Кіріспе

АҚШ-тың USS Skipjack (SSN 585) субмаринасы, өз класындағы ядролық қуатпен жүретін шабуылдық суасты кемесінің бас кемесі, АҚШ Әскери-теңіз күштерінде skipjack тунасының атымен аталған үшінші кеме болды.

Құрылыс және іске қосу

Skipjack кемесінің қадасы 1956 жылдың 29 мамырында Коннектикут штатының Гротон қаласындағы General Dynamics Corporation компаниясының Electric Boat бөлімшесінде салынды. Ол 1958 жылдың 26 мамырында Техас штатының 19-шы округінің өкілі Джордж Х. Махонның әйелі Хелен Махонның қолдауымен суға түсірілді және 1959 жылдың 15 сәуірінде командир В. В. Беренс, Jr. басқаруымен құрамына қабылданды.

Су асты кемелерін жасаудағы жетістіктер

"Скипджек" кемесінде жаңа ғылыми білімнің нәтижесінде көптеген конструкциялық өзгерістер жасалды. Су асты кемелерін құрастыру саласы атомдық қуатты пайдалана отырып, "нағыз" су асты кемесін жасауды көздеді. Бұл су астындағы ортада жұмыс істеуге бейімделген конструкцияны қажет етті, тек теориялық тұрғыдан шексіз уақытқа су астында қалуға ғана емес. Ең маңызды өзгеріс – бұл жаңа тамшы тәрізді корпус, бұрын конвенциялық қуатпен жұмыс ілейтін USS Albacore кемесінде қолданылып, су астындағы ең жоғары тиімділікке арналған. Albacore 1966 жылы 34,8 теңіз шақырымы (шамамен 64 км/сағ) су асты жылдамдық рекордын жасады, бұл барлық атомдық су асты кемелерінен жоғары көрсеткіш. Жаңа корпустың сыртқа шығып тұрған жалғыз бөліктері – мұржа және суға түсу қанаттары болды. Акуланың арқа қанатына ұқсайтын 23 футтық мұржа, кеменің тұрақтылығын сақтау үшін корпустың орта тұсында орналасқан. Ұшақтың қанаттарына ұқсас суға түсу қанаттары корпустан мұржаға, перископтар мен антенна тіректерімен бірге көшірілді. Осылайша, олар су асты кемесі табиғи ортасында болғанда ғана тиімді болды, дәл ұшақтың басқару беттері сияқты. Сонымен қатар, Skipjack-ті қозғау үшін рульдің артында орналасқан жалғыз ұңғыма қолданылды, бұл оны маневрлеуге қолайлырақ етті. Конструкция бойынша жасалған басқа да тәжірибелер Skipjack-ке жақсартылған болаттан жасалуына мүмкіндік берді. Басқару бөлмесінен (пневматикалық және теңдестіру жүйелерін басқаруға арналған түймелермен жабдықталған) зәкірге (соқтығысу және ағын шуын азайту үшін оңтайландырылған) дейінгі аймақтар жаңа су асты кемесін дамыту кезінде өзгертілді. Жаңа класс кемелерді қуаттандыру үшін Westinghouse S5W реакторлық станциясы енгізілді, бұл Nautilus іске қосылғаннан бері су асты реакторларының үшінші буыны. Жақсартылған реакторлық өмір кемеге толық қуатпен 90 000 – 100 000 миль (160 934 км) қашықтыққа жүруге мүмкіндік берді. Ядролық қуат Nautilus және одан кейінгі Skate класындағы кемелерде қолданылған, бірақ 15 000 а.к. қуатты станция су асты кемелерінің қабілетін түбегейлі өзгерткен маңызды жетістік болды. Сонымен қатар, S5W реакторы Nautilus-тағы S1W станциясынан отыз пайызға үлкен болса да, Skipjack-тегі реакторлық бөлім кеменің 252 футтық (77 м) жалпы ұзындығының жиырма футын ғана алды. (Бұл реактор өте табысты болды, сондықтан ол Лос-Анджелес класына дейін барлық су асты кемелері үшін "стандартты" реакторлық станцияға айналды.) Соңында, реактордың конструкциясы жаңа стандартқа айналды. Skipjack-тің су астындағы қабілеттері соншалықты жоғары болды, оның траекториясын ұшып бара жатқан ұшаққа теңеуге болады. Джон П. Холланд сияқты ерте кәсіпкерлердің болжағандай, су асты кемесі су астындағы табиғи ортаға ие болып, бұрын-соңды көрілмеген мүмкіндіктерге қол жеткізді.

1990 жылы пайдаланудан шығару

Skipjack 1990 жылғы 19 сәуірде қызметтен шығарылып, АҚШ Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен өшірілді, ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінде 31 жыл қызмет етті. Ex Skipjack 1996 жылғы 17 наурызда Вашингтон штатының Бремертон қаласындағы ядролық қуатпен жүретін кемелер мен суасты қайықтарын қайта өңдеу бағдарламасына қатысты. Қайта өңдеу 1998 жылғы 1 қыркүйекте аяқталды.