Кіріспе

Итальяндық діни қызметкер және математик Франческо Мария Грималди, SJ (2 сәуір 1618 – 28 желтоқсан 1663) – итальяндық иезуит діни қызметкері, математик және физик, Болоньядағы иезуит колледжінде оқытушы болған. Ол Болонья қаласында Париде Гримальди мен Анна Каттани отбасында дүниеге келген.

Жұмыс

1640 және 1650 жылдар аралығында Риччолимен бірге жұмыс істеп, ол дененің еркін құлауын зерттеді, құлау қашықтығының уақыт квадратына пропорционалды екенін анықтады. Гримальди мен Риччоли де Жер бетіндегі гравитацияны дәл маятниктің тербелісін өлшеу арқылы есептеп шығарды. Астрономияда ол ай тауларын және бұлттардың биіктігін өлшеу үшін құралдар жасады және пайдаланды. Риччоли жариялаған және қазір Вашингтондағы Ұлттық Әуе және Ғарыш Мұражайының кіреберісін әсемдеген дәл картаны, яғни селенографты ол жасады. Ол жарық дифракциясын дәл бақылаған алғашқы адам болды (бірақ кейбір деректер бойынша Леонардо да Винчи осыған дейін назар салған), сондай-ақ «дифракция» терминін енгізді. «Физико-матезис де Люмине, Колорибус ет Ириде» (1665) атты кітабында ол сындырылған түрлі түсті жарықтан күн сәулесінің қайта құралуы туралы теорияны жариялады. Эксперименттер арқылы ол байқалатын жарық сәулесінің тура сызықты қозғалысқа сәйкес келмейтінін көрсетті. Керісінше, тесіктен өткен жарық конус пішінін алды. Кейінгі физиктер, оның ішінде голландиялық математик Кристиан Гюйгенс, оның еңбегін жарықтың толқын екенін дәлелдеу үшін пайдаланды. Ол сондай-ақ дифракциялық жолақтар деп аталатын құбылысты да ашты. Ай бетіндегі Гримальди кратері оның құрметіне аталған.