До́рчестер-он-Темс, Оксфордшир: ауыл, Темза және Тэйм өзендерінің қосылған жері. Оксфорд ғалымдары Темзаны "Темза" және "Изис" деп атаған. SEO үшін маңызды!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оксфордширдегі ауыл, Англия.
Village in Oxfordshire, England
Темзедегі Дорчестер (немесе Темзедегі Дорчестер) – Оксфордширдегі ауыл және азаматтық округ, Уоллингфордтан солтүстік-батысқа және Оксфордтан оңтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Қала Темза және Тейм өзендерінің қосылған жерінен бірнеше жүз метр қашықтықта жатыр. Оксфорд ғалымдарының көптеген жылдар бойы сақталған дәстүрі Темза өзенін екі түрлі атаумен атау болды, Темзедегі Дорчестер осы атаулардың өзгеру нүктесі еді. Ауылдан төмен ағысқа қарай өзен Темза деп, ал жоғары ағысқа қарай Изида деп аталды. Орданс Survey карталары Дорчестерден жоғары өзенді "Темза немесе Изида" деп белгілейтін болды, бірақ бұл айырмашылық Оксфорд қаласынан тыс жерлерде көбінесе кездеспейді.
Dorchester on Thames (or Dorchester on Thames) is a village and civil parish in Oxfordshire, about northwest of Wallingford and southeast of Oxford. The town is a few hundred yards from the confluence of the River Thames and River Thame. A common practice of the scholars at Oxford was to refer to the river Thames by two separate names, with Dorchester on Thames the point of change. Downstream of the village, the river continued to be named The Thames, while upstream it was named The Isis. Ordnance Survey maps continued the practice by labelling the river as "River Thames or Isis" above Dorchester, however, this distinction is rarely made outside the city of Oxford.
Этимология
Қала Дорсеттегі Дорчестермен аттас, бірақ екі атаудың арасындағы байланыс нақтыланбаған. Атаудың кельт немесе кельттен бұрынғы элемент "Дор" пен кең таралған "Честер" жұрнағының ("Ескі ағылшын тілінде: "Рим қаласы немесе бекінісі") үйлесімі болуы мүмкін. Темзадағы Дорчестер үш жағынан сумен оралып (өзен кеме жүзуге қолайлы болған жерде пайда болған болуы да мүмкін), атаудың кельт тіліндегі су сөзі "dwfr" (немесе қазіргі Уэльс тілінде "dŵr") арқылы байланысты болуы ықтимал, бұл "Судағы бекініс" немесе "Су қаласы" деген мағынаны білдіреді. Бұл этимология 1545 жылы Джон Лиландтың "Cygnea Cantio" ("Аққу әні") атты эпостық поэмасында қолданылған кезде белгілі болды. Поэмада Лиланд қалаға грек тіліндегі аудармасымен, Гидрополис ("Су қаласы") деп сілтеме жасайды. Елді мекеннің латынша атауы туралы ешқандай мәлімет сақталмаған, ал Беденің қаланы "Дорчик" деп атауы басқа деректермен расталмаған.
The town shares its name with Dorchester in Dorset, but there has been no proven link between the two names. The name is likely a combination of a Celtic or Pre Celtic element " Dor" with the common suffixation "Chester" (Old English: "A Roman town or Fort"). As Dorchester on Thames is surrounded on three sides by water (and may have been founded at the point where the river became navigable), it is likely the name is linked to the Celtic word for water "dwfr" (or "dŵr" as in modern Modern Welsh), giving a meaning of "Fort on the Water" or "Water town". This etymology was known as early as 1545 when it was used by John Leland in his epic poem Cygnea Cantio ("Song of the Swan"). In the poem Leland refers to the town with a Greek translation, Hydropolis ( "Water city"). There is no surviving record of the settlement's Latin name, and Bede's reference to the town as "Dorcic" is otherwise unsupported.
Тарих
Бұл аймақта кем дегенде неолиттен бері адамдар қоныстанған. Қауымның солтүстігінде неолиттік қасиетті орын болған, бірақ қазір қиыршық тас карьерлері салдарынан көп бөлігі қирап кеткен. Темзаның қарсы бетіндегі Синодун төбелерінің бірінде қола және темір дәуірінде бекінілген елді мекен болған. Синодун төбелерінің екеуінде Виттенхэм шоғыры деп аталатын ескі, ерекше ағаштар бар. Ауылға жақын орналасқан Дайк-Хиллз – темір дәуіріне жататын төбелік бекіністің қалдықтары. Римдіктер мұнда викус (шағын қала) салған, ол 25 шақырым қашықтықтағы Альчестердегі әскери лагерьмен байланысты жолға шығарған. 634 жылы папа Хонорий I Темза аңғарындағы саксон халқын христиан дініне өткізу үшін Биринус атты епископты жіберді. Уэссекс патшасы Синегилс Биринуске Дорчестерді, жаңа Дорчестер епархиясының орталығы ретінде сыйға берді; епархия өте кең болды және Уэссекс пен Мерсияның көп бөлігін қамтыды. Епископтықтың орнықтылығы Дорчестерді Уэссекс патшалығының де-факто астанасы етіп, ол кейін Англиядағы үстем патшалыққа айналды. Бірақ ақырында Винчестер оны ығыстырды, епископтық 660 жылы сол жерге көшірілді. 670-ші жылдардың соңында Дорчестер қысқа мерзімге Мерцияның бақылауындағы епископтық орынға айналды. 875 жыл шамасында Дорчестер тағы да епископтық орын болды, Лестер епискобы өзінің ордасын осы жерге көшірген кезде. 971 жылы Линдсей епархиясымен бірікті, ал 1085 жылы епископтық Линкольнге көшірілді. 12 ғасырда шіркеу, содан кейін Дорчестер аббаттығы, августин канониктерінің қауымына қызмет ету үшін кеңейтілді. 1536 жылы король Генрих VIII аббаттықты таратып, кішкентай ауылды үлкен шіркеумен қалдырды. 1939 жылдан бері Дорчестер епискобының лауазымы Оксфорд епархиясындағы суфраган епискобы ретінде қайта жаңғыртылды.
The area has been inhabited since at least the Neolithic. In the north of the parish there was a Neolithic sacred site, now largely destroyed by gravel pits. On one of the Sinodun Hills on the opposite side of the Thames, a ramparted settlement was inhabited during the Bronze Age and Iron Age. Two of the Sinodun Hills bear distinctive landmarks of mature trees called Wittenham Clumps. Adjacent to the village is Dyke Hills which is the remains of an Iron Age hill fort. The Romans built a vicus here, with a road linking the settlement to a military camp at Alchester, 16 miles (25 km) to the north. In 634 Pope Honorius I sent a bishop called Birinus to convert the Saxons of the Thames Valley to Christianity. King Cynegils of Wessex gave Dorchester to Birinus as the seat of a new Diocese of Dorchester under a Bishop of Dorchester; the diocese was extremely large, and covered most of Wessex and Mercia. The settled nature of the bishopric made Dorchester in a sense the de facto capital of Wessex, which was later to become the dominant kingdom in England. Eventually Winchester displaced it, with the bishopric being transferred there in 660. Briefly in the late 670s Dorchester was once more a bishop's seat under Mercian control. Dorchester again became the seat of a bishop in around 875, when the Mercian Bishop of Leicester transferred his seat there. The diocese merged with that of Lindsey in 971; the bishop's seat was moved to Lincoln in 1085. In the 12th century the church, then Dorchester Abbey, was enlarged to serve a community of Augustinian canons. King Henry VIII dissolved the Abbey in 1536, leaving the small village with a huge parish church. Since 1939 the title of Bishop of Dorchester was revived as a Suffragan Bishop in the Diocese of Oxford.
Ыңғайлылықтар
Дорчестер аббаттығы – ауылдың Англия шіркеуінің қауымдық шіркеуі және оның ең басты туристік тартылысы. Аббатта мұражай бар. Алғашқы он саудагерлік қонақ үйдің екеуі сақталған: «Джордж» және «Ақ жүрек». «Джордж» қонақ үйінің 1495 жылға дейін сақталған галереясы бар, және ол бұрын Глостер – Оксфорд – Лондон бағытындағы дилижанстарға қызмет көрсеткен. «Джордж» 2006 жылы ITV телеарнасының Агата Кристидің «Пуаро» сериалындағы «Топан су» атты эпизодында түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды. Бишопс-корт шаруашылығы альпакалармен серуендеу, кафе, жылқы бағу, Темзада қайық тоқтату орны, сондай-ақ көктемде қозы туғызу іс-шараларын ұсынады.
Dorchester Abbey is both the village's Church of England parish church and its main tourist attraction. The Abbey has a museum. Of the ten original coaching inns, two remain: The George and The White Hart. The George has a galleried yard dating back to 1495 and it used to serve coaches on the Gloucester Oxford London route. The George was used as a filming location for ITV's Agatha Christie's Poirot in the episode Taken at the Flood in 2006. Bishop's Court Farm offers alpaca walking, a cafe, a livery, mooring on the Thames, as well as lambing events in the spring.