Кіріспе

Неміс неврологы Макс Нонне (13 қаңтар 1861, Гамбург – 12 тамыз 1959, Гамбург) – неміс неврологы болған.

Өмірбаян

Макс Нонн алғашқы білімін Гамбургтегі Йоханнеум Гелертенсшулесінде алды, кейін Хайдельберг, Фрайбург және Берлин университеттерінде медицинаны оқып, 1884 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Бітірген соң, Вильгельм Генрих Эрбтің (1840-1921) Гейдельберг медициналық клиникасында және Иоганн Фридрих Август фон Эсмархтың (1823-1908) Киль хирургиялық клиникасында ассистент болып жұмыс істеді. 1889 жылы невролог ретінде Гамбургке қайтып келді. Сол жылы Қызыл Крест ауруханасының ішкі аурулар бөлімінің бас дәрігері болып тағайындалды. 1896 жылы Гамбургтегі Эппендорф ауруханасының неврология бөлімінің директоры қызметіне бекітілді. 1913 жылы Нонне неврология бойынша титулданған профессор атанды, ал 1919 жылы жаңадан ашылған Гамбург университетінде неврологиядан сабақ беруді бастады, 1925 жылы толық профессор болды. Ол Альфонс Мария Якобпен (1884-1931) бірге жұмыс істеді. Макс Нонн Ресей басшысы Владимир Ильич Лениндің соңғы ауруын анықтау үшін шақырылған төрт дәрігердің бірі болды.

Қатысқан епонимдер

Нонн Апельт реакциясы: спинномоздық сұйықтықта фибриноглобулиннің бар екенін анықтауға арналған жоғары сезімтал әдіс. Нонн-Милрой-Мейдж ауруы: аяқ-қолдың созылмалы отбасылық лимфоэдемасы.

Таңдалған жазбалар

Сифилис және жүйке жүйесі. Берлин, 1902; бесінші басылым – 1924. (Ағылшын және испан тілдеріне аударылған). Орталық жүйке жүйесінің сифилис тудырған ауруларының диагностикасы және емдеуі. Галле, 1913. 47 бет.