Жапон дипломаты Исии Кикудзиро: өмір және қызметі

Кіріспе

Жапон саясаткері, Виконт Ишии Кикуджиро (石井菊次郎) – Мэйдзи, Тайшо және алғашқы Шoва дәуірлеріндегі жапон дипломаты және министрлер кабинетінің мүшесі. 1915-1916 жылдары Жапон империясының Сыртқы істер министрі қызметін атқарды.

Өмірбаян

Иши Казуса провинциясының Мобара қаласында (қазіргі Чиба префектурасы) дүниеге келген. Токио императорлық университетінің заң факультетін бітіріп, Сыртқы істер министрлігіне орналасты. Оның алғашқы қызметі 1891 жылы Парижге атташе ретінде жіберу болды, кейін 1896 жылы Кореяның Кемулпо қаласына, ал 1897 жылы Қытайдың Пекин қаласына жіберілді. Боксерлер көтерілісі кезінде ол әртүрлі шетелдік интервенциялық әскерлермен жапондық дипломатиялық байланыс қызметін атқарды, Жапон императорлық армиясының 5-ші жаяу әскер дивизиясымен алты ай бойы майданда болды. Иши 1908 жылдан 1912 жылға дейін 1-ші және 2-ші Кацура үкіметтерінің Сыртқы істер вице-министрі болып тағайындалды және 1911 жылдың 24 тамызында казоку (асыл тектілер қатарында) барон (даншаку) шеніне ие болды; бұған дейін 13 маусымда ол қасиетті қазына орденінің үлкен кордонымен марапатталған еді. 1912-1915 жылдары Францияда Жапония елшісі болғаннан кейін, 1915-1916 жылдары Окума үкіметі кезінде Сыртқы істер министрі болды, Жапония мен Ресей арасындағы қарым-қатынасты жақсартуда маңызды рөл атқарды. 1916 жылы Иши виконт (шисаку) шеніне көтерілді және Жапония Парламентінің Лордтар палатасына мүше болып тағайындалды. Иши Қытай мәселесі бойынша шиеленіс күшейген және АҚШ-та тұратын жапондықтарға қатысты расистік көзқарас кезінде Жапония мен АҚШ арасындағы қарым-қатынасты жақсартуға жасаған тырыстарымен еске алынады. Оның бұл көзқарасы Жапонияның болашақ экономикалық және саяси өсуі үшін АҚШ пен Жапония арасындағы жақсы қарым-қатынастың маңызды екеніне деген берік сенімін көрсетеді. 1917-1918 жылдары АҚШ-тағы арнайы елші ретінде ол екі ел арасындағы шиеленісті азайту мақсатындағы Лансинг-Иши келісімін жасасты, бірақ екі үкіметтің де ешқандай ұступтар жасауға дайын болмауына байланысты оның тиімділігі шектеулі болды. Иши 1918-1919 жылдары АҚШ-та елші болып қызмет етті, Ресейдің Шығыс Сібір аймағына жапондық күштердің араласуынан туындаған шиеленісті азайтуға тырысты, бұл Ақ гвардия күштеріне көмек көрсетудің бөлігі болды. Иши Германия-Польша шекарасын белгілеу ісінде бастама көтеру үшін Париж бейбітшілік конференциясына қатысу үшін Еуропаға сапар шекті, содан кейін 1923 және 1926 жылдары Ұлттар Лигасы Кеңесі мен Ассамблеясының президенті болды. Ол сондай-ақ Женева теңіз конференциясындағы жапондық делегацияның жетекшісі болды. Жапонияға оралғаннан кейін Иши 1925 жылдан 1945 жылға дейін Мемлекеттік кеңес мүшесі болып қызмет етті, онда ол Жапония, нацистік Германия және фашистік Италия арасындағы үшжақты келісімге қарсы күшті ұстанымда болды. 1945 жылдың 25 мамырында Токионың үшінші өртке қарсы бомбалау кезінде Иши соңғы рет Мейдзи ғибадатханасына қарай бара жатқаны көрінді, ол оның аудандық бірлестігі үшін бомбалау кезіндегі тағайындалған қауіпсіз жер болды. Ол сонда жетпеді және қаза тапқан деп есептелді. Оның денесі табылған жоқ.

Ishii was born in Mobara city, Kazusa Province (present day Chiba Prefecture). He graduated from the Law Department of Tokyo Imperial University and joined the Foreign Ministry. His first posting was as an attaché to Paris in 1891, and he was later sent to Chemulpo, Korea in 1896 and to Beijing, China in 1897. During the Boxer Rebellion he served as Japanese diplomatic liaison with the various foreign interventionist armies, spending six months on the front with the Imperial Japanese Army's 5th Infantry Division. Ishii was appointed Vice Minister for Foreign Affairs under the 1st and 2nd Katsura administrations from 1908 to 1912, and was created a baron (danshaku) in the kazoku (peerage) on 24 August 1911; he had previously been appointed a Grand Cordon of the Order of the Sacred Treasure on 13 June. After a term as Japanese ambassador to France from 1912 to 1915, he became Minister for Foreign Affairs under the 2nd Ōkuma administration from 1915 to 1916, playing a major role in the normalization of relations between Japan and Russia. In 1916, Ishii was raised to viscount (shishaku), and was appointed to a seat in the House of Peers of the Diet of Japan. Ishii is remembered for his efforts to improve Japan–United States relations during a period of increasing tension over China, and the racist treatment of Japanese living in the United States. His approach reflected his strong belief that good relations between the United States and Japan were essential for Japan's future economic and political growth. As special envoy to the United States from 1917 to 1918, he negotiated the Lansing–Ishii Agreement, which was intended to defuse tension between the two nations, but was limited in its effectiveness due to the reluctance of either government to make any concessions. Ishii stayed on in the United States as ambassador from 1918 to 1919, attempting to reduce tensions created by the Siberian Intervention of Japanese forces into the Russian Far East as part of western support for White Russian forces against the Bolsheviks. Ishii traveled to Europe to take part in the Paris Peace Conference to take the initiative at the demarcation of the German–Polish border, and later served as president of the Council and the Assembly of the League of Nations in 1923 and 1926. He was also the leader of the Japanese delegation at the Geneva Naval Conference. After his return to Japan, Ishii served as a member of the Privy Council from 1925 to 1945 in which he was highly outspoken in his strong opposition to the Tripartite Pact between Japan, Nazi Germany and fascist Italy. During the third firebombing of Tokyo on May 25, 1945, Ishii was last seen heading towards Meiji Shrine, which was the designated safe refuge for his neighborhood association during the bombing. He never arrived, and he was presumed killed. His body was never found.