Майнц университетінің тарихы мен дамуы

Кіріспе

Майнц қаласындағы мемлекеттік университет, Германия.

Тарих

Майнцтің алғашқы университеті Майнц архиепискобы, сайлау ханзадасы және Рейхсерцканцлер Адольф II фон Нассауға қарызды. Ол кезде университет құру үшін Папаның мақұлдауы қажет болды, және Адольф II өкілеттігінің кезінде мақұлдау процесін бастады. Бірақ университеттің ресми ашылуы Адольфтің епископтық орнына мұрагер болған Дитер фон Изенбургтың кезінде, 1477 жылы болды. 1784 жылы университет протестанттар мен яһудилерге есігін ашты (куратор Ансельм Франц фон Бенцель Стернау). Ол теология ғылымындағы он кафедрасы бар, Еуропадағы ең ірі католик университеттерінің біріне айналды. 1792 жылы Майнц Республикасының құрылуы және оны Пруссияның қайта басып алуы салдарынан туған жағдайда академиялық қызмет біртіндеп тоқтап қалды. 1798 жылы университет француз үкіметінің басшылығымен қайтадан жанданды, ал медицина факультетіндегі лекциялар 1823 жылға дейін жалғасты. 19 ғасырда тек теология факультеті теологиялық семинария ретінде (1877 жылдан бастап «Философия және теология колледжі») оқытуын жалғастырды. Қазіргі Йоханнес Гутенберг университеті Майнц 1946 жылы француз оккупациялық билігінің күшімен құрылды. 1 наурыздағы жарлықта француз әскери үкіметі Майнц университетінің қызметін жалғастыруға мүмкіндік беретінін айтты: университет «өз функциясын қайта бастауға шамасы жетеді». Үшінші Рейх кезінде Рейнландты қайта әскерилендіруден кейін 1938 жылы салынған, әуе шабуылынан қорғану казармаларының қалдықтары университеттің алғашқы ғимараттары ретінде пайдаланылды және бүгінге дейін қолданылуда. Ескі университет пен Йоханнес Гутенберг университеті Майнц арасындағы академиялық үзіліс 100 жылдан астам уақытқа созылғандықтан, олардың арасындағы байланыс күмәнді. Университет қайта ашылғанға дейін тек семинария мен акушерлік колледжі ғана сақталды. 1972 жылы 1968 жылғы студенттік протестердің әсері университет құрылымына өзгерістер енгізе бастады. Факультеттер (Fakultäten) таратылды және университет кең мамандықтар салаларына (Fachbereiche) бөлінді. Соңында, 1974 жылы Питер Шнайдер қазіргі «құрылған университет» жоғары білім беру мекемесінің алғашқы президенті болып сайланды. 1990 жылы Юрген Золльнер университет президенті болды, бірақ Рейнланд-Пфальц штатының «Ғылым және жоғары білім» министрі болып тағайындалғаннан кейін бір жылдан кейін қызметтен кетті. Жоғары білім беру саясатының үйлестірушісі ретінде Физиологиялық химия институтының демалыстағы профессоры, Жоғары білім беру саясатын және «Оқу тіркелмелерін» (Study Accounts) әзірлеуде маңызды рөл атқарды.

The first University of Mainz goes back to the Archbishop of Mainz, Prince elector and Reichserzkanzler Adolf II von Nassau. At the time, establishing a university required papal approval and Adolf II initiated the approval process during his time in office. The university, however, was first opened in 1477 by Adolf's successor to the bishopric, Diether von Isenburg. In 1784 the university was opened up for Protestants and Jews (curator Anselm Franz von Bentzel Sternau ). It became one of the largest Catholic universities in Europe with ten chairs in theology alone. In the confusion after the establishment of the Mainz Republic of 1792 and its subsequent recapture by the Prussians, academic activity came to a gradual standstill. In 1798 the university became active again under French governance, and lectures in the department of medicine took place until 1823. Only the faculty of theology continued teaching during the 19th century, albeit as a theological seminary (since 1877 "College of Philosophy and Theology"). The current Johannes Gutenberg University Mainz was founded in 1946 by the French occupying power. In a decree on 1 March the French military government implied that the University of Mainz would continue to exist: the university shall be "enabled to resume its function". The remains of anti aircraft warfare barracks erected in 1938 after the remilitarization of the Rhineland during the Third Reich served as the university's first buildings and are still in use today. The continuation of academic activity between the old university and Johannes Gutenberg University Mainz, in spite of an interruption spanning over 100 years, is contested. During the time up to its reopening only a seminary and midwifery college survived. In 1972, the effect of the 1968 student protests began to take a toll on the university's structure. The departments (Fakultäten) were dismantled and the university was organized into broad fields of study (Fachbereiche). Finally in 1974 Peter Schneider was elected as the first president of what was now a "constituted group university" institute of higher education. In 1990 Jürgen Zöllner became university president yet spent only a year in the position after he was appointed Minister for "Science and Advanced Education" for the State of Rhineland Palatinate. As the coordinator for the SPD's higher education policy, this furloughed professor from the Institute for Physiological Chemistry played a decisive role in the SPD's higher education policy and in the development of Study Accounts.

Кампус

Майнц университеті – Германиядағы санаулы кампус университетінің бірі. Оның дерлік барлық мекемелері мен құрылыстары қаланың оңтүстік-батыс бөлігіндегі бұрынғы әскери казарманың орнында орналасқан. Университеттің медициналық орталығы кампустан тыс жерде, сондай-ақ 1949 жылы университет құрамына енген және Гермерсхайм қаласында орналасқан Қолданбалы лингвистика және мәдени ғылымдар факультеті де кампустан тыс орналасқан. Университет қасындағы кампуста Макс Планк химия институты, Макс Планк полимерлерді зерттеу институты, молекулалық биология институты, MAMI электрон үдеткіші, TRIGA зерттеу реакторы, ботаникалық бақ, спорт стадионы және жабық жүзу бассейні орналасқан. Майнц өнер академиясы (Kunsthochschule Mainz) кампустан тыс жерде орналасқан.

Академиялық профилі

Оқу саласы кең; алайда университетте техникалық пәндер, ветеринария және тамақтану ғылымдары толыққанды ұсынылмаған. Дегенмен, теология, кітаптар тарихы, спорт, музыка, бейнелеу өнері, театр және киноны оқуға болады. Бүгінде Йоханнес Гутенберг университеті Майнцте шамамен 36 000 студентті (2010 жылғы мәлімет бойынша) қамтиды және 150-ден астам институттар мен клиникалардан тұрады. Университет халықаралық бағдарламаларды ұсынады, мысалы, 1997 жылы Джошард Даус Бремен өнер университетімен бірлесіп құрған, жүлделі «Еуропа Хор Академиясы» бар. «Spirit» және «Opportunity» Марс зерттеу роверлері тасымалдаған құралдардың бірі – шағын Мессбауэр спектрометрі осы университетте әзірленген. Майнц университеті қазіргі таңдағы стандартты оқу курстары үшін оқу ақысын (Studiengebühren) қабылдамайды. Зейнеткер студенттер, тыңдаушы студенттер және кейбір аспиранттар ақы төлеуге міндетті болуы мүмкін.

Рейтингтер

QS World University Rankings 2024 рейтингі бойынша университет әлемдік деңгейде 464-ші орынға ие, ал ұлттық деңгейде 27-ші орында тұр. DFG университеттер мен ғылыми-зерттеу институттарының зерттеушілері ұсынған ең үздік ғылыми жобаларды бәсекелі іріктеуден өткізіп, қаржыландырады. Сондықтан бұл рейтинг ғылыми зерттеулердің сапасын бағалаудың көрсеткіші болып саналады.

Түлектер

Ескі университеттің түлектерінің арасында теолог Фридрих Шпее, сондай-ақ 1790-1792 жылдары құқық таныған австриялық дипломат Клеменс фон Меттерних және революционер Адам Люкс бар. 1946 жылдан кейінгі Майнц университетінің көрнекті түлектерінің қатарында неміс саясаткерлері Малу Дрейер (СДП, Рейнланд-Пфальцтың министр-президенті); Райнер Брюдерле (ФДП, Экономика және технология федералды министрі); Хорст Телцчик (канцлер Гельмут Кольдің бұрынғы қауіпсіздік кеңесшісі және Мюнхен қауіпсіздік саясаты конференциясының президенті); Кристина Шрёдер, Отбасы және әлеуметтік мәселелер федералды министрі; Франц Йозеф Юнг (ХДС, Еңбек және әлеуметтік мәселелер жөніндегі бұрынғы федералды министр және бұрынғы қорғаныс министрі); Йенс Беутель, Майнц қаласының әкімі; бөлшектер физигі Вера Лют; ядролық және бөлшектер физигі Йоханна Штахель; мүсінші Карлхайнц Освальд; спорт журналисі Бела Рети; саяси журналист Петер Шолль Латур; Дитер Штольте, ZDF-тің бұрынғы бас директоры; сопрано Элизабет Шолль; американдық авангард киносының негізін қалаушылардың бірі Джонас Мекас; оның інісі Адольфас Мекас, кинорежиссер, жазушы және педагог; монументалист Райнер Мария Латцке; неміс климатологы Вольфганг Зейлер; көрнекті ирандық ғалым және тарихшы Аббас Заряб; Индонезиялық Тораджа шіркеуінің пасторы және саясаткер Ишак Памумбу Ламбе; үнді биологы Сринавас Кишанрао Саидапур; американдық педагог Бидди Мартин; Польшадағы ридновир қозғалысының көшбасшыларының бірі Станислав Потребoвски; неміс опера әншісі Кристине Эстерхази және Пәкістандағы мәйектің күресіне өмірінің 50 жылдан астам уақытын арнаған қарындас, дәрігер және жазушы Рут Катарина Марта Пфау.