Кіріспе
Бельгиялық редактор, музыкант, продюсер, ән жазушы Роджер Франсуа Жюрет (24 ақпан 1954 жылы туған), Plastic Bertrand деген атпен әйгілі, бельгиялық музыкант, ән жазушы, продюсер, редактор және тележүргізуші. Ол 1977 жылғы халықаралық хит "Ça plane pour moi" әнімен танымал.
Roger François Jouret (born 24 February 1954), better known as Plastic Bertrand, is a Belgian musician, songwriter, producer, editor and television presenter, best known for the 1977 international hit single "Ça plane pour moi".
Ерте өмір және топтар
Жоре Брюссельде француз әкесі мен украин анасынан дүниеге келді. Тоғыз жасында ол "Buffalo Scouts Band" тобының әншісі және барабаншысы болды – ол балалар скауттарымен құрған, Rolling Stones әндерін орындайтын топ. Содан кейін ол "The Pelicans" деп аталатын топ құрып, кештерде өнер көрсетті. Олар атын "Passing the Time" деп өзгертіп, Голландия және Бельгия жағалауындағы барларда, клубтарда және фестивальдерде өнер көрсетулерін кеңейтті. Кейін ол "Радио Вероника" пираттық радиостансасына жұмысқа орналасты. Осы уақытта ол Музыка академиясында музыка теориясы мен перкуссияны оқып, Афине Адольф Макста диплом алды. Брюссельдегі Корольдік музыка консерваториясына түсуді күтіп жүргенде, ол бір жыл бойы Сент-Люк институтында дизайнды оқыды. 1973 жылы ол консерваторияға музыка теориясы, перкуссия және музыка тарихын оқуға түсті. Панк қозғалысының ықпалымен, 1974 жылы "Hubble Bubble" тобын құрды, уақытын консерваториядағы оқу, топпен репетициялар мен концерттер және Театр галереясында сахна менеджері ретінде жұмыс істеу арасында бөлісті. 1978 жылы "Hubble Bubble" екі альбомының біріншісін шығарды, ол да "Hubble Bubble" деп аталды. Жоре "Roger Junior" деген атпен әнші, ән жазушы және барабаншы ретінде танылды. Топтың бас-гитарисі репетициядан қайтып келе жатқанда апатқа ұшырап қаза тапты, содан кейін топ тарады. "Hubble Bubble" тобының менеджері (Бернард Шол) Роджер Жорені әнші, композитор және продюсер Лу Деприкке ұсынды, ол "Ca plane pour moi" әнін студияда оның орындаған вокалымен жазған болатын.
Пластик Бертран ретінде
1977 жылы Пластик Бертран «Ça plane pour moi» халықаралық хитінің ресми орындаушысы ретінде жеке карьерасын бастады, бірақ шындығында әнді оның композиторы Лу Деприк және инженер Фил Делире Брюссельдегі Studio Morgan студиясында RKM/Vogue үшін орындаған. Пластик Бертран әннің авторлық құқығынан тек 0,5% ғана алды. Бірнеше ай бұрын Деприк Элтон Мотелло (әрі Алан Уорд)пен ынтымақтасып жұмыс істеді, ол осы әннің ағылшын тіліндегі мәтінін жазып, оны «Jet Boy, Jet Girl» деп жазды. Пластик Бертран Лу Деприкпен бірге Еуропа, Жапония, Австралия және Солтүстік Америкада гастрольдік сапарлар жасады, Billboard тізіміне енген француз тіліндегі сирек суретшілердің бірі болды. Ол сондай-ақ TF1 арнасында «Jackpot» бағдарламасын, France 2 арнасында «Destination Noël» бағдарламасын, Rai 2 арнасында «Due Per Tutti» бағдарламасын және RTBF арнасында «Supercool» бағдарламасын ұсынды, сонымен қатар оның өндірісіне де қатысты. Алайда, Пластик Бертранның алғашқы үш альбомын Jouret емес, толығымен Deprijck студияда орындаған. 1982-1985 жылдары ол Миланда тұрды, миллиондаған итальяндықтар оның өмірінен фотосуреттер арқылы хабардар болды, ол осы фотосуреттерде басты рөлде болды. Дэниел Балавуэн және ABBA тобының әншісі Анни-Фрид Лингстадпен бірге ол балаларға арналған «Abbacadabra» музыкалық ертегісін жазды. 1980 жылдардың басында ол «Légitime Violence» және «Baoum» атты қысқаметражды фильмдерде ойнады. Владимир Космамен бірлесіп жұмыс істеп, «Астерикс және Цезарьдің сыйы» (Astérix Versus Caesar) сияқты бірнеше фильмге музыка жазды. 1987 жылы ол Люксембургтің атынан «Евровидение» ән байқауында «Amour, Amour» әнімен өнер көрсетті. Алайда, бұл жюрилерге ұнаған жоқ, ол 22 қатысушының арасында 21-орынды иеленді және бар болғаны 4 ұпай жинады. 1990 жылдары Бертран музыканың басқа да қырларын зерттеді, соның ішінде ән жазу және продюсерлікпен айналысты, сондай-ақ 1994 жылы Жак Ланцманмен бірге Sony үшін «Suite Diagonal» альбомын жазды. Пьеррет Бродтаэрспен бірге MMD компаниясын құрып, ол Дэвид Янсен үшін екі альбом, Лейла Пинармен бірге клемпино мен органға түрік заманауи үлгісіндегі классикалық музыка альбомы, Казанский хорымен бірге дәстүрлі Балқан музыкасының альбомы және Ноэль Годиннің «Chantilly c'est parti» синглын шығарды. Бертранның «Stop ou Encore» (таспадағы дауыс шын мәнінде Лу Деприктің дауысы) 1999 жылғы «Үш патша» фильмінде маңызды орын алды. «Ça plane pour moi» әні 1985 жылғы «National Lampoon's European Vacation» фильмінде, Дэнни Бойлдың 2010 жылғы «127 Hours» фильмінде, 2011 жылғы «Jackass 3.5» фильмінің ашылу тақырыбы ретінде, 2012 жылғы «Ruby Sparks» фильмінде, 2013 жылғы «The Wolf of Wall Street» фильмінде және 2018 жылғы «Super Troopers 2» фильмінің трейлерінде пайда болды. Бұл ән сонымен қатар Америка Құрама Штаттарында Time Warner Cable компаниясының жарнамалық ролигінде саундтрек ретінде қолданылды (2011 жылғы сәуір). Ол 2018 жылғы «Just Dance 2019» видео ойынында да қолданылды, тіпті ол қаптамада көрсетілмегеніне қарамастан. 2023 жылы Бертран Tipik арнасында көрсетілген бельгиялық француз тіліндегі реалити-шоу «Drag Race Belgique»-дің «Snatch Game Belgique Season 1» эпизодында қонақ ретінде қатысты.
Қайта оралу
"Ça plane pour moi" әнінен кейін 20 жыл өткен соң, Бертран MTV оны "ең ізделіспен қайта оралған әртіс" деп жариялағаннан кейін қайтадан халық назарына оралды. Ол Get Ready! альбомында қонақ ретінде пайда болды және 1982 жылы Бельгияда платиналық статусқа ие болған "Stop ou encore" әнін жаңадан жазды. 1998 жылы Universal AMC лейблімен "ең жақсы" альбомы шықты, ремастеринг процесін өзі Бертран жүргізді. Музыкалық мансабының қайта жандануымен қатар, Пластик Бертран еуропалық теледидарда көптеген жобаларға қатысты, RTBF арнасында екі маусым бойы апта сайын шығатын Duel шоуын жүргізді. Ол сондай-ақ Пьеррет Бродтаерспен бірлесіп "Бродтаерс және Бертран" атты өнер галереясын ашты, сонымен қатар Валенсиендегі заманауи өнер мұражайымен және бельгиялық суретші Жак Шарлиермен бірге Энди Уорхол стилінде 120 портрет жасады. 2001 жылы Бертран Бельгия, Франция, Швейцария және Германияда концерттік тур жасады, сонымен қатар бірнеше жаңа әндер жазды. Ол Channel 4 арнасының Eurotrash шоуында және BBC Two арнасының Clarkson ток-шоуында да қонақ болды. 2002 жылы ол жаңа келісімшартқа қол қойып, 2002 жылы Бельгияда шыққан Ultra terrestre атты сегізінші альбомын жазды. Сол жылдың қыркүйек және қараша айларында RTL TVI телеарнасында Star Academy телешоуын жүргізді. 2003 жылдың наурыз айында жеке мансабының сәтті басталуына 25 жыл толуына орай, Бертран Брюссельдегі Корольдік цирк сахнасында концерт берді, онда филармониялық оркестрмен бірге жаңа әндер мен бұрынғы хиттерін орындады, сондай-ақ шақырылған әншілермен дуэтте ән шырқады. 2003 жылдың шілдесінен қыркүйегіне дейін France 3 телеарнасында Hit Story телешоуын жүргізді. Қайта оралған кезде ол француздық The Weakest Link аналогы – Le Maillon Faible шоуының 1980-ші жылдарға арналған арнайы басылымына қатысты. Ол қайырымдылыққа 1150 евро жеңіп алды. 2007 жылдың 18 тамызынан 5 қыркүйегіне дейін ол Австралияның барлық ірі қалаларында Countdown Spectacular 2 турнесіне қатысты.
Құқықтық мәселелер
2010 жылы сот тағайындаған сарапшы "Ça plane pour moi" әнінің авторы және продюсері Лу Депричктің 2006 жылғы жазбадағы дауысы 1977 жылғы түпнұсқа жазбадағы дауыспен бірдей екенін айтты. "Бүгін сарапшылардың қорытындысынан "Ça plane pour moi" әнін Лу Деприк орындағаны белгілі болды", - деп хабарлады La Dernière Heure газеті 2010 жылдың 26 шілдесі күні. Пластик Бертран бұған дейін бұл мәлімдемені жоққа шығарған, бірақ 2010 жылдың 28 шілдесінде әнші Plastic Bertrand есімімен шыққан алғашқы төрт альбомдағы әндердің ешқайсысын өзі орындамағанын мойындады.