АҚШ эсминеці «Аарон Уорд» және HMS «Каслтон» тарихы

Кіріспе

Уикс класының эсминеці

Контр-адмирал Аарон Уордтың құрметіне аталған алғашқы кеме, USS Aaron Ward (DD 132) АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті. 1940 жылы ол Ұлыбритания Корольдік теңіз флотына берілді және HMS Castleton деп қайта аталды.

USS Аарон Уорд ретінде

Ол 1918 жылғы 1 тамызда Мэн штатының Бат қаласындағы Bath Iron Works компаниясында салынды. 1919 жылғы 10 сәуірде оны адмирал Уордтың қызы және контр-адмирал Каппстың әйелі, миссис Вашингтон Ли Каппс қолдау көрсетті. Кеме 1919 жылғы 21 сәуірде лейтенант-коммандер Раймонд А. Спраунс басқаруымен комиссияға алынды. Спраунс кейін адмирал шеніне көтеріліп, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхитындағы АҚШ-тың Бесінші флотына қолбасшылық етті. Комиссияға алынғаннан кейін, эсминец Атлантика флотының Эсминецтер дивизиясының 13-ші дивизиясына (DesDiv 13) және Эсминецтер эскадрильясының 2-ші дивизиясына (DesRon 2) қызметке кірісті. Ол Теңіз күштеріндегі алғашқы маңызды қызметін 1919 жылғы мамыр айында Трепасси шығанағында үш Curtiss NC ұшақ қайығының Атлантикалыққа ұшу әрекетіне пикеттік күзет ретінде атқарды. NC 4 қайығының бірі ұшуды сәтті аяқтады. Аарон Уорд қыркүйек айына дейін Атлантика флотында қызмет етті, содан кейін Тынық мұхитына ауыстырылды. Оның ондағы алғашқы міндеті Мексиканың Баха-Калифорния штатындағы Анжелес шығанағында бір ай бойы апатқа ұшыраған армиялық DH.4B бақылау ұшағы мен оның экипажының денелерін іздеу және құтқару операцияларын жүргізу болды. Мексикалық балықшылар оның экипажына шабуыл жасап, өлтірген еді. Осы миссия аяқталғаннан кейін ол Battle Fleet-пен жаттығуларға қатысты. 1920 жылғы 17 шілдеде Теңіз күштері кемелердің атауларын әлфавиттік-сандық жүйеге ауыстырды, соның нәтижесінде Аарон Уорд DD 132 болды (бұрын ол Destroyer No. 132 болып белгіленген). 1921 жылдың басында Панама каналы аймағының жанындағы екі құтқару миссиясы Battle Fleet-пен жұмысын тоқтатты. Ол жылдың қаңтар және наурыз айлары аралығында апатқа ұшыраған NC 6 ұшағын іздеу үшін Канал аймағының жағалауындағы суларда шарлады. Ақпан айында ол бұл миссиядан бас тартып, 26 ақпанда сауда кемесімен соқтығысқаннан кейін батып кеткен Woolsey эсминцінен аман қалғандарды құтқаруға көшті. Аарон Уорд 1921 жылғы наурыз айында Battle Fleet-тегі қалыпты қызметіне қайта оралды және 1922 жылғы 17 маусымда комиссиядан босатылып, Сан-Диегодағы Резервтік флотқа қойылды. Эсминецке жуық сегіз жыл бойы ешқандай тапсырма берілмеді, содан кейін 1930 жылғы 24 мамырда Сан-Диегода қайтадан комиссияға алынды. 1932 жылдың ортасына дейін белсенді қызметте болғаннан кейін ол Rotating Reserve-ке кірді, онда ол теңізде белсенді кезеңдерді минималды экипажбен пирстегі әрекетсіздік кезеңдерімен ауыстырды. Кеме 1934 жылғы желтоқсанға дейін осы статуста болды, содан кейін ол толыққанды қызметке қайта оралды. 1937 жылғы 1 сәуірде эсминец тағы да комиссиядан босатылып, Резервтік флотқа қайтарылды. 1939 жылғы 30 қыркүйекте Аарон Уорд соңғы рет резервтен шықты. Сол күні қайтадан комиссияға алынды (Еуропада соғыс басталғаннан кейін президент Франклин Д. Рузвельттің бейтараптық патрулін құруына жауап ретінде), ол 65-ші дивизияның флагманы болды. Желтоқсанда ол Атлантика флотына ауыстырылды және 11-і күні Флорида штатының Ки-Уэст қаласына келді. АҚШ Теңіз күштеріндегі қызметінің қалған бөлігінде ол Мексика шығанағында және Батыс Үндістанда бейтараптық патрульдерін жүргізді.

She was laid down on 1 August 1918 at Bath, Maine by the Bath Iron Works, launched on 10 April 1919, sponsored by Mrs. Washington Lee Capps, the daughter of Admiral Ward and the wife of Rear Admiral Capps. The ship was commissioned on 21 April 1919 with Lieutenant Commander Raymond A. Spruance in command. Spruance would later rise to the rank of admiral and commanded the United States Fifth Fleet in the Pacific Theater during World War II. Upon commissioning, the destroyer reported for duty with Destroyer Division 13 (DesDiv 13), Destroyer Squadron 2 (DesRon 2), Atlantic Fleet. She performed her first significant service for the Navy at Trepassey Bay in May 1919 when she served as one of the pickets for the transatlantic flight attempt by three Curtiss NC flying boats. One of the boats—NC 4—completed the flight successfully. Aaron Ward continued to serve with Atlantic Fleet until September, at which time she was transferred to the Pacific. Her first assignment there consisted of a month of salvage operations in Angeles Bay, Baja California, Mexico, to recover a downed Army DH.4B observation plane and the bodies of its crew who had been murdered by Mexican fishermen. At the conclusion of that mission, she began training operations with the Battle Fleet. On 17 July 1920, the Navy adopted the alphanumeric system of hull designations, and Aaron Ward became DD 132 (before this, she had been Destroyer No. 132). Her work with Battle Fleet was interrupted early in 1921 by two rescue missions near the Panama Canal Zone. Between January and March of that year, she cruised the waters along the coast of the Canal Zone searching for the flying boat NC 6, which had crashed in the vicinity. In February, she turned from that mission to pursue another errand of mercy, the rescue of survivors from the destroyer Woolsey which had sunk after a collision with the merchant vessel on 26 February. Aaron Ward resumed normal duty with the Battle Fleet in March 1921, and continued that duty until she was decommissioned on 17 June 1922 and berthed with the Reserve Fleet at San Diego. The destroyer remained inactive for almost eight years, and then was recommissioned at San Diego on 24 May 1930. After active service until mid 1932, she entered the Rotating Reserve in which she alternated active periods at sea with intervals of inactivity at pierside with a minimal crew embarked. The ship continued in that status until December 1934, when she returned to full activity. On 1 April 1937, the destroyer once more was placed out of commission and returned to the Reserve Fleet. On 30 September 1939, Aaron Ward came out of reserve for the final time. Recommissioned on that day (in response to President Franklin D. Roosevelt's establishment of the Neutrality Patrol following the outbreak of war in Europe at the beginning of the month), she became flagship of DesDiv 65, Pacific Fleet. In December, she was transferred to the Atlantic Fleet and, on the 11th, arrived at Key West, Florida. For the rest of her U. S. Navy career, she conducted neutrality patrols in the Gulf of Mexico and in the West Indies.

HMS Castleton ретінде

1940 жылы 9 қыркүйекте Аарон Уорд Новая Шотландияның Галифакс қаласында демобилизацияланды. Батыс жарты шардагы британдық иеліктерінде американдық базалар құру құқығы үшін Британияға жалға берілген 50 ескі эсминецтің бірі ретінде, ол сол күні Корольдік теңіз күштеріне HMS Castleton ретінде қабылданып алынды. Кастлтон сауда каравандарын сүйемелдеу қызметі үшін өзгертілді, оның үшін /50 калибрлі түпнұсқалық зеңбірегі және үш торпедалық аппараттың бірі алынып, үстіңгі салмақты азайту үшін қосымша тереңдік зарядтары орналастырылып, Hedgehog суастына қарсы минометтік жүйесі орнатылды. Кастлтон конвойлерді сүйемелдеу және Атлантика кампаниясының қалған бөлігінде мина қою операцияларын сүйемелдеу қызметін атқарды. 1942 жылдың тамызында Кастлтон және оның туыс кемесі U 464 суасты қайығының құлағаннан кейін исландтық траулерде паналаған экипажын ұстады. 1944 жылдың қазан айында Кастлтон әуе нысанасы ретінде пайдаланыла бастады. 1945 жылдың наурыз айында ол қызметтен босатылды және 1948 жылдың қаңтарында металл тескілеріне сатылды.