Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Ұшыру дайындықтары
"Меркурий Атлас 3" ғарыш кемесінің ұшудан кейінгі нәтижелеріне сәйкес, "Атлас" зымырасы мен "Меркурий" ғарыш кемесін дайындау бірнеше рет кешіктірілді, себебі күшейткішке кең ауқымды өзгерістер енгізу қажет болды. "Атлас" көлігі 88D зауыттан тексеруге 30 маусымда шықты, ал Кейп-Канавералға жеткізілуі 15 шілдеге дейін күтілді. Сонымен қатар, ұшу жоспарланғандай #9 "Меркурий" капсуласын емес, оның орнына #8А капсуласын пайдаланды, ол "Меркурий Атлас 3" ұшырылысынан құтқарылып, жаңартылған. #8А капсуласы – кішкентай терезелері, қону қапшығы жоқ және люктегі берік құлыптау механизмі бар ескі үлгілердің соңғысы болды. "Атлас" автопилотының проблемалары, соның ішінде кемшікті гироскопты ауыстыру салдарынан бірнеше кешігулер орын алды. Ұшу бастапқыда 22 тамызға жоспарланған еді, бірақ кейінге жылдырылды. Содан кейін "Атлас" және "Меркурий" транзисторларында дәнекерленген шарлар пайда болуға бейім екендігі анықталды, сондықтан тамыздың соңғы аптасы оларды еңбектеп жөндеуге кетті. Капсуланың жұмысы орбитадағы оттегінің көп мөлшерін пайдалану туралы алаңдауға қарамастан жақсы болды, бірақ жердегі бақылаушылар оны маңызды проблема деп санамады және оттегі қоры кем дегенде 8 айналымға жеткілікті болды. Капсуланы орбитада бұру процесі, оның жылу қалқаны алға қарауы тиіс болғандықтан, күткеннен қиын болды – әдеттегі 20 секундтың орнына 50 секундқа созылды. Миссия кезінде екі итергіштің істен шығуы салдарынан капсуланың бағыты бірнеше рет сәл тұрақсыз болды, бұл телеметрияда уақытша үзілістерге әкелді. Жерге қайтар алдында капсула бір айналым жасады. Жерге қайта кіру ұшырылғаннан кейін бір сағат 28 минуттан соң болды, ал Атлант мұхитында Бермудадан шығысқа қарай 283 шақырым (34 шақырымдай алшақтықпен) қонды. Ұшудан кейінгі тексеруде оттегінің тұтқасы ұшыру кезіндегі дірілден ығысып, клапанды жарып жібергені анықталды. Бұл оттегінің ғарышқа шығуына мүмкіндік берді, бірақ телеметриялық ескертуді тудыру үшін жеткілікті емес, бірақ капсуладағы оттегі ескерту шамдарын жандырды. Кейін тұтқаны жылжыту қиын болсын деп қайта жасады. Күшейткіштен айырғаннан кейін капсуланы қайта бағыттаудағы мәселе гироскоптағы ашық тізбек салдарынан туындады. "Меркурий Атлас 4" ұшуындағы ең үлкен мәселе – T+5-тен T+20 секундқа дейінгі ұшыру кезіндегі тым жоғары діріл болды, сондықтан "Атлас" автопилотына тағы бірнеше шағын өзгерістер енгізілді. Алайда, Адамды космосқа жіберу орталығының директоры Боб Гилрут күшейткіш енді адамдарға қауіпсіз екеніне және адам жолаушысының ұшудан аман қалатынына сенім білдірді. MA 4 миссиясы барлық ұшу мақсаттарына сәтті жетті. Ол "Атлас" LV 3B зымырасының "Меркурий" капсуласын орбитаға шығару қабілетін және капсула мен оның жүйелерінің толығымен дербес жұмыс істеуін көрсетті, сондай-ақ Жердің суреттерін алуға қол жеткізді. Дегенмен, қауіпсіздік үшін және тағы бірнеше жобалау өзгерістерін сынау үшін NASA "Меркурий Атлас" комбинатын экипажбен ұшуға жібермес бұрын тағы бір экипажсыз сынақ жоспарлады.
There were a series of delays getting the Atlas rocket and Mercury spacecraft ready as the postflight findings from Mercury Atlas 3 had necessitated extensive modifications to the booster. Atlas vehicle 88D did not undergo its factory rollout inspection until June 30 and delivery to Cape Canaveral waited until July 15. Moreover, the flight was not going to use Mercury capsule #9 as planned, but instead capsule #8A, which had been recovered from the Mercury Atlas 3 launch and refurbished. Capsule #8A was also the last of the older models with small port windows, no landing bag, and a heavy locking mechanism on the hatch. A series of delays occurred due to problems with the Atlas autopilot, including the replacement of a defective yaw rate gyro. Launch was originally intended for August 22 but pushed back. Further delays happened when it was discovered that the brand of transistor used in both the Atlas and Mercury were prone to forming solder balls, thus the entire last week of August was spent laboriously repairing them. Capsule performance was also good despite some concern over high oxygen usage in orbit, but ground controllers did not consider it a serious problem and the oxygen supply was sufficient for at least 8 orbits. The process of turning the capsule around in orbit so its heat shield faced forward proved more difficult than expected, taking 50 seconds instead of the normal 20 seconds. At a few points during the mission, the capsule's attitude became slightly unstable due to the failure of two thrusters, which caused momentary telemetry dropouts. The capsule completed one orbit prior to returning to Earth. Reentry took place one hour and 28 minutes after launch, and splashdown occurred in the Atlantic Ocean 176 miles (283 kilometers) east of Bermuda. (which was 34 miles from the landing point) Postflight examination found that the oxygen rate handle had been dislodged by liftoff induced vibration and cracked open a valve. This had allowed oxygen to escape into space, but not at sufficient rates to trigger a telemetry warning measurement, although it did trigger the oxygen warning light in the capsule. The handle was redesigned afterwards to be more difficult to move. The problem reorienting the capsule after booster separation was found to be the result of an open circuit in the pitch gyro. The biggest problem encountered on Mercury Atlas 4 was an uncomfortably high level of liftoff vibration from T+5 to T+20 seconds, so a few more small modifications were made to the Atlas's autopilot. However, Manned Spaceflight Center director Bob Gilruth expressed his confidence that the booster was now man rated, and that a human passenger would have survived the flight. The MA 4 mission had successfully achieved all its flight objectives. It had demonstrated the ability of the Atlas LV 3B rocket to lift the Mercury capsule into orbit and of the capsule and its systems to operate completely autonomously, and it had succeeded in obtaining pictures of the Earth. Nonetheless, to be on the safe side and test out a few more design changes, NASA still planned for one more uncrewed test before committing the Mercury Atlas combo to a crewed flight.