Кіріспе
Джон Уильям "Джек" Весси-кіші (29 маусым 1922 – 18 тамыз 2016) – АҚШ армиясының карьералық офицері. Ол генерал шеніне жетті және Бірлескен штабтар төрағасының оныншы төрағасы ретінде қызмет еткенімен ерекше көзге түсті. Миннеаполис қаласында дүниеге келген Весси 1939 жылы Миннесота армиясының Ұлттық гвардиясының 59-шы далалық артиллерия бригадасына, 34-ші жаяу әскер дивизиясының құрамына қосылған кезде 46 жылдық әскери мансабын бастады. Оның бөлімшесі Екінші дүниежүзілік соғысқа шақырылды және ол Солтүстік Африка мен Италия кампанияларындағы шайқастарға қатысты. Весси Анцио шайқасы кезінде екінші лейтенант шеніне кіріп, соғыс аяқталғанға дейін далалық артиллерияның алдыңғы бақылаушысы болып қызмет етті. Соғыстан кейін Весси жоғары лауазымдарға өсіп, жауапкершілігі арта түсті. Вьетнам соғысы кезінде 25-ші жаяу әскер дивизиясының артиллериясының бас офицері және 77-ші далалық артиллерияның 2-ші батальонының әрекеттік командирі болды. Суой Тре шайқасындағы батылдығы үшін "Қызмет көрсеткені үшін" медалін алды. 1967-1969 жылдары 3-ші бронетанкті дивизияның артиллерия бөлімінің командирі, 1969-1970 жылдары дивизия штабының бастығы болды. 1970 жылы Весси бригадир-генерал шеніне көтеріліп, Вьетнамдағы әскерилерге логистикалық қолдау көрсеткен Таиландтағы АҚШ армиясының жабдықтау басқармасына командир болып тағайындалды. 1973-1974 жылдары Лаостағы АҚШ әскери операцияларына басшылық етті, содан кейін 4-ші жаяу әскер дивизиясының командирі ретінде генерал-майор болды. 1975 жылы Весси генерал-лейтенант шеніне көтеріліп, G-3 операциялар және жоспарлау жөніндегі армия штабының бас офицерінің орынбасары болып тағайындалды. 1976 жылы генерал шеніне жетіп, Кореядағы АҚШ күштері мен 8-ші армияның қолбасшысы болды. 1978 жылы Весси Корея Республикасы мен АҚШ-тың Біріккен күштерінің де қолбасшылығын қабылдады. 1979 жылға дейін Кореяда қызмет етті, содан кейін АҚШ армиясының штаб бастығының орынбасары болып тағайындалды. 1982 жылы президент Рональд Рейган Вессиді Бірлескен штабтар төрағасы етіп тағайындады. 1985 жылдың қазан айында зейнетке шыққанға дейін қызмет етті. Армиядан кеткеннен кейін Весси әскери қызметкерлерді есепке алу жұмысына қатысты, соғыста жоғалып кеткендерді іздеу үшін Оңтүстік-Шығыс Азияға бірнеше сапар жасады, Вьетнам соғысының тұтқындары/жоғалып кеткендері мәселесін шешуге көмектесті. 1992 жылы Президенттің бостандық медалін алды. Весси 2016 жылдың 18 тамызында Миннесота штатының Норт-Оукс қаласында қайтыс болды. Ол Литтл-Фолс қаласындағы Миннесота штатының ардагерлер зиратында жерленді.
John William "Jack" Vessey Jr. (June 29, 1922 – August 18, 2016) was a career officer in the United States Army. He attained the rank of general, and was most notable for his service as the tenth chairman of the Joint Chiefs of Staff. A native of Minneapolis, Vessey began his 46 year military career in 1939 when he joined the Minnesota Army National Guard's 59th Field Artillery Brigade, a unit of the 34th Infantry Division. His unit was activated for World War II, and he took part in combat in the North African and Italian Campaigns. Vessey received a battlefield commission to second lieutenant during the Battle of Anzio, and served as a field artillery forward observer until the end of the war. After the war, Vessey advanced through positions of increasing rank and responsibility. During the Vietnam War, he served as executive officer of the 25th Infantry Division Artillery and acting commander of 2nd Battalion, 77th Field Artillery, and he received the Distinguished Service Cross for heroism during the Battle of Suoi Tre. He served as commander of the 3rd Armored Division Artillery from 1967 to 1969, and division chief of staff from 1969 to 1970. Vessey was promoted to brigadier general in 1970, and assigned as commander of U. S. Army Supply Thailand, a logistics support area for soldiers serving in Vietnam. He commanded U. S. military activities in Laos from 1973 to 1974, when he was promoted to major general as commander of the 4th Infantry Division. In 1975, Vessey was promoted to lieutenant general and assigned as the Army's deputy chief of staff for operations and plans, G 3. He was promoted to general in 1976, and named to command United States Forces Korea and the Eighth United States Army. In 1978, Vessey also assumed command of the Republic of Korea United States Combined Forces Command. He served in Korea until 1979, when he was assigned as Vice Chief of Staff of the United States Army. In 1982, President Ronald Reagan named Vessey as Chairman of the Joint Chiefs of Staff. He served until retiring in October 1985. After leaving the Army, Vessey became involved in efforts to account for military personnel listed as missing in action, and made several trips to Southeast Asia to search for remains as part of resolving the Vietnam War POW/MIA issue. He was awarded the Presidential Medal of Freedom in 1992. Vessey died in North Oaks, Minnesota, on August 18, 2016. He was buried at the Minnesota State Veterans Cemetery in Little Falls.
Ерте өмір және білім
Весси 1922 жылғы 29 маусымда Миннеаполис, Миннесота штатында Джон Уильям Весси мен Эмили Кэтрин (Рош) Вессинің ұлы болып дүниеге келді. Ол Миннеаполис мектептерінде оқыды және 1939 жылғы мамыр айында 16 жаста болғанда, 18 жаста екенін айтып, Миннесота армиясының Ұлттық гвардиясына қатысты. Весси мотоцикл курьеры болып тағайындалды. Весси 1944 жылғы мамыр айында Италиядағы Анцио жағажайына десант түскен 34-ші дивизия құрамында болды; онда ол екінші лейтенант шенімен майданға тағайындалды, содан кейін алдыңғы бақылаушы ретінде қызмет етті. 1976 жылдан 1979 жылға дейін ол Корея Республикасында Сегізінші АҚШ армиясының қолбасшысы, Кореядағы АҚШ күштерінің қолбасшысы және Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас қолбасшысы болып қызмет етті. Оның міндеттеме кезеңі Солтүстік Кореяның әскери күштерін күшейту фактілеріне және президент Джимми Картердің 1977 жылы АҚШ құрлық әскерлерін елден шығару туралы хабарлағаннан кейін әскери шиеленістің күшеюімен ерекшеленді. Весси Оңтүстік Кореяның алаңдаушылығын басып, президенттің шешімін өзгертуге тырысты. Супердержаваның күштерін бейбітшілік сақтау миссиясына жұмсау қателік деп санайтын Весси мен Біріккен штаб 1982 және 1983 жылдары Ливанға теңіз жаяу әскерлерінің контингентін, соғысқан тараптар арасында бейбітшілікті қалпына келтіру мақсатындағы көпұлттық бейбітшілік күшінің құрамына енгізуге қарсылық танытты. Отанына оралғаннан кейін Весси Пентагонның операцияның үшінші күніне дейін журналистерді майданға жібермеуіне байланысты американдық ақпарат құралдарының қызыл күйіне тап болды. Весси сынға жауап ретінде Сидл тобы деп аталған зерттеу тобын құрды, ол келесі жылы Пентагон саясаты ретінде қабылданған әскери медиамен қарым-қатынас ережелерінің жаңа нұсқауларын ұсынды. Президент Вессидің мансабында көптеген басшылық лауазымдарда қызмет еткенін атап көрсетіп, былай деді:
Джек Весси әрқашан қатардағы жауынгерлерді есінде сақтайтын; ол олардың кез келген армияның негізі екенін түсінді. Ол оларды байқап, олармен сөйлесіп, олардың қамын ойлады. Джек Весси әскери қызметкер болудың қандай екенін ешқашан ұмытқан емес, қарапайым солдат болудың қандай екенін ұмытқан емес. Зейнетке шыққаннан кейін ол президент Рейганға және оның ізбасарларына, Джордж Бушқа және Билл Клинтонға Вьетнам соғысынан жоғалған американдық әскери қызметкерлер мәселесі бойынша арнайы өкіл ретінде қызмет етті. 1992 жылы ол елдің ең жоғары азаматтық наградасы – Президенттік бостандық медалімен марапатталды.
Jack Vessey always remembered the soldiers in the ranks; he understood those soldiers are the background of any army. He noticed them, spoke to them, looked out for them. Jack Vessey never forgot what it was like to be an enlisted man, to be just a GI. In retirement, he served President Reagan and his successors, Presidents George H. W. Bush and Bill Clinton, as a special emissary to Vietnam on the question of American service personnel missing from the Vietnam War. He was also awarded the nation's highest civilian award, the Presidential Medal of Freedom, in 1992.
Жеке өмір
1945 жылы Весси Авис Клэр Фанкқа үйленді. Олардың Джон III және Дэвид есімді екі ұлы мен Сара есімді қызы болды. Весси 2016 жылдың 18 тамызында Миннесота штатының Норт-Оукс қаласында 94 жасында дүние салды.