Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Риверсайд округінде орналасқан тау тізбегі, Оңтүстік Калифорнияда.
Mountain range in Riverside County, in southern California
Сан-Хасинто таулары – АҚШ-тың Оңтүстік Калифорниясында, Лос-Анджелестің шығысында Риверсайд округінде орналасқан тау тізбегі. Таулар Латын Америкасында кеңінен танымал әулие, алғашқы қара монахтардың бірі – қасиетті Гьяцинттің (lang es) құрметіне аталған.
The San Jacinto Mountains are a mountain range in Riverside County, located east of Los Angeles in southern California in the United States. The mountains are named for one of the first Black Friars, Saint Hyacinth (lang es), who is a popular patron in Latin America.
География
Сан-Бернардино тауларынан оңтүстік-шығысқа қарай Санта-Роза тауларына дейін шамамен 30 миль (48 км) созылады. Сан-Хасинто таулары – Оңтүстік Калифорниядан Баха-Калифорния түбегінің оңтүстік ұшына дейін созылатын Жарым аралдық жоталардың ең солтүстік бөлігі. Бұл жотадағы ең биік шың – Сан-Хасинто шыңы (3302 м; 10 834 фут), сонымен қатар бұл аймақ Салтон ойпатының шығысы үшін Ұлы Аймақтарды бөлетін жер бедері болып табылады. Коачелла аңғары таулардың шығыс жағында, Палм-Спрингс және Ранчо Мираж қалаларын қоса, жатыр. Сан-Горгонио өткелі бұл тау жотасын солтүстікте Сан-Горгонио тауынан бөліп тұрады. Батыс беткейінде Идиллвилд қалашығы орналасқан. Бұл тау жиегі Сан-Хасинто аңғарының шығыс шекарасы, Хемет қаласының орналасқан жері; сонымен қатар ол тез өсіп келе жатқан Ішкі Империя аймағының шығыс шетін және жалпы алғанда Үлкен Лос-Анджелес аймағын белгілейді. Санта-Роза және Сан-Хасинто тауларының көп бөлігі 2000 жылы құрылған Ұлттық ескерткіштің құрамына кіреді. Сан-Хасинто тауы мемлекеттік паркі Сан-Хасинто шыңының етегінде орналасқан. Тау жотасының шығыс бөлігінің бір бөлігі Агуа Калиенте үнді резерватының ішінде жатыр. 1990 жылы Калифорния заң шығарушы органы Коачелла аңғарының тауларын қорғау үшін Коачелла аңғарының тауларын сақтау қорынын құрды.
The range extends for approximately 30 mile (48 km) from the San Bernardino Mountains southeast to the Santa Rosa Mountains. The San Jacinto Mountains are the northernmost of the Peninsular Ranges, which run from Southern California to the southern tip of the Baja California Peninsula. The highest peak in the range is San Jacinto Peak (3,302 m; 10,834 ft), and the range is also a Great Basin Divide landform for the Salton Watershed to the east. The Coachella Valley stretches along the eastern side of the range, including the cities of Palm Springs and Rancho Mirage. San Gorgonio Pass separates the range from Mount San Gorgonio to the north. The western slope holds the community of Idyllwild. The range is the eastern boundary of the San Jacinto Valley, location of Hemet; it also marks the eastern edge of the fast growing Inland Empire region and Greater Los Angeles as a whole. Much of the range is embraced by the Santa Rosa and San Jacinto Mountains National Monument created in 2000. Mount San Jacinto State Park is located along the flank of San Jacinto Peak. Part of the eastern flank of the range is located within the Agua Caliente Indian Reservation. In 1990, the California Legislature created the Coachella Valley Mountains Conservancy to protect the mountains surrounding the valley.
Геология
Бұл жота граниттік тау жыныстарынан тұратын, батысында Сан-Хасинто жарылысы, ал шығысында Сан-Андреас жарылысы жүйесінің арасында қысылып қалған құламалы блок. Солтүстік және шығыс жағындағы жартастың тіктелігі Солтүстік Америкадағы ең тік жартастардың бірі болып табылады, теңіз деңгейінен бірнеше шақырымда 10,000 футқа дейін көтеріледі. Жотаның биіктігі мен тіктелігі Сан-Хасинто және Сан-Андреас жарылыстарының өте белсенді екенін және 7 магнитудадан жоғары күшті жер сілкіністерін тудыруға қабілетті екенін көрсетеді. Сан-Андреас-Сан-Хасинто жарылысының оңтүстік сегментінде соңғы күшті жер сілкінісі 200 жылдан астам бұрын болған, сондықтан тағы бір күшті жер сілкінісі болуы мүмкін, бірақ оны болжау қазіргі уақытта мүмкін емес. Болашақта күшті жер сілкінісі кезінде, бұрын болғандай, жотадан тас және топырақ құлауы мүмкін. Мұндай құлаулар жотаның шөл жағындағы тік жарға жақын орналасқан елді мекендерге әсер етуі мүмкін.
The range is a fault block of granitic rocks squeezed between the San Jacinto fault on the west and the San Andreas fault system on the east. The fault scarp on the northern and eastern side is one of the most abrupt in North America, going from sea level to 10,000 feet in a few miles. The height and steepness of the range points out that the San Jacinto fault and San Andreas fault are very active and very capable of producing major earthquakes (well in excess of magnitude 7). The last massive quake struck the southern segment of the San Andreas San Jacinto fault complex more than 200 years ago making another major earthquake likely but not currently possible to predict. Rock slides from the range are possible during major earthquakes in the future, as they have been in the past. These slides may potentially impact the communities built directly adjacent to the steep escarpment on the desert side of the range.
Климат
Сан-Хассинто таулары, көршілес Сан-Бернардино таулары сияқты, айналасындағы шөл және жартылай шөлдің үстіндегі ылғалды арал тәрізді. Жылдық жауын-шашын мөлшері батыс етегінде шамамен 15 дюйм (шығыс, шөлді етегінде 6 дюйм ғана), ал 5500 футтан жоғары 32 дюймға жетеді (тау қалашығы Идилливилдте жылына орташа 27 дюйм жауын-шашын түседі). Таудың жағалау (батыс) бөлігінде шығыс (шөлді) бөлігіне қарағанда көбірек жауын-шашын түседі. Жауын-шашынның көп бөлігі қараша мен наурыз айлары аралығында түседі, ал шілде мен қыркүйек айларындағы жазғы муссон маусымында борандармен байланысты екінші деңгейдегі жауын-шашын байқалады. Жылдар бойынша жауын-шашын мөлшері айтарлықтай өзгеріп отырады. Қыста қар көбінесе 4000 футтан жоғары биіктікте жауады. 8000 футтан жоғары жерлерде қар кейде маусым айына дейін сақталады. Таудың жотасының жанында көлеңкелі жерлерде жыл бойы сақталып қалатын қардың шағын участалары кездеседі.
The San Jacinto Mountains, like the neighboring San Bernardino Mountains, are a humid island above the surrounding desert and semi desert. Annual precipitation ranges from about 15 inches at the western base (and only 6 inches on the eastern, desert base) to as much as 32 inches above 5,500 feet (the mountain town of Idyllwild averages 27 inches per year). The coastal (western) side of the range receives more precipitation than the eastern (desert) side. Most of the precipitation falls between November and March, with a secondary maximum associated with thunderstorms during the summer monsoon season between July and September. The precipitation totals are highly variable from year to year. Snow usually falls above 4,000 feet elevation in winter. Above 8,000 feet, snow sometimes persists until June. Near the crest, there are often a few patches of snow that may persist all year in shady spots.
Флора мен фауна
Бұл аймақты аспан аралы деп қарастыруға болады, себебі онда қоршаған аңғарлардың үш цифрлы Фаренгейт градусынан жоғары ыстыққа төзбейтін көптеген флора және фауна түрлері кездеседі. Тау беткейлеріндегі өсімдіктер биіктік пен климатқа күшті тәуелді. Аңғар төңірегіндегі жағдайлар көбінесе құрғақ және ыстық болады, бұл өсімдіктердің түрлерін тек осындай жағдайға бейімделген түрлермен шектейді. Сан-Хассинто тауларының төменгі биіктіктерінде Коултер қарағайымен байланысты айтарлықтай мөлшерде Калифорния қара емені өседі. Жоғарырақ биіктіктерде Пондероза, Джеффри, Лоджполь, Жыпар илесі, ақ шырша, қызыл шырша, манзанита және жапырақты емен ағаштары бар. Солтүстік-шығысқа қарайтын беткейде 150-ден астам алып секвойя ағаштары өседі. Секвойялар (Сиерра-Невада тауларына тән) 1970 жылдары АҚШ Орман шаруашылығы қызметімен отырғызылған, қазіргі кезде сау және көшеттер береді. АҚШ-тың батыс аймақтарындағы көптеген жерлердегідей, соңғы жылдары, әсіресе құрғақшылық кезінде орман ағаштарының бір бөлігі қурап кетті. Тау өрті және Кранстон өрті сияқты жануарлар кейбір аймақтарды уақытша құрғатып тастады. Калифорниядағы көптеген басқа оқшауланған биік таулар сияқты, Сан-Хассинто тауларында Сан-Хассинто қалқаншалы катидиді және шашықты түбірлі алюмрот сияқты бірнеше эндемикалық түрлер мекендейді.
The range can be thought of as a sky island, as it contains numerous species of flora and fauna that cannot tolerate the triple digit Fahrenheit heat of the surrounding valleys. Vegetation found on the mountain flanks is strongly influenced by elevation and climate. Near the valley floor, conditions are often arid and hot, limiting the vegetative palette to species that are adapted to such conditions. At lower elevations forestation of the San Jacinto Mountains includes considerable California black oak associated with Coulter pine. At higher elevations, forests include Ponderosa pine, Jeffrey pine, Lodgepole pine, Incense cedar, White fir, Red fir, Manzanita, and deciduous oak. There is also a grove of over 150 giant sequoia trees on the northeast facing slope. The sequoias (native to the Sierra Nevada Mountains) were planted by the U. S. Forest Service in the 1970s, and are now apparently healthy and producing seedlings. As in many other western U. S areas, bark beetle infestations have caused loss of some of the forest trees in recent years, especially during droughts. Wildfires, such as the Mountain Fire and the Cranston Fire, have also temporarily denuded some areas. Like many other isolated high elevation mountains in California, the San Jacinto mountains are home to several endemic species, including the San Jacinto shieldback katydid and shaggy haired alumroot.
Адамға арналған
Идиллилл Пайн Ков, Маунтин Центр және Пиньон Пайнс елді мекендері Сан-Хассинто тауларында орналасқан. Сан-Хассинто тауларының айналасындағы шөлдерде ежелгі Кахуилла тайпасы тұрады және олар бұл тауларды аң аулау, жеміс-жидек жинау және жазғы ыстықтан қашу үшін пайдаланған. Бұл жота Палм-Спрингс суретшілері Карл Эйтель (1862–1925) және Пол Гримм (1892–1974) үшін жиі шабыт көзі болған. Голливуд режиссерлері тауларды фильмдерде түсіру үшін пайдаланған. Фрэнк Капраның 1937 жылғы «Жоғалған көкжиек» фильмінде Тахквиц каньонындағы Тахквиц шарлауы бір сахна ретінде қолданылған. Бүгінде бұл таулар табиғатта демалуға танымал орын. Тынық мұхитының жотасы таудың тізбегімен өтеді. Палм-Спрингс әуе трамвайының тау станциясынан, Палм-Спрингстен жоғары, тау жотасының ең биік нүктесіне дейін салыстырмалы түрде жеңіл, 732 метрге көтерілуге болады, басқа маршруттармен салыстырғанда бұл көтерілу аз. Идилливилдтің үстінде тарихи Тахквиц шыңы және басқа да тау шаруалары бар.
The communities of Idyllwild Pine Cove, Mountain Center, and Pinyon Pines are located in the San Jacinto Mountains. The indigenous Cahuilla live in the deserts around the San Jacinto Mountains and used the range for hunting, foraging, and to escape the summer heat. The range was a frequent subject for Palm Springs artists Carl Eytel (1862–1925) and Paul Grimm (1892–1974). Hollywood film directors have used the mountains to shoot film scenes. In Frank Capra's 1937 film, Lost Horizon, the Tahquitz Falls in Tahquitz Canyon was used as a scene. Today, the range is a destination for outdoor recreation. The Pacific Crest Trail runs along the spine of the range. A popular walking route runs from the Palm Springs Aerial Tramway Mountain Station above Palm Springs, to the high point of the range, with a relatively mild climb of 2400 feet (732 m) compared to other routes with more elevation gain. Above Idyllwild is historic Tahquitz Peak and other rock climbing areas.
Жабайы табиғат
1964 жылы АҚШ Конгресі алғашқы Жайлаушылық туралы заң қабылдаған кезде құрылған Сан-Хассинто Жайлауы Сан-Хассинто тауының солтүстігі мен оңтүстігінде орналасқан екі аймақты қорғайды (Сан-Хассинто шыңының орналасқан жері). 32 168 акр көлемдегі жабайы табиғат аймағының барлығы Сан-Бернардино ұлттық орманның құрамында және АҚШ Орман шаруашылығы қызметі басқаруда.
Established in 1964 by the U. S. Congress with the original Wilderness Act, the San Jacinto Wilderness protects two areas to the north and south of Mount San Jacinto State Park (the location of San Jacinto Peak). The 32,168 acre wilderness area is all within the San Bernardino National Forest and is managed by the U. S. Forest Service.