Пушкин қаласы және әлемдік мұра нысаны

Кіріспе

Пушкин қаласындағы сарай және Дүниежүзілік мұра орны, Ресей

Царское Село (Ца́рское Село́, ) – Санкт-Петербургтің оңтүстігінде орналасқан, Ресей императорлық отбасының және келуші дворяндардың бұрынғы резиденциясы болған қала. Бүгінде бұл резиденция Пушкин қаласының бір бөлігін құрайды. Царское Село – Санкт-Петербург және байланысты ескерткіштер тобының Дүниежүзілік мұрасының бірі. 1918 жылға дейін қала Царское Село деп аталды. Совет Ресейінің жаңа большевик үкіметі 1918-1937 жылдар аралығында оны Детское Село (lang ru) деп атады. Кейіннен Сталин үкіметі тұсында қала атақты орыс ақыны мен жазушысының құрметіне Пушкин (lang ru) деп қайта аталды және қазірге дейін осы атпен танымал.

Тарих

Бір кездері швед Ингриясының бөлігі болған Царское Село ауданы алғаш рет XVIII ғасырдың басында Екатерина сарайының атымен аталып, императорлық/патшалық резиденцияға айналды. Ол Екатерина (кейін Екатерина I патшайым болған) ханшайымының меншігі болды. Ұлы Петр Неваның сағасын бағындырғанда, қазіргі қала тұрған жерде фин ауылы Саари мойс орналасқан. Петр оны әйелі Екатеринаға сыйлағанда, ауылдың орысшаланған аты Сарская Царское болып өзгертілді. Оны әсіресе императорлық сарайдың қызметкері Елизавета безендірді. Екатерина II тұсында жақын жерде София қаласы салынды, бірақ тұрғындары Александр I кезінде Царское Селоға көшірілді. Қаланы Санкт-Петербургпен байланыстырған теміржол (1838) Ресейдегі алғашқы теміржол болды. Александр сарайы (1792 жылдан бастап салынған) бастапқыда Екатерина Ұлының немересі, кейіннен Александр I императоры болған Александр Павловичтің резиденциясы болды. Ол тақтан бас тарғаннан кейін Николай II және оның отбасы 1917 жылдың 13 тамызына дейін революциялық күштермен үй қамауында ұсталды. Адамдар қалада үй салып, императорлық сарай елде болғанда сол жерде де тұрды. 1803 жылы Царское Селода Ресейдегі алғашқы Орман шаруашылығы мектебі құрылды. 1811 жылы ол Санкт-Петербургке көшіріліп, Императорлық Орман институты болып қайта құрылды. Тарихшы Роберт К. Массидің сөзінше: «Царское Село – ресейлік автократияның керемет символы, жоғары дәрежедегі беделдің белгісі. Санкт-Петербург жазығының шетінде, астанадан оңтүстікке қарай он бес шақырым жерде, ресейлік патшалар мен императорлар оқшауланған, кішкентай әлем жасады. Бұл әлем дәл реттелген механикалық ойыншық сияқты жасанды және таңғажайып болды. Парк ішінде 800 гектарлық көгалды алаңды монументтер, обелисктер және триумф аркалары безендірді. Кішкентай желкенді қайықтар сыятын жасанды көл ванна сияқты толтырылып, босатылатын болды. Көлдің бір жағында қызғылт түсті түрік моншасы, ал жақын жерде жасанды төбеде қызыл және алтын түсті қытай пагодасы тұрды». Екі сарай Император саябағында бір-бірінен бес жүз метр қашықтықта орналасқан. «Сарай қақпасының сыртында Царское Село – әдемі провинциялық қала болды». Қала құрамына «Теміржол стансасынан Император саябағының қақпаларына дейін ағаштармен көмкерілген кең бульвар бойында орналасқан аристократияның сарайлары» кірді. Мысалы, Мәскеудің батысындағы бір ауданда басқа аудандарға қарағанда өнеркәсіп аз, ал саябақтар көп болды.

The area of Tsarskoye Selo, once part of Swedish Ingria, first became a Russian royal/imperial residence in the early 18th century as an estate of the Empress consort Catherine (later Empress regnant as Catherine I, ), for whom the Catherine Palace is named. When Peter the Great took possession of the mouth of the Neva, a Finnish village, Saari mois, stood on the site now occupied by the town, and its Russified name Sarskaya was changed into Tsarskoye when Peter presented it to his wife Catherine. It was especially embellished by the tsaritsa Elizabeth. Under Catherine II., a town, Sophia, was built close by, but its inhabitants were transferred to Tsarskoye Selo under Alexander I. The railway connecting the town with St Petersburg was the first (1838) to be constructed in Russia. The Alexander Palace (built from 1792 onwards) was first the home of Catherine the Great's grandson, the Grand Duke Alexander Pavlovich, who later became Emperor Alexander I After his abdication, Nicholas II and his family were held there by revolutionary forces under house arrest until 13 August 1917. People built homes in the town where they also came to live when the court was in the country. The Royal Forestry School, perhaps the first such school in Russia, was founded in Tsarskoye Selo in 1803. It was moved to Saint Petersburg in 1811 and developed as the Imperial Forestry Institute. According to historian Robert K. Massie,
<blockquote>"Tsarskoe Selo was a magnificent symbol, a supreme gesture, of the Russian autocracy. At the edge of the great St. Petersburg plain, fifteen miles south of the capital, a succession of Russian tsars and empresses had created an isolated, miniature world, as artificial and fantastic as a precisely ordered mechanical toy. Inside the park, monuments, obelisks and triumphal arches studded eight hundred acres of velvet green lawn. An artificial lake, big enough for small sailboats, could be emptied and filled like a bathtub. At one end of the lake stood a pink Turkish bath; not far off, a dazzling red and gold Chinese pagoda crowned an artificial hillock." The two palaces stood five hundred yards apart in the Imperial Park. "Outside the palace gates, Tsarskoe Selo, was an elegant provincial town " The town included "The mansions of the aristocracy, lining the wide tree shaded boulevard which led from the railway station to the gates of the Imperial Park "
For instance, one such neighborhood, west of Moscow, contained less industry and more parks than any other neighborhood.