Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Калифорниядағы су жеткізу
Water conveyance in Southern California
Колорадо өзенінің су тасымалдау құбыры, немесе CRA, – АҚШ-тың Оңтүстік Калифорниясындағы 389 км (242 миль) ұзындықтағы су жеткізу жүйесі. Оны Оңтүстік Калифорния Метрополитен су округі (MWD) басқарады. Су құбыры Калифорния мен Аризона шекарасындағы Хавасу көлінен Колорадо өзенін толықтырып, Мохаве және Колорадо шөлдері арқылы батысқа қарай Санта-Ана тауларының шығыс жағына дейін су жеткізеді. Бұл Оңтүстік Калифорнияның маңызды ішу суының көздерінің бірі. Алғашқы идеясы Уильям Мулхоландқа тиесілі, ал жобасын MWD бас инженері Франк Э. Уэймут жасаған. Ұлы депрессия кезінде Оңтүстік Калифорниядағы ең ірі мемлекеттік жоба болды. Жобаға сегіз жыл бойы 30 000 адам, ал бір уақытта 10 000-ға жуық адам жұмыс істеді. Жүйеге екі суқойма, бес сорғы стансасы, 100 км арна, 148 км туннель және 135 км жер асты құбырлары мен сифондар кіреді. Жылдық орташа су өткізу қабілеті .
The Colorado River Aqueduct, or CRA, is a 242 mile (389 km) water conveyance in Southern California in the United States, operated by the Metropolitan Water District of Southern California (MWD). The aqueduct impounds water from the Colorado River at Lake Havasu on the California Arizona border, west across the Mojave and Colorado deserts to the east side of the Santa Ana Mountains. It is one of the primary sources of drinking water for Southern California. Originally conceived by William Mulholland and designed by Chief Engineer Frank E. Weymouth of the MWD, it was the largest public works project in southern California during the Great Depression. The project employed 30,000 people over an eight year period and as many as 10,000 at one time. The system is composed of two reservoirs, five pumping stations, 62 mile (100 km) of canals, 92 mile (148 km) of tunnels, and 84 mile (135 km) of buried conduit and siphons. Average annual throughput is .
Негізгі деректер және құрылыс
Лос-Анджелес мегаполисі 1900 жылдардың басында өскен сайын, Мулхолланд және басқалар судың жаңа көздерін іздеуді бастады. Ақырында Лос-Анджелес Сьерра-Невада тауларының шығысында орналасқан Оуэнс аңғарының суларына құқық талап етті және 1913 жылы дамып келе жатқан қалаға су жеткізу үшін 386 км (240 миль) ұзындықтағы Лос-Анджелес су құбырын аяқтады. 1920 жылдардың басында Лос-Анджелес соншалықты тез өсті, Оуэнс өзенінің су алабы қаланың тұрмыстық және ауыл шаруашылығына қажетті сумен қамтамасыз ете алмайтын болды. 1923 жылы Мулхолланд пен оның инженерлері одан да ірі су көзін іздеп, шығысқа қарай – Колорадо өзеніне бұрылды. Жоспар бойынша Колорадо өзеніне тосқауыл салып, оның суын жүздеген шақырымға созылған таулар мен шөл далалар арқылы жеткізу көзделіпті. 1924 жылы Оңтүстік Калифорнияның түрлі қалаларынан құралған метрополитендік су округін құруға алғашқы қадамдар жасалды. Метрополитендік су округі ("Мет") 1928 жылдың 6 желтоқсанында тіркелді және 1929 жылы Лос-Анджелес тоқтаған жерден жұмысты жалғастырып, Колорадо өзенінің су құбырын жоспарлауға кірісті. (Осы кезеңде, жоспарланған Колорадо өзенінің су құбырынан бас тарту мүмкіндігіне қарсы сақтандыру мақсатында Лос-Анджелес Лос-Анджелес су құбырын Моно көлінің алабына дейін кеңейтуге кірісті.) МДМ су құбыры үшін сегіз маршрутты қарастырды. 1931 жылы МДМ директорлар кеңесі Паркер тосқауелын салуды талап ететін Паркер маршрутын таңдады. Паркер маршруты ең қауіпсіз және ең тиімді деп есептелгендіктен таңдалды. 1955 жылы су құбыры Америка Құрылыс Инженерлері Қоғамы (ASCE) тарапынан "Қазіргі заманғы құрылыс инженерлігінің жеті кереметі" ретінде танылды.
As the Los Angeles metropolitan area grew in the early 1900s, Mulholland and others began looking for new sources of water. Eventually, Los Angeles laid claim to the waters of the Owens Valley, east of the Sierra Nevada, and in 1913 completed the 240 mile (386 km) Los Angeles Aqueduct to deliver its waters to the burgeoning city. By the early 1920s, Los Angeles had grown so rapidly that the Owens River watershed could no longer supply the city's needs for domestic and agricultural water. By 1923, Mulholland and his engineers were looking east to an even larger water supply, the Colorado River. The plan was to dam the Colorado River and carry its waters across hundreds of miles of mountains and deserts. In 1924, the first steps were taken to create a metropolitan water district, made up of various cities throughout southern California. The Metropolitan Water District ("Met") was incorporated on December 6, 1928, and in 1929 took over where Los Angeles had left off, planning for a Colorado River aqueduct. (During the same period, as a hedge against the possible abandonment of the planned Colorado River aqueduct, Los Angeles also undertook an extension of the Los Angeles Aqueduct to the Mono Lake Basin.) The MWD considered eight routes for the aqueduct. In 1931, the MWD board of directors chose the Parker route which would require the building of the Parker Dam. The Parker route was chosen because it was seen as the safest and most economical. In 1955, the aqueduct was recognized by the American Society of Civil Engineers (ASCE) as one of their "Seven Modern Civil Engineering Wonders".
Танымал мәдениетте
Колорадо өзенінің акведукы Хьюэлл Хаузердің "Калифорнияның алтыны" бағдарламасында көрсетілді.
The Colorado River Aqueduct was featured by Huell Howser in California's Gold.