Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс генералы (1897–1978)
German general (1897–1978)
Фрейхерр Хассо Эккард фон Мантеуффель (14 қаңтар 1897 – 24 қыркүйек 1978) – пруссиялық дворян фон Мантеуффель әулетінде туған неміс бароны. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 5-ші танк армиясының қолбасшысы болды. Нацистік Германияның Емен жапырақтары, қылыштары және алмастарымен марапатталған Темір крестінің рыцарлық крестімен марапатталған. Соғыстан кейін ол Бундестагқа (Батыс Германия парламенті) сайланды және еркін демократиялық партияның қорғаныс саясаты жөніндегі өкілі болды. Батыс Германияның қайта қарулануын қолдаған ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Батыс Германия қарулы күштерінің жаңа атауын – Бундесверді ұсынды.
Freiherr Hasso Eccard von Manteuffel (14 January 1897 – 24 September 1978) was a German baron born to the Prussian noble von Manteuffel family and was a general during World War II who commanded the 5th Panzer Army. He was a recipient of the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves, Swords and Diamonds of Nazi Germany. After the war, he was elected to the Bundestag (West German legislature) and was the defense policy spokesman of the Free Democratic Party. A proponent of West German rearmament, he was responsible for coining the new name for the post World War II West German armed forces, the Bundeswehr.
Ерте мансап
Хассо фон Мантеуффель өзінің әскери мансабын Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бастады. 1919 жылы ол Фрейкорпқа қосылып, кейін жаңадан құрылған Рейхсверге өтті. 1937 жылдың ақпанында ОКХ-ның танк әскерлері басқаруына қосылды, ал 1939 жылдың ақпанында Берлиндегі II танк әскерлері мектебінде аға профессор болды.
Hasso von Manteuffel began his military career during the First World War. In 1919, he joined the Freikorps and then the newly created Reichswehr. In February 1937 he joined the Panzer Troop Command of the OKH, and in February 1939 became a senior professor at Panzer Troop School II in Berlin.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Барбаросса операциясы кезінде Мантеуффель 7-ші танк дивизиясының, Армия тобының орталық бөлігіндегі батальонға қолбасшылық етті. 1943 жылдың басында Мантеуффель Африкаға жіберілді, онда 5 ақпанда 5-ші танк армиясында қызмет ететін фон Бройх/фон Мантеуффель дивизиясының командирі болды. Онда Мантеуффель Тунис шайқасына қатысты. Мантеуффель 1943 жылдың 22 тамызында 7-ші танк дивизиясының командалығын қабылдады және сол кезде Курск шайқасы мен одан кейінгі кеңес контршабуылынан кейін құлаған Шығыс майданына жіберілді. Дивизия Днепр шайқасында шегінді. Мантеуффель 1944 жылдың 1 ақпанында «Гроссдойчланд» дивизиясының командирі болып тағайындалды. Дивизия Кировоградтың батысында Қызыл Армиямен шайқасып, Украинаға қарай шегінді. Шілде айының соңында «Гроссдойчланд» дивизиясы Кеңес Одағының Багратион операциясы кезінде Армия тобының орталық бөлігінің құлдырауынан кейін Шығыс Пруссияға жіберу бұйрығын алды. Дивизия Курланд қапшығындағы Солтүстік армия тобына бұзып өте алмады. 1944 жылдың 1 қыркүйегінде Мантеуффель танк әскерлерінің генералы болып тағайындалды және Арденн шабуылына қатысқан Батыс майдандағы 5-ші танк армиясының командалығын алды. Мантеуффельдің 5-ші танк армиясы шабуыл кезінде одақтас әскерлерінің шебіне ең терең енуге жетті, Майз өзеніне жуық жетіп, Бастонь шайқасында АҚШ күштерімен шайқасты. 1945 жылдың 10 наурызында Мантеуффель Шығыс майданындағы 3-ші танк армиясының командирі болып тағайындалды, ол Висла армия тобына қарасты болды. Оның армиясы Сейлов биіктіктерінен солтүстікке қарай Одер өзенінің жағалауын қорғауға міндеттелді. 25 сәуірде Кеңес Одағының 2-Белоруссия майданы 3-ші танк армиясының шебін бұзып, неміс әскерін шегінуге мәжбүр етті. 1945 жылдың 3 мамырында Мантеуффель Германияның Хагенов қаласында британдық әскерге әскерін тапсырды.
During Operation Barbarossa, Manteuffel commanded a battalion in the 7th Panzer Division, in the Army Group Centre. In early 1943, Manteuffel was sent to Africa, where on 5 February he became the commander of the Division von Broich/von Manteuffel, serving in 5th Panzer Army. Here Manteuffel took part in the Battle of Tunisia. Manteuffel assumed command of the 7th Panzer Division on 22 August 1943 and was posted to the Eastern Front, which had by then collapsed following the Battle of Kursk and the resulting Soviet counteroffensive. The division retreated during the resulting Battle of the Dnieper. Manteuffel was appointed commander of the Grossdeutschland Division on 1 February 1944. The division engaged the Red Army west of Kirovograd, then retreated across Ukraine. In late July Großdeutschland was ordered to East Prussia, following the collapse of Army Group Centre in Soviet Operation Bagration. The division failed to break through to the Army Group North in the Courland Pocket. On 1 September 1944, Manteuffel was promoted to General of Panzer Troops and given command of the 5th Panzer Army on the Western Front, which took part in the Ardennes Offensive. Manteuffel's 5th Panzer Army achieved the deepest penetration of Allied lines during the offensive, almost reaching the Meuse River, and engaging the U. S. forces at the Battle of Bastogne. On 10 March 1945 Manteuffel was made the commander of the 3rd Panzer Army on the Eastern Front, attached to Army Group Vistula. His army was assigned to defend the banks of the Oder River north of the Seelow Heights. On 25 April the Soviet 2nd Belorussian Front broke through Third Panzer Army's line, forcing a German retreat. On 3 May 1945 Manteuffel surrendered his troops to the British Army at Hagenow, Germany.
Соғыстан кейінгі
Алғашында Мантеуффель британдықтар басқаратын 11-ші аралдық ерекше лагерде, жоғары шенді Вермахт офицерлері үшін ұсталды. 1946 жылы ол американдықтарға тапсырылды және АҚШ Армиясының Тарихи бөлімі жобасына қатысты, оның аясында Арденн шабуылының ұтқыр соғыс аспектісі туралы монография жазды. 1946 жылдың желтоқсанында босатылғаннан кейін саясатқа қатысып, 1953 жылдан 1957 жылға дейін Германия Бундестагында Германияның еркін демократиялық партиясының (FDP) өкілі болды. 1957 жылы ол Германия партиясына қосылды. 1950 жылдардың басында Мантеуффель Бундесверді қайта құру мәселесі бойынша кеңес берді. 1959 жылы Мантеуффельге 1944 жылы дезертирді атып өлтіргені үшін айып тағылды (ол әскери соттың алғашқы бас бостандығынан айыру туралы үкімін күштен шығарды және Фюрердің №7 жарлығын негізге ала отырып, өлім жазасын таңдады). Ол кінәлі деп танылып, 18 айға түрмеге кесілді. Аларик Сёрл Мантеуффельдің дивизия командирі ретінде өкілеттіктерін асырып кеткенін айтады, бірақ сонымен бірге: "Мантеуффельдің таза әскери аргументтері – майданның басқа секторларында ыдырау белгілері пайда болды, оқиғадан бір күн бұрын дезертирлік оқиғасы болды және оның дивизиясының міндеті, қиын жағдайда, маңызды эвакуациялық пунктті қорғауға көмектесу болды – мұндай жағдайларда оның әрекетін көптеген батыс елдерінде ақтаушылық деп қарастырар еді" деді. Сёрл Герман Балктың пікірін қолдайды, оған göre мұндай сот француз немесе британдық офицер үшін "ойға келмейтін" нәрсе болар еді. Ол көркем ағылшын тілінде сөйлейтін; 1968 жылы ол Вест-Пойнттегі АҚШ Әскери академиясында лекция оқыды, қардағы шайқас туралы айтты және соғыс фильмдерінің техникалық кеңесшісі ретінде жұмыс істеді. Ол 1973 жылы "The World at War" телесериалының 19-шы бөлімі "Pincers" (1944 жылдың тамызы – 1945 жылдың наурызы) эпизодында сұхбат берді. Мантеуффель 1978 жылы қайтыс болды.
At first Manteuffel was interned at the British administered Island Farm Special Camp 11 for high ranking Wehrmacht officers. In 1946 he was handed over to the Americans and took part in the U. S. Army Historical Division project, for which he produced a monograph on the mobile warfare aspect of the Ardennes Offensive. After his release in December 1946, he entered politics and was a representative of the Free Democratic Party of Germany (FDP) in the German Bundestag from 1953 to 1957. In 1957 he joined the German Party. In the early 1950s Manteuffel advised on the redevelopment of the Bundeswehr. Manteuffel was charged in 1959 for having a deserter shot in 1944 (he reversed the court martial's original verdict of imprisonment and decided for a death sentence, using the Führer Order No.7 as a basis). He was convicted and sentenced to 18 months in prison. Alaric Searle comments that Manteuffel exceeded his powers as a divisional commander, but at the same time: "Manteuffel's purely military arguments—that signs of disintegration had appeared on other sectors of the front, that the night before the incident a case of desertion had occurred, and that his division's task, in a precarious situation, was to help protect a critical evacuation point—would probably have been accepted in most other Western countries as justifying his action." Searle agrees with Hermann Balck's comment that such a trial would be "unthinkable" for a French or British officer. He spoke eloquent English; in 1968 he lectured at the United States Military Academy at West Point, speaking about combat in deep snow conditions and worked as a technical adviser on war films. He was interviewed in The World at War episode 19 "Pincers" (August 1944 – March 1945) in 1973. Manteuffel died in 1978.