Кіріспе

Грекиядағы тау.

Тасманиядағы ең биік тау, Австралия. Осса тауы Тасманиядағы ең биік тау, оның шыңы теңіз деңгейінен жоғары. Бұл Тасманияның Орталық жоталық аймағындағы Cradle Mountain – Lake St Clair ұлттық паркіне кіретін Пелион жотасының бір бөлігін құрайды. Оны алғаш рет еуропалықтар 1860 жылдары зерттеді және 1954 жылы штаттың ең биік нүктесі екендігі расталды. Бұл аймақтағы көптеген шыңдар сияқты, ол юралық долеритімен жабылған.

Тарих

Осса тауының жотасы Биг-Ривер және Солтүстік Тасманияның аборигендерінің жерлерінің шекарасында орналасқан. Пелионның солтүстігінде және Сент-Клэр көлінің (Тасмания) оңтүстігінде әртүрлі тас түрлері мен құралдардан тұратын бірнеше артефакттар мен тұрақтар табылды. Оны алғаш рет 1860 жылдары Чарльз Гулд зерттеді және Тасманияның алғашқы геодезисі Джордж Франкланд белгілеген ежелгі грек атаулары дәстүрі бойынша Грекиядағы Осса тауының құрметіне аталды. Бірақ, оның орны қазір Нерей тауы деп белгіленген, ал кейінірек геодезистер оны Парсонс Худ, Дандас тауы, Блэкхаус тауы деп атады немесе жай ғана нөмірледі. Ұзақ жылдар бойы Крадил тауы Тасманиядағы ең биік тау деп есептелді, себебі дәл емес құралдар осы аймақты жақыннан зерттеуге кедергі келтірді. 1954 жылы жүргізілген әуеге түсірілген зерттеулер оның Тасманиядағы ең биік тау екенін растады.

Ерте дамуы

1892 жылы Mole Creek және Zeehan Mineral Prospecting and Exploration Company Ltd компаниясы Осса тауының төменгі бөлігінде және айналасында пермдік көмірді ашты, соның салдарынан бірнеше туннель қазылды. Көмір қабаттарының сапасы төмен екендігі анықталды, туннельдер дамытылмады, бірақ аймақта мыс өндірісі жүргізілді. 1920 жылдары мұнай іздеуге жасалған әрекет үкімет инвесторларды ескерткеннен кейін сәтсіз аяқталды. Кен өндіру және іздестіру жұмыстары аймақтың дамуына ықпал етті. Stewards Track шығыстан салынды, кейін кеңейтіліп, Innes Track (қазіргі Arm River Track) деп аталды. Ескі Pelion үйі кен өндіру операцияларының базасы болды және бүгінге дейін Overland Track бойындағы үй ретінде және Осса тауына шығуға ниеттенген саяхатшылардың бастапқы нүктесі болып сақталып тұр. Аңшылар 1860 жылдардан бастап 1950 жылдары тері саудасының тоқырауына дейін осы аймақта жұмыс істеді, бірақ 1927 жылдан кейін паркте аң аулауға тыйым салынды. Олар үйлер салды, олардың кейбіреулері әлі де қолданылуда, ал жаңа өсімдіктер мен жануарлардың өсуін қамтамасыз ету үшін жерді өртеді. Содан бері Осса тауы басына дейін белгіленген маршруты бар, бұталар арасында серуендеуге танымал орынға айналды. 1991 жылы Overland Track-пен өткен саяхатшылардың 30 пайызы тауға жол бұрды.

Үстірту

Осса тауына Пелион ойығынан шыңға дейін жақсы тозған жолмен көтерілуге болады. Оған Оверленд жолынан қосымша саяхат ретінде немесе Арм өзені жолы арқылы да жетіп болуға болады. Қыста ауа райы өте ауыр болуы мүмкін, күшті жел соғып, температура мұзындай суыққа жетеді. Шыңға көтерілу үшін қысқа ғана қиын жолдан өту қажет.