Жапон діні: Тенчи Кане Но Ками және Конкокё ілімі

Кіріспе

Шинбуцу шуго сенімінен шыққан жапон діні Конкокио (金光教) немесе Конко – Шинбуцу шуго сенімінен туындаған тәуелсіз наным. Ол сондай-ақ, Сектанттық Синто қауымдастығының (教派神道連合会; Kyoha Shintō Rengōkai) құрамындағы Синто сектасы болып есептеледі. Конкокиоға сенушілер барлық нәрсе арқылы ағатын рух пен энергияға (мусуби, Шинтоның негізгі нанымдарының бірі) – Тенчи Кане Но Ками, яғни Аспан мен Жердің Алтын Ками деп табынады (жапон тілінде «Аспан мен Жер» сөзі «Ғалам» дегенді де білдіреді). Конкокионың нақты теологиясымен анықталуы қиын болғанымен, Тенчи Кане но Ками кеңінен таралған, ол ғаламды бойлайтын (немесе одан көрініс беретін) энергия болып табылады және барлық нәрсеге сана сезімін сыйлайды; табиғаттың құбылыстарына тікелей ықпал ететін, бірақ шексіз күші жоқ күш. Конко мәтіндерінде физикалық ғалам «Камидің денесі» деп аталады. Ками мен адамзат арасындағы қарым-қатынас – игі ниет пен өзара тәуелділікке негізделген. Ками көбінесе махаббат, қамқорлық, қолдау, қорғау және өз баталары арқылы бізді тәрбиелейтін құдайлық ата-ана ретінде қарастырылады. Конкокио Камидің барлық адамдарды, олардың нәсіліне, дініне, жынысына және басқа да ерекшеліктеріне қарамастан, жақсы көретінін үйретеді. Материалдарда тілдік ыңғайлылық үшін «Ол» деп айтылса да, Тенчи Кане но Ками ер немесе әйел емес. Тенчи Кане но Камидің жалғыз мақсаты – жеке адамдардың бақыты. Конкокионың идеалы – екі жолмен адамзаттың азаптарын жеңілдету: біріншіден, адам өмірінің барлық оқиғалары мен құрамдас бөліктері – Камидің сыйы және ғаламның табиғи тәртібі мен сақталуының бір бөлігі екенін түсіну, екіншіден, өзінің және ғаламның Тенчи Кане Но Камидің бір бөлігі екенін, өлмейтін екенін сезіну. Адамдар ғаламдағы өздерінің рөлін ішкі тыныштықпен орындап, дені сау және табиғи құштарлық арқылы өзіне қуаныш сыйлауы керек. Тенчи Кане Но Ками «Tenchi No Kami Sama», «Oyagami Sama», «Kami Sama» және «Kami» деп те аталады. Ағылшын тілінде Камиді «Ғаламның құдайлық ата-анасы», «Бастапқы ата-ана», «Ата-ана Ками», «Ками Сама» немесе «Ками» деп те атауға болады.

Religion of Japanese origin originating in Shinbutsu shūgō beliefs

Konkōkyō (金光教), or Konkō, is an independent faith with origins in Shinbutsu shūgō beliefs. It is also considered a Shinto sect, as part of the Association of Sectarian Shinto; 教派神道連合会; Kyoha Shintō Rengōkai. Konkōkyō believers worship the spirit and energy that flows through all things (musubi, one of the core beliefs of Shinto) as Tenchi Kane No Kami , or the Golden Kami of the Heavens and Earth (in Japanese, "Heavens and Earth" also means the Universe). While Konkōkyō is hard to define with any one particular theology, Tenchi Kane no Kami is understood to be omnipresent and is essentially the energy that penetrates (and/or manifests) the universe and gives all things a consciousness; a non omnipotent director of the workings of nature. The physical universe is referred to as "Kami’s body" within Konko texts. The relationship between Kami and humanity is a benevolent and interdependent one. Kami is often seen as a divine ideal parent offering love, affection, support, protection, and nurturing us through his blessings. Konkōkyō teaches that Kami loves all people of the world no matter their race, religion, gender, and so on. Although mentioned as 'He' in materials for linguistic convenience, Tenchi Kane no Kami is neither male or female. The sole interest of Tenchi Kane no Kami is the happiness of individual humans. Konkōkyō's ideal is the alleviation of human suffering through two means; firstly, realizing all occurrences and parts of human life are gifts of kami and part of the natural order and maintenance of the universe, and secondly, realizing the identity of the self and the universe as undying and part of Tenchi Kane No Kami. Humans are to serve their role in the universe with inner peace, and bring joy to themselves through healthy and natural indulgence. Tenchi Kane No Kami is also referred to as "Tenchi No Kami Sama", "Oyagami Sama," "Kami Sama," and "Kami." In English, Kami can also be called "Divine Parent of the Universe," "Principle Parent," "Parent Kami," "Kami Sama," or "Kami."

Құрылтайшысы

Конкокё дінінің 1859 жылы бастау алған негізін қалаушы ретінде танылады. 1814 жылдың 29 қыркүйегінде Бичу провинциясының Урами ауылында (қазіргі Окаяма префектурасының Асакучи қаласында) шаруа отбасында дүниеге келген. Урами қазіргі Конкокё штаб-пәтерінен солтүстік-батысқа қарай шамамен екі шақырым жерде орналасқан шағын, тыныш ауыл еді. Геншичи көбінесе әкесінің арқасында түрлі ғибадатханалар мен храмдарға апарылатын. Геншичи деген есіммен аталатын ол Кандори Джухейдің (әкесі) және Кандори Шимоның (анасы) екінші ұлы еді. Бунжи 13 жасында екі жыл бойы ауыл басшысы Оно Мицуэмоннан білім алды. Геншичи екінші ұлы болғандықтан, отбасының мұрасын жалғастыруы немесе шаруашылықты басқаруы күтілмеді, сондықтан 1825 жылдың күзінде оны асырап алуға ұсыныс жасалды. Он екі жасында Геншичи Кавате үйіне Кавате Кумедзиро (әкесі) мен Кавате Ива (анасы) қабылдады және оның есімін Кавате Бунджиро, немесе Бунджи деп өзгертті. Ол отбасының игілігі мен әл-ауқаты үшін талмай еңбек етті және айналасындағылардың құрметіне ие болды. 1855 жылы, қырық екі жасында Бунжиро Окаяма префектурасының Кибитсу Джинья ғибадатханасына барып, якудоши (жасы келгендегі қиын жыл) болғандықтан, аян алу және дұға ету рәсімін өтті. Ол жақсы белгі алғанын ойлады, бірақ сол жылы ауыр жұтқыншақ ауруына шалдықты, ол созылмалы күйге айналып, сөйлей де, қимылдай да алмады. Дәрігерлерден көмек ала алмағандықтан, ол ауруының себебін анықтау үшін қайын інісі Фурукава Жироның көмегімен ежелгі синтоизмнің рәсімдеріне жүгінді. Исидзучи құдайы оракул арқылы Бунжироның Конджин құдайына ренжігендігі үшін ауруынан өлуге тиіс екенін білдірді. Өзінің қателігін түсінген Бунжиро құдайдан кешірім сұрағысы келді. Осы шын ниетінің арқасында ол дауысын қайтарып алды және өз дауысымен құдайдан кешірім сұрады. Сол кезден бастап ол ауруынан бірте-бірте толық жазылып, оның сенімі мен нанымына зор әсер етті. Сол күнден бастап діни тәжірибесін жалғастырғанда, оған тағы да рухани оқиғалар орын алып, Ками мен Бодхисаттваларға деген сенімі күшейді. Әсіресе, якудоши жылындағы рухани тәжірибесі мен құдайға құрметсіздік еткені үшін кешірім сұрап, Конжинге жиі дұға етті. Уақыт өте келе, оның сенімі бірнеше камиге бір уақытта құдай ретінде дұға етуге итермеледі. Ол бұл құрама құдайды Ниттенси (Буддалық түсінікте Күн), Гаттенси (Буддалық түсінікте Ай) және Кане но Ками (Ушитора но Конджиннің Нигимитамасы) деп түсінді. Бірақ ақырында, бұл құдайлар оракул арқылы өздерін құрама құдай емес, жалпы әлемдік жұмыс пен энергияның руы/жаны екенін (индус дініндегі Брахман тұжырымынан ешқандай айырмасы жоқ) жариялады, оған Бунжиро Тенчи Кане но Ками деп ат қойды. Осылайша, Бунжиро осы құдайға, Тенчи Кане но Камиге сеніп, одан рухани тәжірибелер арқылы көптеген үйретімдер алды. 1859 жылдың 15 қарашасында (Конкокё дінінің негізі ретінде танылатын күн) Тенчи Кане но Ками Бунжиродан шаруашылықтан бас тартып, адамдарға тыңдап, олардың қиындықтары мен тілектері үшін дұға ету арқылы көмектесуді және діни қызметкер болуды сұрады. Оған жауап ретінде Бунжиро шаруашылығынан бас тартып, өзін өзгелерге көмектесуге арнады. Ол өзінің ғибадатханасына келгендерге Тенчи Кане но Камидің "Адамдарға көмектесуге және құтқаруға ниетті екенін, бірақ оны тек басқа адамдар арқылы ғана істеуге болатынын" үйретті. "Адамдарға көмектесу арқылы осы құдайдың жұмысын атқарамыз. Бұл құдай адамдарға тәуелді, сонымен бірге адамдар осы құдайға тәуелді, өзара толықтыру үшін". Ұзақ өтпей, кеңес және рухани басшылық іздеген келушілер саны артып, Бунджироға осы құдайдың үйретімдерін таратуға көмектесу үшін деяширо деп аталатын шәкірттер тобы құрылды.

is recognized as the founder of Konkōkyō, beginning in 1859. He was born on September 29, 1814, in the village of Urami in Bitchū Province (in present day Asakuchi, Okayama Prefecture) to a farming family. Urami was a small quiet village located about two kilometers northwest of present day Konkōkyō Headquarters. Genshichi was often carried on his father's back and visited various shrines and temples. Given the name Genshichi, he was the second son of Kandori Juhei (Father) and Kandori Shimo (Mother). When Bunji was 13, he received education from Ono Mitsuemon, the village headman for two years. As Genshichi was the second son and thus not expected to take over the family lineage or farm, he was arranged to be adopted in the fall of 1825. At age twelve, Genshichi was adopted into the Kawate household by Kawate Kumejiro (Father) and Kawate Iwa (Mother), and he was renamed Kawate Bunjiro, or Bunji. He worked assiduously for the prosperity and welfare of his family, and he gained the respect of those around him. In 1855, at the age of forty two, Bunjirō went to the important shrine of Okayama Prefecture Kibitsu Jinja to do a divination and prayer ceremony as it was his yakudoshi (unlucky age year). He believed he had received a good omen, yet that year suffered from a serious throat ailment, rendering him in a chronic condition and unable to speak or move. He could not receive help from doctors, so he turned to ancient Shinto ritual with the help of his brother in law, Furukawa Jiro, to find the reason of his illness. The deity of Ishizuchi revealed through an oracle that Bunjirō was supposed to die from his illness for offending the deity Konjin. Realizing his mistakes, Bunjirō wanted to apologize to the deity. By this sincere desire to do so, he was able to gain his voice back, and was able to apologize to the deity with his own voice. From that time, he then gradually recovered from his illness completely, the experience impacting his faith and beliefs. As he continued his faith practice from that day, more spiritual experiences occurred, and his faith grew in the Kami and Bodhisattvas. In particular, he prayed most often to Konjin due to the spiritual experience during his yakudoshi year and apologizing for his irreverence to this deity. Over time, his faith led him to pray to multiple kami at once as a composite deity. He understood this composite deity as Nittenshi (The Buddhist understanding of the Sun) Gattenshi (The Buddhist understanding of the Moon), and Kane no Kami (Nigimitama of Ushitora no Konjin). Ultimately, however, this deity revealed themselves through an oracle that they were not a composite deity, but the deity that was the spirit/soul that was the Universal workings and energy (not unlike the Hindu concept of Brahman), to which Bunjirō understood the name to be Tenchi Kane no Kami. Thus, Bunjirō practiced his faith in this deity, Tenchi Kane no Kami, who revealed to him many teachings through spiritual experiences. On November 15, 1859 (The date understood as the founding date of the Konkōkyō way) Tenchi Kane no Kami asked Bunjirō to give up his farming career, and help people by listening to them and praying for their troubles or requests, and become a priest. In a response, Bunjirō gave up farming and devoted himself to helping others. He taught others who came to his worship space that Tenchi Kane no Kami "Wishes to help and save people. But can do so only through other people. By helping people, one performs the work of this deity. This deity depends on people, and at the same time, people depend on this deity, in mutual fulfillment." Before long, the number of visitors seeking advice and spiritual guidance grew, and as well a group of disciples called the deyashiro was formed to help Bunjirō spread the teachings of this deity.

Нанымдар

Конкокйода барлық нәрсе бір-бірімен терең байланыста деп есептеледі. Қами алыс немесе көкте орналасқан деп қарастырылмайды, ол осы дүниеде болады. Ғалам Тенчи Кане но Камидің денесі ретінде қабылданады. Азап-қайғының себебі адамның жоғары үміттері, келісімге бармаушылығы, асығушылығы, мақтандығы және барлық нәрселер арасындағы байланысты ескермеуі болып табылады. Конкокйо нанымы адам өмірін осы әлемде жақсартуға, барлық нәрсеге алғыс айту, тура жолмен өмір сүру, бір-біріне көмектесу және басқалар үшін дұға ету арқылы бағытталған. Осы қасиеттерді бойға сіңіру арқылы кез келген адам игигами, яғни тірі қами бола алады – ол басқаларға шартысыз көмектеседі және ішкі тыныштыққа жетеді. Игигами – биік тұрған жандар немесе құпия рухани күштерге ие адамдар емес. Ол – адамдарды азаптан және қиындықтардан құтқарып, әлемді бақыттырақ орынға айналдыруға тырысатын идеал адам. Конкокйо теологиясын батыстық терминологиямен анықтау қиын, бірақ панентеизм, пантеизм, дуализм емес, біртінделік, анимизм, монотеизм және хенотеизм осы дінді сипаттау үшін қолданылуы мүмкін және қолданылған.

Синтомен қарым-қатынасы

Жапон қоғамы негізін қалаушы Бунжироның заманында Шинбуцу шүгомен тығыз байланысты болғандықтан, Конкокёкио Шинтоның жолдарына, дәстүрлеріне және рәсімдеріне терең сіңіп, олардың көптеген тұстары бүгінгі күнге дейін сақталған. Мейдзи қайта жаңғыруының Шинто практикасына қатысты жаңа заңдарына сәйкес, Конкокёкио Шинтоның бір тармағы ретінде жіктелді. Бұл Конкокёкиоға үкімет тарапынан қудаланбастан рухани жолын жалғастыруға мүмкіндік берді. Конкокёкио Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, мемлекеттік Шинто жойылғаннан және ғибадатханаларға (Джинджа) негізделген Шинто ұйымдары пайда болғаннан кейін де бұл статусынан бас тартқан жоқ. 2020 жылғы қаңтардан бастап Конкокёкио Сектанттық Шинто қауымдастығының (教派神道連合会; Kyoha Shintō Rengōkai) құрамында. Конкокёкионың философиясы, практикасы және сенімдері Шинто ғибадатханасының іліміне өте ұқсас, себебі екеуі де Шинто практикасы болып табылады. Сондықтан Конкокёнің көптеген жақтастары өздерін Шинтолықтар деп санайды. Алайда, Конкокёкио догматикалық емес болғандықтан, Шинтомен байланысы туралы түсініктер мен көзқарастар адамдар мен аймақтар арасында әртүрлі. Дегенмен, тарихи тұрғыдан және өзінің мәні, сондай-ақ рәсімдері мен ғұрыптары бойынша Конкокёкио Шинтомен тығыз байланысты. Джинджа Шинтосы Жапониядағы Шинтоның ең көп таралған ұйымы болғандықтан, Конкокёкио Шинтодан өзгеше деп есептеледі. Бірақ оның Джинджа Шинтосынан ғана ерекшеленетінін, бірақ Шинто тамырлары бар екенін айту дұрыс. Джинджа Шинтосы мен Конкокёкио арасындағы негізгі айырмашылықтар: Торицуги медитациясы – Конкокёкиоға тән ерекше практика. Джинджа Шинто ғибадатханаларында жиі кездесетін офуда немесе омамори сияқты заттарды ұсынбау, себебі Тенчи Кане но Камидің үйретуіне сәйкес, Конкокёкио шіркеулері адамдарды омамориден қорғану үшін садақа беруге мәжбүрлемеуі керек, немесе Тенчи Кане но Камидің күшін шақыру үшін офуда алу үшін садақа беру қажет емес. Сонымен қатар, егер адамның қаржылық мүмкіндігі болса және ол бұл заттарды алуды қаласа, басқа камилер мен Будданың ғибадатханаларын немесе храмдарын қолдау жақсы деп есептеледі. Сондықтан Конкокёкиода белгілі бір рәсімдер үшін төлемдер қарастырылмаған, сондай-ақ келушілерден немесе қауым мүшелерінен садақа талап етілмейді. Конкокёкио сондай-ақ Тенчи Какицуке [Жалпылық ескертуді] құрбандық үстелінде және дұғаларда басты назарға алады. Кейбір шіркеулерде тек Тенчи Какицуке ғана бар, ал басқаларында Шинто ғибадатханаларында кездесетін қосымша дәстүрлі заттар, мысалы қасиетті айналар немесе гохейлер құдайдың бар екенін көрсету үшін орналастырылған. Тағы бір айырмашылық – Конкокёкионың кейбір жақтастары басқа Камилерге, мысалы Джинджа Шинто ілімінде ең құрметті құдай саналатын Аматерасуға құлшылық ете алады және оған құрмет көрсете алады, бірақ Конкокёкио Тенчи Кане но Камиге баса назар аударады және барлық құдайларға тең құрметпен қарауды қалайды, ешбір Камиге артық маңыз беруді қажетсіз деп есептейді, себебі олардың барлығы ғаламның бір бөлігі және олардың барлығына тең құрмет көрсетілуі керек. Бұл сенім сондай-ақ, сәтті емес күндер, сәтті емес жылдар (жас) және жаман бағыттар сияқты табуларға сенбеуімен де ерекшеленеді. Таза және лас нәрселердің, қасиетті және қасиетсіз жерлердің арасында ешқандай айырмашылық жасалмайды. Рухани күштің мөлшері көп жерлердің бар екендігі туралы түсінік бар, бірақ оның мөлшері қасиеттілігін анықтамайды, себебі барлығы ғаламның/табиғаттың ішінде, ол өзінен-өзі қасиетті болып саналады. Сондай-ақ, кейбір шіркеулер, әсіресе шетелде, жапон мәдениетімен таныс емес адамдарға көбірек ыстық ықыласпен қабылдау үшін дәстүрлі Шинто стилінен өзгеше ғибадат ету стиліне заманауи өзгерістер енгізгенін атап өту керек. 1985 жылы Шинтоның дәстүрлі дұғаларынан – Амацу Норито және Ōхараe no Kotoba – Шиңзен Хаишиге [Камиге дұға], Рейзен Хаишиге [Ата-баба рухтарына дұға] жаңа Конкокёкиоға тән дұғалар жазылды. Дегенмен, шетелдегі және Жапониядағы кейбір шіркеулер дәстүрлі Шинто рәсімдерін, ғибадат етуін және дұғаларын сақтайды. Бұл әр шіркеуде әртүрлі, және әр дін қызметкерінің шешіміне байланысты.

Because of Japanese society being deeply intertwined with Shinbutsu shūgō at the time of Bunjirō, the founder, Konkōkyō began deeply rooted in Shinto ways, traditions, and rituals many of which still are present of the ceremonies in the present day. Due to the Meiji Restoration's new laws on Shinto practices, Konkōkyō was classified as a sect of Shintō. This allowed Konkōkyō to continue practicing as a spiritual way without persecution from the government. Konkōkyō has never renounced this classification even after it was free to do so at the end of World War II, alongside the abolition of State Shinto and organization turning into shrine based or Shrine (Jinja) Shinto. As of January 2020, Konkōkyō maintains membership in the Association of Sectarian Shinto; 教派神道連合会; Kyoha Shintō Rengōkai. The philosophy, practices, and beliefs of Konkōkyō are aligned very similar to Shrine Shinto; since they both are Shinto practices. Therefore, there are many Konkō followers who also consider themselves Shinto. However, since Konkōkyō is not dogmatic; interpretations and understandings in regard to connection to Shinto varies between individuals and regions. However historically and within its nature, as well as rituals and ceremonies, Konkōkyō is deeply connected to Shinto practices. Since Jinja Shinto is the more common organization of Shinto way in Japan, it is thought that Konkōkyō is different than Shinto. But it is more accurate to say it only differs from Jinja Shinto, but it still has Shinto roots. The only few main differences between Jinja Shinto and Konkōkyō are:

Toritsugi Mediation, which is a practice unique to Konkōkyō. Not offering items commonly seen in Jinja Shinto shrines; such as ofuda or omamori, due to the teaching from Tenchi Kane no Kami that Konkōkyō churches shouldn't be a place that people feel pressured to donate to receive protection from omamori, or need to donate for an ofuda to call to the power of Tenchi Kane no Kami. In addition, if one has the financial ability and wishes to receive the items, it is taught that it is good to support the other kamis and Buddha's shrines or temples instead. This is also why Konkōkyō does not have set ritual fees, nor requires donations from visitors or parishioners. Konkōkyō has also centralized the Tenchi Kakitsuke [Universal Reminder] as its main focus on the altar and in prayers. Some churches only have a Tenchi Kakitsuke, while others have additional traditional items seen in Shinto shrines, such as sacred mirrors, or gohei, to indicate the presence of the deity. Another difference is, while some Konkōkyō followers are able to and may revere other Kami, such as Amaterasu, who is the required most revered deity in Jinja Shinto teachings, Konkōkyō places a focus on Tenchi Kane no Kami, and to have an equal respect for all deities, not placing importance on one kami or the other; since they are all part of the universe and should all be equally respected. The faith also differs in that it does not believe in taboos including beliefs related to unlucky days, unlucky years (age), and ominous directions. There are no distinctions between pure and impure things or sacred and non sacred places. There is the concept of places where there is more amount of spiritual power, but the amount of spiritual power is not seen as determining its sacredness, as all is within the universe/nature which is seen as sacred in itself. It should also be noted that some churches, especially overseas, have been making modern changes to worship style that are different than traditional Shintō style to be more welcoming to those unfamiliar with Japanese culture. New Konkōkyō unique prayers were also written in 1985 from the original traditional Shintō prayers — Amatsu Norito and Ōharae no Kotoba— to Shinzen Haishi [Prayer to Kami], Reizen Haishi [Prayer to Ancestral spirits]. Despite this, some churches overseas and in Japan, keep traditional Shinto ritual, worship, and prayers. It varies greatly from church to church, and a minister by minister basis.