Уимблдон және Патни ормандары: Табиғат ескерткіші

Кіріспе

Уимблдондағы үлкен ашық кеңістік, Оңтүстік-Батыс Лондон, Англия.

Уимблдон Коммоны – Уимблдондағы үлкен ашық кеңістік, Оңтүстік-Батыс Лондон. Онда үш аталатын аймақ бар: Уимблдон Коммоны, Путни Хит және Путни Лоуэр Коммоны, олар бірлесіп «Уимблдон және Путни Коммондары» деген атпен 460 гектар (1140 акр) жерді қамтиды және басқарылады. Путни Лоуэр Коммоны Путнидің құрылыс аймағының батыс жағынан кем дегенде 1 миль (2 км) қашықтықта орналасқан.

Уимблдон және Путни ортақ

Уимблдон Коммон, Путни Хит және Путни Лоуэр Коммон бірлесіп 1871 жылғы Уимблдон және Путни Коммонс заңымен қорғалады, олардың қоршалғанына немесе құрылыс жүргізілгеніне жол берілмейді. Коммон – жалпы жұртшылықтың бейресми демалысы үшін, сондай-ақ табиғи флора мен фаунаны сақтау үшін арналған. Бұл Лондонның ең үлкен жазықтығы, аймақта сирек кездесетін флорасы бар батпақтық жерлерді қамтиды. Лондон сазында орналасқан батыс беткейлері жасы жеткен аралас орманды ұстап тұр. Коммон сонымен қатар елік қоңызының маңызды мекені болып табылады. Жердің көп бөлігі ЕО мекендер директивасына сәйкес, ғылыми маңызы бар ерекше орын және арнайы қорғалатын аймақ болып табылады. English Nature табиғатты қорғаушылармен бірлесіп, аймаққа басқару жоспарын әзірлейді. Уимблдон Коммон және Путни Хит табиғатты қорғау үшін маңызды метрополиттік орын болып табылады. Коммонды сегіз консерватор басқарады. Олардың бесеуі үш жыл сайын сайланады, ал қалған үшеуі үш мемлекеттік ведомство – Қоршаған орта министрлігі, Қорғаныс министрлігі және Ішкі істер министрлігі тағайындайды. Коммонды кеңсе меңгерушісі және рейнджер, оның орынбасары, жабайы табиғатты және табиғатты қорғау жөніндегі қызметкер және жеке көмекші басқарады. Сонымен қатар, жеті атты күзетші (қоғамдық қауіпсіздік пен тәртіпті сақтаумен айналысады), екі алаңгер (ойынатын алаңдарға), алты жөндеуші және бір ғимаратты күтіп ұстаушы бар – барлығы 23 шамасында қызметкер. Бұрын, Коммонды жаңа саябақ құру үшін қоршауға алу және үй-бақша салу, сондай-ақ құрылыс үшін бөліктерін сату туралы ұсыныстар болған. Ағылшын ортақ жерлері үшін маңызды шешім қабылданып, тергеуден кейін рұқсат берілмеді, ал 1871 жылы Коммонды иелену және оны табиғи күйінде сақтау үшін консерваторлар кеңесі құрылды. Жел диірмені Уимблдон Коммонның орталық бөлігінде орналасқан; шындығында, Путни Коммонмен шектесетін белгісіз шекара осы диірменнің жанынан өтеді (картада көрсетілген сызық). Осы жерде Роберт Баден-Пауэлл 1908 жылы жарық көрген "Скаутинг үшін нұсқаулық" кітабының бір бөлігін жазды. 19 ғасырда диірмен Ұлттық мылтық қауымдастығының штаб-пәтері болды және әр шілде айында Императорлық кездесуге, қауымдастықтың Ұлттық чемпионатында көптеген адамдар жиналды. "Бұл жыл сайынғы жиналыстарға әдемі әйелдер мен мырзалар көптеп қатысады, олар әртүрлі бәсекелестердің нысана көруіне үлкен қызығушылық танытады, мейлі ол Елчо қалқаны, Королеваның немесе Уэльс принцінің жүлдесі үшін болсын, мектептердің қалқаны немесе Лордтар мен Жанамалар палаталары арасындағы жыл сайынғы мылтық жарысы болсын." Қауымдастық 1889 жылы Уимблдоннан кетіп, 1890 жылғы кездесуді Суррейдегі Бислиге жақын жаңа кешенде өткізді. Уимблдон Коммонның жоғары бөлігіндегі жолдарға жақын орналасқан екі кең, беткейлі көл – Кингсмир және Рашмир, шағыл тас өндірудің нәтижесі болып көрінеді. Алшақ жатқан Квинсмир кішкентай аңғарда орналасқандықтан, сәл тереңірек. Бұл көлдерді көбінесе "Pen Ponds" деп атаған. Беверли бұлағы Уимблдон Коммонның батыс жиегімен өтеді. Бұл су ағыны Оңтүстік-Батыс Лондонының тарихи шекарасы болды және Беверли Брук жолымен қатар жүреді. Беверли Брук пен Уоррен фермасының жанында Лондонның жабайы табиғат қоры басқаратын екі жергілікті табиғат қорығы орналасқан: Ферма батпағы және Балық тоғаны және Беверли Медс. Коммонның оңтүстік жағында, Корольдік Уимблдон гольф клубы пайдаланатын жерде, бірақ ортасынан жаяу жол өтетін, Темір ғасырына жататын бекіністің қалдықтары бар, ол (іс жүзінде 19 ғасырдан бері ғана) Цезарь лагері деп белгіленген. Опидум ретінде пайдаланудың негізгі кезеңі б.з.д. 6-4 ғасырларға дейін созылған, бірақ римдіктер шабуыл жасағаны туралы да дәлелдер бар, мүмкін Клавдийдің Британияға шабуылы кезінде. Бұл жерді б.з. 44 жылы батысқа қарай жылжыған Веспасианның басқаруындағы II Августа легионы басып алған болуы мүмкін. Бұл жерде қола дәуірінде адамдар қоныстанған болуы мүмкін, бірақ оны және айналасындағы обаларды Джон Эрл Дракс 1875 жылы әдейі бұзды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде "The Plain" деп аталатын Коммонның бір бөлігі Лондонды қорғаған он әуе базасының бірі ретінде пайдаланылды. 1914 жылы және одан бұрын, мұнда модельдік ұшақтар ұшырылды.

Wimbledon Common, together with Putney Heath and Putney Lower Common, is protected by the Wimbledon and Putney Commons Act of 1871 from being enclosed or built upon. The common is for the benefit of the general public for informal recreation, and for the preservation of natural flora and fauna. It is the largest expanse of heathland in London, with an area of bog with a flora that is rare in the region. The western slopes, which lie on London Clay, support mature mixed woodland. The Commons are also an important site for the stag beetle. Most of the Common is a Site of Special Scientific Interest, and a Special Area of Conservation under the EC Habitats Directive. English Nature works with the Conservators on the management plan for the area. Wimbledon Common and Putney Heath are also a Site of Metropolitan Importance for Nature Conservation. The Commons are administered by eight Conservators. Five of them are elected triennially and the remaining three are appointed by three government departments: the Department of the Environment, Ministry of Defence and Home Office. The Commons are managed by the Clerk and Ranger, supported by a Deputy, a Wildlife & Conservation Officer and a personal assistant. There are seven Mounted Keepers (who deal with public safety and security), two groundsmen (for the playing fields), six maintenance workers and one property maintenance worker – some 23 employees in total. to enclose the Common for the creation of a new park with a house and gardens and to sell part for building. In a landmark decision for English common land, and following an enquiry, permission was refused and a board of conservators was established in 1871 to take ownership of the common and preserve it in its natural condition. The windmill stands near the centre of Wimbledon Common as usually understood; in fact the unmarked parish boundary with Putney Common runs right past it (line marked on the map). Here Robert Baden Powell wrote parts of Scouting for Boys, which was published in 1908. In the 19th century the windmill was the headquarters of the National Rifle Association and drew large crowds each July for the Imperial Meeting the Association's National Championship. "These annual gatherings are attended by the élite of fashion, and always include a large number of ladies, who generally evince the greatest interest in the target practice of the various competitors, whether it be for the honour of carrying off the Elcho Shield, the Queen's or the Prince of Wales's Prize, or the shield shot for by our great Public Schools, or the Annual Rifle Match between the Houses of Lords and Commons." The Association left Wimbledon in 1889 as the Meeting outgrew the ranges there, relocating for the 1890 Meeting at a new complex near Bisley, Surrey. Two broad, shallow pools, Kingsmere and Rushmere, lie near roads on the higher parts of Wimbledon Common and seem to be the result of gravel extraction. The more remote Queensmere is somewhat deeper, being impounded in a small valley. These were often referred to as "Pen Ponds". Beverley Brook runs along the western edge of Wimbledon Common. The watercourse was the historic south west London boundary, and is paralleled by the Beverley Brook Walk. Near Beverley Brook and Warren Farm are two Local Nature Reserves managed by the London Wildlife Trust: Farm Bog and Fishpond Wood and Beverley Meads. At the southern end of the common on the part used by the Royal Wimbledon Golf Club, but with a public footpath running through the middle, are the remains of an Iron Age hill fort known (in fact only since the 19th century) as Caesar's Camp. Though the main period of use as an oppidum seems to have been the 6th to 4th centuries BC, there is some evidence that it was indeed stormed by the Romans, probably in the Invasion of Britain by Claudius. It may have been taken by the Legio II Augusta under Vespasian in their push westwards in AD 44. It is possible the site was settled as far back as the Bronze Age, but it and the surrounding barrows were deliberately destroyed by John Erle Drax in 1875. During World War One, an area of the common known as The Plain was used as one of ten air bases protecting London. In 1914 and before, model aircraft were flown here.

Путни Хит

Чарльз II 1684 жылы Путни-Хитте әскерін тексерді; 1767 жылдың мамырында Джордж III гвардияларды, ал 1799 жылы Суррей еріктілерін сол жерде тексерді. 1961 жылы Корольдік Суррей полкінің 300 жылдығы тойланды, осыған орай үш жүз жылдық монумент ашылып, сазда киеленді. Сэмюэл Пепис айтуынша, Карл II және оның інісі, Йорк герцогы, осы далада жылқы шабыстырып жүрген. 1770 жылы Лондонның Ұлы өртінің 110 жылдығына орай, Дэвид Хартлидің өртке төзімді үйі салынған жерге жақын Путни-Хитте тас пен кірпіштен жасалған обелиск орнатылды, бұл Хартлидің өртке қарсы плиталарын ойлап табумен бірге болды. Әшекейлі іргетас тасы бар обелиск әлі де тұр және оған Уайлдкрофт жолынан, SW15, The Telegraph пабына іргелес орналасқан тұрақ арқылы қол жеткізуге болады. Бұл үйдің төменгі қабаты Джордж III және Королева Шарлотта, Парламент мүшелері, Лорд-мэр және Алдермендердің арасында болған кезде бірнеше рет өртенді. 1955 жылдан бері обелиск ІІ санаттағы ескерткіш болып саналады. Жақын орналасқан Уайлдкрофт сарайы бұрын Путни кітапханасын салған Джордж Ньюнестің меншігінде болған. 1895 жылы ол "Уайлдкрофт, Путни еншісінде, Лондон графтығында" барондық атағын алды. Путни-Хитте көптеген жекпе-жектер өтті. 1652 жылдың мамырында Джордж, үшінші Лорд Чандос пен полковник Генри Комптон арасындағы жекпе-жек Комптонның қазасына әкелді. 1798 жылдың мамырындағы жексенбі күні Боулинг Грин-хауста тұратын сол кездегі премьер-министр Уильям Питт Уильям Тирнимен қан төгілмейтін шайқас өткізді. Үйдің аты оған бұрын тиесілі болған боулинг алаңынан шыққан, ал 60 жылдан астам уақыт бойы (1690-1750) Лондон маңындағы ең танымал алаң болды. "Джордж III билігінің алғашқы жылдарында жазғы маусымда бұл жерде қоғамдық таңғы ас пен кешкі жиналыстар өткізіліп, атақты болды. Питт онда тұруға дейін архиепископ Корнуоллис біраз уақыт тұрды. Питт иеленген кезде үйде қоғамдық таңғы ас пен жиналыстар үшін үлкен бөлмелер болды, бұл ойын-сауық үшін сәнді орын болды". Осыдан бір ғасыр бұрын бұл жер "құмар ойындары" үшін танымал болған. Scio House Портсмут жолындағы соңғы вилла болды: ол кейіннен ауруханаға айналды және офицерлерге арналған Scio House ауруханасы ретінде танылды. Кейіннен ол екі көшеге бөлінген, 70 нео-грузин үйден тұратын қамалданған ауданға айналды. Путни-Хит шамамен теңіз деңгейінен жоғары орналасқан. 1796 жылдан 1816 жылға дейін Путни-Хит өзінің биіктігіне байланысты Лондондағы Адмиралтействоны Портсмуттегі әскери кемелермен байланыстырған телеграф желісінің станциясын орналастырды. Бұл 1822-1847 жылдар аралығында жұмыс істеген семафор желісінің бөлігі болған семафор станциясымен ауыстырылды. Томас Кромвелл, Эссекстің 1-графы, шамамен 1485 жылы осы даланың солтүстік жағында дүниеге келген. Ол Генрих VIII-нің бас министрі және кардинал Вулсидің адамы болды. XIX ғасырда оның туған жері әлі де танымал болды. "Кромвельдің туған жері әлі күнге дейін дәстүр бойынша көрсетіліп келеді және бұл Уимблдон сарайларының зерттеуімен расталды, өйткені ол сол жерде "Ричмондтан Уандсвортқа дейінгі тас жолдың батысында орналасқан, Анкердің белгісі болып табылатын, Smith's Shop деп аталатын ежелгі коттеджді" сипаттайды. Бұл жерде аталған жер учаскесін қазір Green Man пабы алып жатыр. Путни төбесі мен Тиббет сағатының арасындағы сағаттың солтүстік жағында. Кеннингтонда Абершоу өлтірілгеннен кейін, оның денесі басқаларға ескерту ретінде саздағы шынжырлы гибетке ілінді. Бұл жер Джерридің төбесі деп аталады. Оны Путни Вейл маңындағы А3 жолынан көруге болады, ол Путни Вейл зиратынан сәл жоғары көтеріледі, онда көптеген танымал адамдар жерленген немесе кремацияланған. Абершоу "Балд Фейс Стэг Инн" пабына жиі баратын. Кейіннен паб бұзылып, КЛГ фабрикасына айналды, оны Кенэлм Ли Гиннес құрды, ол әйгілі сыра жасау әулетінің бір бөлігі және өте сенімді автокөлік және аэро шамдарды әзірлеуге дейін белгілі ерте автокөлік жарысы болды. Фабриканың орнын қазір "Асда" супермаркеті алып жатыр. Тиббет бұрышындағы А3 төбе басының үстінде Путниге қарай А219 бойында Жасыл Адамға қарама-қарсы, автобус аялдамасының жанында екі үлкен платан ағашының жанында көне ағаш қоршау малды ұстайтын қора тұр. Бұл қарапайым ағаш қоршау құрылымы, тарихи түрде жоғалған малдарды ұстауға арналған, 1983 жылдан бері ІІ санаттағы ескерткіш ретінде тізімделген. Бірқатар әдемі үйлер Путни-Хиллдің және көгалдың солтүстік бетінде, Жасыл Адамның батысында орналасқан. Олардың бәрі жартылай шеңберлі кіреберістері мен шығулары болды. Олардың ішінде Грантем Хаусы, Леди Грантемнің резиденциясы; Рипон Хаусы; Эшбертон Хаусы; және Эксетер Хаусы, Эксетердің екінші марквізі иеленген. Грантем Хаусының ауласында жол мен резиденция арасында үлкен фонтан болды, ал жолдың ар жағындағы көгалда мұз сырғанауға арналған үлкен, жақсырақ тіктөртбұрышты көл болды. Грантем Хаусы Эксетер және Эшбертон үйлерінің шығысында, қазіргі Hayward Gardens орналасқан жерде тұрды. Жақын орналасқан Гиффорд Хаусы сыра жасаумен танымал Дж. Д. Чаррингтонға тиесілі болды; ал Довер Хаусы бастапқыда Лорд Довердің, кейін Лорд Клифденнің резиденциясы болды. Көшпенділерге арналған көлік жолдарының дамуымен, 1890 жылдары Путни-Хит қалалық джентльмендер үшін өте тартымды болды, ал олар бастапқыда "шұғылалар" деп белгіленді. Довер Хаусының иесі 20 ғасырдың басында танымал американдық қаржыгер Дж. П. Морган болды. Әлеуметтік зерттеуші Чарльз Бут Путни-Хиллдің және Вест-Хиллдің барлық ауданын, Путни-Хитке дейін, бай немесе жақсы жағдайдағы деп жіктеді. Барлық діни сенімдердегі шіркеулерге бару төмен болғанын, "қуаныш іздеуші Путнидің жанын жеңіп алу үшін күресіп жатқандарын" айтты. Аурухана маляриолог Рональд Росс, малярияның шыбыршықтар арқылы берілетінін ашқан адам құрды. Ол 1902 жылы осы жаңалығы үшін Нобель сыйлығын жеңіп алды. Оның 1932 жылы жақын орналасқан Путни Вейл зиратына жерленгеннен кейін қаржылық қиындыққа тап болған аурухана Лондонның орталық бөлігіндегі Кеппел көшесіндегі Лондон гигиена және тропикалық медицина мектебіне қосылды. Bath House кейіннен бұзылып, оның орнына пәтерлер салынды. Оның тарихын еске алу үшін бұл блок Росс Корты деп аталды. Аумақта Росс Коттеджі деп аталатын ескі үй сақталған. Уайлдкрофт және Телеграф көшелерінің бұрышындағы ауылдық алаң әлі де 1842 жылы құрылған Роемптон Крикет клубының пайдалануында. Клуб 1859 жылдан бері үздіксіз осы жерде ойнап келеді, осы кезде сарай иесі, граф Спенсер, оны жаңа орын ретінде ұсынды. Ол өте бәсекелестікке толы Fullers Surrey County League лигасында екі командасы бар және демалыс күндері әлеуметтік деңгейде ойнайтын командасы бар. 1900 жылы, оның миллионер әкесі Юниус Морганның қайтысынан он жыл өткен соң, Дж. П. Морган спортқа қызығушылық танытып, клубтың құрметті мүшесі болды. Антарктиканы зерттеуші сер Эрнест Шеклтон, 1910 жылы клубтың кешкі асында төрағалық етіп, екі кішкентай баласын – Реймонд пен Сесилиді апта ішінде крикет алаңында ковбойлар мен үндістер ойнауға рұқсат берді. Бұл күзетшінің бұрынғы құрметті мүшесі болғандықтан болған артықшылық деп саналды. Chelsea Water Company бастапқыда резервуар орнын иеленді және клуб павильонының оның жеріне салынуына рұқсат берді. Жабық резервуар қазір Thames Water компаниясына тиесілі. Крикет матчтары соғыс кезінде де жалғасты, бірақ кейбір ойындар кешіккен немесе әуе шабуылының дабылынан тоқтатылды. Екінші дүниежүзілік соғыста аймаққа төрт неміс V 1 зымырандары тиді. Біреуі 1944 жылдың шілде айында резервуарға жақын, Telegraph пабының қарамағысындағы клуб павильонын қиратты. Уайлдкрофт жолы, Портсмут жолына бұрылып, болашақтағы А3 жолына дейін барып, Оңтүстік-Батыс Лондонына бағытталған басты жол болды және SW Лондонына баратын тоқтау орны болды.

Charles II reviewed his forces on Putney Heath in 1684; in May 1767, George III reviewed the Guards, and the Surrey Volunteers at the same spot in 1799. The 300th anniversary of the Queen's Royal Surrey Regiment was marked in 1961 when a tercentenary monument was unveiled and blessed on the heath. According to Samuel Pepys, Charles II and his brother, the Duke of York used to run horses on the heath. A stone and brick obelisk was erected on Putney Heath in 1770, marking the 110th anniversary of the Great Fire of London, to coincide with the invention of the Hartley fire plates by David Hartley, near a spot where his fireproof house was built. The obelisk, with the ornately detailed foundation stone, is still standing and can be accessed via the car park adjacent to The Telegraph public house, off Wildcroft Road, SW15. The lower part of this house was repeatedly set on fire in the presence, among others, of George III and Queen Charlotte, the members of Parliament, the Lord Mayor, and the Aldermen. Since 1955 the obelisk has been a Grade II listed building. The adjacent Wildcroft Manor was formerly in the ownership of publishing magnate George Newnes, builder of Putney Library. In 1895 he was created a baronet "of Wildcroft, in the parish of Putney, in the county of London". Many duels were fought on Putney Heath. In May 1652, a duel between George, the third Lord Chandos, and Colonel Henry Compton ended with Compton being killed. On a Sunday afternoon in May 1798 William Pitt, the then Prime Minister, who lived in Bowling Green House on the heath, fought a bloodless battle with William Tierney, MP. The house derived its name from the bowling green formerly attached to it, and for more than sixty years (1690–1750) was the most famous green in the neighbourhood of London. "In the early days of George III's reign it was celebrated for its public breakfasts and evening assemblies during the summer season. It was occupied for some time by Archbishop Cornwallis previous to Pitt taking up his residence there. During Pitt's ownership the house had large rooms for public breakfasts and assemblies, was a fashionable place of entertainment". Nearly a century earlier the property was noted for "deep play". Scio House was the last villa on Portsmouth Road abutting the heath: it eventually became a hospital and was known as Scio House Hospital for Officers, Putney. It has since been redeveloped as a gated community of 70 neo Georgian homes divided into two streets. Putney Heath is around in size and sits at approximately above sea level. Because of its elevation, from 1796 to 1816 Putney Heath hosted a station in the shutter telegraph chain, which connected the Admiralty in London to its naval ships in Portsmouth. This was replaced by a semaphore station, which was part of a semaphore line that operated between 1822 and 1847. Thomas Cromwell, 1st Earl of Essex, was born on the north side of the heath circa 1485. He became a statesman who served as chief minister of Henry VIII and an agent of Cardinal Wolsey. In the 19th century his birthplace was still a place of note. "The site of Cromwell's birthplace is still pointed out by tradition, and is in some measure confirmed by the survey of Wimbledon Manor for it describes on that spot 'an ancient cottage called the smith's shop, lying west of the highway from Richmond to Wandsworth, being the sign of the Anchor.' The plot of ground here referred to is now covered by the Green Man public house.") on the north side of the heath where Putney Hill meets Tibbet's Ride. After Abershaw's execution at Kennington, his body was hung in a chain gibbet on the heath, as a warning to others. The location on the heath is known as Jerry's Hill. It is viewable from the A3 near Putney Vale, slightly uphill from Putney Vale Cemetery where a number of famous people have since been buried or cremated. Abershaw frequented the Bald Face Stag Inn. The inn was later knocked down and became the KLG factory, founded by Kenelm Lee Guinness, part of the famous brewing dynasty and a noted early motor racer before developing highly reliable auto and aero spark plugs. The factory site is now occupied by an Asda supermarket. Above the hill peak of the A3 at Tibbet's Corner – on the A219 towards Putney – stands an ancient wood fence cattle pound opposite the Green Man, adjacent to two huge plane trees near the bus terminus. This simple wood fence structure, used historically to contain lost livestock, has been listed as a Grade II listed structure since 1983. A number of fine homes lined Putney Hill and the north face of the heath, west of the Green Man. All had semi circular carriageway entrances and exits. These included Grantham House, the residence of Lady Grantham; Ripon House; Ashburton House; and Exeter House, occupied by the second Marquis of Exeter. Grantham House had a large fountain in its grounds between road and residence, while across the road on the heath was a large, shallow rectangular pond used for ice skating. Grantham House stood east of both Exeter and Ashburton houses, on the site of the present day Hayward Gardens. Nearby Gifford House was owned by J. D. Charrington of brewing fame; and Dover House was the seat originally of Lord Dover, afterwards of Lord Clifden. With the development of transport routes for the growing financial sector, Putney Heath became highly desirable for City gentlemen in the 1890s, and they were initially known as "outsiders". Dover House was owned at the turn of the 20th century by the famous US financier J. P. Morgan. Social researcher Charles Booth classified the whole area of Putney Hill and West Hill, leading into Putney Heath, as wealthy or well to do. Despite a full array of places of worship, he said the area was noted for low church attendance with all denominations "struggling for the souls of pleasure seeking Putney the middle class here are as indifferent as the poor elsewhere." The hospital was founded by malariologist Ronald Ross, who discovered that malaria was transmitted by mosquitoes. He won the 1902 Nobel Prize for his discovery. After his death and burial at nearby Putney Vale Cemetery in 1932, the financially strapped hospital was incorporated into the London School of Hygiene & Tropical Medicine in Keppel Street, central London. Bath House was later demolished and mansion flats built on the property. In memory of its history the block was named Ross Court. Within the grounds remains an older dwelling named Ross Cottage. The village green at the corner of Wildcroft and Telegraph roads is still used by Roehampton Cricket Club, established in 1842. The club has played there continuously since 1859 when the lord of the manor, Earl Spencer, suggested it as a new site. It has two teams in the highly competitive Fullers Surrey County League and a Sunday side that plays on a more social level. In 1900, a decade after the death of his multimillionaire father Junius Morgan, J. P. Morgan had already gained a fondness for the sport and was made an honorary member. Antarctic explorer Sir Ernest Shackleton, who presided at the club dinner in 1910, allowed his two young children – Raymond and Cecily – to play cowboys and Indians on the cricket green during the week. This groundkeeper's transgression was later believed to have been a privilege of him being an honorary member. The Chelsea Water Company originally owned the reservoir site and allowed construction of the club pavilion on its property. The covered reservoir is now owned by Thames Water. Cricket matches continued during the war although some games started late or were drawn due to late starts or air raid sirens. Four German V 1 flying bombs struck the area in World War II. One destroyed the club's pavilion, opposite the Telegraph pub, in July 1944, near the reservoir. Wildcroft Road, turning into Portsmouth Road and further along into the future A3, was the main thoroughfare into SW London and became a stop off point for American serviceman who alighted from their jeeps to "taste this crazy cricket game". On the south side of the reservoir, in the triangle of land between Wildcroft Road, Tibbet's Ride and the Green Man, is a large clearing of land. A funfair is set up on the grounds each October, lasting for one week. Ground rent is paid by the touring company to the Wimbledon and Putney Commons Conservators, as part of the income of the charity.

Спорт және демалыс

1730 жылдың тамызында Путни мен Фулхэм командалары арасында крикет матчы өтті, шамамен "әр командаға 50 гинея" төленді. Путни командасының осы аренадағы жалғыз белгілі матчы осы. Уимблдон орталығының оңтүстік-батысында орналасқан ескі орталық мектеп 19 ғасырдың соңында ортақ жерде ойнаған және "Түлкі мен жүзім" пабын киім ауыстыратын бөлме ретінде пайдаланған бұрынғы түлектердің футбол командасын ұсынды. Бастапқыда "The Old Centrals" деп аталған бұл клуб кейіннен Уимблдон ФК-ге айналды.

1885–1886 маусымда Путни Лоуэр Комон Фулхэм ФК-нің үй матчтарын қабылдады. Ричардсон Эванс еске алу ойын алаңдары, Коммонс құрамына кіретін және Кингстон Вейлде орналасқан, жергілікті мектептер мен клубтар үшін футбол және регби алаңдарын ұсынады. Қазіргі уақытта бұл алаңда Лондон Корниш RFC клубы ойнайды, ал бұрын Harlequins RL командасының жаттығу базасы болды. Сонымен қатар, жыл сайынғы Ұлттық мектептер арасындағы жеткіншектер регби турнирі де осында өтеді. Аренада Австралия футбол ережелері мен Ultimate Frisbee сияқты түрлі спорттармен де айналысуға болады. Хэмптон және Ричмонд Бороу Джуниорс ФК (Конференция Оңтүстік лигасының Хэмптон және Ричмонд Бороу клубының жасөспірімдер бөлімі) өз үй матчтарын жексенбі күндері таңертең Ричмонд Паркі кіреберісінде/Робин Гуд айналымында өткізеді. Әр сенбі сайын таңертең ортақ жерде Parkrun жарысы ұйымдастырылады, онда әдетте 300-ден астам қатысушы 5 километрді жүгіріп өтеді. Жарыс жел диірменнен басталып, сонда аяқталады. Бүгінде Коммон велосипедпен жүруге, серуендеуге және жүгіруге танымал орын болғандықтан, Уимблдон Коммон Гольф клубы мен Лондон Шотланд Гольф клубы да осында орналасқан. Алғашқы Университеттер арасындағы гольф матчы 1878 жылы LSGC-нің көмегімен Уимблдон орталығында өткізілді. Бұл арена сонымен қатар әлемдегі ең көне кросс-кантри клубы – Темза қоян мен иттер клубының да базасы болып табылады. Жыл сайын Темза қоян мен иттер клубы Оксфорд және Кембридж университеттері арасындағы Varsity кросс-кантри жарысын (1 команда, "Блюз") өткізеді. Коммонс сонымен қатар 16 шақырымға жуық атпен жүруге қолайлы жолдарды ұсынады.

Құқықтық даулар

2012 жылдың басында Уимблдон және Путни Коммонс консерваторлары Путни Коммон арқылы өту құқығын Вандсворт кеңесіне сатуға келісті, олар бас тартқан жағдайда міндетті түрде сатып алу туралы бұйрықпен қорқытылған болатын. Консерваторлар халыққа кеңеспей, 350 000 фунт стерлинг төленгеніне байланысты заңды келісімдерге қол қойды. Кейбір жергілікті тұрғындар, олардың пікірінше, тартымсыз және тым қарқынды дамуға көмектесу үшін өту құқығының сатылуына және ортақ жердің жоғалуына қарсылық білдірді. Олар сатуды Жоғары сотқа шағымдады, ол консерваторлар өздерінің өкілеттіктерін асырып кеткеніне қатысты шешім шығарды. Сондай-ақ, кейбір жергілікті тұрғындар Вандсворттың жоспарлау рұқсаттарына (онда Вандсворт өтініш беруші де, жоспарлау органы да болды) қарсылық білдірді, және 2013 жылдың басында Жоғары сот техникалық себептермен екі рұқсатты күштен шығарды. Техникалық кемшіліктер түзетіліп, жоспарлау рұқсаты қайта алынды. Тұрғындар заңдық шағымдарын қаржыландыру үшін халыққа үндеу жасады, бірнеше ондаған демеушілерден 25 000 фунт стерлинг жинады. Уимблдон және Путни Коммонс консерваторлары Вандсвортпен заңды түрде бірігіп, жолдарды салуға Вандсвортті тағайындады. Консерваторлар кеңеске сатқан жердің 110 метрге (120 фут) жуық бөлігі асфальтталып, көше шамдарымен, асфальтталған тротуарлармен және электрондық тосқауылдармен жабдықталады. Қарсыластардың пікірінше, бұл ортаны қалалыққа айналдырып, ортақтың табиғи күйін өзгертеді. Консерваторлар тұрақты көліктерді қолдайтын Sustrans қайырымдылық ұйымына жақын жатқан жолды велосипед жолына жаңартуға рұқсат бермеді, себебі бұл "ортақтың табиғи күйін өзгертеді". Ашық кеңістіктер қоғамы тұрғындарға істі Апелляциялық сотқа беру үшін қаржылық қолдау көрсетті және 2013 жылдың желтоқсанында былай деді: "Бұл 1870 жылдары қоғамның сақтап қалуға көмектескен бірегей жасыл өкпе. Біз оның қазір құлауын көруге дайын емеспіз". 2016 жылдың тамызында Қайырымдылық комиссиясы Путни Лоуэр Коммонға өту құқығы үшін берілген сервитуттан туындаған ықтимал залап туралы ресми тергеуді жариялады. 2020 жылдың шілдесінде, тергеу басталғанына шамамен төрт жыл өткен соң, Қайырымдылық комиссиясы ресми тергеудің нәтижелерін жариялады, сервитут төмен бағамен берілген болуы мүмкін деген қорытындыға келді. Қайырымдылық комиссиясының ресми тергеу қорытындысы 2020 жылдың 4 тамызында "The Times" газеті Қайырымдылық комиссиясының ресми тергеуінің ақталғандыққа ұқсайтынын жариялады, өйткені Сэр Ян Эндрюстің адвокаттары есепті даулаған кезде келісімге және сенімділерге қатысты сын айтулар алынып тасталды. Мақалада Лейборист партиясының депутаты Маргарет Ходж комиссияның өзгерістерге байланысты "мақсатына сай" екендігіне күмән келтірді. Путнидің депутаты Флэр Андерсон бұл есепті "ақтару" деп сипаттады.

In early 2012 the Wimbledon and Putney Commons Conservators agreed to sell the access rights across Putney Common to Wandsworth Council, having been threatened with a Compulsory Purchase Order if they refused. Without public consultation the Conservators entered into legal agreements, in return for a payment of £350,000. Some local residents who objected to the sale of the access and loss of common to facilitate what they saw as an unattractive and over intensive development challenged the sale in the High Court, which ruled that the Conservators had not acted beyond their powers. Some local residents also objected to Wandsworth's planning permissions for the site (where Wandsworth were both the applicant and planning authority), and two permissions were quashed by the High Court in early 2013 over technicalities. The technicalities were corrected and the planning permission subsequently re obtained. The residents made a public appeal to fund their legal challenge, raising £25,000 from a few dozen donors. The Wimbledon and Putney Commons Conservators joined forces legally with Wandsworth, appointing Wandsworth to build the roads. The land sold by the Conservators to the council will be tarmacked for some 110 metres (120 yards), and lined with bollards, in addition to street lighting, tarmacked footpaths and electronic barriers, which objectors say will suburbanise and alter the natural state of the Common. The Conservators refused the sustainable transport charity Sustrans permission to upgrade an adjacent path to a cycle path on the grounds that it would "alter the natural state of the commons". The Open Spaces Society gave financial support to the residents in taking the case to the Court of Appeal, saying in December 2013: "This is a unique green lung, which the society helped to save back in the 1870s. We are not prepared to stand by and see it destroyed now." In August 2016 the Charity Commission announced a Statutory Inquiry into the potential loss due to granting of an easement for access rights to Putney Lower Common. In July 2020, nearly four years after the Inquiry commenced, the Charity Commission published the results of their Statutory Inquiry, concluding that the easement may have been transferred at an undervalue. Charity Commission Statutory Inquiry Conclusion

On 4 August 2020, The Times newspaper published an article suggesting that the Charity Commission's Statutory Inquiry was a whitewash, as criticism of the deal and trustees was removed when the report was challenged by lawyers acting for Sir Ian Andrews. In the article the Labour MP Dame Margaret Hodge questioned whether the commission was 'fit for purpose', due to the changes. Putney's MP, Fleur Anderson described the report as a 'whitewash'.

Сақтаушылар

1871 жылғы Уимблдон және Путни ортақ жерлері заңы консерваторларға Заңның қағидаларын және оның негізінде қабылданған барлық ережелерді сақтау мақсатында офицерлерді констебльдер ретінде аттестаттауға рұқсат беретін ереже енгізеді. Заңға дейінгі жобаға ұқсас қағидаға сол кезде қарсылық болған, осыған байланысты 1865 жылғы қаңтарда "The Spectator" басылымында «Спенсерлік полиция» құруға наразылық білдірілді. Мақалада 1864 жылы жарияланған заң жобасына сілтеме жасалып, жобада толық полиция өкілеттігімен арнайы констебльдерді тағайындау қарастырылғаны айтылады. Бұл қағида алынып тасталды, орнына констебльдерді тек Заңның және оның негізінде қабылданған ережелерді сақтау мақсатында аттестаттауға рұқсат беретін қағида енгізілді. Констебльдерге ант беру құқығымен қатар, Заң консерваторлардың кез келген офицеріне немесе констебльге егер заң бұзушылық жасады деген күдік туған адам туралы мәліметтерді алу мүмкін болмаған жағдайда (мысалы, мәліметтерді беруден бас тартқан немесе олардың жалған екеніне күдік болғанда) қамауға алу өкілеттігін береді. Қазіргі заманда бұл өкілеттік көбінесе күзетшілер ғана қолдануы мүмкін, бірақ кез келген қызметкерге, сондай-ақ көмекке шақырған мүшелерге немесе жұртшылыққа да қамауға алудың теориялық құқығы бар. Күзетшінің тарихи рөлі 1959 жылғы британдық Pathé фильмінде бейнеленген, онда олар боулерлер мен твид киімдерімен күзетшінің (бұрынғы подполковник) қарауында болып, күнделікті жұмыстарын – жазғы өрттермен күресу және тиісті киім кимеген гольфшыларды тоқтатуды атқарады.