Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Кинг (1663–1712) – ағылшын ақыны.
English poet
William King (1663–1712) was an English poet.
Өмір
Лондон қаласында, Англияда, Езекиел Кингтің ұлы болып дүниеге келген ол Эдвард Хайдтың, 1-ші Кларендон графының туысқандарымен байланысты болған. 18 жасында Ричард Басбидің оқушысы ретінде Уэстминстер мектебін бітірген ол 1681 жылы Оксфордтағы Крайст-Черч колледжіне сайланды. Сол жерде ол толығымен оқуға берілгендігі айтылады. Деректерге сәйкес, сегіз жыл ішінде ол 22 мыңнан астам кітап пен қолжазбаны оқыған, бірақ Томас Янг бұл көрсеткішті жеті жылда шамамен 7 мыңға дейін азайтқан. 1688 жылы ол магистратураны аяқтады. Азаматтық құқықпен айналысып, 1692 жылы докторлық дәрежесін алды және Дәрігерлер кеңесінде адвокат ретінде жұмыс істеді. 1702 жылы Ирландияға көшіп келгеннен кейін ол Адмиралтейство судьясы, сыйлықтар комиссары, Бирмингем мұнарасындағы мұрағаттар сақтаушысы және Нарцисс Марш, бас діни басшының викарийі болды. Кинг Дублинге жақын орналасқан Маунтаун атты үйі бар Энтони Аптонмен, Жоғарғы сот судьясының бірімен дос болды, онда Кинг жиі тоқтады. Екеуі де саяси қарсыластары тарапынан қызметтік міндеттерін орындамағаны үшін қатты сынға ілікті; олардың ауылдық зейнеткерлікпен өмір сүруден басқа ешқандай мақсаты болмағаны айтылды. 1708 жылы лорд Уортон Ирландияны басқаруға жіберілген кезде Кинг Лондонға оралды. 1710 жылы ол Генри Сашевереллдің жағында Жоғары шіркеу партиясын қолдады және The Examiner газетін құруға қатысқан болуы мүмкін. Ол Уиггерлік қозғалыстың әрекеттеріне күдікпен қарады және Девоншир герцогының қорымдағы абыройлы сөзін сынады. 1712 жылдың күзінде Кингтің денсаулығы нашарлап, Рождество күні дүние салды.
Born in London, England, the son of Ezekiel King, he was related to the family of Edward Hyde, 1st Earl of Clarendon. From Westminster School, where he was a scholar under Richard Busby, at the age of 18, he was elected to Christ Church, Oxford, in 1681. There, he is said to have dedicated himself completely to his studies. Reportedly, after eight years, he had read over 22,000 books and manuscripts, a figure reduced to about 7,000 in seven years by Thomas Young. In 1688, he graduated with an M. A. Taking up the civil law, he became a doctor in 1692 and was admitted as an advocate at Doctors' Commons. In 1702, having moved to Ireland, he was made Judge of the Admiralty, Commissioner of the Prizes, Keeper of the Records in Birmingham's Tower, and Vicar General to Narcissus Marsh, the primate. King found a friend in Anthony Upton, one of the High Court judges, who had a house called Mountown, near Dublin, where King frequently stayed. Both men were severely criticised by their political opponents for neglecting their official duties; it was said that they had no ambition but to live out their days in rural retirement. In 1708, when Lord Wharton was sent to govern Ireland, the King returned to London. In 1710, he became a supporter of the High Church party, on the side of Henry Sacheverell, and was supposed to have had some part in setting up The Examiner. He was suspicious of the operations of Whiggism, and he criticised White Kennet's adulatory sermon at the funeral of the Duke of Devonshire. In the autumn of 1712, King's health declined, and he died on Christmas Day.
Шығармалары
1688 жылы Кинг Эдвард Ханнеспен бірге жазған Монс Варильястың ересь тарихы туралы ой-пікірлерін жариялады, бұл Антуан Варильястың Джон Уиклиф туралы жазған есебіне қарсылық білдірді. Ол француз тілінен бірнеше аударма жасап, әзіл-қалжың мен сатиралық туындылар жазған, ал 1694 жылы Мольсворт Дания туралы есебін жариялады, онда ол даниялықтар мен олардың монархтарын қатты сыйламады. Бұл кітап Дания ханзадасы Георгияны, королева Аннаның күйеуін ренжітті, ал Дания министрі наразылық білдірді. 1699 жылы ол доктор Мартин Листердің "Парижге саяхат" атты еңбегін жариялаған әдісімен "Лондонға саяхат" атты еңбегін жариялады. 1700 жылы ол Корольдік қоғамды – немесе кем дегенде, олардың президенті сэр Ханс Слоунды – "Трансакт" атты екі диалогында сатирамен сынады. Досы М.Юстис Аптонның үйі болған Маунтаун қаласында ол "Маунтаунның Мулли" атты өлеңін жазды. Лондонға оралғанда Кинг "Пайдалы істер" атты бірнеше очерктерін жариялады, соның ішінде Каджамай аралына саяхат туралы жазбалары бар еді. Содан кейін ол "Махаббат өнері" атты өлең жазды, ал 1709 жылы ол Листерге жазған бірнеше хаттарымен бірге жариялаған "Тамақ дайындау өнері" атты еңбегінде Горацийді еліктеді. 1711 жылы мектеп оқушылары үшін "Бүтпаған құдайлардың тарихы" атты кітап жарық көрді. Сол жылы ол "Руфинус" атты тарихи очерк пен Марлборо герцогы мен оның қолдаушылары туралы саяси өлең шығарды.
In 1688, King published Reflections upon Mons Varillas's History of Heresy, written with Edward Hannes, a confutation of Antoine Varillas's account of John Wycliffe. He had already made some translations from the French language and written some humorous and satirical pieces, and in 1694, Molesworth published his Account of Denmark, in which he treated the Danes and their monarch with great contempt. This book offended Prince George of Denmark, the consort of Queen Anne, and the Danish Minister protested. In 1699, he published A Journey to London, following the method of Dr. Martin Lister, who had published A Journey to Paris. And in 1700, he satirised the Royal Society—or at least, Sir Hans Sloane, their president—in two dialogues entitled The Transactioner. At Mountown, the home of his friend Mr Justice Upton, he wrote the poem Mully of Mountown. Back in London, King published some essays called Useful Transactions, including Voyage to the Island of Cajamai. He then wrote the Art of Love, a poem, and in 1709 he imitated Horace in an Art of Cookery, which he published with some letters to Lister. The History of the Heathen Gods, a book composed for schools, was written in 1711. The same year, he published Rufinus, a historical essay and a political poem on the Duke of Marlborough and his adherents.