Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Чарльз Л. Каччиа (28 сәуір 1930 – 3 мамыр 2008) – канадалық саясаткер. Каччиа Канада Парламентінің (Халық қабылдауының) либералдық депутаты болған. Ол 1968 жылдан 2004 жылға дейін Торонто қаласының Давенпорт сайлау округін өкілдік етті.
Charles L. Caccia, (April 28, 1930 – May 3, 2008) was a Canadian politician. Caccia was a Liberal member of the House of Commons of Canada. He represented the Toronto riding of Davenport between 1968 and 2004.
Өмірбаян
Качча 1930 жылы Италияның Милан қаласында дүниеге келген. Ол Торонто университетінде орман шаруашылығы саласының профессоры болды және Торонтодағы COSTI ұйымының негізін қалаушылардың бірі болды. Каччианың бірінші әйелі Милдред 1970-ші жылдары провинциялық сайлауда Онтарио либералдық партиясынан кандидатқа түскен. Олардың Николетт және Джон есімді екі баласы болды, кейін ажырасып кетті. Каччаны екінші әйелі Ива күтіп қалды.
Caccia was born in 1930 in Milan, Italy. He became a professor of forestry at the University of Toronto, and was a co founder of COSTI in Toronto. Caccia's first wife, Mildred, was a candidate for the Ontario Liberal Party in a provincial election in the 1970s. They had two children, Nicolette and John, and were divorced. Caccia was survived by second wife Iva.
Саясат
Каччиа Либералдық партияның сол жағындағы экологиялық көзқарастарымен ең танымал болды. Ол Пьер Трюдо мен Джон Тернер үкіметтерінің кезеңінде Еңбек министрі, Қоршаған орта министрі, Канаданың Бас прокурорының парламенттік хатшысы, Қазыналық Кеңесінің Төрағасының парламенттік хатшысы және Еңбек және Иммиграция министрінің парламенттік хатшысы қызметтерін атқарды. Соңғы кезде ол Қоршаған орта және тұрақты даму жөніндегі тұрақты комитеттің төрағасы, сондай-ақ осы комитеттің Күн тәртібі және процедуралар жөніндегі кіші комитетінің төрағасы болды. Качча 1984 жылы Канаданың Либералдық партиясының лидерлігіне сайлауда Жан Кретьенді, Дэвид Колленетт пен Ромео ЛеБланкпен бірге қолдаған үш кабинет мүшесінің бірі болды. 1984 жылдан 1989 жылға дейін Либералдық партияның қоршаған орта жөніндегі сыншысы болды және мансабының қалған бөлігін көбінесе парламенттік депутаттардың қатарында өткізді. Ол сол кездегі ең солшыл Либералдық партияның депутаты болды, экологиялық мәселелердегі ұстанымымен және 2003 жылғы Иракқа басып кіруге қарсы қатыстылығымен танылды. Либералдық партияның 2003 жылғы лидерлік сайлауында Шила Коппсты қолдаған азашар депутаттардың бірі болды. Оның солшыл саясаты мен Коппсты қолдауы 2004 жылы Пол Мартин Либералдық партияның лидері және премьер-министрі болғанда оның саяси мансабына нүке салды. Мартин бұрынғы Торонто қалалық кеңесінің мүшесі Марио Сильваны Давенпорт округінен Либералдық партияның кандидаттығына ұсынды. Мартиннің қолдауымен Сильва Каччияны жеңе алатыны анық болғанша жеткілікті жаңа мүшелерді тіркеді. Каччия жарыстан бас тартып, 2004 жылғы сайлауда тәуелсіз кандидат ретінде немесе Жасыл партиядан сайланудан гөрі саясаттан кетуге шешім қабылдады. 1964 жылы ол Шығыс Йорк қаласының мэрі Тру Дэвидсон тарапынан коммунист деп айыпталды, себебі ол Торонто қалалық балабақшалары екі жұмыс істейтін ата-анасы бар аналардан балаларды қабылдауы керек деп ұсынған. Ол кезде балабақшалар тек жалғыз аналардың балаларын ғана қабылдады.
Caccia was best known for his strong pro environment views on the left of the Liberal party. He served at various times during the ministries of Pierre Trudeau and John Turner as Minister of Labour, Minister of the Environment, Parliamentary Secretary to the Solicitor General of Canada, Parliamentary Secretary to the President of the Treasury Board, and Parliamentary Secretary to the Minister of Manpower and Immigration. He most recently was the Chair of the Standing Committee on Environment and Sustainable Development, and of the subcommittee on Agenda and Procedure of the Standing Committee on Environment and Sustainable Development. Caccia was one of only three cabinet members to endorse Jean Chrétien in the 1984 Liberal Party of Canada leadership election, along with David Collenette and Roméo LeBlanc. He was the Liberals' Environment critic from 1984 to 1989, and spent most of the rest of his career on the backbench. One of the most left leaning Liberal Members of Parliament (MPs) of the time, he was known for his stances on environmental issues and his staunch opposition to the 2003 invasion of Iraq, he was one of the few Liberal MPs to back Sheila Copps in the Liberal Party's 2003 leadership election. His left leaning politics and support of Copps ended his political career when the more right leaning Paul Martin became Liberal leader and prime minister in 2004. Martin backed former Toronto city councillor Mario Silva for the Liberal Party nomination in Davenport. With Martin's support, Silva signed up enough new members until it was obvious he would defeat Caccia for the nomination. Caccia pulled out of the race, and after some talk, chose to retire from politics rather than run as an independent or Green in the 2004 election. In 1964, he was labelled as a communist by East York Mayor True Davidson for suggesting that Toronto city run day cares accept children from mothers in two parent working families. At the time, they only accepted children from single working mothers.