento de Infantería de Montaña" (12-ші таулы жаяу әскер полкі) орналасқан, онда әскери қызметкерлер таулы жағдайларда, соның ішінде жаяу шайқас, тірі қалу және шаңғы тебуге оқытылады. Полк елдің басқа аймақтарынан жаяу әскерлерді қабылдап, оларды даярлауды қалыпты жасайды. Сонымен қатар, Аргентина армиясының таулы соғыс мектебі – Escuela Militar de Montaña Барилочеде орналасқан.

Көршіліктер

Негізгі аудандар: Белграно, Ботаникалық бақ, Мелипаль, Орталық, Лас Викториас, Лас Мариас, Дос Валлес және Плайя Бонита.

Қалалық қоқыс тастау орындары - Денсаулық сақтау саясаты

Барилоше қаласында әлемдегі табиғи орта үшін ең қауіпті елу полигонның бірі орналасқан. Бұл туралы Австриядағы Халықаралық қатты қалдықтар қауымдастығы (ISWA) экологиялық ұйымы жүргізген баяндамада көрсетілген. 40-шы ұлттық трассада (Аргентина) оңтүстікке қарай орналасқан Барилоше полигонын көшіру туралы өтініш, жоғары халық тығыздығы бар аудандармен қоршалғандықтан, бұрыннан айтылып келе жатыр. Қоршаған ортаның күрделі жағдайына, күнделікті тамақ немесе баспана іздеуге баратын көптеген адамдардың қиын жағдайы да қосылады. Сонымен қатар, полигонның әртүрлі бөліктерінде өрттер жиі қайталанады, бұл полигонда жұмыс істейтіндерге ғана емес, сондай-ақ жақын жерде тұратын тұрғындарға, оны қоршаған ормандарға, онда мекендейтін жануарлар мен өсімдіктерге және көлге құйылатын суға да әсер етеді – жергілікті халық осы көлден ауыз суын алады.

Спорт

Анд клубы Барилоше (lang es) Оңтүстік Америка тау шаңғысы спортынан бірінші және үшінші чемпионаттардың бірлескен ұйымдастырушысы болды. Club Deportivo Cruz del Sur Аргентина футбол лигасы жүйесінің төртінші деңгейі – Torneo Federal B турниріне қатысады. Estudiantes Unidos және Estrella del Sur командалары да Аргентинаның төменгі лигаларында өнер көрсетті.