Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1826–1885)
American politician (1826–1885)
Бенджамин Гратц Браун (28 мамыр 1826 – 13 желтоқсан 1885) – американдық саясаткер. Ол АҚШ Сенатының мүшесі, Миссури штатының 20-шы губернаторы және 1872 жылғы президенттік сайлауда Либералды-республикалық және Демократиялық партияларының вице-президенттікке үміткері болды. Кентукки штатының Франкфорт қаласында дүниеге келген Браун Сент-Луис қаласында заңгерлік тәжірибесін ашты. Оның әкесінің әкелері, Джон Браун мен Джесси Бледсо, Кентукки штатының Сенатында өкілдік еткен. Сент-Луиске қоныс аударғаннан кейін Браун Миссури штатының Өкілдер палатасына сайланды. Ол Томас Харт Бентон мен Фрэнсис Престон Блэрдің құлдыққа қарсы күштерге қарсы штаттық Демократиялық партияны бақылау үшін күресте серігі болды. 1850-ші жылдарда Браун құлдыққа қарсы сөйлеуді жалғастырды және Миссури Республикалық партиясын құруға көмектесті. Азамат соғысы кезінде Браун Миссури штатын Одақта ұстап тұру үшін жұмыс істеді. 1863 жылы ол Шартсыз Одақ партиясының мүшесі ретінде Сенатқа сайланды. Сенатта ол Радикалдық республикашылдармен бірігіп, президент Авраам Линкольннің көптеген саясатына қарсы шықты. Ол Линкольнді 1864 жылғы республикалық үміткер ретінде ауыстыруға тырысқан қозғалыстың бір бөлігі болды. Соғыстан кейін Браун президент Эндрю Джонсонның жаңару саясатына қарсы күресті және «Азатталғандар бюросы» заңдарына қолдау көрсетті. Браун 1867 жылы Сенаттан кетіп, 1870 жылы Либералды-республикалық партияны құруға көмектесті. Партия Браунды губернаторлыққа үміткер етіп таңдады, ол бұрынғы республикалық губернатор Джозеф В. МакКлургты жеңді. Браун жаңа партияның 1872 жылғы президенттік номинациясын іздеді, бірақ Хорас Грилиден жеңілді. Грили ұсынылғаннан кейін 1872 жылғы Либералды-республикалық конвент Браунды партияның вице-президенттікке үміткері етіп таңдады. Президент Улисс С. Грантты қайта сайлауға қарсы дауыстарды бөлуден сақтау үшін 1872 жылғы Демократиялық ұлттық конвент Либералды-республикалық билетті қолдады. Бірақ Республикалық билет сайлауда жеңіске жетті, себебі Грант халықтың 55,6 пайызының және сайлаушылардың көпшілігінің дауысын алды. Грили сайлаудан кейін, бірақ сайлаушылар ресми дауыс бермес бұрын қайтыс болды, ал Браун Грилидің дауыстарының бір бөлігін алды. Сайлаудан кейін Гратц заңгерлік тәжірибесіне оралып, Демократиялық партияға қосылды.
Benjamin Gratz Brown (May 28, 1826December 13, 1885) was an American politician. He was a U. S. Senator, the 20th Governor of Missouri, and the Liberal Republican and Democratic Party vice presidential candidate in the presidential election of 1872. Born in Frankfort, Kentucky, Brown established a legal practice in St. Louis, Missouri. Both of his grandfathers, John Brown and Jesse Bledsoe, represented Kentucky in the Senate. After settling in St. Louis, Brown won election to the Missouri House of Representatives. He became an ally of Thomas Hart Benton and Francis Preston Blair Jr. in the struggle for control of the state Democratic Party against pro slavery forces. As the 1850s progressed, Brown continued to speak against slavery, and he helped found the Missouri Republican Party. During the Civil War, Brown worked to keep Missouri in the Union. In 1863, he was elected to the Senate as a member of the Unconditional Union Party. In the Senate, he aligned with the Radical Republicans and opposed many of President Abraham Lincoln's policies. He was part of a movement that unsuccessfully sought to replace Lincoln as the 1864 Republican nominee. After the war, Brown strongly opposed President Andrew Johnson's Reconstruction policies and supported the Freedmen's Bureau bills. Brown resigned from the Senate in 1867 but helped found the Liberal Republican Party in 1870. The party chose Brown as its nominee for governor, and he defeated incumbent Republican Governor Joseph W. McClurg. Brown sought the new party's 1872 presidential nomination but was defeated by Horace Greeley. After the nomination of Greeley, the 1872 Liberal Republican convention chose Brown as the party's vice presidential nominee. Seeking to avoid splitting the vote of opponents to President Ulysses S. Grant's re election, the 1872 Democratic National Convention subsequently nominated the Liberal Republican ticket. The Republican ticket nonetheless triumphed in the election, as Grant won 55.6% of the popular vote and a majority of the electoral vote. Greeley died after the election but before the electors officially cast their votes, and Brown received some of Greeley's electoral votes. After the election, Gratz returned to his law practice and affiliated with the Democratic Party.
Ерте өмір
Браун 1826 жылы Кентукки штатының Франкфорт қаласында Джудит Энн (Бледсо) және Мейсон Браунның ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Кентукки штатының сенаторлары Джон Браун мен Джесси Бледсоның немересі болды. 1845 жылы ол Лексингтондағы Трансильвания университетін Бета Тета Пи студенттік қауымдастығының мүшесі болып бітірді, ал 1847 жылы Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласындағы Йель колледжін бітірді. Ол құқық білімін оқып, кейіннен Сент-Луис, Миссури қаласына қоныстанды. Ол онда өзінің туысы Фрэнсис П. Блэр кіші және сенатор Томас Харт Бентонмен бірге Миссури штатының Демократиялық партиясын бақылау үшін құлдыққа жақтас топқа қарсы күреске қосылды. 1851 жылғы Форт-Ларами шартында ол «Миссури республикашысы» газетінің тілшісі болды және шарты бойынша келіссөздерде хатшылық қызмет атқарды. 1858 жылы Мэри Ганнға (1842–1888) үйленді, олардың алты баласы болды.
Brown was born in 1826 in Frankfort, Kentucky, the son of Judith Ann (Bledsoe) and Mason Brown. He was the grandson of Senators John Brown and Jesse Bledsoe of Kentucky. He graduated from Transylvania University in Lexington in 1845 where he was a member of Beta Theta Pi fraternity, and from Yale College in New Haven, Connecticut, in 1847. He studied law, and later settled in St. Louis, Missouri. There he joined his cousin, Francis P. Blair, Jr., and Senator Thomas Hart Benton in a struggle against the pro slavery faction for control of Missouri's Democratic Party. He was a correspondent for the Missouri Republican at the Treaty of Fort Laramie (1851) and served as the secretary at the treaty negotiations. He married Mary Gunn (1842–1888) in 1858, and together they had six children.
Саяси мансап
Браун Миссури штатының өкілдер палатасының мүшесі болып сайланды және 1852 мен 1858 жылдар аралығында қызмет етті. Сент-Луистегі белгілі заңгер Браун 1857 жылы құлдықтан азат етуге қарсы қабылданған бірлескен қаулыға қарсы сөз сөйледі. Бұл сөз Миссуриде еркін топырақ қозғалысының басталуын қадағалады. Ол осы қозғалыстың жетекшісі болды. Кейіннен 1854 және 1859 жылдар аралығында «Миссури Демократы» газетін басқарды. 1857 жылы Миссури штатының губернаторы лауазымына үміткер болғанмен, сайлауда жеңіліске ұшырады. 1856 жылдың 26 тамызында ол құлдық мәселесіне байланысты Томас К. Рейнольдспен (сол кезде Сент-Луис округінің прокуроры) Миссисипи өзеніндегі Қанды аралда дуэль өткізді. Рейнольдс жарақат алмады, бірақ Браун аяғына оқ тиіп, қалған өмірі бойы ақсап жүрді. Браун Миссуридегі Республикалық партияның негізін қалаушылардың бірі болды. 1860 жылдары ол Блэрмен бірге штаттың Республикалық партиясының бақылауы үшін күресті. 1861 жылы Миссуридің Одақтан бөлінуіне жол бермеу үшін белсенді жұмыс істеді. Содан кейін Азамат соғысының бірінші жартысында Одақ армиясының офицері болып қызмет етті, бір полк құрып (4-ші АҚШ резерві) оның полковнигі болды. Ол полкіне 1100-ден астам сарбаз жинады, олардың көпшілігі Сент-Луис аймағындағы неміс-американдықтар болды, Браунның саяси үстемдігі үшін маңызды сайлау округі. 1863 жылдың соңында Браун Уолдо П. Джонсонның сенаттан қуылғаннан кейін туған бос орынды толтыру үшін шартты одақтас ретінде АҚШ Сенатына сайланды және армиядан кетті. Браун Авраам Линкольннің саясатын жеңілдетуге қарсы болды және Миссури және басқа да адал шекаралық штаттардағы құлдарды азат етуді қамтамаған Эмансипация жарлығына қарсылық білдірді. Ол 1864 жылғы президенттік сайлауда Линкольнді Джон К. Фремонтқа алмастыру жолындағы маңызды тұлға болды. Сенатта Браун ғимараттар және жерлер комитетінің, сондай-ақ контингенттік шығыстарды тексеру және бақылау комитетінің төрағасы болды. Линкольн қаза болғаннан кейін Браун жаңа президент Эндрю Джонсонның реконструкция жоспарына қарсы күресті. Ол сондай-ақ радикалдық жақтастар ұсынған азаматтық құқықтар туралы заң мен бостандыққа шыққандар бюросы туралы заңды қолдады. 1867 жылы денсаулығының нашарлауына байланысты сенаттан кетті. 1870 жылы Миссури республикашыларына наразы болған Браун жаңа Либералды-республикалық партияға қосылды. Партия Браунды губернаторлыққа ұсынды, ол республикалық үміткер Жозеф У. МакКлургті жеңіп шықты. Браун 1871 және 1873 жылдар аралығында штат губернаторы қызметін атқарды.
Brown became a member of the Missouri House of Representatives and served there between 1852 and 1858. An able lawyer in St. Louis, Brown made a speech in 1857 against a joint resolution opposing emancipation. The speech marked the beginning of the Free Soil movement in Missouri. He was a leader of the movement. After that, he edited the Missouri Democrat between 1854 and 1859. He was an unsuccessful candidate for Governor of Missouri in 1857. On August 26, 1856, he fought a duel on Bloody Island (Mississippi River) with Thomas C. Reynolds (then the St. Louis District Attorney) over the slavery issue. Reynolds was not hurt but Brown was shot in the leg and limped for the rest of his life. Brown became a founding member of the Republican Party in Missouri. Throughout the 1860s, he and Blair contested control of the state's Republican party. He worked to prevent Missouri from seceding from the Union in 1861. After that, he served as an officer in the Union Army during the first half of the Civil War, raising a regiment (the 4th U. S. Reserves) and serving as its colonel. He recruited over 1,100 soldiers for his regiment, many of whom were St. Louis area German Americans, a key constituency that Brown courted for his political advantage. Brown resigned from the Army after he was elected in late 1863 as an Unconditional Unionist to the U. S. Senate to fill the vacancy caused by the expulsion of Waldo P. Johnson. Brown opposed Abraham Lincoln's moderation and objected to the Emancipation Proclamation because it did not free slaves in Missouri and other loyal border states. He was a key figure in the move to replace Lincoln with John C. Frémont in the presidential election of 1864. In the Senate, Brown was chairman of the Public Buildings and Grounds committee and of the Committee to Audit and Control the Contingent Expense. Following Lincoln's assassination, Brown was vehemently opposed to new President Andrew Johnson's moderate plan of Reconstruction. He also supported the Radical sponsored Civil Rights Bill and Freedmen's Bureau Bill. Brown left the Senate in 1867 because of ill health. In 1870, dissatisfied with the Missouri Republicans, he joined the new Liberal Republican Party. The party nominated Brown for governor, and he defeated Republican incumbent Joseph W. McClurg. Brown served as the Governor between 1871 and 1873.
1872 жылғы президенттік сайлау
Браун Либералды-республикалық партияның президенттікке үміткерлердің бірі болды, бірақ газет редакторы Хорас Грилиден жеңілді. 1872 жылғы президенттік сайлауда Браун Либералды-республикалық және Демократиялық партиялардың Грилимен бірлескен вице-президенттікке кандидат болды. Грили 29 қарашада аурудан қайтыс болды, сайлаушылар алқасы дауыс беруге үлкермей тұрып. Грилиге берілуге тиіс болған сайлаушылар дауыстарының (66-дан 63) төртеуге бөлінді, оның ішінде Браун 18 дауыс алды. Республикашылдар, қазіргі президент Улисс С. Грант және вице-президенттікке кандидат, Массачусетс штатынан АҚШ сенаторы Генри Уилсон бәрібір сайлауда жеңіске жетті. Браун заңгерлік тәжірибасына оралды, Республикашыл партиясынан шығып, Демократиялық партиямен байланысын жаңартты. Ол Миссури штатының Кирквуд қаласында қайтыс болды және Оук Хилл зиратында жерленді.
Brown was one of the contenders for the Liberal Republican presidential nomination, but lost to newspaper editor Horace Greeley. Brown was the vice presidential candidate under Greeley in the presidential election of 1872 for the Liberal Republican and Democratic parties. Greeley died on November 29 of illness, before the electoral college could vote, and the electoral votes (63 of 66) that were to have been for Greeley were split among four others, including Brown, who received eighteen of those electoral votes. The Republicans, incumbent president Ulysses S. Grant and the vice presidential candidate, U. S. Senator Henry Wilson of Massachusetts, won the election anyway. Brown returned to his law practice, quit the Republican Party and resumed his ties to the Democrats. He died in Kirkwood, Missouri and is interred there at Oak Hill Cemetery.