Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Буэнос-Айрес провинциясындағы қала, Аргентина.
City in Buenos Aires Province, Argentina
Лобос – Аргентинаның Буэнос-Айрес провинциясындағы Лобос партиясының орталығы. Ол 1802 жылдың 2 маусымында Хосе Сальгадо тарапынан құрылған.
Lobos is the headquarters city of the Lobos Partido in Buenos Aires Province, Argentina. It was founded on 2 June 1802 by José Salgado.
Тарих
Лобостың тарихы 1740 жылы иезуит миссиясының жетекшісі, Бауырлас Фалькнер Буэнос-Айрес провинциясының орталық және оңтүстік бөліктерін зерттегенде басталды, осылайша аймақ туралы географиялық мәліметтер жинады. 1772 жылы Фалькнердің жазбалары негізінде Лондонда аймақтың картасы жарық көрді. Картада лагуна суретінің астында Laguna de Lobos (испан тілінде – Қасқырлар лагунасы) деген жазу болды. Лобос атауы сол кезде лагунада қоныстанған және «lobos de agua» («су қасқырлары») немесе «lobos de río» («өзен қасқырлары») деп аталған су құйрықтарының көптігінен туындады деседі, алайда, Лобос атының айналасындағы жабайы иттің сыртқы келбетінің қасқырға ұқсас болуына байланысты болды деп санайтын тарихшылар да бар. 1779 жылы бірнеше күзетшілер осы жерге қоныстанды және жергілікті тұрғындарға қарсы қорғаныс үшін бірнеше форттар, бекіністер мен әскери бекеттер салынды. Бұл бекеттер вице-король Хуан Хосе де Вертис и Сальседоның бұйрығымен құрылып, Chascomús, Ranchos, Monte, Lobos, Navarro, Areco және Rojas деп аталды. 1779 жылдың 21 тамызында артиллерия сержанты Педро Родригес Сан-Педро-де-Лос-Лобос фортының негізгі бөліктерін құрылысын аяқтады. Форт лагунаның шығыс жағалауында, жағалаудан шамамен 300 метр және Лас-Гарзас арнасының аузынан шамамен 1500 метр қашықтықта салынды. Жұмысты лейтенант Бернардо Серрано аяқтады. 18 ғасырдың соңында Хосе Сальгадо мен оның әйелі Паскуала Ривас де Сальгадоға вице-король Вертис 1802 жылдың 2 маусымында Pago de Los Lobos құру үшін жер берді. Сол кезде олардың христиандық сенімі оларды Нюэстра Сеньора дель Карменге арналған сабан мен саздан жасалған оратория салмаққа итерді, 1803 жылдың маусымында алғашқы дін қызметкері доктор Хосе Гарсия Миранда Часовняны құрды. Часовня Лобостың қалалық орталығына айналды. 1868 жылы географ Федерико С. Де Мейрелль маңызды өлшемдер мен жоспарлау жұмыстарын жүргізіп, қаланың құрылуына негіз салды. Қалалық басқару режимі 1805 жылы Буэнос-Айрес Кабильдосының Фруктуозо Веласкезді Бретремнің мэрі етіп тағайындауымен басталды. Режим өзгертілгеннен кейін, 1822 жылы алғашқы қалалық кеңесші Сильвестр Кабрал болды. Бірінші корпоративтік қалалық әкімдік шектеулі өкілеттікпен құрылғаннан кейін, алғашқы кеңесші және қалалық әкімдіктің президенті Хуан Антонио Каскалларс 1856 жылы тағайындалды. Ақырында, автономиялық қауымдастықтың алғашқы мэрі 1877 жылы Мануэль Антонио Каминос Аревало болды. 1875 жылы мектеп кеңестері құрылғаннан кейін, Лобос бөлімінің алғашқы президенті пресвитериан Фелипе Оливера болды, ол 1876 жылы приходқа айналды. 1877-1878 жылдар аралығында Фелипе Араос эксклюзивті функциялары бар алғашқы кеңесші болды. Лобостағы білім беру туралы мәліметтер 1832 жылы бастауыш мектептің құрылуына дейін жетеді, алайда 1826 жылдан бері Лобоста мектеп мұғалімдері болған болуы мүмкін.
The history of Lobos began in 1740 when a Jesuit mission led by Reverend Father Falkner, who surveyed the centre and South of the Province of Buenos Aires and thus picked up some geographic information of the area. In 1772 thanks to Falkner's notes a map of the region was printed in London. The map contained the inscription Laguna de Lobos (Lagoon of Wolves, in Spanish) below the drawing of the lagoon. It's said that the name Lobos stems from the amount of otters that at that time populated the lagoon and were known as "lobos de agua" ("water wolves") or "lobos de río" ("river wolves"), however, there are historians who believe Lobos had been given this name due to the wild dogs staying around and because they bore a resemblance to wolves. By 1779 several guards settled down there and several forts, fortresses and military positions were built to form a defence wall against the natives. These positions were set up by order of viceroy Juan José de Vértiz y Salcedo and named them Chascomús, Ranchos, Monte, Lobos, Navarro, Areco and Rojas. On 21 August 1779 Gunnery Sergeant Pedro Rodríguez concluded the construction of the main parts of the fort San Pedro de Los Lobos, over the eastern bank of the Lagoon about 300 meters from its shoreline and nearly 1,500 meters east of the mouth of Las Garzas stream, finishing the work Lieutenant Bernardo Serrano. By the end of 18th century José Salgado and his wife Pascuala Rivas de Salgado were granted an area to colonize as a donation made by viceroy Vértiz, founding Pago de Los Lobos on 2 June 1802. Back in that time, their Christian faith brought them to build a straw and mud oratory, under advocation of Nuestra Señora del Carmen, forming the Chapel in June 1803 being the first priest doctor José García Miranda. The chapel became the urban core of Lobos. Surveyor Federico C. De Meyrelles conducted important mesures, and planning in 1868, from which the city was constituted. The regime of city management started when Fructuoso Velásquez was named by the Cabildo of Buenos Aires as Mayor of the Brethrem in 1805; after the regime was modified, the first city councillor was Silvestre Cabral in 1822. after the first corporative city hall was established, with limited authority the first councillor and president of the city hall was Juan Antonio Cascallares in 1856. Finally, the first mayor of the autonomous community was Manuel Antonio Caminos Arévalo in 1877. After the school councils were set up in 1875. the first president of the división for Lobos was presbyterian Felipe Olivera, who became parish in 1876. The first councillor with exclusive functions was Felipe Aráoz between 1877 and 1878. References to education in Lobos date back to the establishment of an elementary school by 1832, however, it is possible that there had already been school teachers settled in Lobos since 1826.
Иезуиттік миссионерлік қызметтер
1872 жылы Лобосқа католик миссиясы келді және Сальгадо каналының жағасында, қаланың солтүстік бөлігінде олардың болғанын көрсететін кірпіш негізді ағаш кресттерді қалдырды. Тағы бір крест қаланың оңтүстік бөлігінде орналасқан.
In 1872 a Catholic Misión arrived to Lobos and left wooden cruxes each with a brick basis as clue of its presence, located at the northern part of the city near Salgado Channel’s bank and there is another crux at the southern part of the city.
Нуасра-Сеньора-дель-Кармен шіркеуі
Қазіргі шіркеу 1906 жылы Ла-Плата епископы Монсеньор Террено тарапынан ашылды және 1912 жылы құрылысы аяқталды. Шіркеуде негізін қалаушы Хосе Сальгадо, Тәуелсіздік күресінің сарбазы полковник Доминго С. Аревало, сондай-ақ пасторлар Энрике Феррони, Хосе Альбертини және Эмилио Ларумбе жерленген. Шіркеудің ұзындығы 49 метр, ені 19 метр, 2000 адамға арналған. Мұнараның биіктігі 37 метрді құрайды. Бас алтарь Карарра мәрмәрінен жасалған және ерекше әдемілікпен көзге түседі.
The current church was opened in 1906 by Monsignor Terreno, bishop of La Plata and it was completed in 1912. In the church lies the rests of the founder José Salgado, Colonel Domingo S. Arévalo, soldier of the Independence and parishes Enrique Ferroni, José Albertini and Emilio Larumbe. The church is 49 meters long and 19 meters wide with a capacity for 2,000 people. The tower lifts 37 meters. The main altar is made up of Carrara marble and it boasts a peculiar beauty.
Туризм
Лобос көбінесе лагунасымен, әуежайымен, ғылым мұражайымен, Хуан Перонның үйімен (қазір мұражай), сондай-ақ бірнеше шаруашылықтармен белгілі.
Lobos is mainly known by its lagoon, the aerodrome, a museum of sciences, Juan Perón's house, which has been turned into a museum, and several ranches.
Лобос лагунасы
Лобос лагунасы (немесе Лагуна де Лобос) Лобос қаласынан және Буэнос-Айрес қаласынан 15 км қашықтықта орналасқан. Бұл аймақтың ең басты туристік тартылысы. Лагунаның ауданы кең болғандықтан, балық аулауға өте қолайлы орын. Лагунаның өсімдіктерге толы ортасы көптеген құстарға пана болады. 1988 жылдың желтоқсанынан бері Лобос балық аулау клубында жыл сайын спорттық балық аулау фестивалі өткізіліп келеді, ал клуб 1945 жылы құрылған. Бұл фестивальге қатысты түрлі жарыстар қалалық туризм, облыс және мемлекеттік деңгейде маңызды деп танылған. Фестиваль аясында түрлі іс-шаралар ұйымдастырылады және соңында «Балық аулау патшайымы» сайланады. Лагуна үстінде орнатылған сахнада музыкалық концерттер жиі өткізіледі. Лагунада жеке қайықтар, ұзын кемежай, мейрамханалар, грильдер және басқа да қызметтер бар. «Логерсио ауылы» лагунаның солтүстік-батыс жағасында орналасқан және онда 400 адам тұрады, ал демалыс күндері шамамен 2000 адам демалуға келеді.
The Lobos Lagoon (or Laguna de Lobos), at 15 km from Lobos and from the City of Buenos Aires is the main tourism attraction of the area. It has an area of making it a favored place for fishing activities. Due to its surrounding which is rich in vegetation it is possible to host many birds. Since December 1988, the Sport Fishing Festival is held here annually at the Lobos Fishing Club, which was founded in 1945 Various competences were declared by City Tourism Interest, the Province and the Nation. In this contest different activities are carried out, and on conclusion, the Queen of Fishing is selected. A music show is regularly held on a stage erected over the water. The Lagoon sports its own boats and a long wharf, restaurants, grills, etc. "Loguercio Village" is located over the northwestern margin of the lagoon and is inhabited by 400 people, but nearly 2,000 people only come to enjoy the weekend.
География
Лобостың ауданы 1725 км² және оңтүстігінен Рио Саладо өзенімен шектеседі, ол көбінесе қайта-қайта су тасқынының себебі болады. Лобос қаласы Сальгадо каналымен де шектеседі, ол Рио Саладодан бастау алады. Қаланың оңтүстік-шығыс бөлігі Муньиз каналымен шектеседі. Сальгадо каналы қала мен айналасы ауылдық жерлерді бөліп тұрады. Лобоста 6 көл бар: Салада; Лагуна Салада Чика; Лагуна Кулу Кулу; Лагуна де Колис; Лагуна Сека және ең маңыздысы – Лобос көлі (испан тілінде Лагуна де Лобос). 1980 жылдары геолог Виктор Мансионе көлдің астында гипс кені бар екенін анықтады. Бұл кен орны көлдің тартылуына кедеріс келтіреді. Қазіргі уақытта көлдің ластанған суы саяси мәселеге айналды, себебі соңғы жылдары жағдайды нашарлатуға себеп болған тиімді саясаттың болмауынан судың ластануы күшейді.
Lobos has a surface of 1,725 km2 and is bordered to the south by the Río Salado, which usually becomes the source of recurrent flooding. Lobos city is also limited by Salgado Channel, which comes from Río Salado. The southeastern area of the city is bordered by Muñiz Channel. Salgado Channel splits the city from the countryside areas. Lobos also boasts 6 lagoons: Salada; Laguna Salada Chica; Laguna Culú Culú; Laguna de Colis; Laguna Seca, and the most important of all: Lobos Lagoon (Laguna de Lobos for Spanish). In the 1980s geologist Víctor Mansione discovered a plaster deposit beneath the lagoon. The existence of this deposit prevents the lagoon to drain. Currently the lagoon has become an issue of political concern due to its polluted water that worsened during the past years on account of the lack of sound policies to prevent this situation.
Спорт
Саладо алқабының Олимпиадасы жыл сайын Лобос қаласында өтеді. Бұл шара 1974 жылы басталған.
The Olympics of the Salado Basin take place every year in Lobos. This event began in 1974.
Экономика
Лобостың экономикасы көбінесе ауыл шаруашылығы мен өнеркәсіпке негіделген. Ауыл шаруашылығында бидай, жүгері және соя өндірісі шоғырланған, соның ішінде соя егілген жерлердің 60 пайызын құрайды. Аргентинадағы барлық ара өсірудің шамамен 50 пайызы Буэнос-Айресте жүзеге асырылады, ал оның үлкен бөлігін Лобос шығарады.
Lobos's economy is mostly agricultural and industrial. In terms of agriculture, wheat, maize and soybeans are concentrated, representing the latter 60 per cent of the hectares planted. About 50% of all beekeeping in Argentina is done in Buenos Aires, of which Lobos produces a large part.