Кіріспе
Томас Сэндби (1721 - 25 маусым 1798) – ағылшын суретшісі, акварельші, сәулетші және педагог. 1743 жылы ол Камберленд герцогының жеке хатшысы болып тағайындалды, кейін герцог оны Виндзор Ұлы саябағының рейнджерінің орынбасары етіп тағайындады, онда ол кең ауқымды ландшафттық жұмыстарға жауапты болды. Ол кіші інісі Полмен бірге 1768 жылы Корольдік академияның негіс қалаушыларының бірі болды және академияның алғашқы сәулет профессоры атанды. Оның ең танымал сәулеттік жұмысы – Лондондағы Эркін зияткерлер үйі (қазір бұзылған).
Thomas Sandby (1721 – 25 June 1798) was an English draughtsman, watercolour artist, architect and teacher. In 1743 he was appointed private secretary to the Duke of Cumberland, who later appointed him Deputy Ranger of Windsor Great Park, where he was responsible for considerable landscaping work. Along with his younger brother Paul, he was one of the founding members of the Royal Academy in 1768, and was its first professor of architecture. His most notable architectural work was the Freemason's Hall in London (now demolished).
Алғашқы жылдар
Сэндби Нотинггемде дүниеге келді, ол тоқыма жұмысшысы Томас Сэндбидің ұлы еді және суретші және сәулетші ретінде өздігінен білім алған. Пол Сэндби оның інісі болды. Архитектор Джеймс Гандонның автобиографиясында айтылғандай, Томас және оның інісі Пол 1741 жылы Лондонға, Лондон мұнарасындағы әскери сурет салу бөлімінде жұмыс істеу үшін барғанға дейін Нотинггемде сурет салу академиясын басқарды (оларға Нотинггем депутаты Джон Пламптр көмектескен). Тағы бір дерек көзі Томас бастапқыда Лондонға өзінің суреттерінің біреуін – Нотинггем көрінісін – граверлеу мақсатымен барғанын мәлімдейді.
Камберленд герцогының қызметі
1743 жылы Сэндби Уильям Август, Камберленд герцогының жеке хатшысы және суретшісі болып тағайындалды және оны Фландрия мен Шотландиядағы әскери науқандарында (1743–1748) сүйемелдеді. Сэндби 1743 жылы Деттинген шайқасына қатысты. Пасквин және осы лауазым, сондай-ақ ол өмірінің соңына дейін атқаратын Виндзор Ұлы паркінің орынбасар рейнджері қызметі Сэндбиді тәуелсіздікке ие етіп, суретші де, сәулетші де ретінде оның талантын дамытуға мүмкіндік берді. Ұлы ложа (қазір Камберленд ложасы деп белгілі) герцогтың резиденциясы ретінде оның қадағалауымен кеңейтілді. Кіші ложада өзі тұрды. Оның уақыты негізінен паркке үлкен өзгерістер енгізуге және Вирджиния суы көлінің құрылысына жұмсалды, оған інісі Пол да көмектесті, ол оның үйіне қоныстанды. 1754 жылы Томас көлдің сегіз суретін жасады, оларды Пол Сэндби және басқа гравёрлер мысқа түсіріп, Камберленд герцогына арнады. Олар 1772 жылы Джон Бойделл тарапынан қайта жарияланды. Бұл жобаға үлкен қызығушылық танытқан үшінші Георг Сэндбиге өзінің сенімімен және жеке достығымен құрмет көрсетті. 1765 жылы Камберленд қайтыс болғанда корольдің інісі Генри Фредерик (сонымен қатар Камберленд герцогы және парк рейнджері) Сэндбиді орынбасар ретінде қызметте қалдырды.
Суретші және сәулет профессоры
Сэндби Виндзордағы жұмысына адал болғанымен және зейнеткерлік өмірді қалағанымен, жыл сайын біраз уақытын Лондонда өткізді. 1760 жылдан 1766 жылға дейін ол Ұлы Марлбороу көшесінде үй жалдады. 1755 жылы өнер академиясын құруды ұсынған памфлет жариялаған Сент-Мартинс-Лейн академиясының комитетіне ол мүше болды. Ол 1767 жылы Суретшілер қоғамының көрмесінде, содан кейін бірнеше жыл Корольдік академияда суреттерін көрсетті. Ол және оның інісі Пол 1768 жылы Георг III ұсынған Корольдік академияның 28 негізгі мүшесінің қатарында болды. Ол Академияның архитектура бойынша алғашқы профессоры болып сайланды және 1770 жылдың 8 қазанында алты лекциядан тұратын циклдің бірінші лекциясын оқыды. Ол өмірінің соңына дейін жыл сайын осы лекцияларды өзгертіп, толықтырып отырды. Олар жарияланбады, бірақ қолжазбалары Британдық сәулетшілер институтының кітапханасында сақталды. Оның суреттері, оның өлімінен кейін басқа суреттерімен бірге сатылды.
Сәулетші
1769 жылдың ақпан айында Сэндби Дублиндегі Корольдік биржаның дизайнын жасау байқауына қатысып, 40 фунт стерлинг көлеміндегі үшінші жүлдеге ие болды. Оның ең танымал сәулеттік тапсырмасы – Лондонның орталық бөлігіндегі Ұлы Королева көшесіндегі (алғашқы) Эркін Мүсіншілер залының дизайны болды, ол Англияның Біріккен Ұлы Ложасы сатып алған екі үйді біріктірді. Ғимарат 1776 жылдың 23 мамырында салтанатты түрде ашылды, сол кезде Эркін Мүсіншілер оған «Ұлы сәулетші» атағын берді. 1820 жылдары залды сэр Джон Соан кеңейтті, бірақ 1883 жылы болған өрт салдарынан келтірілген өтелмейтін құрылымдық зақымдардан кейін 1930 жылы бұзылды. Сэндби Сент-Джордж капелласының, Виндзор сарайындағы оюлы еменнен жасалған алтарь қоршауын, сондай-ақ 1796 жылы ашылған, бірақ кейін бірнеше жылдан кейін қауіпсіздігіне байланысты алынып тасталған Стейнстегі Темза өзені арқылы салынған тас көпірдің дизайнын жасады. Ол Виндзор маңында Глостер герцогинясы үшін Сент-Леонард төбесі және полковник Дикон үшін, кейін «Холли Гроув» деп аталған бірнеше үйлер салды. Оның көптеген басқа сәулеттік жұмыстарының жобалары сақталған, бірақ оларды қазір анықтау мүмкін емес. 1777 жылы ол Джеймс Адаммен бірлесіп, оның мәжәртенің сәулетшісі, ал 1780 жылы Англиядағы оның мәжәртенің бас шебер ағашы болып тағайындалды.
Отбасы
Сэндби екі рет үйленген. Оның бірінші әйелінің аты Шульц екені айтылады. Ол екінші әйелі Элизабет Венаблзға (1733–82) 1753 жылдың 26 сәуірінде үйленді. Оның қалыңы 2000 фунт стерлинг болды және ол оған он бала таңды, олардың алтауы (бес қыз және бір ұл) одан кейін тірі қалды. Өсиеті мен анасы қайтыс болғаннан кейін қыздарына арнаған қарапайым өлеңдерінде ол тек төрт қыздың атын атады: Хариот, Шарлотта, Мария және Энн, ал екі рет үйленген және шамамен 1809 жылы қайтыс болған үлкен қызы Елизаветаны атамады. Оның қызы Харриот (1786) ағасы Полдың екінші ұлы Томас Полға үйленді және анасы қайтыс болғаннан кейін әкесіне көмектесіп, шаруасын жүргізді. Оның он үш баласының сегізін демеуші рейнджердің үйінде дүниеге әкелді.
Өлім
Сэндби 1798 жылғы 25 маусымда Виндзор саябағындағы орынбасар рейнджердің үйінде қайтыс болды және Ескі Виндзор шіркеуінің қорымына жерленді.
Мұра
Өзін-өзі сәулетші ретінде даярлағанмен және оның қабілетін бағалауға болатын аз ғимараттар қалдырған, Фримасон ғимараты ерекше талғамды көрсетеді. Ал оның инженерлік шеберлігі мен ландшафт дизайны Виндзор Ұлы саябағы мен Вирджиния суларында мәңгі сақталып қалды. Ол өте жақсы және жан-жақты суретші болды, акварельді қолдануда осыншалықты шебер болғандықтан, оның есімі осы өнер саласы тарихында ағасы Пауылдың есімімен бірге аталуға лайық.