Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ақын (1947–2010)
Жапон футболшысы
American poet (1947–2010)
the Japanese footballer
Ай Огава (Флоренс Энтони ретінде туған; 21 қазан 1947 – 20 наурыз 2010) – 1999 жылғы «Vice: New and Selected Poems» жинағы үшін Ұлттық кітап сыйлығын «Поэзия» номинациясы бойынша жеңіп алған американдық ақын және педагог. Ол драмалық монолог түрінде жазу туралы былай деді: «Мен "персона" поэмасын мүмкіндігінше дамытуды қалаймын, мен ешқашан жартылай жасамағанмын. Барлығы немесе ештеңе. Мен осы тілегімнен бас тартпаймын».
Ai Ogawa (born Florence Anthony; October 21, 1947 – March 20, 2010) was an American poet and educator who won the 1999 National Book Award for Poetry for Vice: New and Selected Poems. About writing in the dramatic monologue form, she's said: "I want to take the narrative 'persona' poem as far as I can, and I've never been one to do things in halves. All the way or nothing. I won't abandon that desire."
Ерте өмір
Ай өзін 1/2 жапон, 1/8 шоктау-чикасау, 1/4 қара нәсілді, 1/16 ирланд, оңтүстік шайен және команч деп сипаттады. Ол 1947 жылы Техас штатының Олбэни қаласында дүниеге келді, ал Аризона штатының Тусон қаласында өсті. Лос-Анджелес, Лас-Вегас және Сан-Франциско қалаларында да анасымен және екінші әкесі, Саттон Хейнспен бірге тұрды. 1959 жылы, анасы Хейзбен ажырасқаннан кейін екі жыл өткен соң, олар Аризона штатының Тусон қаласына қайта көшіп келді. Ол орта мектепті бітіріп, Аризона университетінде оқуға түсті, онда ағылшын тілі мен Шығыс зерттеулері мамандығын таңдады, жапон тіліне және шығармашылық жазуға баса назар аударды, соңғы курстарында осы салаға толыққандай берілді. Колледжге түсуге дейін, бір күні анасы мен үшінші әкесімен кешкі ас ішкенде Ай өзінің биологиялық әкесінің жапон екенін білді. Балалық шағы мен студенттік жылдары Флоренс Хейс деп танылған Ай, аспирантураға түскенде ғана, тегін Энтониге қайтаруға ниеттенгенде анасы оған өзінің өткені туралы толыққандай мәлімет берді. Ол анасының жапон адамы, Майкл Огавамен танысқаннан кейін, көлік аялдамасында болған махаббат оқиғасын естіді. Осы оқиғаны білген Айдың бірінші әкесі, тегі "Антони" болған, отбасы мүшелері араласпайынша анасын ұрып-соғып, Техасқа әкеткен, ал Ай туғаннан кейін ол да соңынан ерген. Анасы сол кезде әлі де заңды түрде Антонимен үйленгендіктен, оның тегі Айдың туу куәлігіне жазылған. Өзін америкалық түпкі халықтың ұрпағы деп санаса да, ол ешқандай түпкі халыққа тіркелмеген. Айдың бала кезінде бастан өткерген кедейлігі оның өзіне және жазуына әсер етті. Ай өзінің алғашқы жазу тәжірибесін католик мектебіндегі ағылшын тілі сабағында шейіттің көзқарасынан хат жазу туралы тапсырмамен байланыстырады. Осы оқиғадан екі жыл өткен соң, ол 14 жасында жазумен белсенді түрде айналыса бастады.
Ai, who described herself as 1/2 Japanese, 1/8 Choctaw Chickasaw, 1/4 Black, 1/16 Irish, Southern Cheyenne, and Comanche, was born in Albany, Texas, in 1947, and grew up in Tucson, Arizona. She spent time also in Los Angeles, Las Vegas, and San Francisco, living with her mother and second stepfather, Sutton Haynes. In 1959, a couple of years after her mother's divorce from Hayes, they moved back to Tucson, Arizona, where she completed high school and attended college at the University of Arizona, where she majored in English and Oriental Studies with a concentration in Japanese and a minor in Creative Writing, to which she would fully commit toward the end of her degree. Before starting college, one night during dinner with her mother and third stepfather, Ai learned her biological father was Japanese. Known as Florence Hayes throughout her childhood and undergrad years, it was not until graduate school, when Ai was going to switch her last name back to Anthony, that her mother finally told her more details about her past, learning that she had an affair with a Japanese man, Michael Ogawa, after meeting him at a streetcar stop. Learning of the affair had led Ai's first stepfather, whose last name was "Anthony," to beat her mother until family intervened and she was taken to Texas, where her stepfather eventually followed after Ai's birth. Because her mother was still legally married to Anthony at the time, his last name was put on Ai's birth certificate. Although she identified as being of Native American descent, she was not enrolled in any Native nation. The poverty Ai experienced during her childhood affected her and her writing. Ai credits her first writing experience to an assignment in her Catholic school English class to write a letter from the perspective of a martyr. Two years after that experience, she began actively writing at the age of 14.
Әдебиетке көзқарас / сұхбаттар
Ай Огава өзін белгілі бір топтың өкілі емес, "жай ғана жазушы" деп есептеді. 1978 жылы Лоуренс Керни мен Майкл Каддихимен болған сұхбатында өзінің поэзиясы туралы айта келіп, шығармаларында "әшкерелеушілік" немесе автобиографиялық элементтер жоқ екенін баса көрсетті. Дегенмен, 2003 жылы "Дрейд" жарықтанғаннан кейін Окла Эллиоттпен сұхбаттасқанда, бұл кітаптағы кейбір өлеңдер мен кейіпкерлердің оның отбасы тарихының "өзгертілген нұсқалары" екенін, ал оның көп ұлтты тегі мен тарихқа деген қызығушылығы осы жинақтағы жұмысына зор әсер еткенін мәлімдеді. 1999 жылғы сұхбатта Айдан балаларға жасалған зорлық-зомбылық, некрофилия және кісі өлтіру сияқты тақырыптар туралы сұрады. Сұхбаттасушы Элизабет Фарнсворттың неліктен осы тақырыптарды таңдайтынына жауап бергенде, Ай "іштей кейіпкерлер, себебі [ол] монологтар жазады" деді (Фарнсворт). Ол кейіпкерлерді таңдау туралы да "жаман адамдар туралы әңгімелесуге көбірек мүмкіндік бар" (Фарнсворт) деп айтты. Сол сұхбатта Фарнсворт Айдың поэзиясы бірінші жақта жазылғанымен, ол "көбінесе басқа біреу" (Фарнсворт) екенін атап өтті. Ай Фарнсвортқа сондай-ақ өзінің "алғашқы поэзия мұғалімі бірінші жақта жазғанда, жұмысыңыз көбінесе күштірек болады" дегенін айтты. Жазушылық өмірі бойы Ай ақырында "бірінші жақта жазылған өлеңдері ең күшті" екенін түсінді (Фарнсворт). Ол Фарнсвортқа өзін "актер" деп санайтынын және осылайша басқа кейіпкерлердің рөлінде сәтті жаза алатынын жеткізді. Фарнсворт Айдан Джимми Хоффа туралы "Джимми Хоффаның Одиссеясы" өлеңі туралы сұрады. Ай Фарнсвортқа идеяны Джонни Карсонның "The Tonight Show" шоуын көргенде алғанын айтты. Карсонның айтқан әзілі Айды осы өлеңді жазуға шабыттандырды. Өлеңді жазуға бел буғаннан кейін, ол Хоффаның өмірбаянын тауып, шығарманы жазу алдында оны зерттеді. Ай тарихи тұлға туралы өлең жазудан бұрын өмірбаяндарды жиі оқитынын айтты. Оның жұмысында көбінесе сексуалдық мазмұн, зорлық-зомбылық және басқа да даулы тақырыптар кездессе де, ол 1978 жылғы сұхбатта Кирни мен Каддихиге оларды артық пайдаланғанын санамағанын мәлімдеді. Оның алғашқы өлеңдер жинағы "Қатілдік" туралы айта келіп: "Мен адамдардың бір-біріне және өздеріне қалай қатысқанын көргім келді" деді. "Қатілдік" пен "Қырғын алаңы" өлеңдерінің арасындағы айырмашылық – олар кейіпкердің өмірінің бір эпизодымен емес, толыққанды өмірімен айналысады екенін атап өтті. Ол жазу мақсатын "өзінің өмірін эмоционалды және рухани тұрғыдан біріктіруге тырысу" деп сипаттады. "Дрейд: Өлеңдер", В. В. Нортон, 2003 жыл.
Ai Ogawa considered herself as "simply a writer" rather than a spokesperson for any particular group. About her own poetry in an interview with Lawrence Kearney and Michael Cuddihy in 1978, she emphasized that there are no "confessional" or autobiographical elements in her work. However, in an interview with Okla Elliott in 2003 after the publication of Dread, she stated that some of the poems and characters in that book are "fictionalized versions" of her family history and that her multi racial background and interest in history has had a strong influence on her work in this particular collection. In a 1999 interview, Ai was asked about the topics she uses in her writings, such as child abuse, necrophilia, and murder. When asked by interviewer Elizabeth Farnsworth why she chooses to write on these topics, Ai replied that “it’s really the characters, because [she] write[s] monologues” (Farnsworth). She also spoke about her choice of characters that “there’s a lot more to talk about with the scoundrels” (Farnsworth). In that same interview, Farnsworth commented on the fact that even though Ai's poetry is written in first person, she is “almost always someone else” (Farnsworth). Ai also told Farnsworth that her “first poetry teacher said that when you wrote in the first person, that your work was often stronger” (Farnsworth). Throughout her writing career, Ai eventually realized that her “poems that were written in the first person were the strongest” (Farnsworth). She also told Farnsworth that she considers herself an “actor” and that is how she is able to successfully write as other characters. Farnsworth asked Ai about her poem about Jimmy Hoffa “Jimmy Hoffa’s Odyssey.” Ai told Farnsworth that she got the idea from watching a The Tonight Show Starring Johnny Carson. Carson had told a joke that inspired Ai to write the poem. After she decided to write the poem, she found a biography on Hoffa and studied it before writing the piece. Ai said that she often reads biographies before writing a poem on an historical figure. While her work often contains sex, violence, and other controversial subjects, she told Kearney and Cuddihy during that 1978 interview that she did not view her use of them as gratuitous. Concerning the poems in her first collection, Cruelty, she said: "I wanted people to see how they treated each other and themselves." She noted that the difference between the poems in Cruelty and those in Killing Floor is that they deal with her character's whole life rather than a single episode. She described her purpose for writing as "trying to integrate [her] life emotionally and spiritually." Dread: Poems, W. W. Norton, 2003,