Кіріспе

Jay Anthony Lukas (25 сәуір 1933 - 5 маусым 1997) – американдық журналист және автор, ең белгілісі 1985 жылғы «Common Ground: A Turbulent Decade in the Lives of Three American Families» кітабымен танымал. «Common Ground» – нәсілдік қатынастар, әлеуметтік теңсіздік және Бостон, Массачусетс штатындағы мектеп автобустары мәселесін үш отбасының көзімен зерттейтін классикалық еңбек: бір жоғары орта тапқа жататын ақ отбасы, бір жұмысшы тапқа жататын ақ отбасы және бір жұмысшы тапқа жататын афроамерикандық отбасы.

Ерте өмір және білім

Дж. Энтони Лукас Нью-Йорктің Уайт-Плейнс қаласында Элизабет пен Эдвин Лукастардың ұлы ретінде дүниеге келді. 1935 жылы оның кіші інісі Кристофер Лукас туды. Оның анасы актриса болған, ал ағасы Пол Лукас – «Оскар» жүлдесінің иегері. Лукас бастапқыда актер болуды қалаған. Анасының өзіне-өзі қол жұмсауынан және одан кейін әкесінің ауруға шалдығуынан кейін, ол сегіз жасында Вермонт штатындағы Путни аралас білім беретін мектебіне орналастырылды. Ол Гарвард университетінде оқыды, онда «Гарвард Кримсон» газетінде жұмыс істеді және 1955 жылы үздік дипломмен (magna cum laude) бітірді. Білімін ол Берлиндегі еркін университетінде Аденауэр стипендиаты ретінде жалғастырды. Содан кейін ол Жапониядағы АҚШ армиясында қызмет етті, онда ол VUNC (Біріккен Ұлттар Ұйымының бас қолбасшылығының дауысы) үшін түсіндірмелер жазды.

Мансап

Лукас өзінің кәсіби журналистік мансабын The Baltimore Sun газетінде бастады, содан кейін The New York Times газетіне көшті. Ол Таймс газетінде тоғыз жыл жұмыс істеді, көшпелі тілші болып жұмыс істеді және Вашингтон, Нью-Йорк қалалары мен Біріккен Ұлттар Ұйымының бюроларында, сондай-ақ Цейлон, Үндістан, Жапония, Пәкістан, Оңтүстік Африка және Заирде қызмет етті. 1970 жылдары қысқа мерзімге New York Times Magazine журналында штатты жазушы және тілші ретінде жұмыс істегеннен кейін (онда ол 1976 жылғы «Кошмар: Никсон жылдарының көлеңкелі жағы» кітабының негізі болған екі нөмірлік мақаласында Уотергейт дауын жариялады, тіпті Deep Throat Марк Фелт екенін дұрыс болжады), Лукас кітап және журнал жазу мансабын жалғастыру үшін тілшілік қызметтен бас тартты, ол терең зерттеулерге негіделген ғылыми-публицистикалық туындылармен танылды. Ол The Atlantic Monthly, Columbia Journalism Review, Esquire, Harper's Magazine, The Nation, The New Republic және Saturday Review журналдарына материалдар жазды. Сонымен қатар, ол 1978 жылы «тарап кеткен» жаңалықтар медиасы туралы «талдау журналы» MORE-тің негізін қалаушысы және редакторы болды, ал «1978 жылы жабылып қалған балама журнал New Times-тың редакторы да болды».

Өлім

Лукасқа 1980 жылдардың соңында депрессия диагнозы қойылды. 1985 жылы "Ортақ негіз" кітабы жарық көргеннен кейін берген сұхбатында ол өзінің ой-күйі туралы қысқаша айтты, оны жазушылық мансабымен байланыстырды:

Барлық жазушылар белгілі бір дәрежеде жаралы адамдар. Жазу – өзімізді жазу арқылы емдеудің жолы. Менің жағдайымда, сегіз жасымда анамның өзін-өзі өлтіруінен кейін өмірімде ашылған бір ойықты толтырып жаттым, бұл оқиға отбасымызды толық дағдарысқа ұшыратты. Әкем тез арада туберкулезге шалдықты – дәрігерлер бұл психосоматикалық себептерден туындады деп ойлады – сондықтан ол Аризонадағы санаторийде ем алуға мәжбүр болды. Біз үйімізді саттық, ал менің ағам мен мені интернатқа жібердік. Шын мәнінде, сегіз жасымнан бастап менің отбасым да, туысқандарым да болмады. Сондықтан кітап сәтті шықты: мен автобус тасымалы туралы ғана кітап жазған жоқпын. Мен өзімдегі ойықты толтырып жаттым. 1997 жылы Лукастың "Үлкен проблема: шағын батыс қаласындағы кісі өлтіру Американың жаны үшін күресті бастайды" кітабы соңғы түзетулерден өтті. Лукас 5 маусымда өз-өзіне қол жұмсады. Ол Манхэттеннің Upper West Side-дағы пәтерінде дарға асылып, өзін-өзі өлтірді. Оның артында әйелі, кітап редакторы Линда Хили қалды.