Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Франсуа Луи Давид Босьон (30 наурыз 1828, Лозанна – 12 желтоқсан 1890, Лозанна) – швейцариялық суретші, дизайнер және өнер профессоры, ең көп танымал Женева көлі маңындағы жерлердің пейзаждарымен.
François Louis David Bocion (30 March 1828 in Lausanne – 12 December 1890 in Lausanne) was a Swiss painter, designer and art professor, known primarily for his landscapes of the area around Lake Geneva.
Өмірбаян
Ол ағаш шебері Анри Луи Босьонның (1792-1835) және оның әйелі Сюзанна Катриннің бес баласының ең кішісі болды. Әкесінің қайтысынан кейін отбасының қаржылық жағдайы қиынға түсті және ол Монтрёдегі әкесінің әкесі, мармар мүсіншінің тәрбиесіне берілді. Оның әкесі 1840 жылы қайтыс болды, ал Франсуа анасының отбасымен Веве қаласына көшіп, бастауыш білімін аяқтады. Сол жылдары Кристиан Готлиб Штайнлен (1779-1847) және Франсуа Бонне (1811-1894) оған сурет салуды үйретті. Бұл оны 1846 жылы Парижге баруға ынталандырды, онда ол École des Beaux arts-та Луи Эме Гросклод пен Шарль Глейр студияларына барып-келді. Ол сондай-ақ Гюстав Курбемен дос болды. Тиф ауруына шалдыққаннан кейін Лозаннаға оралды. Ол алғашқы көрмесін "Société des beaux arts" (Turnus) қоғамында өткізді. 1849 жылдан өмірінің соңына дейін Лозанна индустриалдық мектебінде сурет салу профессоры болды және мектеп студенттерінің формасын жасады. 1851 жылдан 1854 жылға дейін "Гепе" (The Wasp) сатирикалық журналына карикатуралар жариялап тұрды. 1858 жылға дейін Италияға көптеген сапарлар жасады. Оның Венеция картинасын Во кантоны сатып алып, Мемлекеттік кеңестің мәжіліс залында іліп қойды. Ол жеке оқушылар да тәрбиеледі, олардың ішінде Теофил Стейнлен және Эжен Грассе есімдері бар. 1859 жылы Анна Барбара Фуррерге үйленді. Олардың тоғыз баласы болды, олардың бесеуі нәресте шағында қайтыс болды. 1888 жылдан бастап Eidgenössische Kunstkommission мүшесі болды. Оның туындыларын Кантондық Көркемсурет мұражайында және Страсбургтегі Көркемсурет мұражайында көруге болады. 1924 жылы Лозаннадағы жаяу өткелге оның есімі берілді.
He was the youngest of five children born to the carpenter, Henri Louis Bocion (1792 1835), who was originally from Bournens, and his wife Suzanne Catherine. After his father's death, the family's financial situation became untenable and he was placed with his paternal grandfather, a marble sculptor, in Montreux. His grandfather, in turn, died in 1840 and François went to live with his mother's family in Vevey, where he completed his primary education. During those years, he was introduced to drawing by Christian Gottlieb Steinlen (1779 1847) and François Bonnet (1811 1894). This inspired him to visit Paris in 1846, where he frequented the studios of Louis Aimé Grosclaude and Charles Gleyre at the École des Beaux arts. He also made friends with Gustave Courbet. After a bout with typhoid fever, he returned to Lausanne. He held his first showing with the "Société des beaux arts" (Turnus), shortly thereafter. From 1849 until his death, he was a Professor of Drawing at the École industrielle de Lausanne and designed the school's student uniform. He was a regular contributor of cartoons to the satirical journal, La Guêpe (The Wasp) from 1851 to 1854. Until 1858, he made numerous trips to Italy. His painting of Venice was purchased by the Canton of Vaud and hangs in the meeting room of the Council of State. He also took private students, notably Théophile Steinlen and Eugène Grasset. In 1859, he married Anna Barbara Furrer. They had nine children, five of whom died in infancy. After 1888, he was a member of the Eidgenössische Kunstkommission. His works may be seen at the fr, the Cantonal Museum of Fine Arts and the Musée des Beaux Arts de Strasbourg. A pedestrian passage in Lausanne was named after him in 1924.