Кіріспе

Оңтүстік Африка саясаткері Альфред Бапхетхухоло Нзо (19 маусым 1925 жыл - 13 қаңтар 2000 жыл) – Оңтүстік Африканың саясаткері. Ол Африка Ұлттық Конгресінің ең ұзақ қызмет еткен бас хатшысы болды. Ол 1969 жылдан 1991 жылға дейін (АҰК) осы лауазымды атқарды. Сонымен қатар, ол 1994 жылдан 1999 жылға дейін Оңтүстік Африканың сыртқы істер министрі болды. Ол елдегі алғашқы қара нәсілді денсаулық сақтау инспекторы еді. Қазір "Альфред Нзо" сыйлығы Оңтүстік Африкадағы лайықты денсаулық сақтау қызметкерлеріне табыс етіледі.

Саяси мансап

Ол Шығыс Кейпке миссионерлік білім алу үшін жіберілді. Matric бітірген соң, 1945 жылы Форт-Хэр университетінде BSc дәрежесіне оқуға түсті. Форт-Хэрде ол Африка Ұлттық Конгресінің (АҰК) жастар лигасына қосылып, студенттік саясатқа белсенді түрде қатысты. Екінші курста университетті тастап, Гермистон қаласындағы Квадукатолде денсаулық сақтау инспекторы болып жұмыс істей бастады. 1951 жылы Александра денсаулық сақтау және қоғамдық орталығына ауыстырылды. Денсаулық инспекторы ретінде Нзо 1950-ші жылдары миллиондаған Оңтүстік Африка халқының өмірін жақсы түсінді. 1952 жылы "Қарсылық" науқанын ұйымдастыруға белсенді қатысты. Сондай-ақ ол адамдардың қандай қоғамда өмір сүруді қалайтыны туралы сұхбат жүргізу науқанына қатысты. Бұл науқан 1955 жылы Халық Конгресінде аяқталып, онда "Азаттық Хартиясы" қабылданды. 1956 жылы Нзо Александриядағы АҰК филиалының төрағасы болып сайланды. 1957 жылы ол Александра автобустарын бойкоттауды ұйымдастырды, онда адамдар қаладан қалаға (Йоханнесбургке) және күн сайын үш ай бойы жол ақысының өсуіне наразылық білдіру үшін тоғыз шақырым жүріп қайтты. Саяси қызметке араласқаны үшін жұмысынан айырылды. Жұмысынан шығарылғандықтан, ол Александрияда тұруға рұқсатын да жоғалтты. Кейін бірнеше рет тұтқындалып, баспана рұқсаты болмағандықтан бес айға бас бостандығынан айырылды. Ол өз жазасын Modderbee түрмесінде өткерді, онда оның әкесі бір кезде жұмыс істеген. 1958 жылы Нзо АҰК-нің аймақтық және ұлттық атқару комитеттеріне сайланды. 1962 жылы ол 24 сағат үй қамауында болды, ал 1963 жылы маусым айында 238 күнге қамауға алынды. Келесі жылы Нзо елден кетіп, Мысыр, Үндістан, Замбия және Танзания сияқты түрлі елдерде қызмет атқарды. 1969 жылы Нзо Танзаниядағы Морогоро конференциясында АҰК Бас хатшысы болып сайланды және 1985 жылы Квабе конференциясында осы лауазымға қайта сайланды. 1979 жылы 30 желтоқсанда ол Оливер Тамбомен бірге Тим Дженкин, Стивен Ли және Алекс Мумбарис, АҰК мүшелері және Претория орталық түрмесінен саяси тұтқындар ретінде қашып шыққан адамдармен кездесті. Олардың қатысуы туралы ресми түрде АҰК қаңтар айының басында жариялады және Тамбо оларды 1980 жылы 2 қаңтарда өткен баспасөз конференциясында таныстырды. 1989 жылы азаттық қозғалыстарына тыйым салынғаннан кейін Нзо Ұлттық партия үкіметімен келіссөздерге қатысқан АҰК делегациясының құрамына кірді. Нзо Бас хатшы лауазымын Сирил Рамафосаға жеңіліп, 1991 жылдың шілдесінде Оңтүстік Африкада алғаш рет азаттық қозғалыстарына тыйым салынғаннан кейін өткен Ұлттық конференцияда тағайындалды. Содан кейін ол АҰК қауіпсіздік бөлімінің бас орынбасары болып сайланды. 1994 жылы алғашқы демократиялық сайлаудан кейін Нзо Нельсон Мандела үкіметінде Сыртқы істер министрі болып тағайындалды. 1999 жылғы ұлттық сайлаудан кейін Нзо саясаттан кетіп, сол жылдың желтоқсан айында инсульттан қайтыс болды. Оның артында 2011 жылдың 27 қыркүйегінде 81 жасында қайтыс болған әйелі Регина Нзо қалды. Ол Йоханнесбургтегі Вестпарк зиратында жерленген.