Кіріспе
Василис Цицанис (Βασίλης Τσιτσάνης 18 қаңтар 1915 - 18 қаңтар 1984) - грек ән жазушысы және бузукиде ойнаушы. Ол өз заманының ең басты грек композиторларының біріне айналды және қазіргі Ребетико мен Лайко музыкасының негізін қалаушылардың бірі деп кеңінен мойындалды. Цицанис 500-ден астам ән жазды және қазірге дейін керемет композитор және бузукиде ойнаушы ретінде есте қалады.
Өмірбаян
Цицанис Грекияның Тесалия аймағындағы Трикала қаласында дүниеге келген. Оның отбасы Эпир аймағынан шыққан. Ол аромандық болған деп есептеледі, ал оның Цицанис тегі Мецово аромандарымен байланысты болуы мүмкін. Ол өз заманында Грекия материгінен шыққан және аралдардан емес, ребетико орындаған жалғыз тұлға болды. Мүмкін, осы себепті ол әріптес музыканттары арасында кейде "Влах" деп аталған. Кішкентай кезінен Цицанис музыкаға қызығушылық танытып, скрипка, мандола және мандолинаны ойнауды үйренді, олар оның көптеген әндерінің негізгі бөлігін құрады. 1936 жылы ол заңгерлік білім алу үшін Афинаға кетті, ал 1937 жылы бузукиді үйреніп, алғашқы музыкалық жазбасын жасады. 1938 жылы ол Салоникаға көшіп, әскери қызметін аяқтады және Германия Грекияны басып алған кезеңде он жылға жуық сонда тұрды. Сол жерде ол танымал болды, сондай-ақ узо тағамдарын сататын дүкен ашты, үйленді және соғыс аяқталғаннан кейін жазылған көптеген үздік әндерін жазды. 1941 жылы неміс оккупациялық күштері жазба компанияларын жапқан кезде ол өзінің 100-ге жуық әнін жаздырып, басқа композиторлардың көптеген жазбаларында ойнады. 1946 жылы Цицанис Афинаға оралып, өзімен бірге жұмыс істеген Сотирия Беллу (Σωτηρία Μπέλου), Марика Нину (Μαρίκα Νίνου), Иоанна Георгакопулу және Продромос Цаусакис сияқты әншілерді таныстырды. Цицанис ребетиконы "батыстануға" дамытып, оны халықтың көп бөлігіне танытты, сонымен қатар болашақ халықтық музыканың (лаико) негізін қалады. Василий Цицанис елдің премьер-министрі Андреас Папандреумен жақын дос болған. Цицанис өкпе операциясынан кейін 69 жасқа толған күні Лондондағы Корольдік Бромптон ауруханасында қайтыс болды. Ол Грекияда баршасы көкірегін соғып аза тұтты, оның музыкасы бүгінгі күнге дейін құрметпен еске алынады және ол ребетико музыкасының аңызы ретінде саналады.
From a young age, Tsitsanis was interested in music and learned to play violin, mandola and mandolin which were mainstays of so many of his songs. In 1936, he left for Athens to study law, and by 1937 had also learned bouzouki and made his first musical recording. In 1938, he moved to Thessaloniki, where he completed his military service, and stayed there for about ten years, during the German occupation of Greece. There he became famous, opened also an ouzeri, got married and wrote many of his best songs that were later recorded after the end of the War. By the shut down of the record companies by the German occupation Forces in 1941, he had already recorded about 100 of his own songs and played on many recordings of other composers. In 1946, Tsitsanis returned to Athens and began recording many of his own compositions that made famous many of the singers that worked with him, such as Sotiria Bellou (Σωτηρία Μπέλου), Marika Ninou (Μαρίκα Νίνου), Ioanna Georgakopoulou and Prodromos Tsaousakis. Tsitsanis developed the "westernization" of the rebetiko and made it more known to large sections of the population, setting also the bases for the future laiko. Vassilis Tsitsanis was a close friend with Andreas Papandreou, Prime Minister of the country. Tsitsanis died at the Royal Brompton Hospital in London following a lung operation, on his sixty ninth birthday. He was mourned across Greece, where his music is still enjoyed to this day and he is regarded as a legend of rebetiko music.