Кіріспе
Арнос Гроув Лондон метро станциясы – Лондон қаласының Энфилд ауданындағы Арнос Гроувта орналасқан Лондон метро станциясы. Ол Пикадилли желісінде Боундс Грин және Саутгейт станциялары арасында орналасқан және 4-ші аймақта (Travelcard Zone 4) жатыр. Станция 19 қыркүйек 1932 жылы Финсбери паркінен Кокфостерске дейінгі Пикадилли желісінің бірінші бөлігіндегі ең солтүстік станция ретінде ашылды. 13 наурыз 1933 жылы қызметтер Оукудқа дейін ұзарғанға дейін бұл желінің соңғы станциясы болды. Баронс-корттың шығысынан және Орталық Лондон арқылы келе жатқанда, Арнос Гроув Пикадилли желісінің ұзын туннель бөлімінен кейін бірінші жер үсті станциясы болып табылады. Станцияда үш жолға қаратылған төрт платформа бар. Станцияны архитектор Чарльз Холден жобалаған, ол қазіргі заманғы архитектураның маңызды туындысы деп есептеледі. 19 ақпан 1971 жылы станция ІІ санатқа енгізілді. 2005 жылы станция жаңартылып, мұралық ерекшеліктері сақталды. 2011 жылдың шілдесінде Арнос Гроувтың тізімдегі мәртебесі ІІ* санатқа дейін көтерілді. Станция "Underground in Bloom 2011" және "London in Bloom" конкурстарында "Ең жақсы жаңадан келген" және "Ең жақсы жалпы бақ" жүлделерін жеңіп алды.
Arnos Grove is a London Underground station located in Arnos Grove in the London Borough of Enfield, London. It is on the Piccadilly line between Bounds Green and Southgate stations and is in Travelcard Zone 4. The station opened on 19 September 1932 as the most northerly station on the first section of the Piccadilly line extension from Finsbury Park to Cockfosters. It was the terminus of the line until services were further extended to Oakwood on 13 March 1933. When travelling from east of Barons Court and through Central London, Arnos Grove is the first surface station after the long tunnel section of the Piccadilly line. The station has four platforms which face three tracks. The station was designed by architect Charles Holden, and has been described as a significant work of modern architecture. On 19 February 1971, the station was Grade II listed. In 2005, the station was refurbished with the heritage features also maintained. In July 2011 Arnos Grove's listed status was upgraded to Grade II*. The station was awarded with the Best Newcomer and the Best Overall Garden in the Underground in Bloom 2011 competition and also in the London in Bloom competition.
Орналасқан жері
Станция А1110 Боуес жолында орналасқан, орташа өлшемді тұрғын үй ауданына қызмет көрсетеді. Арнос Гроув – Баронс-корттан шығысқа қарай басталып, Лондон орталығынан өтетін ұзын туннельден кейінгі алғашқы жер үсті станциясы. Арнос Гроув станциясы және оның төңірегіндегі аудан, станцияның солтүстігінде орналасқан Арнос Гроув иелігінен атын алған. Станция Арнос Гроув станциялары тобының құрамына кіреді, бұл топқа Кокфостерстен Тернпайк Лейнге дейінгі жеті станция кіреді, ал топтың басқару кеңсесі Арнос Гроув станциясында орналасқан. Станциямен желі бойындағы өткел арқылы байланысқан Ash House – бұл локомотивтер депосы. Жақын жердегі көрікті орындарға Арнос паркі, Брумфилд мектебі және Боуз Роуд кітапханасы жатады. Арнос Гроув дөңгелек билет залымен және 1960 жылға дейін тыныш, бейбіт және жасыл аудан ретінде белгілі болған. Пикадилли желісінің кеңейтілуімен аймақта Эдвард дәуіріндегі виллалар салынды.
Тарих
Ұлы Солтүстік темір жолы (GNR) және оның мұрагері Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы (LNER) Харрингэй мен Энфилд қалаларына желіні ұзартуға көп жылдар бойы келісім бермей келді. 1902 жылы Финсбери паркінен солтүстікке қарай Лондон метросы желілерін одан әрі кеңейтуге тыйым салуға парламенттің мақұлдауы алынды. Бұл, сол кезде Пикадилли желісінің соңғы станциясы болған Финсбери паркінде кептеліс тудырды. 1923 жылға қарай 1902 жылғы парламенттік тыйымға қарсы халықтық науқан пайда болды, ал Фрэнк Пик Underground тобының басқарушы директорының орынбасары болды. Бұл мәселені шешу үшін Фрэнк Пик Финсбери паркіндегі кептелістің суреттерін жинап, баспасөзге таратты. 1925 жылы LNER наразылық білдірді. Пик кеңейту жобасын әзірлеуге кірісіп, 1929 жылы парламенттің мақұлдауын алды. Желі бойында құрылыс жүргізілмеген жерлер негізге алынды. Қаржыландыру сауданы жеңілдету туралы заңның орнына Даму (заем кепілдіктері мен гранттар) туралы заңға сәйкес жүзеге асырылды. Солтүстік Англияда туннель сақиналары, кабельдер және бетон өндірілді, ал ондағы жұмыссыз өнеркәсіп жұмысшылары кеңейту құрылысына көмектесті. 1930 жылы басталған құрылыс кезінде 22 туннельдік қалқан пайдаланылды. Станция 19 қыркүйек 1932 жылы Пикадилли желісінің Кокфостерге дейінгі бірінші бөлігінің соңғы станциясы ретінде ашылды. Желі 13 наурыз 1933 жылы Оукудқа дейін ұзартылды.
Оқиғалар
1940 жылы 13 қазан күні түнде, "Блиц" кезінде, жалғыз неміс ұшағы Боундс Грин станциясының солтүстігіндегі үйлерге бір бомба тастады. Үйлердің қирауы батыс платформасының туннелінің солтүстік бөлігінің құлауына әкеп соқты. Нәтижесінде Вуд-Грин мен Кокфостерс арасындағы пойыз қатынасы екі айға тоқтатылды. 1948 жылы 11 тамызда жолаушылар пойызы станциядағы бұрылыста алдыңғы және артқы доңғалақтары әртүрлі жолға түскен кезде рельстен шығып кетті. 2005 жылдың 7 шілдесінде Кингс-Кросс Сент-Панкрас және Рассел-Сквер арасындағы пойызға бомба жарылды. Хайд Парк Корнер мен Арнос Гроув арасындағы пойыз қатынасы сол жылдың 4 тамызына дейін тоқтатылды. Холденнің бас көмекшісі Чарльз Хаттон, Холденнің идеясының негізі Адамс, Холден және Пирсон 1904–1906 жылдары жобалаған Мидхерст санаторийіндегі қарауыл үйі болғанын мәлімдеді. Билет залының ортасында станция және желі туралы көрмені ұстап тұрған пайдаланылмаған билет кассасы (Лондон метросында "пассиметр" деп аталады) орналасқан. Холденнің бастапқы дизайнын Чарльз Хаттон егжей-тегжейлі түсіндірді және бетон төбесінің кірпіштің түсін өзгертетін ылғалдылығына байланысты Садбери Таун метро станциясының құрылыс әдісін өзгертуге тура келді. Бұл ғимарат 2007 жылғы қазан айында The Guardian газетінде жарияланған "12 ұлы заманауи ғимараттың" бірі болып табылады. Сәулет сыншысы Джонатан Гланси оны "неміс өнер тарихшылары толық және тұтас өнер туындысы деп сипаттайтын нағыз gesamtkunstwerk" деп атады. Олар өздерінің жаңа жобалары үшін "Лондон гүлдейді" конкурсында да жүлде алды. Олардың веб-сайтында бақтың және марапаттау рәсімдерінің суреттері бар.
Станцияны жақсарту
2005 жылы станция жаңарту бағдарламасынан өтті, оның ішінде бағытталмалық белгілер, қауіпсіздік және пойыз туралы ақпарат жүйелерін жақсарту шаралары кірді. Жалпы жөндеу және қайта безендеу жұмыстары жүргізілді, едендер жаңаланды, жарықтандыру жақсартылды, жақсартылған CCTV қауіпсіздік жүйесі және көмек көрсету пункттері орнатылды, соңғысы есту қабілеті шектеулі адамдарға қолайлы болды. Кейбір бастапқы белгілер Лондон метрополитенінің Джонстон Дельф Смит Санс шрифтінің «ұсақ серифтік» бейімделуінен жасалған. Жаңарту бағдарламасы кезінде осы тарихи ерекшеліктер де сақталды: Пойыз қатынайтын уақыттары күні бойы өзгеріп отырады, бірақ әдетте шығыс бағытында сағат 07:07 мен 01:07 аралығында әр 3-9 минут сайын, ал батыс бағытында сағат 05:19 мен 00:06 аралығында әр 2-6 минут сайын жүреді. Желіде техникалық мәселелер туындаған жағдайда Арнос Гроув станциясы қысқартылған қызметтің уақытша соңғы станциясы ретінде, яғни Арнос Гроув пен Кокфостерс арасындағы шаттл қызметі немесе Орталық Лондоннан келетін қысқартылған бағыт ретінде жұмыс істей алады.
Байланыстар
Лондон автобустарының 34, 184, 232, 251, 298, 382, SL1 және түнгі N91 маршруттары станцияны жайлайды. Жаңа Саутгейт теміржол стансасы Арнос Гроувтан он минуттық жерде.
Танымал мәдениетте
Станция ғимараты Дэвид Суше Геркуле Поаро рөліндегі Агата Кристидің "Поаро" телесериалының "Баспалар ұясы" эпизодында "Марбл Хилл" метро станциясы ретінде көрсетіледі. Станция сондай-ақ екі фильмде де пайда болады: Фолан Джонстың 2013 жылғы "The Chase" драмасы мен Ральф Файнс және Джулианна Мур жұлдыздығы бар "The End of the Affair" фильмінің 1999 жылғы қайта түсірілімінде. Арнос Гроув көбінесе Spooky аталған станция мысығымен (Лондон метрополитені желісінде сирек кездесетін құбылыс) танымал. 2014 жылы UTS қақпалары орнатылғаннан кейін ол станциядан қуылғаннан соң станцияның автотұрағында қоныстанды.