Рикард Нордраак: Норвегияның Ұлттық Әнұранының Авторы
Rikard Nordraak
Рикард Нордраак (1842-1866) – норвегиялық композитор, «Жа, біз осы жерді жақсы көреміз» Норвегия гимнінің авторы. Өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рикард Нордраак (1842 жылдың 12 маусымы – 1866 жылдың 20 наурызы) – норвегиялық композитор. Ол Норвегияның ұлттық әнұраны "Ja, vi elsker dette landet" әнінің авторы ретінде ең белгілі.
Norwegian composer (1842–1866)
Rikard Nordraak (12 June 1842 – 20 March 1866) was a Norwegian composer. He is best known as the composer of the Norwegian national anthem, "Ja, vi elsker dette landet".
Өмірбаян
Рикард Нордраак Норвегияның Осло қаласында туып өсті. Оның отбасы Оппланд округінің Ланд ауданындағы Нордрок шаруашылығынан шыққан. Оның әкесі норвегиялық жазушы және ақын Бьёрнстерн Бьёрнсонның анасы Ингер Элизабет Нордраактың бауыры болды. Нордраактың музыкалық қабілеті ерте жасында байқалды, бірақ сол кездегі көптеген суретшілер сияқты, оған басқа мансап жоспарланған еді. Ол бизнес саласында мансап құруға ниеттенді, және он бес жасында Копенгагендегі бизнес мектебіне жіберілді. Дегенмен, оның музыкалық қызығушылығы басым болды және бизнес оқудың орнына музыканы оқыды, ал 1859 жылы оқуын жалғастыру үшін Берлинге кетті. Алты айдан кейін ол үйіне оралуға мәжбүр болды және Ослода оқуын жалғастырды, ал оның алғашқы шығармалары 1859–60 жылдардың қысында жарық көрді. 1861 жылы ол оқуын жалғастыру үшін Берлинге қайта оралды және тағы екі жыл сол жерде тұрды. Ол өзінің 1-ші шығармасы деп атаған композициялары 1863 жылы жарияланды, және оның алты әнінде оның інісі Бьёрнстерн Бьёрнсонның мәтіні болды. Осы кезде Нордраак «Ja, vi elsker» әнін жазды, ол Норвегияның ұлттық әнұранына айналды. Ол алғаш рет 1864 жылдың 17 мамырында Норвегия Конституциясының 50 жылдығына орай орындалды. Әннің сөзін Бьёрнсон 1859–1868 жылдар аралығында жазған. 1864 жылы ол Копенгагенде Эдвард Григпен кездесіп, оған норвегиялық мелодияға және ерекше ұлттық өнерді дамытуға дарындылығын арнау идеясын ұсынды. Нордраак кейіннен Бьёрнсонның «Мария Стюарт Шотландияда» және «Сигурд Слембе» пьесаларына қосымша музыка жазды. Ол «Fem norske Digte: Op. 2» атты шығармасын жариялады, ол Бьёрнсон мен Йонас Лидің әндері мен өлеңдерінен тұрады. Бұл оның тірі кезінде жарық көрген соңғы шығармасы болды. 1865 жылдың мамыр айында ол білімін жалғастыру үшін Берлинге оралды, бірақ қазан айында туберкулезге шалдықты және келесі наурыз айында Парижде 23 жасында қайтыс болды. Ол Берлиннің Кройцберг ауданындағы Кирххоф Иерусалимде (Friedhof IV der Gemeinde Jerusalem – und Neue Kirche) жерленген. 1925 жылы Нордраактың табыты Норвегияға әкелінді және Ослодағы Вяр Фрельсерс зиратындағы Құрмет аллеясына қайта жерленді. Нордраак көп музыка шығаруға жете алмады. Оның қырыққа жуық шығармасы, көбінесе әндер, ерлер хорына арналған шығармалар және бірнеше фортепианолық шығармалар сақталған. Бұл шығармалардың ең ірісі – Эдвард Григтің өлімінен кейін жарық көрген 3-ші номерлі opus-ы берілген фортепианоға арналған Scherzo Capriccio. Бұл норвегиялық халық музыкасының бірнеше ерекшеліктерін пайдаланатын рондо түрі; slåtter-ге тән ырғақтар және хардингфелге тән диссонанстар. Дегенмен, тақырыптық материалдың халық музыкасымен байланысы жоқ. Рикард Нордраактың «Samlede verker» (жинақталған шығармалары) жинағын Øyvind Anker және Olav Gurvin (1942) жариялады. Патриотизмімен және халық музыкасына деген сүйіспеншілігімен Нордраактың Норвегия музыка тарихына қосқан ең маңызды үлесі – Грийг сияқты замандас композиторларға шабыт беру болды. Григ Нордраактың өлімі туралы естігенде, Рикард Нордраактың есіне арналған аза тұту маршын (Sørgemarsj over Rikard Nordraak) жазды. Оның өмірбаянының бір бөлігі «Норвегияның әндері» мюзиклінде бейнеленді.
Rikard Nordraak was born and grew up in Oslo, Norway. His family came from the Nordråk farm in the district Land in the county of Oppland. His father was a brother of Inger Elise Nordraach, the mother of the Norwegian writer and poet, Bjørnstjerne Bjørnson. Nordraak's musical gifts became evident at an early age, but as for many other artists at that time, a different career was already planned. He was going to pursue a career within business, and when he was fifteen he was sent to business school in Copenhagen. Nonetheless his musical interests prevailed and instead of studying business he ended up studying music, and in 1859 he went to Berlin for advanced studies. After six months he had to return home and he continued studies in Oslo, and his first compositions came during the winter of 1859–60. In 1861 he went back to Berlin to continue his studies, and he stayed there for two more years. The compositions that he himself marked opus 1 were published in 1863, and contained six songs with texts by his cousin Bjørnstjerne Bjørnson, amongst others. At this time Nordraak also composed Ja, vi elsker, which became the Norwegian national anthem. It was first performed publicly on 17 May 1864 in connection with the 50th anniversary of the Norwegian Constitution. The lyrics were written by Bjørnson between 1859 and 1868. In 1864, he met Edvard Grieg in Copenhagen and inspired him with the idea of devoting his genius to Norwegian melody and the cultivation of a specifically national art. Nordraak later wrote incidental music for Bjørnson's plays Maria Stuart i Skotland and Sigurd Slembe. He published his Fem norske Digte: Op. 2, consisting of songs and poems by Bjørnson and Jonas Lie. This was the last of his compositions that would be published during his lifetime. In May 1865, he returned to Berlin to continue his education, but he was stricken with tuberculosis in October and died in Paris the following March, only 23 years old. He was buried in Kirchhof Jerusalem in the Berlin neighborhood of Kreuzberg (Friedhof IV der Gemeinde Jerusalem – und Neue Kirche). In 1925, Nordraak's coffin was brought home to Norway and buried in the Honor Grove at Vår Frelsers gravlund in Oslo. Nordraak did not live long enough to produce much music. About forty compositions, mostly smaller works like songs, pieces for male choir and a few piano compositions, have been preserved. The biggest of these compositions, is the Scherzo Capriccio for piano solo, given the opus number 3, published posthumously by Edvard Grieg. This is a kind of rondo, using several features from Norwegian folk music; rhythms typical in slåtter, and dissonances typical for the hardingfele. However, the thematic material does not have this connection with folk music. Rikard Nordraak. Samlede verker, a critical edition of Nordraak overall compositions were published by Øyvind Anker and Olav Gurvin (1942). With his passionate patriotism and great love for folk music, Nordraak's main contribution to Norwegian music history was to be an inspiration for contemporary composers, such as Grieg. When Grieg heard of Nordraak's death, he composed the Funeral March in Memory of Rikard Nordraak (Sørgemarsj over Rikard Nordraak). Part of his life story was dramatised in the musical Song of Norway.
Басқа дереккөздер
Гринде, Нильс Норвегия музыкасы тарихы (Небраска университетінің баспасы. 1991 ж.)
Grinde, Nils A History of Norwegian Music (University of Nebraska Press. 1991)