Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс актері және жазушысы (1759–1814)
German actor and author (1759–1814)
Август Вильгельм Иффланд (19 сәуір 1759 – 22 қыркүйек 1814) – неміс актері және драматург.
August Wilhelm Iffland (19 April 175922 September 1814) was a German actor and dramatic author.
Өмір
Ханноверде туған Иффландтың әкесі оны дін қызметкері етпек болған, бірақ Иффланд сахнаны көбірек ұнатқандықтан, он сегіз жасында театрлық мансабына дайындалу үшін Готаға қашып кетті. Ол Ханс Экхофтан сабақ алды және осыдан кейін тез дамып, 1779 жылы Мангейм театрында жұмысқа орналасты. Мангеймде ол 1782 жылы Фридрих Шиллердің "Жарықтар" пьесасының тұңғыш қойылымында Франц Мур рөлін ойнады. Көп ұзамай ол өзінің саласында танымал болды және басқа қалаларда жиі ойнап, даңқын арттырды. 1796 жылы ол Берлинге қоныстанды, онда Пруссияның ұлттық театрының директоры болды, ал 1811 жылы патшалыққа қойылатын барлық спектакльдердің бас директоры болып тағайындалды.
Born in Hanover, his father intended him to be a clergyman, but Iffland preferred the stage, and at eighteen ran away to Gotha in order to prepare himself for a theatrical career. He received instruction from Hans Ekhof, and made such rapid progress that he was able to accept an engagement at the theater in Mannheim in 1779, beginning his rise into prominence. In Mannheim, he played the lead role Franz Moor in the acclaimed premiere of Friedrich Schiller's The Robbers in 1782. He soon stood high in his profession, and enhanced his reputation by frequently playing in other towns. In 1796 he settled in Berlin, where he became director of the national theater of Prussia, and in 1811 he was made general director of all presentations before royalty.
Шығармалары
Иффлендтің актерлік және драматургиялық өнеріне ең жақын болған ойын түрі – тұрмыстық драма, күнделікті өмірдің сезімтал ойыны еді. Оның шығармаларында шешімді қиял аз, бірақ сахнаның техникалық қажеттіліктерін толық меңгергендігі және тиімді жағдайларды құрудағы ерекше қабілеті байқалады. Оның ең жақсы кейіпкерлері қарапайым және табиғи, отбасылық өмірді ұнатады, бірақ көбінесе жалпыға ортақ сезімталдыққа беріліп кетеді. Оның ең танымал пьесалары – «Жершілер», «Қызметтік міндет», «Адвокаттар», «Мүндel» және «Арбашылар». Иффланд сонымен қатар драмалық сыншы болды, және неміс актерлері оның «Театр және театр достары үшін альманах» атты еңбегіндегі өз туындыларына қатысты ойлары мен кеңестерін жоғары бағалады. 1798–1802 жылдары ол өзінің «Dramatischen Werke» атты он алты томдық еңбегін жариялады, оған өзінің өмірбаянын («Meine theatralische Laufbahn») қосты. 1807–1809 жылдары Иффланд «Neue dramatische Werke» атты екі томдық еңбегін шығарды. Оның жазбаларынан таңдамалы шығармалар кейіннен жарық көрді, біреуі екі томдық, екіншісі он томдық болып басылды.
The form of play in which Iffland was most at home, both as an actor and playwright, was the domestic drama, the sentimental play of everyday life. His works show little imagination, but they display a thorough mastery of the technical necessities of the stage, and a remarkable power of devising effective situations. His best characters are simple and natural, fond of domestic life, but too much given the utterance of commonplace sentimentality. His best known plays are Die Jäger, Dienstpflicht, Die Advokaten, Die Mündel and Die Hagstolzen. Iffland was also a dramatic critic, and German actors placed high value on his reasonings and hints about their works in his Almanach für Theater und Theaterfreunde. During 1798–1802 he issued his Dramatischen Werke in sixteen volumes, to which he added an autobiography (Meine theatralische Laufbahn). During 1807–1809 Iffland put out two volumes of Neue dramatische Werke. Selections from his writings were later published, one in two volumes, the other in ten volumes.