Кіріспе

Плимут колониясының губернаторы (1595–1655)
«Мейфлауэр» кемесімен келген зыяратшы
Ол тірі кезінде суреттелген жалғыз Плимут колонисі. Бұл сурет, сондай-ақ Винслоудың ұлы мен келінінің суреттері және Винслоу отбасына тиесілі әртүрлі заттар Массачусетс штатындағы Плимут қаласындағы «Пилигрим Холл» мұражайында сақтаулы.

Ағылшын шығу тегі

Эдвард Винслоу 1595 жылғы 18 қазанда дүниеге келді және екі күннен кейін, 20 қазанда Англияның Ворстерширдегі Дройтвичтегі Әулие Петр шіркеуінде крещениеден өтті. Ол Ворстерширдегі Дройтвич тұрғыны, Эдвард Винслоу ағаның әйелі Магдалена Оливерден туған үлкен ұлы болды. Олар бұрынғы жылы Лондонның Флит-стриттегі Әулие Брайд шіркеуінде үйленген еді. Отбасылық жазбаларға сәйкес, әкесі Эдвард Винслоу 1560 жылғы 17 қазанда дүниеге келген және Ворстерширдің Кемпси ауылындағы Винслоу әулетінің ұрпағы болған. Бұл әулет кем дегенде 1500 жылдан бері сол округте өмір сүрген. Кемпсидегі Винслоу иелігі Керсвейл деп аталды, ал кейіннен губернатор Джозиа Винслоудың, Эдвард Винслоу мен Сюзаннаның ұлының Плимут иелігіне ұқсас аты – Карсвелл берілді. Автор Чарльз Бэнкс бұл Эдвард ағаның Кемпсидегі Кенелм Винслоудың ұлы болуы мүмкін екенін айтады. Автор Юджин Страттон Кенелм Винслоудың тегін анықтауға ешкімнің сәтті болмағанын мәлімдейді. Кенелм Винслоу, Эдвард ағаның інісі, 1551 жылы туған, 1605 жылы Вустерде тұратын және йоман деп танымал болған. Отбасының ақсүйек болған-болмағаны белгісіз, бірақ олардың жағдайы жақсы болған. Эдвард аға шерифтің орынбасары болды және тұз өндірумен айналысты. Эдвард Винслоутың төрт кіші інісі болды: Гилберт (ол 1620 жылы «Мейфлауэр» кемесімен бірге саяхаттады), Джон, Джозиа және Кенелм, олардың барлығы келесі он жыл ішінде Эдвард пен Гилбертпен Америкаға кетті. 1606 жылғы сәуірден 1611 жылғы сәуірге дейін Эдвард Винслоу Вустер соборындағы Король мектебінде Генри Брайттың жетекшілігімен білім алды. Екі жыл өткен соң, 1613 жылғы тамызда ол Лондонның азаматы және қағаз сатушы Джон Билмен сегіз жылға келісімшарт жасасты. Алайда, Билмен заңдық дау туғаннан кейін, Винслоудың келісімшарты қайта жасалды және 1615 жылғы қазанда, тағы сегіз жылға оқуға жіберілді. Бірақ Винслоу Билмен жасалған келісімшартын орындамаған сияқты, өйткені екі жылдан кейін, 1617 жылы ол Голландияның Лейден қаласына көшіп, ондағы сепаратист шіркеуіне қосылды.

Лейденде, 1617-1620 жылдар

1617 жылы Эдвард Уинслоу Лейден, Голландияға ағылшын діннен қуылған Сепаратистік шіркеуіне қосылып, ақсақал Уильям Брюстерге жер астындағы (заңсыз) баспа ісінде көмектесу үшін сапар жасады. Брюстер мен жас Эдвард Уинслоу 1618 жылы ағылшын королі мен оның шіркеу епископтарын сынаған «Перт Ассамблеясы» атты діни трактаттың жауапкерлері болды. Бұл ашуланған король Джеймстің Брюстерді тұтқындауға бұйрық беруіне және оны іздеп табу үшін Голландияға ағылшын үкімет агенттерін жіберуіне себеп болды. Пилигримдердің тағдыры осыдан кейін қиынға түсті, себебі ақсақал Брюстер Америкаға аттануға дайындық кезінде пилигримдерге өте қажет болған басшылығынан айырылып, алдымен Голландияда, содан кейін Англияда жасырынуға мәжбүр болды. 1618 жылдың 27 сәуірінде Уинслоу Лейдендік Элизабет Баркерге үйленді, ол Лондоннан келген баспагер еді. Джонсонның мәліметінше, Элизабеттің туған тегі мен крещение жазбаларын іздеуде ешқандай маңызды мәлімет табылмады. Уинслоу көп ұзамай Лейден шіркеуінің мүшелерінен құралған ағылшын діннен қуылғандардың жетекшісіне айналды. 1620 жылдың 10 маусымында Уинслоу, Уильям Брэдфорд, Исаак Аллертон және Сэмюэл Фуллермен бірге Лейден қауымының атынан Лондон агенттері Джон Карвер мен Роберт Кушманға Америкаға сапарлау шарттары туралы хат жазды. Сапарға дайындық Томас Уэстонның түрлі қаржылық алаяқтықтары салдарынан барлығының шыдамдылығын сынап, қалталарын босатып жіберді. Автор Натаниел Филбрик жазғандай: «Америкаға жүзуге дайындық кезінде пилигримдер алаяқтыққа түсуде ерекше шеберлік танытты».

Мейфлауэр рейсі

Уинслоу және оның әйелі Элизабет Лейден сепаратистер тобының мүшелері болды, олар өз діни сенімдерін еркін өркендету үшін Англиядан және король Джеймс I-нің қатал үкіметінен алыс сапар шегуге шешім қабылдады. Саудагерлердің Adventurer инвестициялық тобының өкілі Томас Уэстон бұл жобаға көмектесіп, «Мейфлауэр» кемесін паломниктер сапары үшін ұсынды. Уинслоулармен бірге «Мейфлауэр» кемесінде оның інісі Гилберт, отбасының қызметшісі/жұмысшысы Джордж Суль және жас Элиас Стори да саяхат жасады. Сондай-ақ, отбасының қамқорлығында сегіз жасар Элинор (Элен) Мор болды. Барлығы төрт жетім Мор баласы Шиптоннан, Шропширден «Мейфлауэр» кемесімен келді: Элинор, Джаспер, Мэри және Ричард. Элинор 1620 жылғы қыста қайтыс болды, тек ағасы Ричард Мор ғана аман қалды. «Мейфлауэр» кемесі 1620 жылдың 6-16 қыркүйегінде Англияның Плимут қаласынан жолға шықты. Кішкентай, 100 футтық кемеде 102 жолаушы болды, ал экипаж шамамен 30 адамнан тұрды, бірақ нақты саны белгісіз. Олар өте тар жағдайда өмір сүрді. Екінші айдың соңына қарай кеме батыстан соққан күшті дауылдарға тап болды, кеменің ағаш конструкциясы қатты дірілдеді, кеменің араларын бітеуші материалдар теңіз суын тоқтатуға шамасы келмеді, тіпті жатқан орындарында да жолаушылар суланып, ауырып қалды. Бұл, бірнеше ай бойы дұрыс тамақтанбау және нашар санитарлық жағдайлармен қосылғанда, көптеген адамдар үшін, әсіресе әйелдер мен балалардың көпшілігі үшін өлімге алып келді. Сапар барысында екі адам қайтыс болды – экипаж мүшесі мен жолаушы, бірақ ең жамансы олар мақсатты жеріне жеткеннен кейін болды, бірнеше ай ішінде жолаушылардың жартысы суық, қатал және бейтаныс Жаңа Англия қысында қайтыс болды. 1620 жылдың 9-19 қарашасында, үш айдай теңізде болғаннан кейін, оның ішінде Англияда бір ай кешіккеннен кейін, олар құрлықты көріп, оны Кейп-Код мүйісі деп таныды. Бірнеше күн бойы Вирджиния колониясына, жоспарланған мақсатты жеріне оңтүстікке жетуге тырысқаннан кейін, қыстың күшті теңіз дауылдары оларды 11-21 қарашада кемеге қонған Провинстаун портына, бұрынғы Кейп-Код мүйісіне қайтаруға мәжбүр етті. Сол күні «Мейфлауэр келісіміне» қол қойылды.

Плимут колониясындағы және Англиядағы Кромвельмен бірге басшылық

Уинслоу 1620 жылдары бірнеше рет Англияға сапар шекті, пилигримдердің елшісі қызметін атқарып, колонияның қаржылық демеушілерімен келіссөздер жүргізді. 1624 жылы ол Плимутқа алғашқы мал – үш сиыр мен бір бұқаны әкелді. Олар Англияның Девон аймағынан келді, ал олардың ұрпақтары американдық сүт сүретін девон тұқымына айналды, олар сүт, ет және жұмыс малдары ретінде бағалы болды, сондай-ақ жақсы шөп жеуге бейім (қосымша жемді қажет етпеді). Уинслоу, колонистермен сауда жасаған Massasoit атты жергілікті басшымен достық қарым-қатынас орнатты. 1629 жылдың қаңтар айында Кеннебек жеріне жаңа патент бекітілді, ол Пентаготте балық аулау және сауда бекетін, ал Кеннебектегі Кушокта бекінілген сауда бекетін құруды қарастырды, бұл аймақты Плимут отарлаушылары үшін ашты. Сонымен қатар, Исаак Аллертон Кенебекке жеке сауда бекетін ашты, осылайша Эдвард Уинслоудың бәсекелесіне айналды, бұл олардың арасындағы қарсыластықтың үлгісін қалыптастырды, ол содан бері жалғасты. 1632 жылы ол Коннектикут өзені бойымен жаңа жерді іздеу үшін саяхат жасады. Ол жерге қонды және кейін Виндзор болып белгіленген елді мекенді таңдады деп есептеледі. Эдвард Уинслоу – Плимуттың ағылшын шенеуніктерімен қарым-қатынасында тәжірибелі дипломат болды. Кейіннен ол 1633–34, 1636–37 және 1644–45 жылдары бір жылдық мерзімге Плимут губернаторы қызметін атқарды. Бұған қоса, 1643 жылы Уинслоу Жаңа Англияның Біріккен Колонияларының комиссары болды, бұл Жаңа Англия колонияларын жергілікті халыққа қарсы біріктірген әскери ұйым еді. Уинслоу қысқа мерзімге Клэфэмде, Суррейде, Мейфлауэрдің қаржы демеушілерінің бірі болған Джеймс Шерли сияқты бірқатар радикалды пуритан саудагерлерімен бірге тұрды. Бұл саудагерлер Солтүстік Америкадағы үндістерге миссионерлер жіберу науқанына қолдау көрсетті. 1654 жылы Уинслоу Вест-Индияда испандықтарға қарсы ағылшын теңіз миссиясының комиссары болды. Олар жеңіске жетті, бірақ Уинслоу сары қызбаға шалдығып, 1655 жылдың 7 мамырында Ямайка маңында қайтыс болды.

Уинслоудың өлімі мен ескерткіші

Уинслоу 1655 жылдың 7 мамырынан кейін Испаньола мен Ямайка арасындағы Кариб теңізінде теңізге жерленген деген хабар бар. Массачусетс штатының Маршфилд қаласындағы Уинслоу зиратында Эдвард Уинслоу мен оның әйелі Сюзанна және басқа да қоныс салушылардың есімдері жазылған "Грин-Харбор Маршфилд қоныстанушыларына" арналған тас ескерткіш орнатылған. Онда Сюзаннаның ұлдары Резолюд пен Перегрин Уайт және олардың әйелдерінің есімдері де бар. Сондай-ақ, Уинслоу зиратында "Эдвард Уинслоу, Маршфилдтің негізін қалаушы" деп жазылған ескерткіш тас орнатылған.

Мәдени сілтемелер

Гилберт Морристің «Уинслоу үйі» сериясы Гилберт Уинслоу мен оның ұрпақтарының отбасы тарихын жиырма бірінші ғасырға дейін көрсетеді.