Глассборо саммиті: АҚШ мен КСРО арасындағы келісім іздестірулер
Glassboro Summit Conference
1967 ж. Glassboro саммиті: АҚШ президенті Л. Джонсон мен КСРО премьері А. Косыгин кездесуі. Кеңес-Америка қарым-қатынастары, Вьетнам соғысы талқыланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1967 жылы АҚШ президенті Линдон Б. Джонсон мен Кеңес Одағының премьер-министрі Алексей Косыгиннің кездесуі
1967 meeting between U. S. President Lyndon B. Johnson and Soviet Premier Alexei Kosygin
Глассборо саммиті, көбінесе жай ғана Глассборо саммиті деп аталады, 1967 жылғы 23-25 маусымда АҚШ пен Кеңес Одағының үкімет басшылары – президент Линдон Б. Джонсон және премьер-министр Алексей Косыгиннің Глассборо, Нью-Джерсиде Совет Одағы – АҚШ қарым-қатынастарын талқылау мақсатымен өткен кездесуі болды. Араб-израиль алты күндік соғысы кезінде дипломатиялық байланыс және ынтымақтастық күшейді, бұл екі елдің қарым-қатынасының жақсаруына үміттер тудырды. Кейбіреулер тіпті Вьетнам соғысында бірлескен ынтымақтастыққа қол жеткізуге үміттенді. Джонсон мен Косыгин маңызды мәселелер бойынша келісімге келе алмаса да, саммиттегі жалпы достық атмосфера "Глассборо рухы" деп аталды және Кеңес-АҚШ қарым-қатынастарын жақсартуға ықпал еткені айтылады.
The Glassboro Summit Conference, usually just called the Glassboro Summit, was the 23–25 June 1967 meeting of the heads of government of the United States and the Soviet Union—President Lyndon B. Johnson and Premier Alexei Kosygin, respectively—for the purpose of discussing Soviet Union–United States relations in Glassboro, New Jersey. During the Arab–Israeli Six Day War diplomatic contact and cooperation increased, leading some to hope for an improvement in the two countries' relations. Some even hoped for joint cooperation on the Vietnam War. Although Johnson and Kosygin failed to reach agreement on anything important, the generally amicable atmosphere of the summit was referred to as the "Spirit of Glassboro" and is seen to have improved Soviet–US relations.
Вьетнам соғысы
1967 жылғы 23 маусымда өткен алғашқы кездесуде бар болғаны төрт адам болды: Алексей Косыгин, Линдон Б. Джонсон және олардың жеке аудармашылары. Екеуі арасындағы басты мәселелер – Таяу Шығыстағы ахуал мен АҚШ-КСРО қарулану жарысы болды. Кездесу соңында Джонсон Вьетнамдағы соғысқа қатысты бейбіт келісімді талқылауға дайын екенін айтты, яғни елді екіге бөлу – бір бөлігі коммунистік, екіншісі капиталистік болып қалу. Ол Косыгинге Солтүстік Вьетнамға жасалған американдық бомбалаудың жалғыз себебі – Солтүстік Вьетнамның Оңтүстік Вьетнам ішкі ісіне араласуы екенін жеткізді. Джонсон кеңес тарапына соғыстан кейін Оңтүстік Вьетнамда демократиялық сайлауды бақылауды ұсынды. Косыгин бастапқы тақырыпқа, яғни Таяу Шығыстағы дағдарысқа қайта оралды. Түстен кейінгі кездесуде Косыгин Джонсонға Солтүстік Вьетнамның премьер-министрі Фам Ван Донгпен жақында байланыста болғанын және соғысты тоқтату мүмкіндіктерін талқылағанын айтты. Солтүстік Вьетнамнан жауап Косыгин мен Джонсонның түскі асы кезінде келді. Косыгин Вьетнам соғысын Шарль де Гольдің Франциясы Алжирдегі француз колониясын аяқтау туралы бейбіт келісімге қол қойған Алжир соғысымен салыстырды, және соғыс жалғаса берсе, Америка Құрама Штаттарында да осындай жағдай тууы мүмкін деп сендірді. Сондай-ақ, Солтүстік Вьетнам біртұтас Вьетнам құру мақсатынан оңай бас тартпайтынын нақты айтты. Джонсон Солтүстік Вьетнамның мүмкін болатын опасыздығынан қаушады, және егер АҚШ бомбалауды тоқтатқанда, Солтүстік Вьетнам өз әскерін Оңтүстік Вьетнамға жіберсе, ол АҚШ-та саяси жағынан "жазаланады" дейді. Косыгин Джонсонның алаңдауын сейілтіп, Солтүстік Вьетнам делегациясы американдықтармен бейбіт келісімді талқылау үшін әлемнің кез келген жерінде кездесе алатынын мәлімдеді.
In their first meeting held on 23 June 1967 there were only four people present, Alexei Kosygin and Lyndon B. Johnson and their respective interpreters. The main subjects discussed between the two was the ongoing crisis in the Middle East and the Soviet US arms race. Towards the end of the meeting, Johnson said he was willing to discuss a peace settlement regarding war in Vietnam; literally meaning dividing the country in half, one part communist another part capitalist. He assured Kosygin that the only reason for American bombing in North Vietnam was because of North Vietnamese intervention into South Vietnam. Johnson offered the Soviets to supervise the democratic election in South Vietnam in the aftermath of the war. Kosygin responded by returning to the original subject; the crisis in the Middle East. During their afternoon meeting, Kosygin told Johnson that he was recently in contact with Phạm Văn Đồng, the Prime Minister of North Vietnam, and that they had discussed the possibilities on putting an end to the war. The North Vietnamese reply came during Kosygin's lunch with Johnson. Kosygin compared the Vietnam War with the Algerian War which ended when Charles de Gaulle's France signed a peace treaty signifying the end of French colonisation of Algeria; he believed this would happen to the United States if the war continued. He also made it very clear that the North Vietnamese would not give up their goal of a unified Vietnam that easily. Johnson was worried of North Vietnamese betrayal, saying he would be "crucified" politically in the United States if the North Vietnamese decided to send their troops into South Vietnam if and when the United States stopped bombing them. Kosygin said, relieving Johnson of his worries, that a North Vietnamese delegation could meet anywhere in the world to discuss a peace settlement with the Americans.
Глассбороның рухы
1967 жылдың 23-25 маусымы аралығында екі әлемдік лидер колледж президентінің резиденциясы – Холлибуш сарайында үш күн кездесті. Джонсон мен Косыгин баллистикалық ракеталарға қарсы жүйелерді шектеу мәселесінде келісімге келмесе де, саммиттегі қалыпты жайдарлы атмосфера "Глассборо рухы" деп аталды.
The two world leaders met for three days, from June 23 to June 25, 1967, at Hollybush Mansion, home of the college president. Although Johnson and Kosygin failed to reach agreement on limiting anti ballistic missile systems, the generally amicable atmosphere of the summit was referred to as the "Spirit of Glassboro".