Жорж Льюис: Экспериментальды музыканың новаторы және AACM мүшесі

Кіріспе

Американдық композитор, орындаушы және музыка зерттеушісі Джордж Эммануэль Льюис (14 шілде 1952 жылы туған) – американдық композитор, орындаушы және тәжірибелік музыканы зерттеуші. Ол 1971 жылдан бері Шығармашылық Музыканттарды Дамыту Қауымдастығының (AACM) мүшесі, 19 жасында осы ұйымға қосылған. Ол импровизациялық тромбонист ретінде кеңінен танымал және компьютерлік музыканың пионері саналады, осы салада 1970 жылдардың соңында жұмысын бастаған; 1980 жылдары ол интерактивті өнер көрсетулерде қолданған импровизациялық бағдарламалық құрал – Voyager-ді жасады. Ал "Өзінен күшті күш: AACM және американдық тәжірибелік музыка" кітабы Америка кітап сыйлығына ие болды.

Ерте өмір

Льюис 1952 жылғы 14 шілдеде Чикаго, Иллинойс штатында дүниеге келген. Льюистің әкесі, Джордж Томас Льюис, пошта қызметкері болған, ол GI Bill бағдарламасы бойынша электрониканы оқып, джаз музыкасын өте жақсы көрген; анасы Корнелия Гриффит Льюис блюз, соул және R&B әншілерін ұнатқан. Бір афроамерикалық мұғалім Льюистің ата-анасын оны Чикаго университетінің зертханалық мектебіне қабылдауға көндірді, ол 9 жасында сабақтарды бастады. Льюис 1961 жылдан 1969 жылы бітіргенге дейін Лабораториялық мектепте оқыды. Ата-анасы Льюиске достар табу үшін музыкалық аспап ойнауды үйренсін деп тіледі, сондықтан Льюис тромбонды таңдады, оның құны ай сайын бөліп төленді. Ол мектеп оркестрінде және концерттік тобында ойнады, Чикаго университетінің аспиранттарынан жеке сабақтар алды, ал жасөспірім шағында мектептегі жаңа джаз тобына қосылды, оны джаз тарихшысы Фрэнк Тиро (сол кезде докторлық диссертациясын қорғап жүрген) және Дин Хей басқарды. 1960 жылдардың соңында сыныптасы Рей Андерсон Льюисті Фред Андерсонның AACM концертіне алып барды, ал Льюис Чикаго өнер ансамблін алғаш рет өзінің орта мектебінде өткен басқа концертте естіді.

Білім беру және AACM-ге кіру

1969 жылы Льюис Йель университетіне қабылданды және 17 жасында құқық маманына дейінгі оқуды бастады. Ол сонымен қатар музыка теориясы сабақтарын алып, қауымдастықта бірнеше музыканттармен танысты, бірақ екінші курстан кейін оқуға деген қызығушылығы төмендеп, үзіліс жасауға шешім қабылдады. 1971 жылы Чикагода демалыста болғанда, Льюис ата-анасының үйінің жанында бірге репетиция жасап жатқан музыканттардың дыбысын естіді; ол өзін таныстырды және Мухал Ричард Абрамс, Джон Шеной Джексон, Стив Галлоуэй және Пит Козимен кездесті. Льюисті Pumpkin Room-дағы концертке шақырды, бірақ ол шақыруды дұрыс түсінбеді және тромбонын әкелді; оған Джозеф Джарман, Калапаруша және Стив МакКолл кіретін топтың бір бөлігі ретінде ойнауға рұқсат берді. Льюис өзінің өнертабысынан уайымдады, бірақ МакКолл оны тағы бір концертке шақырды; репетицияда ол Роско Митчелл, Малахи Фаворс, Сабу Тойозуми, Аарон Додд және Дуглас Эвартпен танысты. Льюис AACM-мен тығыз байланысқа түсті, ал Джексон оны топқа қосылуға шақырды. Қабылдағаннан кейін Льюис хатшы болып сайланды және апталық жиналыстардың хаттамасын жасай бастады. Льюис демалыс кезінде Muhal Richard Abrams Big Band тобымен кешкі концерттерде жиі ойнады, ал күндіз Иллинойс шлагы мен балласты компаниясында Біріккен болат жұмысшылары кәсіби одағында жұмыс істеді. Льюис 1972 жылы Йельге қайтып келді, дәл сол кезде университет Дьюк Эллингтон стипендиялық бағдарламасын бастады; Льюис университетте оқыған жылдары кампусқа шақырылған музыканттардың арасында Дьюк Эллингтон, Чарльз Мингус, Макс Роуч, Диззи Гиллеспи, Уильям Уорфилд, Папа Джо Джонс, Вилли "Арыстан" Смит, Марион Уильямс, Тони Уильямс және Слам Стюарт болды. Льюис Йель студенттерімен, профессорлық-оқытушылар құрамымен және Нью-Хейвеннің маңында тұратын басқа музыканттармен де танысты, мысалы, Вадада Лео Смитпен, ол Льюиске сабақтарынан бұрын таңертең ерте баратын. Льюис 1974 жылы Йель университетін философия мамандығы бойынша бітірді. Льюис көптен бері интерактивті компьютерлік жүйелерді жасау және орындаумен айналысып келеді, ең танымал жұмысы – тірі орындаушыларға "құлақ беретін" және оларға жауап беретін Voyager бағдарламалық жасақтамасы. Сондай-ақ Globe Unity Orchestra.

Lewis was accepted to Yale University in 1969, and at age 17 began his studies in prelaw. He also took music theory classes and met a number of artists in the community, but began to lose interest in school after his sophomore year and decided to take a break. In 1971, during his time off in Chicago, Lewis heard some musicians practicing together near his parents' house; he introduced himself, and met Muhal Richard Abrams, John Shenoy Jackson, Steve Galloway, and Pete Cosey. Lewis was invited to check out a show at the Pumpkin Room, but misunderstood the invitation and brought his trombone; they let him play anyway, as part of a group that also included Joseph Jarman, Kalaparusha, and Steve McCall. Lewis worried about his performance, but McCall invited him to play another concert; at rehearsal, he was introduced to Roscoe Mitchell, Malachi Favors, Sabu Toyozumi, Aaron Dodd, and Douglas Ewart. Lewis became more involved with the AACM, and Jackson encouraged him to apply to join the group. After his acceptance, Lewis was voted reading secretary and began taking minutes at weekly meetings. Lewis regularly played late gigs with the Muhal Richard Abrams Big Band during his year off, and in the daytime held a United Steelworkers union job at Illinois Slag and Ballast Company. Lewis returned to Yale in 1972, just as the university began its Duke Ellington Fellowship Program; artists brought to campus during Lewis's remaining years included Duke Ellington, Charles Mingus, Max Roach, Dizzy Gillespie, William Warfield, Papa Jo Jones, Willie "The Lion" Smith, Marion Williams, Tony Williams, and Slam Stewart. Lewis met many more musicians among Yale's students, faculty, and others living near New Haven such as Wadada Leo Smith, who began visiting Lewis early in the morning before his classes. Lewis graduated from Yale in 1974 with a degree in philosophy. Lewis has long been active in creating and performing with interactive computer systems, most notably his software Voyager, which "listens" and reacts to live performers. and the Globe Unity Orchestra

1980 жылдары Льюис Рис Чатемнің орнын басып, The Kitchen музыкалық директоры болды. 1988 жылдан 1990 жылға дейін Льюис видео-суретші Дон Риттермен Льюис импровизацияланған тромбонымен басқарылатын интерактивті музыка мен бейнелерді жасау үшін бірлесіп жұмыс істеді. 1992 жылы Льюис канадалық суретші Стэн Дугласпен бірге Hors champs видео-инсталляциясын жасады, онда Льюис Альберт Айлердің "Spirits Rejoice" шығармасын Дуглас Эварт, Кент Картер және Оливер Джонсонмен бірге импровизациялап орындады; бұл инсталляция Германияның Кассель қаласында өткен Documenta 9 көрмесінде көрсетілді. 2004 жылдан бері Нью-Йорктегі Колумбия университетінде американдық музыканың Эдвард Х. Кейс профессоры болып қызмет етеді. Льюис Ариан Каганов түсірген Африкадағы электронды музыканың алғашқы симпозиумы туралы "Унази из Бушвельда" (2005) деректі фильмінде кеңінен көрсетілген. Льюис 2006 жылдың маусымында IRCAM, Париж қаласында өткен музыкалық экспрессия үшін жаңа интерфейстер туралы алтыншы халықаралық конференция NIME 06-да шақырылған негізгі лекция оқыды және өнер көрсетті. Оның "Morning Blues for Yvan" атты шығармасы Mendi + Keith Obadike өндірген Crosstalk: American Speech Music (Bridge Records) жинақ альбомына енді. 2008 жылы Льюис AACM тарихына арналған "Өзінен де күшті күш: AACM және американдық эксперименталды музыка" (University of Chicago Press) кітабын жариялады. Кейін Льюис кітапқа негізделген опера жазды, оны Afterword: The AACM (as) Opera деп атады; бұл жұмыс 2015 жылы Чикагодағы Қазіргі заманғы өнер мұражайында тұсаукесерін көрсетті. 2022 жылдың сәуірінде Халықаралық қазіргі заманғы ансамбль Льюисті 2022 жылдың сәуірінен бастап өзінің келесі көркемдік директоры етіп тағайындағанын жариялады.