Кіріспе

Мараис Пуатевен (maʁɛ pwatvɛ̃) немесе Пуатевен батпағы – Францияның батысындағы бұрынғы Пуату провинциясындағы кең жайылған батпақ аймағы. Бұл бұрынғы теңіз деңгейінің қалдығы. Теңізге жақын батыс аймақ (аумақтың үштен екі бөлігі) "құрғақ батпақ" (немесе "кептірілген батпақ") деп аталады. Ол егіншілік және мал шаруашылығы үшін пайдаланылады. Шығыс аймағы "сулы батпақ" деп аталады, ол әдемі арналармен тізілген аралдардан тұратын лабиринт тәрізді. Оны "Жасыл Венеция" (la Venise Verte) деп лақаптайды.

Шолу

Аумағы – бұл Францияның Атлантика жағалауындағы ең үлкен батпақ және Прованстағы Камаргтан кейін елдің екінші үлкені. Мара Пуатевин Францияда анжелика өсірудің ең маңызды аймағы болып табылады. Ол үш департаментке (Vendée, Deux Sèvres және Charente Maritime) таралып жатыр. Ниорттың батысында, Ла-Рошельдің солтүстігінде және Фонтенэй-ле-Контенің оңтүстігінде орналасқан. 1979 жылы Мара Пуатевин аймақтық табиғи парк деп жарияланды, осылайша оны сақтауға көмектесу мақсатында. 1997 жылы батпақтың төңірегіндегі қарқынды ауыл шаруашылығы дамуы аймақтың ерекше сипатына қауіп төндіргендіктен, парк мәртебесінен айырылды. Қазірде тек негізгі аймақаралық парк (Parc Interrégional du Marais poitevin) ғана сақталған. Парк статусын толыққанды қайтаруға бағытталған әрекеттер 2002 жылы басталды, ал қолдаушылар 2006 жылы жаңа устав ұсынды. Жергілікті билік оны қабылдағанмен, 2008 жылдың соңында ұлттық үкімет оны «құқықтық тұрақсыздық» деп санап, қабылдаудан бас тартты. Туризмге дәстүрлі қайықтармен жүзу кіреді, бұл түйреудің бір түрі. Кейбір кемежайлардан қайықтарды жалдауға болады. Сан алуан каналдар жасыл қазылқанмен жабылған (содан «Жасыл Венеция» деген атқа ие болған). Кепкен батпақ жерлер әртүрлі жануарлар мен өсімдіктерге мекен.

Геология

Бұл батпақ Юра кезеңінен бастау алған әктас үстіртінің үстінде қалыптасқан. Бұл үстірт бұрынғы Пуату провинциясының көп бөлігін қамтыған. Шамамен 24,000–10,000 жыл бұрынғы Вюрм мұз басуы теңіз деңгейінің төмендеуіне және көптеген өзендердің эрозиялық әсерінен қалпына келуіне (шамамен 535,000 гектар суайдырғыш алап) әкеліп, марльді әктас формацияларын ашыққа шығарды. Майлезай, Сен-Мишель-ан-л’Эрм және Маранс ауылдары осындай төбелерде пайда болған.