Томас Пауэр О’Коннор: Ирланд саяхатшы және журналист өмірі
T. P. O'Connor
Томас Пауэр О’Коннор: Ирландтық ұлтшыл саяхатшы, журналист және 50 жылға жуық Британ Парламентінің депутаты. Өмірбаяны, білімі мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер
British politician
Томас О'Коннор есімді басқа адамдар
other people named Thomas O'Connor
Томас Пауэр О'Коннор, ПК (5 қазан 1848 – 18 қараша 1929), Т. П. О'Коннор және кейде Тай Пэй (өз әріптері Т. П. айтылуын еліктеп) деп белгілі болған ирландиялық ұлтшыл саясаткер және журналист. Ол Ұлыбритания және Ирландия Біріккен Корольдігінің Парламентінің мүшесі (МП) ретінде жартылай ғасырға жуық қызмет етті.
Thomas Power O'Connor, PC (5 October 1848 – 18 November 1929), known as T. P. O'Connor and occasionally as Tay Pay (mimicking his own pronunciation of the initials T. P.), was an Irish nationalist politician and journalist who served as a Member of Parliament (MP) in the House of Commons of the United Kingdom of Great Britain and Ireland for nearly fifty years.
Ерте өмір және білім
О'Коннор 1848 жылдың 5 қазанында Вестмит графтығының Атлон қаласында дүниеге келді. Ол Атлон қаласындағы дүкен иесі Томас О'Коннор мен оның әйелі Терезаның (құрметті аты Пауэр) үлкен ұлы болды. Терезаның әкесі Коннахт рейнджерлеріндегі офицер болған. Ол Атлон қаласындағы Таза ұғым колледжінде және Галвейдегі Корольдік колледжде оқыды, онда тарих және заманауи тілдер бойынша стипендиялар жеңіп алды, сондай-ақ колледждің әдеби және дебаттық клубының төрағасы болып сайланып, шешендік өнерімен көзге түсті.
O'Connor was born in Athlone, County Westmeath, on 5 October 1848. He was the eldest son of Thomas O'Connor, an Athlone shopkeeper, and his wife Teresa (née Power), the daughter of a non commissioned officer in the Connaught Rangers. He was educated at the College of the Immaculate Conception in Athlone, and Queen's College Galway, where he won scholarships in history and modern languages and built up a reputation as an orator, serving as auditor of the college's Literary and Debating Society.
Мансап
О'Коннор 1867 жылы Дублин журналы "Сандерс' Ньюслитер" редакторының кіші репортері ретінде журналистикалық қызметін бастады. 1870 жылы ол Лондонға көшіп, "The Daily Telegraph" газетінің редакторы болып тағайындалды, негізінен француз және неміс тілдерін меңгеруінің Франко-пруссия соғысы туралы хабарлаудағы пайдалылығы есебінен. 1898 жылдан 1911 жылға дейін. О'Коннор 1880 жылғы жалпы сайлауда Галвей округінен Парламент мүшесі болып сайланды, ол "Үй билігі лигасының" өкілі болды (лига Уильям Шоудың басшылығында болды, бірақ одан кейін партия басшылығына ие болған Чарльз Стюарт Парнелл оған де-факто жетекшілік етті). 1885 жылғы келесі жалпы сайлауда ол Галвей және Ливерпуль Шотландия округтерінен де сайланды, онда көптеген ирландтар тұрды. Ол Ливерпульді таңдап, 1885 жылдан 1929 жылы қайтыс болғанға дейін сол округтің өкілі болды. Ол Ирландия аралынан тыс округтен сайланған ирланд ұлттық партиясынан шыққан жалғыз британдық депутат болып қала береді. О'Коннор 1918, 1922, 1923, 1924 және 1929 жылғы жалпы сайлауларда Ливерпульде қарсылықсыз қайта сайланды, тіпті 1919 жылдың басында іс жүзінде Ирландия Республикасы жарияланғанына және 1921 жылғы келісім бойынша 1922 жылдың соңында дербес Ирландия еркін мемлекеті құрылғанына қарамастан. 1905 жылдан бастап ол Біріккен Ирландия лигасының орталық жетекшілігіне кірді. Парламенттегі көп жылдары бойы ол "Pall Mall Gazette" газеті үшін күнделікті мәжілістер туралы очерктер жазды. Ол 49 жыл 215 күндік үздіксіз қызметімен "Азаматтар палатасының әкесі" атанды. Ирландиялық Ұлттық партия 1918 жылғы Синн Фэйннің үлкен жеңісінен кейін іс жүзінде тоқтатылды, содан кейін О'Коннор тәуелсіз депутат ретінде отырды. 1920 жылдың 13 сәуірінде О'Коннор Төменгі палатаны Томас Эштің аштықтан қайтыс болуы Ирландиядағы пікірді қоздырып, барлық ирландтарды британдық үкіметке қарсы біріктіретіні туралы ескертті.
O'Connor entered journalism as a junior reporter on Saunders' Newsletter, a Dublin journal, in 1867. In 1870, he moved to London, and was appointed a sub editor on The Daily Telegraph, principally on account of the utility of his mastery of French and German in reportage of the Franco Prussian War. from 1898 to 1911. O'Connor was elected Member of Parliament for Galway Borough in the 1880 general election, as a representative of the Home Rule League (which was under the leadership of William Shaw, though virtually led by Charles Stewart Parnell, who would win the party's leadership a short time later). At the next general election in 1885, he was returned both for Galway and for the Liverpool Scotland constituencies, which had a large Irish population. He chose to sit for Liverpool, and represented that constituency in the House of Commons from 1885 until his death in 1929. He remains the only British MP from an Irish nationalist party ever to be elected to a constituency outside of the island of Ireland. O'Connor continued to be re elected in Liverpool under this label unopposed in the 1918, 1922, 1923, 1924 and 1929 general elections, despite the declaration of a de facto Irish Republic in early 1919, and the establishment by 1921 treaty of a quasi independent Irish Free State in late 1922. From 1905, he belonged to the central leadership of the United Irish League. During much of his time in parliament, he wrote a nightly sketch of proceedings there for the Pall Mall Gazette. He became "Father of the House of Commons", with unbroken service of 49 years 215 days. The Irish Nationalist Party ceased to exist effectively after the Sinn Féin landslide of 1918, and thereafter O'Connor effectively sat as an independent. On 13 April 1920, O'Connor warned the House of Commons that the death on hunger strike of Thomas Ashe would galvanise opinion in Ireland and unite all Irishmen in opposition to British rule.
Газеттер мен журналдар
Т. П. О'Коннор бірнеше газеттер мен журналдардың негізін қалады және алғашқы редакторы болды: The Star, Weekly Sun (1891), The Sun (1893), M. A. P. және T. P.'s Weekly (1902). 1906 жылдың тамызында О'Коннор Парламентте Музыкалық авторлық құқық туралы 1906 жылғы заңның қабылдануына зор үлес қосты, бұл заң Т. П. О'Коннор заңы деп те белгілі. Бұл заңның қабылдануына себеп, 20 ғасырдың басында ноталардың кеңінен піраттыққа салынуы салдарынан көптеген танымал музыка авторлары кедейлікте қайтыс болды. Піраттар музыканың бір данасын толық бағамен сатып алып, көшіріп, көбінесе түпнұсқа бағасының жартысына қайта сататын. Британдық ақпарат министрлігінің тапсырысымен түсірілген «Мен сенің сүйіктіңі боламын» (1945) фильмі сол кездегі оқиғаларға негізделген. Ол 1916 жылы Киноцензуралар кеңесінің екінші президенті болып тағайындалды және Ұлттық қоғамдық мораль кеңесі құрған Кино жөніндегі тергеу комиссиясының (1916) алдында сөйледі, онда ол BBFC-нің қоғамдық моральды қорғау жөніндегі ұстанымын, BBFC-нің 1913–1915 жылдардағы есептерінен қырық үш бұзушылықты мысал келтіре отырып түсіндірді, фильмдегі көріністерді неге кесу керектігін айтты. 1924 жылы бірінші Лейбористік үкімет оны Ұлыбританияның құпия кеңесіне тағайындады. Ол сонымен қатар әлемдегі ең көне журналистер ұйымы – Журналистер институтының мүшесі болды. Бүгінгі күні институт оның есімін мәңгі есте сақтау үшін Т. П. О'Коннор атындағы қайырымдылық қорын құрып, оған демеушілік көрсетуде.
T. P. O'Connor founded and was the first editor of several newspapers and journals: The Star, the Weekly Sun (1891), The Sun (1893), M. A. P. and T. P.'s Weekly (1902). In August 1906, O'Connor was instrumental in the passing by Parliament of the Musical Copyright Act 1906, also known as the T. P. O'Connor Bill, following many of the popular music writers at the time dying in poverty due to extensive piracy by gangs during the piracy crisis of sheet music in the early 20th century. The gangs would often buy a copy of the music at full price, copy it, and resell it, often at half the price of the original. The film I'll Be Your Sweetheart (1945), commissioned by the British Ministry of Information, is based on the events of the day. He was appointed as the second president of the Board of Film Censors in 1916 and appeared in front of the Cinema Commission of Inquiry (1916), set up by the National Council of Public Morals where he outlined the BBFC's position on protecting public morals by listing forty three infractions, from the BBFC 1913–1915 reports, on why scenes in a film may be cut. He was appointed to the Privy Council by the first Labour government in 1924. He was also a Fellow of the Chartered Institute of Journalists, the world's oldest journalists' organisation. It continues to honour him by having a T. P. O'Connor charity fund.
Жеке өмір
1885 жылы О'Коннор Техас Жоғарғы Сотының судьясының қызы Элизабет Пашальға үйленді.
In 1885, O'Connor married Elizabeth Paschal, a daughter of a judge of the Supreme Court of Texas.
Өлім
Ол 1929 жылдың 18 қарашасында Лондонда қайтыс болды және Лондонның солтүстік-батысындағы Кенсал Гриндегі Сент-Мэри католиктік бейіште жерленді. Ол 2017 жылы сэр Джеральд Кауфман қайтыс болғанға дейін отырған депутат ретінде қайтыс болған соңғы «Үйдің әкесі» болды.
He died in London on 18 November 1929 and is buried at St Mary's Catholic Cemetery, Kensal Green in north west London. He was the last Father of the House to die as a sitting MP until Sir Gerald Kaufman in 2017.