Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын портрет суретшісі (1734–1802)
English portrait painter (1734–1802)
Джордж Ромни (26 желтоқсан 1734 [ескі стиль бойынша 15 желтоқсан 1734] – 15 қараша 1802) – ағылшын портрет суретшісі. Ол өз заманындағы ең танымал суретші болды және көптеген көрнекті қоғамдық қайраткерлерді суреттеді, соның ішінде оның көркемдік шабыты, лорд Нельсонның сүйіктісі Эмма Гамильтонды да бейнеледі.
George Romney (26 December 1734 [O. S. 15 December 1734] – 15 November 1802) was an English portrait painter. He was the most fashionable artist of his day, painting many leading society figures – including his artistic muse, Emma Hamilton, mistress of Lord Nelson.
Ерте өмір және тәрбие
Ромни Ланкаширде (қазір Камбрия) Фурнесс қаласындағы Далтонның Бексайд ауылында, шкаф жасаушы Джон Ромни мен Энн Симпсонның 11 баласының үшіншісі болып дүниеге келді. Ол қазіргі Барроу-ин-Фурнесс қаласындағы Хай Кокен атты шағын үйінде өсті және жақын маңдағы Дендрон мектебіне жіберілді. Ол көңілсіз оқушы болғандықтан, 11 жасында мектептен алынып, әкесінің кәсібіне баулуға берілді. Оның сурет салуға және ағаштан бұйымдар жасауға, соның ішінде скрипка жасауға (оның өмірі бойы ойнаған) табиғи қабілеті болды. 15 жасынан бастап, ол жергілікті сағатшы Джон Уильямсоннан бейресми түрде өнер сабақтарын алды, бірақ оқуы 1755 жылы, 21 жасында, жергілікті суретші Кристофер Стилдің 4 жылдық шәкірті болу үшін Кендал қаласына барғанда шын мәнінде басталды. Стил өзі танымал француз суретшісі Карло Ванлудан оқыған портретші еді. Барлық шығындарды Джорджтың әкесі төлейтін болды. 1756 жылдың қазанында Ромни Мэри Эбботқа үйленді (бұл шешімге кейін өкінді), бірақ жұмыс берушісі оны Йоркке іс сапарына шақырғанда, олар бірден ажырасып кетті. Бір жылдан кейін Стил Джорджтың өтінішімен шәкірттік оқудан бас тартты, осылай жас суретші – енді ұлының әкесі – суретші ретінде өз жолын жалғастыруға мүмкіндік алды.
Romney was born in Beckside in Dalton in Furness, Lancashire (now in Cumbria), the 3rd son (of 11 children) of John Romney, cabinet maker, and Anne Simpson. Raised in a cottage named High Cocken in modern day Barrow in Furness, he was sent to school at nearby Dendron. He appears to have been an indifferent student and was withdrawn at the age of 11 and apprenticed to his father's business instead. He proved to have a natural ability for drawing and making things from wood – including violins (which he played throughout his life). From the age of 15, he was taught art informally by a local watchmaker called John Williamson, but his studies began in earnest in 1755, when he went to Kendal, at the age of 21, for a 4 year apprenticeship with local artist Christopher Steele – a portraitist who had himself studied with distinguished French artist Carlo Vanloo. All costs were to be borne by George's father. In October 1756, Romney married Mary Abbot (a decision he initially regretted), but the couple were immediately separated when he was called away to York on business by his employer. After a year, Steele eventually agreed to cancel the apprenticeship, at George's request, leaving the young artist – now a father of a son – free to pursue his own career as a painter.
Вестморланд
1757 жылы Ромни Кендалда әйелі мен кішкентай ұлына қайта қосылды, портретші, пейзаж және тарихи суретші ретінде жұмыс істеді. Осы кезеңде ол өнертапқыш және жазушы Адам Уокермен дос болып, бос уақытында музыкамен айналысты. 1762 жылдың наурыз айында ол әйелі, ұлы және қызынан ажырасып, Лондонға бағыт алды, онда 1799 жылға дейін тұрды (кейбір уақыттарда Камбрияға қайта оралды). Ажырасып тұрған кезеңде ол отбасымен байланысын үзбеді және оларды қаржылық жағынан қолдады, бірақ олар ешқашан оныңмен бірге астанада тұрмады.
In 1757, Romney rejoined his wife and young son in Kendal, working as a portraitist, landscape and historical painter. In this period he became friends with Adam Walker, the inventor and writer, and also pursued musical interests in his spare time. In March 1762, he parted from his wife, son and daughter (the latter dying in 1763), to seek his fortune in London, where he stayed (apart from a few return visits to Cumbria) until 1799. Throughout the separation, he maintained contact with his family and financially supported them, but they never lived with him in the capital.
Лондон
1763 жылы Ромни «Генерал Вольфтың қазасы» атты суретімен Корольдік өнер қоғамының конкурсына қатысты. Ромнидің достарының айтуынша, оған 50 гинеялық екінші жүлде берілді, бірақ кейін күмәнді себептермен 25 гинеяға дейін төмендетілді. Осы шешімді қабылдауда сэр Джошуа Рейнольдс басты рөл атқарды деген пікір бар, бұл екі суретшінің өмір бойына созылған керісінше қарым-қатынасына себеп болуы мүмкін. Кейінірек жетістікке жеткеніне қарамастан, Ромниді 1768 жылы құрылған Корольдік өнер академиясына ешқашан шақырмады, бірақ одан көрмеге қатысуды өтініш жасады, тіпті шақырды – десе де ол академияға қосылуға ешқашан үміткер болған емес. Бұл шешім оған патшалық қолдаудан және сарайдағы басқа да ықпалды тұлғалардың көмегінен айырылды. Академиямен арадағы нақты қарым-қатынасы туралы көптеген болжамдар айтылғанымен, ол әдетте оңаша тұрғаны белгілі, жақсы суретші мүше болмай-ақ табысқа жете алады деп санайтын. Оның өзінің мансабы осы сенімін растады, және өмірінің соңында ғана ол өз пікіріне өкінгенін білдірді. 1764 жылдың қыркүйегінде ол Парижге (досы, заңгер Томас Гринмен бірге) бірнеше аптаға ескі шеберлердің туындыларын зерттеу үшін сапар шекті (шетелге саяхат дамып келе жатқан суретшінің білімін жетілдіру үшін қажетті жағдай ретінде қарастырылды, себебі Лондонда көрнекті өнер туындыларын көру мүмкіндігі өте шектеулі болды). 1765 жылы ол Корольдік өнер қоғамының конкурсында қайтадан 50 гинеялық екінші жүлдені жеңіп алды. 1768 жылы ол драматург Ричард Камберлендпен танысты, ол оның портретін салған болатын, сондай-ақ оны ықпалды меценаттармен таныстыруға көмектесті. Ол миниатюра суретшісі Озиас Хамфримен де дос болды. 1769 жылы оның үшін өте табысты жыл болды – ол Сер Джордж Уорреннің және оның отбасының үлкен портретін «Еркін суретшілер қоғамында» көрсетті, ол үлкен құрметке ие болды және оның болашақ танымалдылығының негізін қалауға көмектесті. 1770 жылы ол өзінің туындыларын «Еркін суретшілер қоғамына» қарағанда «Жарталанған суретшілер қоғамында» көрмеге қоя бастады.
In 1763, Romney entered his painting, The Death of General Wolfe, into a Royal Society of Arts competition. According to friends of Romney, he was awarded the second prize of 50 guineas, but this was later reduced to 25 guineas on questionable grounds. It is said that Sir Joshua Reynolds himself was the prime mover behind this decision, a fact which may have accounted for the lifelong aversion of the two men for each other. Despite his later success, Romney was never invited to join the Royal Academy of Arts (formed 1768), though he was asked, urged even, to exhibit there – nor did he ever apply to join. This decision certainly cost him valuable royal patronage and support from others connected at court. While there has been much speculation about his actual relationship with the academy, there is no doubt that he normally remained aloof, maintaining that a good artist should succeed without being a member. His own career supported this belief, and it was only towards the end of his life that he expressed the slightest regret for his views. His early years in the capital were something of a financial struggle In September 1764, he travelled to Paris (with a friend, lawyer Thomas Greene) for a few weeks to study the works of the old masters (travel abroad was seen as a requisite of a developing artist's training as the opportunity to view great art in London was very limited). In 1765 he again won the second prize of 50 guineas in the Royal Society of Arts competition. In 1768, he made the acquaintance of Richard Cumberland, the dramatist, whose portrait he painted, and who was helpful in introducing him to influential patrons. He also became friends with miniature painter Ozias Humphrey. 1769 was a breakthrough year – he exhibited a large portrait of Sir George Warren and family at the Free Society of Artists, which was greatly admired and helped to lay the foundations of his future popularity. In 1770 he started to exhibit his work at the Chartered Society of Artists rather the rival "Free Society of Artists".
Италия
1772 жылы Ромни қаржылық тұрғыдан жеткілікті деңгейде қамтамасыз етілді, сондықтан ол әрқашан ниеттенгендей, өткеннің ұлы суретшілерін оқу үшін Озиас Хамфримен бірге Италияға сапар шекті. Ол наурыз айында жолға шығып, Еуропаны (Париж, Лион, Марсель, Ницца, Генуя, Ливорно, Флоренция және Пиза арқылы) кезіп, маусым айында Римге жетті. Таныстыру хатының арқасында ол Рим папасы Клемент XIV-ке қол жеткізіп, Ватикан ішінде Рафаэльдің фрескаларын зерттеу үшін мұражай орнатуға рұқсат алды. Ол Римде 18 ай бойы сол жердегі ұлы өнер туындыларын зерттеп, эскиздер жасады. 2 жылдан астам уақыт болмағаннан кейін 1775 жылдың шілдесінде Флоренция, Болонья, Венеция, Парма және Турин арқылы Лондонға оралды.
By 1772 Romney was financially secure enough to make the journey (with Ozias Humphrey) to Italy to study the great artists of the past, as he had always intended. He set off in March, making his way through Europe (via Paris, Lyon, Marseilles, Nice, Genoa, Livorno, Florence and Pisa) and arriving in Rome in June. A letter of introduction allowed him to meet the Pope, Clement XIV, who allowed him to set up scaffolding in the Vatican to study the frescoes of Raphael. He spent 18 months in Rome making studies and sketches of the great art works on view there. He returned to London in July 1775 (via Florence, Bologna, Venice, Parma, and Turin) after an absence of over 2 years.
Кейінгі мансап
1775 жылы Ромни оралғаннан кейін Кавендиш скверіне, бұрын танымал портретші Фрэнсис Котсқа тиесіл болған үйге көшті. Ол өзінің қарызынан бөлек, өнерлі, бірақ ерсі ағасы Питердің қарызымен де ауырғандықтан, қаржылық қиындыққа тап болды. Дегенмен, Ричмонд герцогы мен оның достарынан тапсырыстар алды, бұл суретшінің бағына жаңа серпіліс әкелді. 1776-77 жылдары ол Уильям Хейлимен танысып, жазушымен берік достық қарым-қатынас орнатып, оның портреттерін жасай бастады. 1782 жыл Ромни өміріндегі маңызды жаңа кезеңнің бастауы болды, себебі сол жылы ол алғаш рет Эмма Гамильтонмен (сол кезде Эмма Харт деп аталған) танысты, ол оның шабытының көзіне айналды. Ол оның түрлі поздардағы 60-тан астам портретін салды, кейде ол тарихи немесе мифологиялық кейіпкерлердің рөлін ойнады. Ол сонымен қатар көптеген замандастарын, оның ішінде суретші Мэри Мозерді және 1787 жылы өзінің ең әдемі туындыларының бірінде он жеті жасар бойжеткенді – «Бержер шляпасындағы мисс Констебл» портретін жасайды. 1797 жылы Ромни 32 Кавендиш скверіндегі студиясын тастап, Хэмпстедтегі Холли Буш Хиллге көшті, онда жиырма жылдан астам жұмыс істеген. Хэмпстедте Ромни құрылыс жобаларына көп ақша жұмсады және екі жылдан кейін үйді сатты. Ромнидің үйі қазір бірінші санаттағы ескерткіш болып саналады және оның үйіне еске алу тақтасы орнатылған. 1799 жылдың жазында оның денсаулығы нашарлап, дерлік қырық жылдық үзілістен кейін Ромни әйелі Мэриге Кендалға оралды. Ол 1802 жылдың қарашасында қайтыс болғанға дейін оның соңғы 2 жылын күтіп-баптады. Ол Фурнесс қаласындағы Дальтон шіркеуінің маңындағы зиратқа жерленді. Джордж Ромни – американдық кәсіпкерлер мен саясаткерлер Джордж В. Ромнидің (1907-1995) және Митт Ромнидің (1947 жылы туған) туысы; олардың атасы Майлз Ромни Джордж Ромнидің бірінші туысы болған.
On his return, in 1775, Romney moved to Cavendish Square, in a house formerly owned by noted portraitist Francis Cotes. He was considerably in debt, not only on his own account but also due to being saddled with the debt of his artistic but dissolute brother Peter. However, he was offered commissions by the Duke of Richmond and his circle of friends, which helped turn the tide of fortune permanently in the artist's favour. In 1776–77, he made the acquaintance of William Hayley, striking up a lasting friendship with the writer, and painting portraits for him. 1782 was the beginning of an important new chapter in Romney's life, for in that year he was first introduced to Emma Hamilton (then called Emma Hart) who became his muse. He painted more than 60 portraits of her in various poses, sometimes playing the part of historical or mythological figures. He also painted many other contemporaries, including fellow artist Mary Moser and, in 1787, a little known seventeen year old young lady in one of his most charming works, Miss Constable in a Bergère Hat. In 1797 Romney left his studio at 32 Cavendish Square, where he had worked for more than twenty years, to move to Holly Bush Hill in Hampstead. In Hampstead Romney embarked on a series of costly building projects, and sold the house two years later. Romney's House is now a Grade I listed building, and Romney is commemorated by a blue plaque placed on the property. In the summer of 1799, his health was broken, and after an absence of almost forty years, Romney returned to his wife, Mary, in Kendal. She nursed him during the remaining 2 years of his life until he died in November 1802. He was buried in the churchyard of St. Mary's Parish Church, Dalton in Furness. George Romney is a kinsman of American businessmen and politicians George W. Romney (1907–1995) and Mitt Romney (born 1947); their ancestor Miles Romney was George Romney's first cousin once removed.