Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Дункан Херридж (18 қыркүйек 1887 – 21 қыркүйек 1961) – канадтық саясаткер және дипломат.
Canadian politician
William Duncan Herridge (September 18, 1887 – September 21, 1961) was a Canadian politician and diplomat.
Ерте өмір
Ол Канаданың пресвитериан шіркеуінің бұрынғы модераторы Уильям Т. Херридждің ұлы еді. Герридж Оттава колледжінде, Торонто университетінде, онда ол Каппа Альфа қоғамының мүшесі болды, және Осгуд Холл заң мектебінде білім алған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Канада экспедициялық корпусында қызмет етті, соғыс даласында майор шеніне көтерілді және Әскери крест пен Ерекше қызмет орденімен марапатталды.
He was the son of William T. Herridge, a former moderator of the Presbyterian Church of Canada. Herridge was educated at Ottawa Collegiate Institute, the University of Toronto, where he was a member of the Kappa Alpha Society, and Osgoode Hall Law School. He served in the Canadian Expeditionary Force during World War I in which he received a field promotion to the rank of Major and was awarded the Military Cross and the Distinguished Service Order.
Мансап
Герридж патенттік адвокат болған және Либералдық партияны қолдаған, бірақ генерал-губернатор Бингтің жеке досы болғандықтан, ол Р. Б. Беннетттің 1930 жылғы федералды сайлау науқанына қатысты. Ол консервативтік көшбасшының сөздерін жазушы және саяси кеңесшісі болды. Торилер билікке келген кезде, ол 1931 жылдан 1935 жылға дейін Америка Құрама Штаттарында Канаданың Төтенше елшісі және толық өкілетті министрі болып тағайындалды, бұл қызметке дейін оның досы Винсент Мэсси кірген еді. 1931 жылы ол Беннеттің қарындасы Милдредке үйленді. Вашингтонда қызмет еткен кезде Герридж президент Франклин Д. Рузвельт пен оның «Жаңа саясат» жобасынан әсерленді және Беннетті Ұлы депрессиямен күресу үшін Канадада ұқсас саясатты қабылдауға көндірді. Алайда, Беннеттің реформаға ұмтылысы өкімет мерзімінің соңына таяу маз, және оның үкіметі 1935 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырады. Герридж Канадаға оралды және 1938 жылғы Ұлттық консервативтік партияның съезіне делегат ретінде қатысты. Ол ортодоксалды қаржы саясатын қолдайтын және Беннет пен Герриджтің үкіметінің соңғы күндерінде жақтаған «Жаңа саясатты» қабылдамайтын саяси шешімге қарсы сөйлегенде, наразылық тудырды. Ол бұл шешімді «қарапайым қоқыстан да нашар» және «бұл партия ішіндегі реакцияның ең үлкен жетістігі» деп атады. Герридж партия реформалық бағдарламаны қабылдамаса, құлайтынын ескертті және «реакциялық күштердің және нәсілдік және діни араздықтарды қоздырудың» салдарынан партия басшысы ретінде әйелінің жоғалғанына қайғырды. Герриджтің сөздері жақсы қабылданылмады, делегаттар тарапынан «Америкаға қайт» және «Иеремия» деген ұрандар айтылды, ал оның ұсыныстары қабылданбады. Консервативтік партия оның идеяларын қабылдамағаннан кейін, Герридж 1939 жылы ақша реформасын және экономикаға үкіметтің араласуын жақтаған «Жаңа демократия» партиясын құрды. Партияның ұстанымдары Канаданың Әлеуметтік несие партиясының ұстанымдарына ұқсас болды. Екі партия 1940 жылғы сайлауда «Жаңа демократия» туы астында бірлескен тізіммен қатысты, Герридж жетекші кандидат болды. Алайда, Герридж Сайкерсли, Саскачеван округінде дауыстардың 30% алып, үшінші орынға ие болды және Канаданың Парламентіне өте алмады. «Жаңа демократия» партиясынан парламентке сайланғандар тек Әлеуметтік несие партиясынан сайланған депутаттар болды. Сайлаудан кейін «Жаңа демократия» партиясы таратылды, ал оның депутаттары бұрынғы Әлеуметтік несие партиясының мүшелері ретінде қайта тіркелді.
Herridge was a patent attorney by profession and had been a Liberal Party supporter but, being a personal friend of Governor General Byng, He joined R. B. Bennett's 1930 federal election campaign acting as speechwriter and policy advisor to the Conservative leader. When the Tories took power, he was appointed Canada's envoy to the United States with the title Envoy Extraordinary and Minister Plenipotentiary for Canada in the United States of America, from 1931 to 1935, succeeding his friend, Vincent Massey. In 1931, he married Bennett's sister, Mildred. While stationed in Washington, D. C., Herridge was impressed by President Franklin D. Roosevelt and his New Deal, and convinced Bennett to attempt to adopt similar policies in Canada for combatting the Great Depression. Bennett's turn towards reform occurred too late in his term, however, and his government was soundly defeated in the 1935 election. Herridge returned to Canada and was a delegate to the 1938 National Conservative Party Convention and raised hackles when he made an attack on a policy resolution that endorsed orthodox finance policy, rejecting the New Deal policies advocated by Bennett and Herridge in the last days of Bennett's government. He dismissed the resolution as "little more than junk" and "the supreme accomplishment of reaction within this party." Herridge warns that unless the party adopted a reform program it would die and lamented the loss of his brother in law as party leader due to "the powers of reaction, and the stirring up of racial and religious strife." Herridge's comments were not well received and elicited a round of boos and jeers of "go back to the States" and "Jeremiah" from the delegates and his amendments were rejected. His ideas rejected by the Conservative Party, Herridge, in 1939, launched the New Democracy party, which advocated monetary reform and government intervention in the economy. The party's positions were similar to those of the Social Credit Party of Canada. The two parties ran a joint slate in the 1940 election under the New Democracy banner with Herridge as the lead candidate. Herridge, however, came in third in his riding of Kindersley, Saskatchewan with 30% of the vote and thus failed to win a seat in the House of Commons of Canada. The only New Democracy Members of Parliament elected were those who had been elected to parliament for the Social Credit Party. After the election, the New Democracy party folded, and its MPs reverted to their previous identity as Social Credit members.