Кіріспе

Олимпиадалық гребші американдық авангард композиторы және ақын (1936–2020)

Ерте өмір

Бадд Лос-Анджелесте дүниеге келді және балалық шағын Мохаве шөлінің оңтүстік-батыс шетіндегі Викторвилл қаласында өткізді. Джаз саксофонисі Альберт Айлер де сол кезде әскерге шақырылды және топтың мүшесі болды. Баддтың әскердегі тәжірибесі оны білім алуға бекіндірді. Ол гармония және Ренессанс дәуірінің контрапункті курсына ауысты, ал оның музыкалық талантын ұстазы байқап, шығармалар жазуға ынталандырды. Бадд Калифорния мемлекеттік университетінде, Нортридж қаласында Джеральд Странгтың (Арнольд Шоенбергтің шәкірті) және Аурелио де ла Веганың басшылығымен музыканы оқыды. Ол CSUN-ді бітіріп, содан кейін Ингольф Дальдың жетекшілігімен Оңтүстік Калифорния университетіне толық стипендиямен түсті және 1966 жылы бітірді. 1969 жылы композиция мамандығы бойынша диплом алғаннан кейін Бадд Калифорния өнер институтында оқытушы болып жұмыс істеді. Лондонда ол Ино, Гэвин Брайарс, Майкл Найман және Cocteau Twins тобының мүшелерінен тұратын композиторлар қауымдастығын тапты. 2004 жылы Бадд әйелімен Калифорния штатының Джошуа-Три қаласындағы Монумент Хаусқа көшіп кетті.

Композитор және музыкант

1962 жылы алғашқы түсті график жұмысынан бастап, 1970 жылы композиторлықтан бас тартуға дейін, 1972 жылы композитор ретінде қайта оянуым – идеяны сынап көріп, оның сәттілігі анық болғанда одан бас тарту процесі болды. Алғашқы график жұмысынан кейін Ротконың оркестрлік туындысы, Source Magazine журналы үшін жазылған шығармалар, Фелдманнан алынған камералық жұмыстар, қолмен немесе машинкада жазылған шығармалар, сондай-ақ тұжырымдамалық жұмыстар мен үлгілік дрон жұмыстары (оларға саксофон мен органмен Coeur d'Orr және The Oak of the Golden Dreams кіреді, соңғысы балилік 'Slendro' шкаласына негізделген, осы шкаланы 18 жылдан кейін 'The Real Dream of Sails' шығармасында да пайдаландым) жарық көрді. Бадд «жұмсақ педаль» деп аталатын фортепианода ойнау стилін дамытты, оны баяу және ұзаққа созылған деп сипаттауға болады. Оның Эномен 1980 жылы шыққан The Plateaux of Mirror және 1984 жылы шыққан The Pearl атты екі бірлескен жұмысы оның ерекше атмосфералық фортепиано стилін қалыптастырды. Lovely Thunder альбомында ол нәзік электронды текстураларды енгізді. Оның 2000 жылғы тақырыптық The Room альбомы көбірек минималистік көзқарасқа оралуды білдірді. 2003 жылы U2 және Боб Диланның продюсері Дэниел Лануа, сонымен қатар Брайан Эномен де жұмыс істеген, Баддтың Лос-Анджелестегі үйінде фортепианода ойнап жатқанын білмей, оның импровизациялық орындалуын жазды. Бұл 2005 жылы La Bella Vista альбомы ретінде жарық көрді. Ол гитарист Робин Гатримен ұзақ жылдар бойы ынтымақтастықта болды. Олар алғаш рет Бадд Гатридің Cocteau Twins тобымен 1985 жылы шыққан The Moon and the Melodies жұмысы барысында бірге жұмыс істеді. Бұл альбомды 4AD барлық серіктестердің атынан шығарды (Cocteau Twins / Harold Budd альбомы емес), ал Бадд әліпбилік тәртіп бойынша бірінші болып тізілді. 1986 жылдың қарашасында альбом Ұлыбританияның Top 75 альбомдар тізіміне еніп, бір апта бойы 46-шы орында тұрды. Бадд пен Гатри кейіннен бірнеше альбом шығарды, оның ішінде Грегг Аракидің Mysterious Skin (2004) және White Bird in a Blizzard (2014) фильмдеріне саундтректер, соңғысы, 2020 жылы шыққан Another Flower, 2013 жылы жазылған, бірақ Баддтың қайтысынан кейін төрт күн өткен соң ғана жарық көрді. Бадд сонымен қатар XTC тобының Энди Партриджбен Through the Hill (1994), Джон Фокспен Translucence/Drift Music (2003) альбомдарында және 2002 жылы Джа Уобблмен Solaris концерті мен концерттік альбомында бірлесіп жұмыс істеді. Ол 2020 жылы түсірілген I Know This Much Is True мини-сериалының музыкалық қойылымын жазды.

Қабылдау

Брайан Ино Бадтты "музыкант денесінде тұтқындалған ұлы абстрактілі суретші" деп атады. The Guardian газетінде былай делінген: "Баддтың ең басты ерекшелігі – сағынышпен дыбысталатын фортепиано мотивтері мен көп мөлшердегі реверберацияға толы импрессионизмді көбінесе минимализм деп атайды. Алайда, Стив Райх пен Филип Гластың циклдік өнерімен салыстырғанда, оның қарапайым, кең ауқымды ізденістері шеберлікпен максималистік көрінеді. Осының арқасында Баддтың өнері арман әлемімен байланыстырылды. Сати мен Дебюссидің ізбасары болған оның музыкасы өңделген және поэтикалық, ешқашан ойсырап немесе салмақсыз болған емес."

Өлім

Бадд 2020 жылдың 11 қарашасында инсульт алғаннан кейін қысқа мерзімдік реабилитациялық орталықта ем алып жатқан. Калифорнияда COVID-19 пандемиясы кезінде ол COVID-19 вирусын жұқтырды. 2020 жылдың 8 желтоқсанында Аркадиядағы ауруханада COVID-19 салдарынан қайтыс болды. Ол 84 жасқа толыпты.