Кіріспе

Геометриялық бет. Геометрияда псевдосфера – тұрақты теріс Гаусс қисықтығына ие бет. R радиусы бар псевдосфера – әрбір нүктесінде −1/R² қисықтығы бар бет. Оның атауы R радиусы бар сферамен салыстырылуынан туындаған, ол 1/R² қисықтығына ие бет. Бұл терминді Евгенио Белтрами 1868 жылы гиперболалық геометрия модельдері туралы мақаласында енгізді. Мазмұны.

Трактоидтар

Сол бетті трактристің асимптотасы бойынша айналу нәтижесі ретінде де сипаттауға болады. Осы себепті псевдосфера трактроид деп те аталады. Мысалы, (жартылай) псевдосфера (радиусы 1) – бұл трактриктің параметрленген айналу беті. Бұл сингуляр кеңістік (экватор сингулярлық болып табылады), бірақ сингулярлықтардан алшақтағанда, ол тұрақты теріс Гаусс қисықтығына ие және демек, гиперболалық жазықтыққа жергілікті изометриялық. "Псевдосфера" атауы оның тұрақты теріс Гаусс қисықтығы бар екі өлшемді беті болғандықтан берілген, дәл сияқты сфера тұрақты оң Гаусс қисықтығы бар бетке ие. Сфераның әр нүктесінде дөңгелек пішіндес оң қисықтық геометриясы болғандай, бүкіл псевдосфераның әр нүктесінде ерінді пішіндес теріс қисықтық геометриясы бар. 1693 жылы Кристиан Гюйгенс псевдосфераның көлемі мен бетінің ауданы шекті екенін тапты, айналу осі бойымен пішіннің шексіз кеңдігіне қарамастан. Белгілі бір жиек радиусы R үшін, ауданы сфера үшін болғандай 4πR^(2) тең, ал көлемі сол радиустағы сфера көлемінің жартысына тең. Псевдосфера математикалық мата өнері мен педагогиканың маңызды геометриялық алғышарты болып табылады.

Гиперболоидты

Гиперболалық жазықтықтың гиперболоидты моделін пайдаланатын кейбір дереккөздерде гиперболоид псевдосфера деп аталады. Бұл терминнің қолданылу себебі – гиперболоидты Миньковски кеңістігіне енгізілген, қиялды радиусы бар сфера ретінде қарастыруға болады.

Псевдосфералық беттер

Псевдосфералық бет – псевдосфераның жалпылама түрі. Тұрақты теріс қисықтығы бар және бөлік-бөлікке бөлініп тегіс енгізілген бет – псевдосфералық бет. Трактроид ең қарапайым мысал. Басқа мысалдарға Дини беттері, тыныс алатын беттер және Куэн беті жатады.