Кіріспе
Бұл мақала Лобос қаласының тарихына арналған. 1740 жылы иезуит миссиясы, оның басшысы – Қасиетті әке Калкнер Буэнос-Айрес провинциясының орталық және оңтүстік бөліктерін зерттеді, осылайша аймақ туралы географиялық мәліметтер жинады. 1772 жылы Фолкнердің жазбаларының арқасында Лондонда аймақтың картасы жарық көрді. Картада лагунаның суретінің астында «Laguna de Lobos» («Қасқырлар лагунасы» испан тілінде) деген жазу болды. Лобос атауы сол кезде лагунада қоныстанған және «су қасқырлары» («lobos de agua») немесе «өзен қасқырлары» («lobos de río») деп аталған су құйрықтарының көптігінен туындаған деседі; алайда, Лобосқа осы атты айналада жүретін жабайы иттің сыртқы келбетінің қасқырға ұқсауы себепті бергенін айтатын тарихшылар да бар. 1779 жылға қарай аймаққа бірнеше күзетшілер қоныстанды және жергілікті тұрғындарға қарсы қорғаныс қабырғасын құру мақсатымен бірнеше бекіністер, қоршаулар мен әскери орналасқан жерлер салынды. Бұл орналасқан жерлер вице-король Хуан Хосе де Вертис и Сальседоның бұйрығымен құрылды және олар Часкомус, Ранчос, Монте, Лобос, Наварро, Ареко және Рохас деп аталды. 1779 жылдың 21 тамызында артиллерия сержанты Педро Родригес Лагунаның шығыс жағалауында, жағалаудан 300 метр және Лас-Гарзас арнасының аузынан шамамен 1500 метр қашықтықта Сан-Педро-де-Лос-Лобос бекінісінің негізгі бөліктерін салуды аяқтады, бұл жұмысты лейтенант Бернардо Серрано бастаған еді. 1800 жылдың соңында Хосе Сальгадо мен оның әйелі Паскуала Ривас де Сальгадо вице-король Вертистен сыйлық ретінде жер алды, оны отарлау үшін пайдаланды. Олар 1802 жылдың 2 маусымында Паго-де-Лос-Лобос елді мекенін құрды. Олардың христиандық сенімі Нюэстра-Сеньора-дель-Карменнің ықпалымен сабан мен саздан тұрғызылған ғибадатхана салуға олардың ынтасын тудырды; ғибадатхана 1803 жылдың маусым айында аяқталды. Жозе Гарсия Миранда алғашқы діни дәрігер болды. Ғибадатхана Лобостың қалалық орталығына айналды. Қазіргі шіркеуді 1906 жылы Ла-Плата епископы Монсеньор Террено ашты және 1912 жылы құрылысы аяқталды. Шіркеуде қаланың негізін қалаушы Хосе Сальгадо, полковник Доминго С. Аревало, Тәуелсіздік соғысының сарбазы және діни қызметкерлер Энрике Феррони, Хосе Альбертини және Эмилио Ларумбедің қалдықтары сақталған. Шіркеудің көлемі 49 × 19 метр және 2000 адамға сыйымды. Мұнараның биіктігі 37 метр. Бас алтарь Каррара мәрмәрінен жасалған.
In 1740 a Jesuit mission led by Reverend Father Kalkner surveyed the centre and south of the province of Buenos Aires and thus picked up some geographic information on the area. In 1772, thanks to Falkner's notes a map of the region was printed in London. The map contained the inscription Laguna de Lobos ("Lagoon of Wolves" in Spanish) below the drawing of the lagoon. It is said that the name Lobos stems from the number of otters that at that time populated the lagoon and were known as lobos de agua ("water wolves") or lobos de río ("river wolves"); however, there are historians who believe Lobos had been given this name due to the wild dogs staying around and because they bore a resemblance to wolves. By 1779 several guards settled down in the area and several forts, fortresses and military positions were built to form a defensive wall against the natives. These positions were set up by the order of Viceroy Juan José de Vértiz y Salcedo and were named Chascomús, Ranchos, Monte, Lobos, Navarro, Areco and Rojas. On August 21, 1779 Gunnery Sergeant Pedro Rodríguez concluded the construction of the main parts of the fort San Pedro de Los Lobos, over the eastern bank of the Lagoon about 300 meters from its shoreline and nearly 1,500 meters east of the mouth of Las Garzas stream, finishing the work Lieutenant Bernardo Serrano had begun. By late 1800 José Salgado and his wife Pascuala Rivas de Salgado were granted an area to colonize as a donation made by Viceroy Vértiz. They founded Pago de Los Lobos on June 2, 1802. Their Christian faith inspired them to build a straw and mud oratory, with the prompting of Nuestra Señora del Carmen; the Chapel was finished in June 1803. José García Miranda was the first priest doctor. The chapel became the urban core of Lobos. The current church was opened in 1906 by Monsignor Terreno, bishop of La Plata and was completed in 1912. In the church lies the remains of the founder José Salgado, Colonel Domingo S. Arévalo, soldier of the Independence and parish priests Enrique Ferroni, José Albertini and Emilio Larumbe. The church measures 49 × 19 m and has a capacity of 2,000 people. The tower is 37 meters tall. The main altar is made up of Carrara marble.