Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы ландшафт аймақтары
Areas of landscape in the United Kingdom
Ұлыбританияның ұлттық парктері (parciau cenedlaethol; pàircean nàiseanta) – елдің ішінде салыстырмалы түрде дамытылмаған және көркем ландшафт аймақтары. Атауына қарамастан, олар көптеген басқа елдердегі ұлттық парктерден өте өзгеше, олар әдетте үкіметтерге тиесілі және қорғалған қоғамдық ресурстар ретінде басқарылады, және әдетте тұрақты адамдар тұратын елді мекендерді қамтымайды. Ұлыбританияда ұлттық парк деп белгіленген аймаққа маңызды елді мекендер мен жерді пайдалану түрлері кіруі мүмкін, олар көбінесе ландшафттың ажырамас бөлігі болып табылады. Ұлттық парктердегі жерлер көбінесе жеке меншікте болады. Сондықтан бұл парктері IUCN халықаралық стандарты бойынша "ұлттық парктер" деп есептелмейді, бірақ олар ерекше ландшафты бар аймақтар, онда жоспарлау басқа жерлерге қарағанда сәл шектеулі. Ұлыбританияда он төрт ұлттық парк бар, оның тоғызы Англияда, үшеуі Уэльсте, екеуі Шотландияда, ал Солтүстік Ирландияда мүлдем жоқ. Англияда "теңдес мәртебеге" ие тағы бір аймақ бар. Англия мен Уэльстегі ұлттық парктерді жыл сайын шамамен 110 миллион адам барып көреді. Демалыс және туризм парктерге келушілер мен қаржы әкеледі, олардың қорғау жұмыстарын қолдайды және жергілікті халықты жұмыс орындары мен кәсіпкерлік арқылы көмектеседі. Дегенмен, бұл келушілер эрозия, көлік қанағаттандырмаушылығы және парктің ресурстарын пайдалану бойынша дау-дамай сияқты проблемаларды да әкеледі. Англия мен Уэльстегі өңделген жерлерге қол жеткізу тек қана жолдар мен жолдар арқылы шектеледі. (Ауылдық жерлер мен жолдар туралы 2000 жылғы заң бойынша Англия мен Уэльстегі барлық емес, бірақ көптеген өңделмеген аумақтарға жаяу жүрушілердің кіру құқығы бар.)
National parks of the United Kingdom (parciau cenedlaethol; pàircean nàiseanta) are areas of relatively undeveloped and scenic landscape across the country. Despite their name, they are quite different from national parks in many other countries, which are usually owned and managed by governments as protected community resources, and which do not usually include permanent human communities. In the United Kingdom, an area designated as a national park may include substantial settlements and human land uses that are often integral parts of the landscape. Land within national parks remains largely in private ownership. These parks are therefore not "national parks" according to the internationally accepted standard of the IUCN but they are areas of outstanding landscape where planning controls are a little more restrictive than elsewhere. Within the United Kingdom there are fourteen national parks of which nine are in England, three in Wales, two in Scotland, and none in Northern Ireland. There is one further area in England with "equivalent status". An estimated 110 million people visit the national parks of England and Wales each year. Recreation and tourism bring visitors and funds into the parks, to sustain their conservation efforts, and support the local population through jobs and businesses. However, these visitors also bring problems, such as erosion and traffic congestion, and conflicts over the use of the parks' resources. Access to cultivated land in England and Wales is restricted to public rights of way and permissive paths. (Under the Countryside and Rights of Way Act 2000 there is a right of access for walkers to most but not all uncultivated areas in England and Wales.)
Ұлттық парк органдары
1995 жылғы Қоршаған орта туралы заңға сәйкес, 1997 жылдың сәуірінен бастап әрбір ағылшын және Уэльс ұлттық паркі өз ұлттық парк өкілеттігімен басқарылады, ол – арнайы мақсаттағы жергілікті өкімет органы. Бұрын, Пик округі мен Лейк округінен басқа барлық парктік аймақтар округтік кеңестермен басқарылатын. Алғашқы екі ұлттық парк – Пик және Лейк округтері – округтік кеңестерге тәуелсіз жоспарлау кеңестерінің бақылауында болды. Шотландияның ұлттық парктері үшін де осыған ұқсас ұлттық парк өкілеттіктері жеке заңнама бойынша құрылды. Әрбір ұлттық парк өкілеттігінің мүшелерінің жартысынан астамы парктің құрамына кіретін негізгі жергілікті билік органдарынан тағайындалады; қалғандары Қоршаған орта, тағам және ауылдық істер жөніндегі мемлекеттік хатшы (Англияда) немесе Уэльс министрлері (Уэльсте) тағайындайды, олардың кейбіреулері жергілікті приходтық немесе қауымдық кеңестерді, ал басқалары – ұлттық мүдделерді білдіреді. Ұлттық парктің қаржыландырылуы күрделі, бірақ әрбір парк өкілеттігінің толық шығындары орталық мемлекеттік қаражат есебінен қаржыландырылады. Бұрын бұл қаражаттың бір бөлігі жергілікті билік органдарынан төленіп, мемлекет тарапынан оларға әртүрлі деңгейде қайтарылатын. 2003/2004 жылдары парк өкілеттіктері орталық мемлекеттік қаражаттан шамамен 35,5 миллион фунт стерлинг көлемінде қаржы алды.
Following the Environment Act 1995, each English and Welsh national park has been managed by its own national park authority, a special purpose local authority, since April 1997. Previously, all but the Peak District and the Lake District were governed by county councils. The Peak District and the Lake District, the first two national parks to be designated, were under the control of planning boards that were independent of county councils. Similar national park authorities have also been established for the Scottish parks under separate legislation. Slightly over half the members of each national park authority are appointees from the principal local authorities covered by the park; the remainder are appointed by the Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs (in England) or the Welsh Ministers (in Wales), some to represent local parish or community councils, others to represent the national interest. Funding for national parks is complex, but the full cost of each park authority is funded from central government funds. In the past this was partly paid for by local authorities and refunded to them from the government to varying degrees. In 2003/2004 the park authorities received around £35.5 million of central government funding.
Басқа ұйымдар
Ұлыбританияның ұлттық парктері National Parks UK мүшелері болып табылады, ол оларды насихаттау және барлық парктегі қызметкерлердің оқуы мен дамуына көмектесу үшін жұмыс істейді. Natural England – Англияда жаңа ұлттық парктерін тағайындауға жауапты мемлекеттік орган, оның мақұлдауы Мемлекеттік хатшыдан алынуы тиіс; Natural Resources Wales – Уэльсте жаңа ұлттық парктерін тағайындайды, оның мақұлдауы Уэльс министрлерінен алынуы тиіс. Ұлыбританияның барлық он бес ұлттық паркі Ұлттық парктер әкімшіліктері қауымдастығы арқылы өкілдік етіледі, ол парктер әкімшіліктеріне үкімет пен оның органдарымен қарым-қатынаста біртұтас дауыс беруге мүмкіндік береді. Ұлттық парктерді қорғау науқаны (бұрынғы Ұлттық парктер кеңесі) – Англия мен Уэльстің ұлттық парктерін қорғау және жақсартумен айналысатын қайырымдылық қоры.
The UK's national parks are members of National Parks UK, which works to promote them, and to facilitate training and development for staff of all the parks. Natural England is the statutory body responsible for designating new national parks in England, subject to approval by the Secretary of State; Natural Resources Wales designates new national parks in Wales, subject to approval by the Welsh Ministers. All fifteen United Kingdom national parks are represented by the Association of National Park Authorities, which exists to provide the park authorities with a single voice when dealing with government and its agencies. The Campaign for National Parks (formerly Council for National Parks) is a charity that works to protect and enhance the national parks of England and Wales.
Заңдық белгіленуі
Ұлттық парктер алғаш рет 1949 жылғы «Ұлттық парктер және ауылдық жерлерге қолжетімділік туралы» заңға сәйкес белгіленді, ал Англия мен Уэльсте кез келген жаңа ұлттық парк осы Заңға сәйкес белгіленеді және оны Қоршаған орта, тамақ және ауылдық істер жөніндегі мемлекеттік хатшы бекітуі керек. 1949 жылғы заң Ұлыбританияда ауылдық жерлерге қоғамдық қолжетімділік үшін ұзаққа созған күрестен кейін қабылданды, оның бастауы өнеркәсіптік революцияда жатыр. Алғашқы «еркін жүру» туралы заң жобасын 1884 жылы Джеймс Брайс Парламентке ұсынды, бірақ 1931 жылға дейін ғана үкіметтік сауал ұлттық парктер ретінде белгіленетін аумақтарды іріктеу үшін «Ұлттық парктер басқармасын» құруды ұсынды. Ұсынымдарға және үздіксіз лоббилеуге, сондай-ақ 1932 жылғы Пик ауданындағы Киндер Скауттың жаппай қарсылығы сияқты қоғамдық наразылықтың көрсетілімдеріне қарамастан, 1945 жылы ұлттық парктер туралы ақ парақ жарияланғанға дейін ештеңе істелмеді. Бұл Еңбек партиясының соғыстан кейінгі қайта құру жоспарының бір бөлігі болды, нәтижесінде 1949 жылы «Ұлттық парктер және ауылдық жерлерге қолжетімділік туралы» заң қабылданды. Англия мен Уэльсте, Шотландиядағыдай, ұлттық парк ретінде белгіленуі – бұл аймақ ұлттық мұра үшін маңызды деп танылғанын және осылайша ерекше қорғауға және назарға лайық екенін білдіреді. АҚШ және Германия сияқты көптеген елдерде қабылданған модельден айырмашылығы, бұл аймақ мемлекетке тиесілі дегенді білдірмейді. Ұлыбританиядағы ұлттық парктерге маңызды елді мекендер мен адамдардың жерді пайдалануы кіруі мүмкін, олар көбінесе ландшафттың ажырамас бөлігі болып табылады, және ұлттық паркте мемлекеттік органдар мен жеке тұлғаларды қоса алғанда, көптеген жер иелері бар. Дегенмен, 19 ғасырдың басында Байрон, Колридж және Вордсворт сияқты романтик ақындар «жабайы» ауылдың шабыттандыратын сұлулығы туралы жазды. 1810 жылы Вордсворт ағылшын көлдерін «көзі бар және оны бағалайтын жүрегі бар әрбір адамның құқығы мен мүддесі бар ұлттық мүлік» деп сипаттады. Бұл алғашқы көзқарас, көркемдік қозғалысқа негізделген, Ұлыбританияда 1949 жылғы «Ұлттық парктер және ауылдық жерлерге қолжетімділік туралы» заңмен заңдық форма алуға бір ғасырдан астам уақыт пен көптеген дау-дамаylarды қажет етті. Ұлттық парктер идеясы алғаш рет 1860 жылдары АҚШ-та ұсынылды, онда Йосемити сияқты жабайы аймақтарды қорғау үшін ұлттық парктер құрылды. Бұл модель көптеген басқа елдерде қолданылды, бірақ Ұлыбританияда емес. Мыңдаған жылдар бойы адамның ландшафтқа енуінің нәтижесінде Ұлыбританияда кең жабайы аймақтар жоқ. Сонымен қатар, романтик ақындар бағалаған табиғи сұлулық аймақтары көбінесе адамның, әдетте ауыл шаруашылығының қызметі арқасында сақталды және басқарылды.
National parks were first designated under the National Parks and Access to the Countryside Act 1949, and in England and Wales any new national park is designated under this Act, and must be confirmed by the Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs. The 1949 Act came about after a prolonged campaign for public access to the countryside in the United Kingdom with its roots in the Industrial Revolution. The first 'freedom to roam' bill was introduced to Parliament in 1884 by James Bryce but it was not until 1931 that a government inquiry recommended the creation of a 'National Park Authority' to select areas for designation as national parks. Despite the recommendation and continued lobbying and demonstrations of public discontent, such as the 1932 Kinder Scout mass trespass in the Peak District, nothing further was done until a 1945 white paper on national parks was produced as part of the Labour Party's planned post war reconstruction, leading in 1949 to the passing of the National Parks and Access to the Countryside Act. In England and Wales, as in Scotland, designation as a national park means that the area has been identified as being of importance to the national heritage and as such is worthy of special protection and attention. Unlike the model adopted in many other countries, such as the US and Germany, this does not mean the area is owned by the state. National parks in the United Kingdom may include substantial settlements and human land uses which are often integral parts of the landscape, and within a national park there are many landowners including public bodies and private individuals. However, by the early 19th century, romantic poets such as Byron, Coleridge and Wordsworth wrote about the inspirational beauty of the "untamed" countryside. Wordsworth described the English Lake District as a "sort of national property in which every man has a right and interest who has an eye to perceive and a heart to enjoy" in 1810. This early vision, based in the Picturesque movement, took over a century, and much controversy, to take legal form in the UK with the National Parks and Access to the Countryside Act 1949. The idea for a form of national parks was first proposed in the United States in the 1860s, where national parks were established to protect wilderness areas such as Yosemite. This model has been used in many other countries since, but not in the United Kingdom. After thousands of years of human integration into the landscape, Britain lacks any substantial areas of wilderness. Furthermore, those areas of natural beauty so cherished by the romantic poets were often only maintained and managed in their existing state by human activity, usually agriculture.
Мемлекеттік қолдау орнатылды
1930 жылдардың басында ауылға деген қоғамдық қызығушылықтың күшеюі, қала халқының өсіп, жылдам қозғалуға келуі ауылға қол жеткізуге тырысушылар мен жер иелері арасында шиеленісті күшейтті. Kinder Scout-қа жасалған жаппай шабуыл сияқты тікелей әрекеттермен қатар, бірнеше ерікті ұйымдар саяси аренада халықтың ауылға қолжетімділігі мәселесін көтерді. 1931 жылы Кристофер Аддисон (кейін Лорд Аддисон) ұлттық паркілер ретінде белгіленетін аймақтарды іріктеу үшін "Ұлттық паркілер басқармасын" құруды ұсынған үкіметтік комиссияның төрағасы болды. 1945 жылы қала және елді мекендерді жоспарлау министріне ұсынылған бұл идея 1947 жылы сэр Артур Хобхаус төрағалық еткен үкіметтік комиссиямен жалғасты, ол ұлттық паркілерге қатысты заңнама әзірледі және он екі ұлттық паркіні ұсынды. Сэр Артур қолайлы аймақтарды анықтау критерийлері туралы былай деді:
By the early 1930s increasing public interest in the countryside, coupled with the growing and newly mobile urban population, was generating increasing friction between those seeking access to the countryside and landowners. Alongside of direct action trespasses, such as the mass trespass of Kinder Scout, several voluntary bodies took up the cause of public access in the political arena. In 1931 Christopher Addison (later Lord Addison) chaired a government committee that proposed a 'National Park Authority' to choose areas for designation as national parks. to the Minister of Town and Country Planning in 1945 was followed in 1947 by a Government committee, this time chaired by Sir Arthur Hobhouse, which prepared legislation for national parks, and proposed twelve national parks. Sir Arthur had this to say on the criteria for designating suitable areas:
Ұлттық парктер және ауылға қолжетімділік туралы 1949 жылғы заң
1949 жылы «Ұлттық саябақтар және елге қолжетімділік туралы» заң барлық партиялардың қолдауымен қабылданды. Алғашқы он ұлттық саябақ 1950 жылдары, көбінесе нашар сапалы ауыл шаруашылығы таулы аймақтарында, осы Заңға сәйкес тағайындалды. Жердің көп бөлігі жеке меншік иелеріне, көбінесе жеке иеліктерге тиесілі болды, бірақ сондай-ақ Корольдік мүлік сияқты мемлекеттік органдарға немесе Ұлттық траст сияқты қолжетімділікті қамтамасыз ететін және ынталандыратын қайырымдылық қорына тиесілі мүліктер де болды. Қалалардан қолжетімділік те маңызды деп есептелді. Киндер Скаутқа жасалған шабуыл орын алған Пик ауданы 1951 жылғы сәуірде Клемент Атли басқарған Лейборист үкіметі кезінде алғашқы ұлттық саябақ деп тағайындалды. Осы жылы тағы үш ұлттық саябақ тағайындалды: Лейк ауданы, Сноудония және Дартмур. Онжылдықтың соңына қарай ұлттық саябақтар отбасының саны онға жетті, олар Пемброкшир жағалауы, Солтүстік Йоркшир мооры, Йоркшир Дейлз, Эксмур, Нортумберленд және Брекон Биконс ұлттық саябақтарын қамтыды. Шотландияда 2000 жылы «Ұлттық саябақтар (Шотландия) туралы» заң қабылданды, осы заңның негізінде Шотландияның екі ұлттық саябағы – Кэрнгормс және Лох-Ломонд және Троссахтар құрылды. Англияның оңтүстік-шығысындағы тығыз қоныстанған аймақтағы ең үлкен жайылымдық жерлер, бұталы далалар мен ежелгі орманды қамтитын Жаңа Орман 2005 жылғы 1 наурызда ұлттық саябақ деп тағайындалды. 2009 жылғы 31 наурызда Оңтүстік Даунс ұлттық саябақ болып жарияланды; Оңтүстік Даунс ұлттық саябағы 2010 жылғы 31 наурызда күшіне енді. Бастапқыда ұсынылған ағылшын және уэльстік ұлттық саябақтардың екеуі әлі тағайындалған жоқ: Кембрий таулары және Корнуолл жағалауы.
The National Parks and Access to the Countryside Act 1949 was passed with all party support. The first ten national parks were designated as such in the 1950s under the Act in mostly poor quality agricultural upland. Much of the land was still owned by individual landowners, often private estates, but there was also property owned by public bodies such as the Crown, or charities which allow and encourage access such as the National Trust. Accessibility from the cities was also considered important. The Peak District, site of the Kinder Scout trespass, was designated the first national park in April 1951 under the Clement Attlee led Labour administration. This was followed in the same year by the designations of three more national parks; the Lake District, Snowdonia and Dartmoor. By the end of the decade the national park family had increased to ten with the Pembrokeshire Coast, North York Moors, Yorkshire Dales, Exmoor, Northumberland and Brecon Beacons national parks all being designated. Separate legislation was passed in Scotland, namely the National Parks (Scotland) Act 2000, and from this two Scottish national parks, the Cairngorms and Loch Lomond and The Trossachs, were created. The New Forest, which includes the largest remaining tracts of unenclosed pasture land, heathland and old growth forest in the heavily populated south east of England, was designated as a national park on 1 March 2005. On 31 March 2009 it was announced that the South Downs would be designated a national park; the South Downs National Park came into effect on 31 March 2010. Of the English and Welsh national parks that were originally proposed, two remain undesignated: the Cambrian Mountains and Cornish Coast.
Англиядағы ұлттық парктер
Пик ауданы: Бұл саябақтың орталық орналасуы көптеген жазық жерлер түрлерінің солтүстік шегінің, мысалы, сабақты қарағайдың, және тау қоян мен глобус гүлдері сияқты көптеген солтүстік жоғарғы жерлер түрлерінің оңтүстік шегінің сәйкес келуін қамтамасыз етеді. Ол Англияның арқауы деп аталатын Пенниннің оңтүстік шетінде орналасқан. Ақ шыңның көміртектік әктасы оның оңтүстік және орталық аймақтарында мұз дәуірінің балқыған суымен қалыптасқан қатты риф әктасынан және жануарлар дүниесіне бай аңғарлардан (әдетте шаршы метрге елуден астам жабайы гүлдер мен шөптер) пайда болады. Солтүстік, шығыс және батыста - Қара шың, мұндағы тау жыныстары - шифер, құмтастар мен қиыршық тас, ал мұнда торф қабаттары шұңқырлы ландшафттарды қалыптастырды. Көлдер ауданы: Англияның ең үлкен ұлттық паркі 500 миллион жылға жуық уақытқа созылатын континенттердің соқтығысуы, терең мұхиттар, тропикалық теңіздер және километрлік қалыңдықтағы мұздықтардың дәлелдерін ұсынатын геологиялық құрылымға ие. Бұл аймақта Англиядағы ең үлкен және ең терең көлдер мен ең биік шыңдар орналасқан. Бұл ландшафт мыңдаған жылдар бойы адамның әрекетімен өзгертілген, ал парктегі жабайы жануарлар үшін мекендеу орындарына саздар, әктас жартастар, жоғарғы алқаптар, арктикалық-альпійлік қауымдастықтар, көл жағалауындағы ылғалды жерлер, сағалар, жағалаудағы саздар және құмдықтар жатады. Дартмур: Дартмур - Англияның оңтүстігіндегі ең үлкен және ең жабайы ашық кеңістік. Парктің 65% -ын 295 миллион жыл бұрын пайда болған гранит құрайды және көміртектік және девон кезеңдеріне жататын әк тас, балшық және құмтастар сияқты шөгінді жыныстармен қоршалған. Парктің жартысына жуығы - шұңқырлы дала, және оның ішінде төрт бөлек ұлттық табиғи қорық бар, соның ішінде 366 гектар Шығыс Дартмур ормандары және даласы. Сондай-ақ, ұлттық паркте 26,169 гектар аумақты алып жатқан 40-тан астам ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын жерлер бар. Дартмур Англияның екінші ең биік шарлауығына (Канонтейн шарлауығы) және адам қолымен жасалған ең биік шарлауына ие. Солтүстік Йоркшир Моорлары: Соңғы мұз дәуірінен бері археологиялық ескерткіштерге ие саябақта Англияның солтүстігіндегі темір дәуіріндегі ең үлкен дөңес бекінісі, римдік бекіністер, қамалдар және аббаттықтар, могілдік айқыштар және маңызды ерте өнеркәсіптік орындар бар. Оның ежелгі және әртүрлі геологиясы ежелгі мұхиттардың, үлкен өзендер дельталарының және үлкен мұздықтардың қалдықтарын қамтиды. Осы оқиғалардың нәтижесінде геологтар, соның ішінде "ағылшын геологиясының әкесі" Уильям Смит сияқты тұлғалар ғасырдан астам уақыт бойы осы аймаққа келді. Бұл аймақ аммониттерден бастап динозаврлардың іздеріне дейінгі қазбалармен де танымал. Йоркшир Дальс: Парк орталық Пенниннің арасында орналасқан. Миллстон Гриттің басындағы Үш шыңда ол 2300 футтан асады, бұл оның атын алған терең ойылған аңғарлармен (дальс) қарама-қарсы. Оңтүстік бөлігінде парк жартасты (карст) пейзаждармен, жартастармен, тас жолдармен және кең үңгір жүйелерімен мақтана алады, ал солтүстікте ерекше сатылы бейіндері бар аңғарлар кең далалық платолармен бөлінеді. Геологияның ерекшелігі батыстағы терең шатқалдармен бірге Howgill Fells деп аталатын шөпті дөңес дөңестерді қалыптастырады. Парк өзінің мұздық және мұздықтан кейінгі жер бедерімен, соның ішінде барабандық алқаптармен, Норбер ерратикасымен, Семервотер мен Малхам Тарнның мореналары мен мұздықтан кейінгі көлдерімен танымал. Паркте сондай-ақ Hardraw Force және Aysgarth Falls сияқты шарлауықтар бар. Эксмур: Эксмурдың тау жыныстарының көп бөлігі геологиялық тарихтың девон кезеңінде шамамен 410 және 360 миллион жыл бұрын пайда болды, ең көрнектісі - ескі және жаңа қызыл құмтастар, девон тақташалары, шиферлер және әк тас. Парк 519 м биіктікке дейін көтеріледі және 55 км жағалауға ие, оған қарай бірқатар өзендер ағып өтеді, әсіресе Лин өзені. Ексе өзені солтүстікке және шығысқа қарай ағып өтеді. Парк ішінде көптеген елді мекендер, соның ішінде көптеп танымал Линтон және Линмут бар. Нортумберленд: 2000 адам тұратын бұл Англия мен Уэльстегі ұлттық парктердің ішіндегі ең аз халықты мекендейтін жер. Шевиоттың 815 м биіктігіне көтерілген саябақта жаяу жүру, велосипедпен жүру және атпен жүру үшін 1100 км-ден астам жол бар. Сондай-ақ, паркте Рамсар аймағы (сулы жерлерді қорғау жөніндегі халықаралық аймақ) бар, сондай-ақ 31 ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын жерлер, алты ерекше қорғалатын аймақтар және үш ұлттық табиғи қорықтар бар. Парктің адам мұрасы табиғи әртүрлілігімен салыстырғанда кем емес, 259 тізімделген ғимарат, 432 ескерткіш және 3883 тарихи орта туралы мәліметтер бар. Бродс: Ұлыбританияның ең үлкен ұлттық қорғауға алынған сулы жері, Норфолк және Саффолк Бродсы ұлттық парктар отбасының он бірінші мүшесі деп есептеледі, бірақ шындығында 1988 жылы Парламент актісі арқылы белгіленді, ұлттық парктің мәртебесіне ие болды. Бродс ұлттық парк ретінде құрылмады, бірақ сол кезде "ұлттық парктің мәртебесімен тең" деп сипатталды. Ол содан бері "ұлттық парк" атауын қабылдады және Ұлыбританияның ұлттық парктар отбасының мүшесі болып табылады, оның ландшафтты қорғау деңгейі бірдей және қосымша заңдық мақсаты бар: су тасымалының мүдделерін қорғау. Оның өзендері, бродстар (саяқ көлдер), батпақтар мен шалғындықтар осы аймақты сирек мекендеу орындарымен байытады, көптеген өсімдіктер мен жануарларды қолдайды. Бұл сонымен қатар Еуропаның ең танымал ішкі су жолдарының бірі болып табылады. Паркте алты өзен (Бюр, Ант, Турн, Яр, Чет және Уэвени) және 63 брод бар, олардың жалпы ұзындығы 125 мильден (200 км) аспайды. How Hill ұлттық табиғи қорығы парктің шегінде толығымен орналасқан, сондай-ақ 28 ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын жерлер, олардың көп бөлігі Халықаралық маңызы бар сулы жерлер туралы Рамсар конвенциясына жатады. Жаңа орман: Англияның ең кішкентай ұлттық паркі Вильгельм Жаулаушының шамамен 1000 жыл бұрын аң аулау алабы ретінде белгіленген және 1086 жылы "Соңғы сот кітабында" өз бөліміне ие. Алғашқыда "орман" термині аң аулау заңдарына бағынған аң аулау алабын білдірді, ағаштар жиынтығын емес. Қалғаны жусан мен папоротник жамылған дала, ашық жайылым, батпақ, ауылдар және жағалау, және паркте Еуропадағы ең үлкен жазық даланың қалдығы және Еуропаның 120 жазық далалы миренің үштен екі бөлігі бар. Парктің 38,000 гектары тарихи "Перамбуляциямен" жабылған, онда ортақ құқықтар қолданылады және олардың жануарлары еркін жүре алады. Паркте сондай-ақ 214 ескерткіштің көптігі бар. Оңтүстік Даунс: Ұлыбританиядағы ең жақында белгіленген ұлттық парк Уинчестерден батысқа және Истборнға шығысқа қарай созылатын төбелердің қатары. Шығыс жартысының геологиялық құрылымы негізінен әктастан тұратын төбелерден тұрады. Арунның батысында аймақ кеңірек және әктас төбелерін ғана емес, сонымен қатар құмтастар мен саздан тұратын Уилдті де қамтиды. Оңтүстік Даунсты құрайтын тау жыныстарының көп бөлігі 120 миллион жыл бұрын пайда болған, жер қозғалыстарының нәтижесінде көтеріліп, 125 мильге дейін созылған және 50 мильге дейін ені бар үлкен күмбезге итерілген, содан кейін Солтүстік Даунс, Оңтүстік Даунс және Уилд жазығын қалыптастыру үшін тозған. Осы геологияның үстіне жатқан негізгі мекендеу орындарына әктас даласы, жазық дала және су тасқынына ұшыраған жайылымдар жатады. Парк Суссекстегі Блэкдаунда 280 метрге дейін көтеріледі. Паркте Ұлыбританияның кез келген ұлттық паркінің ең көп халқы бар, ол 107,929 адамды құрайды, бұл келесі екі ең ірісінің (Көлдер ауданы: 42,000 және Пик ауданы: 38,000) жиынтығынан көп. Паркте Boxgrove-дегі ең ерте адамдардың дәлелдерінен бастап, West Dean College-дегі Эдвард Джеймстің сюрреалистік өнер жинағы сияқты заманауи өнерге дейінгі мәдени мұраның көптігі бар. Паркте 600 ескерткіш, 5000-нан астам тізімделген ғимарат, екі тіркелген шайқас алаңы және 165 консервациялық аймақ бар. Сноудон шыңындағы қазба жәдігерлері 500 миллион жылдан астам бұрын пайда болған...
Peak District: The central location of this park provides for the coincidence of the northern limit of many lowland species, such as the stemless thistle and the southern extent of many northern upland species, such as the mountain hare and globe flower. It is located at the southern end of the Pennines, known as the backbone of England. The Carboniferous Limestone of the White Peak in its southern and central areas, gives rise to peaks formed by harder reef limestone and dales rich in wildlife (typically over fifty species of wildflower and herb per square metre) gouged out by meltwater from the Ice Age. In the north, east and west is the Dark Peak where the rocks are shale, sandstone and gritstone and where layers of peat have given rise to stark moorland landscapes. Lake District: England's largest national park has geology providing a dramatic record of nearly 500 million years, with evidence of colliding continents, deep oceans, tropical seas, and kilometre thick ice sheets. The area has the largest and deepest lakes and highest peaks in England. This landscape is overlaid by thousands of years of human activity and the habitats for wildlife to be found in the park include mires, limestone pavement, upland heath, screes and arctic alpine communities, lakeshore wetlands, estuary, coastal heath and dunes. Dartmoor: Dartmoor is the largest and wildest area of open country in the south of England. Granite, intruded 295 million years ago underlies 65% of the park and is surrounded by sedimentary rocks including limestones, shales and sandstones belonging to the Carboniferous and Devonian periods. Almost half of the park is moorland, and within it are four separate national nature reserves, including the 366 hectare East Dartmoor Woods & Heath. There are also over forty locations designated as Sites of Special Scientific Interest within the national park covering 26,169 hectares. Dartmoor is also home to England's second highest waterfall (Canonteign Falls) and highest man made waterfall. North York Moors: Boasting archaeology dating from the end of the last ice age, the park contains the largest Iron Age hill fort in the North of England, Roman forts, castles and abbeys, moorland crosses and important early industrial sites. Its ancient and varied geology includes the evidence left behind of ancient oceans, huge river deltas and great ice sheets. The evidence left behind by these events has brought geologists to the area for over a century, including figures such as William Smith, 'the father of English geology'. The area is also famous for its fossils, from ammonites to dinosaur footprints. Yorkshire Dales: The park straddles the central Pennines. At the Millstone Grit capped Three Peaks it rises to over 2,300 ft, contrasting with its deep cut valleys (dales) from which it derives its name. In the south the park boasts limestone (Karst) scenery, with its crags, pavements and extensive cave systems, whilst in the north valleys with distinctive stepped profiles are separated by extensive moorland plateaux. A different geology shapes the grassy rounded hills with deep ravines in the west known as the Howgill Fells. The park is noted for its glacial and post glacial landforms including the drumlin fields, Norber erratics, and the moraines and post glacial lakes of Semerwater and Malham Tarn. The park also boasts waterfalls including Hardraw Force and the Aysgarth Falls. Exmoor: The majority of Exmoor's rocks were formed during the Devonian period of geological history between about 410 and 360 million years ago, the most prominent being old and new red sandstones, Devonian slates, shales and limestone. The park rises to 519m at Dunkery Beacon and boasts 55 km of coastline towards which flow a number of rivers, most notably the River Lyn. In contrast the Exe flows south and east. A number of settlements are found within the park including the much visited Lynton and Lynmouth. Northumberland: With a population of around 2,000 people this is the least populated of all the national parks in England and Wales. Rising to 815m at The Cheviot, the park contains over 1,100 km of paths for walking, cycling and horse riding. The park also contains a Ramsar site (an international site for the protection of wetlands) as well as 31 Sites of Special Scientific Interest, six Special Areas of Conservation and three national nature reserves. The park's human heritage is no less impressive than its natural diversity, with 259 listed buildings, 432 scheduled monuments and 3,883 Historic Environment Records. The Broads: Britain's largest nationally protected wetland, the Norfolk and Suffolk Broads is considered to be the eleventh member of the national park family, but in fact was designated through its own Act of Parliament in 1988 gaining similar status to a national park. The Broads was not established as a national park, but was described at the time as having a 'status equivalent to that of a national park'. It has since adopted the title 'national park' and is a member of the UK national parks family, with the same level of landscape protection and an additional statutory purpose: to protect the interests of navigation. Its rivers, broads (shallow lakes), marshes and fens make this area rich in rare habitats, supporting myriad plants and animals. It is also one of Europe's most popular inland waterways. There are six rivers (Bure, Ant, Thurne, Yare, Chet and Waveney) and 63 broads within the park, comprising over 125 miles (200 km) of navigable waterways. The How Hill National Nature Reserve is wholly contained within the boundaries of the park, as well as 28 Sites of Special Scientific Interest, most of which fall under the Ramsar Convention on Wetlands of International Importance. New Forest: England's smallest national park was designated as a hunting ground by William the Conqueror almost 1,000 years before it became a national park and has its own section in the Domesday Book, in 1086. Originally the term 'forest' referred to the designation as a hunting ground subject to forest law, not to a collection of trees The rest is heather and bracken covered heath, open pasture, marsh, villages and coastline, and the park contains the largest remaining lowland heath in Europe as well as three quarters of Europe's 120 lowland valley mires. 38,000 hectares of the park is covered by the historic 'Perambulation' in which commoners’ rights apply and their animals can roam freely. The park also contains a wealth of human history with 214 scheduled monuments. South Downs: The most recently designated national park in the United Kingdom is a line of hills that run from Winchester in the west to Eastbourne in the east. The underlying geology of the eastern half, from the River Arun to Eastbourne, is mainly hills made of Chalk. To the west of the Arun, the area is wider and includes not only chalk hills but also part of the Weald made of sandstones and clay. Most of the rocks that make up the South Downs were formed 120 million years ago, uplifted by earth movements and pushed up into a huge dome about 125 miles long and 50 miles wide which was then worn away to form the North Downs, South Downs and the plain of the Weald. Amongst the key habitats overlaying this geology are chalk grassland, lowland heath and floodplain grazing marsh. The park rises to 280 metres at Blackdown in Sussex. The park has the highest population of any national park in the UK which at 107,929 is bigger than the next two largest combined (Lake District: 42,000 and Peak District: 38,000). The park has a wealth of cultural heritage from evidence in Boxgrove of the earliest humans, through to contemporary arts, such as Edward James’ collection of surrealist art at West Dean College. The park contains 600 scheduled monuments, over 5,000 listed buildings, two registered battlefields and 165 conservation areas. Fossil shell fragments on the summit of Snowdon date from over 500 million years ago and the ancient ‘Harlech Dome’ of which Snowdon and Cadair Idris form the northern and southern extents respectively, was created in the Cambrian Period before the volcanoes erupted. The more recent Ice Age glaciers were at their peak 18,000 years ago in Snowdonia and formed the distinctive U shaped valleys including Llanberis and Nant Gwynant in the north and Tal y llyn Lake in the south. Pembrokeshire Coast: The only UK national park recognised primarily for its coastline, it covers almost all the Pembrokeshire Coast, every offshore island, the Daugleddau estuary and large areas of the Preseli Hills and the Gwaun Valley. It is an ecologically rich area recognised as of international importance for a wide range of high quality habitats and rare species. The park contains thirteen Special Areas of Conservation, five Special Protection Areas, one of three UK marine nature reserves and seven national nature reserves as well as sixty Sites of Special Scientific Interest. The park also contains a wealth of human history and culture, including the UK's smallest city, St Davids and Iron Age forts. Within the park there are also a total of sixty geological conservation sites ranging from small roadside quarries and isolated crags on hilltops to many kilometres of coastline. Brecon Beacons: The last of the original ten national parks to have been designated in the 1950s, the park straddles the divide between rural mid Wales and industrial South Wales. It is formed from sedimentary rocks from the mid Ordovician through to the late Carboniferous though it is the Devonian Old Red Sandstone which is the rock most identified with the park, since it forms the larger part of the different mountain massifs including South Wales' highest point Pen y Fan at 886m. Like many other upland national parks in the UK, it is glacial activity during the Quaternary ice ages which is responsible for many of the well known landforms. The west of the park is also designated as Fforest Fawr Geopark in recognition of its geological interest, and includes Waterfall Country. A number of former tramroads and the Monmouthshire and Brecon Canal running down the Usk valley dating from the Industrial Revolution now serve as recreational facilities.
Шотландияның ұлттық парктері
Лох-Ломонд және Троссах: Ұлыбританиядағы төртінші ірі парк, 21 Мунроны (оның ішінде Бен-Ломонд, Бен-Луи, Бинн-Чаллум, Бен-Море және екі Бен-Ворлих шыңы) және 20 Корбетті қамтиды. Екі орман паркі (Королева Елизавета орман паркі және Аргилл орман паркі) және екі ұлттық табиғи қорық бар. Cairngorms: Ұлыбританиядағы ең үлкен ұлттық парк, оның орталық бөлігі – аттас Cairngorms таулары, бірақ бұл таулар оның бір бөлігі ғана, сондай-ақ Ангус Гленс және Монадлиат сияқты басқа таулы аймақтармен, және Strathspey және Жоғарғы Дисайд сияқты төменгі жазықтармен бірге құрайды. Парктен үш ірі өзен бастау алады: Спей, Ди және Дон.
Loch Lomond and The Trossachs: The park, the fourth largest in the United Kingdom, includes 21 Munros (including Ben Lomond, Ben Lui, Beinn Challuim, Ben More and two peaks called Ben Vorlich) and 20 Corbetts. There are two forest parks (Queen Elizabeth Forest Park and Argyll Forest Park), and two national nature reserves. Cairngorms: The largest national park in the United Kingdom, the heart of it is the eponymous mountain range, the Cairngorms, but these mountains form only one part of it, alongside other hill ranges such as the Angus Glens and the Monadhliath, and lower areas like Strathspey and upper Deeside. Three major rivers rise in the park: the Spey, the Dee, and the Don.
Солтүстік Ирландияның ұлттық парктері
Қазіргі уақытта Солтүстік Ирландияда ұлттық парктері жоқ, бірақ Моурн тауларында біреуін құруға қатысты даулы әрекеттер болды. Егер құрылса, ол Карлингфорд-Лоугтан Ньюкасл және Слив-Кробқа дейін созылар еді.
There are currently no national parks in Northern Ireland though there have been controversial moves to establish one in the Mourne Mountains. If established, it would stretch from Carlingford Lough to Newcastle and Slieve Croob.
Ұлттық парктердегі жерді пайдалануды жоспарлау және дамыту
Ұлттық парк органдары өз аумақтары үшін стратегиялық және жергілікті жоспарлау органдары болып табылады, сондықтан ұлттық парктің аумағында жергілікті округтік немесе біріктірілген кеңестер жоспарлауды бақыламайды. Осының салдарынан, олар жергілікті жоспарлау органының барлық міндеттерін атқаруға міндетті. Олар жергілікті даму жоспарының негізін – өз аумақтары үшін аумақтық жоспарлау бойынша нұсқаулықты сақтау үшін жауапты. Сонымен қатар, олар осы жоспар негізінде дамуға рұқсат беруді жүзеге асырады. Бұл оларға тұрғын үй және өнеркәсіптік дамуды, ғимараттар мен басқа да құрылыстардың жобалауын, сондай-ақ минералдық қазбалар сияқты стратегиялық мәселелерді тікелей бақылау мүмкіндігін береді. Ұлттық парк органдарының жоспарлау өкілеттігі басқа органдардан аздап ерекшеленеді, бірақ саясат пен оның түсіндірілуі басқа жерлерге қарағанда қатаңрақ. Үкімет мұны қолдайды және ынталандырады, себебі ол: "Ұлттық парк мәртебесі ландшафт пен көркемдік сұлулық тұрғысынан ең жоғары қорғау деңгейін береді" деп есептейді. Ауылдық жерлер – Қоршаған ортаның сапасы және экономикалық және әлеуметтік даму (1997).
National park authorities are the strategic and local planning authorities for their areas, so that the local district or unitary councils do not exercise planning control in an area covered by a national park. Consequently, they have to perform all the duties of a local planning authority. They are responsible for maintaining the local development framework — the spatial planning guide for their area. They also grant planning consent for development, within the constraints of the Framework. This gives them very strong direct control over residential and industrial development, and the design of buildings and other structures; as well as strategic matters such as mineral extraction. The national park authorities' planning powers vary only slightly from other authorities, but the policies and their interpretation are stricter than elsewhere. This is supported and encouraged by the government who regard:
"National Park designation as conferring the highest status of protection as far as landscape and scenic beauty are concerned." The Countryside — Environmental Quality and Economic and Social Development (1997)
Жергілікті экономикаға үлес қосу
Туризм ұлттық парктер орналасқан аймақтардың экономикасының маңызды бір бөлігі болып табылады. Көрермендер көрікті жерлерге, дүкендерге және тұру орындарына бару арқылы жергілікті жұмыс берушілер мен шаруаларға табыс көзі мен күнкөріс табуға мүмкіндік береді. Осы табыс паркте жұмыс орындарын құруға жардақ етеді. Мысалы, 2004 жылы Пик-Дистрикт ұлттық паркіне келушілердің жұмсаған ақшасы 185 миллион фунт стерлингті құрады, бұл 3400-ден астам жұмыс орнын қамтамасыз етті, бұл ұлттық парктегі жалпы жұмыспен қамтудың 27 пайызын құрайды.
Tourism is an important part of the economy of the regions which contain national parks. Through attractions, shops and accommodation, visitors provide an income and a livelihood to local employers and farmers. This income provides jobs for the park. For example, within the Peak District National Park the estimate in 2004 for visitor spending is £185 million, which supports over 3,400 jobs, representing 27% of total employment in the national park.
Ұлттық парктердегі қақтығыстар
Ұлттық саябақтар әкімшілігінің екі мақсаты бар: саябақты сақтау және дамыту, сондай-ақ оны келушілерге қолжетімді ету. Бұл екі мақсаттың арасында адамдардың әртүрлі топтарының мүдделері жиі қақтығыс тудырады. Англия мен Уэльстің ұлттық саябақтарына жыл сайын 110 миллион келуші келеді деп есептеледі. Көбінесе, жақсы басқару арқасында бастапқы екі мақсатқа да қол жеткізу мүмкін. Бірақ кейде халыққа қолжетімділік пен сақтау арасында тікелей қайшылық туындайды. Сэндфорд қағидасының негізінде, 1995 жылғы Қоршаған орта туралы заңда сақтау мен демалыстық пайдалану арасында басымдық қалай белгіленетіні айқындалған. Осындай ереже Шотландияның ұлттық саябақтары үшін де қабылданды. Демалыс және туризм аймаққа көптеген пайда әкелгенімен, бірқатар мәселелер де тудыруы мүмкін. Ұлттық саябақтар әкімшіліктеріне ұлттық қаржыландыру осы қақтығыстарды шешуде туындайтын қиындықтарды ескере отырып бөлінеді.
The national park authorities have two roles: to conserve and enhance the park, and to promote its use by visitors. These two objectives cause frequent conflicts between the needs of different groups of people. It is estimated that the national parks of England and Wales receive 110 million visitors each year. Most of the time it is possible to achieve both the original two purposes by good management. Occasionally a situation arises where access for the public is in direct conflict with conservation. Following the ethos of the Sandford Principle, the Environment Act 1995 sets down how a priority may be established between conservation and recreational use. Similar provision has been made for Scottish national parks. Although recreation and tourism bring many benefits to an area, they can also bring a number of problems. The national funding offered to national park authorities is partly in recognition of the extra difficulties created in dealing with these conflicts. Congestion of villages and beauty spots Some of the most popular "honeypot" areas attract large numbers of visitors, resulting in overcrowded car parks, blocked roads, and overstretched local facilities, particularly on Sundays in the summer and on bank holidays. Examples include the areas near Keswick in the Lake District, Castleton and Bakewell in the Peak District, and Betws y Coed in Snowdonia. Erosion Hill walking and use of other public rights of way is an extremely popular use of all the national parks. Heavy use of the most popular paths leads to considerable erosion, but strengthening of paths can be unsightly. Particularly heavy wear is caused by sponsored walks, walks promoted by national books and magazines, by horse riding on unsurfaced bridleways, mountain biking and use of off road vehicles on green lanes. Examples include Dovedale in the Peak District. Over grazing, for example, by sheep on hill and moorland areas, can also reduce vegetation, leading to increased erosion. Damage and disturbance to wildlife Wildlife may be disturbed by the level of use within some of the areas of the parks that are open to the public. Moorland and chalk downland is easily damaged by regular use, and takes many years to recover. Moorland birds in particular nest and roost on the ground and are therefore especially sensitive. Dog walking, orienteering, mountain biking and hang gliding are typical activities which are likely to cause disturbance to nesting birds. Litter Litter of all kinds is both unsightly and can cause pollution and harm to livestock and wild animals. Broken glass is a danger to people and, by focusing the rays of the sun, a possible cause of fire, particularly in areas of moorland such as Exmoor, parts of the Peak District and the North York Moors. Damage to farmland Trampling of grass meadows reduces the amount of winter feed for farm animals. Walkers who stray from footpaths may climb over fences or dry stone walls rather than looking out for the stiles that often mark the course of footpaths across farmland. Sheep can be injured or even killed by dogs not under proper control, especially at lambing time. Local community displacement Gift shops and cafés which cater for the needs of tourists are often more profitable than shops selling everyday goods for local people (such as butchers or bakers). In some villages where tourist shops are in the majority and there are few shops catering for the local people, the local community may feel pushed out by the tourists. Houses are often very expensive in tourist villages as there is demand for them as second homes or holiday homes by holiday cottage firms or well off people who live elsewhere, or who move to a local home from which they commute to work, making them unaffordable for local people. This is a particular problem in areas within easy commuting distance of large cities, such as the Peak District, the Lake District, the Yorkshire Dales, and the New Forest and South Downs. Conflict between recreational users Some forms of use of national parks interfere with other uses. For example, use of high speed boats causes noise pollution, and conflicts with other uses such as boat trips, yachting, canoeing, and swimming. A bylaw imposing a 10 knot speed limit came into force on Windermere on 29 March 2005. The new speed limit for Windermere effectively prohibited speedboats and water skiing in the Lake District. Of the 16 larger lakes in the Lake District, only Windermere, Coniston Water, Derwent Water and Ullswater have a public right of navigation; speed limits were imposed on the three lakes other than Windermere in the 1970s and 1980s.
Ауылдар мен көрікті жерлердің тығыздығы. Ең танымал "бал құмырасы" аймақтарына көптеген келушілер келеді, нәтижесінде автотұрақтар толып, жолдар жабылып, жергілікті инфрақұрылым, әсіресе жазғы демалыс күндері мен мерекелерде жүктеледі. Мысалға, Кесвик маңындағы көлдер ауданы, Кастлтон мен Бейкуэллдің Пик ауданы, және Бетс-и-Коудтың Сноудониядағы аудандары.
The national park authorities have two roles: to conserve and enhance the park, and to promote its use by visitors. These two objectives cause frequent conflicts between the needs of different groups of people. It is estimated that the national parks of England and Wales receive 110 million visitors each year. Most of the time it is possible to achieve both the original two purposes by good management. Occasionally a situation arises where access for the public is in direct conflict with conservation. Following the ethos of the Sandford Principle, the Environment Act 1995 sets down how a priority may be established between conservation and recreational use. Similar provision has been made for Scottish national parks. Although recreation and tourism bring many benefits to an area, they can also bring a number of problems. The national funding offered to national park authorities is partly in recognition of the extra difficulties created in dealing with these conflicts. Congestion of villages and beauty spots Some of the most popular "honeypot" areas attract large numbers of visitors, resulting in overcrowded car parks, blocked roads, and overstretched local facilities, particularly on Sundays in the summer and on bank holidays. Examples include the areas near Keswick in the Lake District, Castleton and Bakewell in the Peak District, and Betws y Coed in Snowdonia. Erosion Hill walking and use of other public rights of way is an extremely popular use of all the national parks. Heavy use of the most popular paths leads to considerable erosion, but strengthening of paths can be unsightly. Particularly heavy wear is caused by sponsored walks, walks promoted by national books and magazines, by horse riding on unsurfaced bridleways, mountain biking and use of off road vehicles on green lanes. Examples include Dovedale in the Peak District. Over grazing, for example, by sheep on hill and moorland areas, can also reduce vegetation, leading to increased erosion. Damage and disturbance to wildlife Wildlife may be disturbed by the level of use within some of the areas of the parks that are open to the public. Moorland and chalk downland is easily damaged by regular use, and takes many years to recover. Moorland birds in particular nest and roost on the ground and are therefore especially sensitive. Dog walking, orienteering, mountain biking and hang gliding are typical activities which are likely to cause disturbance to nesting birds. Litter Litter of all kinds is both unsightly and can cause pollution and harm to livestock and wild animals. Broken glass is a danger to people and, by focusing the rays of the sun, a possible cause of fire, particularly in areas of moorland such as Exmoor, parts of the Peak District and the North York Moors. Damage to farmland Trampling of grass meadows reduces the amount of winter feed for farm animals. Walkers who stray from footpaths may climb over fences or dry stone walls rather than looking out for the stiles that often mark the course of footpaths across farmland. Sheep can be injured or even killed by dogs not under proper control, especially at lambing time. Local community displacement Gift shops and cafés which cater for the needs of tourists are often more profitable than shops selling everyday goods for local people (such as butchers or bakers). In some villages where tourist shops are in the majority and there are few shops catering for the local people, the local community may feel pushed out by the tourists. Houses are often very expensive in tourist villages as there is demand for them as second homes or holiday homes by holiday cottage firms or well off people who live elsewhere, or who move to a local home from which they commute to work, making them unaffordable for local people. This is a particular problem in areas within easy commuting distance of large cities, such as the Peak District, the Lake District, the Yorkshire Dales, and the New Forest and South Downs. Conflict between recreational users Some forms of use of national parks interfere with other uses. For example, use of high speed boats causes noise pollution, and conflicts with other uses such as boat trips, yachting, canoeing, and swimming. A bylaw imposing a 10 knot speed limit came into force on Windermere on 29 March 2005. The new speed limit for Windermere effectively prohibited speedboats and water skiing in the Lake District. Of the 16 larger lakes in the Lake District, only Windermere, Coniston Water, Derwent Water and Ullswater have a public right of navigation; speed limits were imposed on the three lakes other than Windermere in the 1970s and 1980s.
Эрозия. Таулы серуендер мен басқа да қоғамдық жолдарды пайдалану барлық ұлттық саябақтарда кең таралған. Ең танымал жолдардың көп пайдалануы эрозияға әкеледі, бірақ жолдарды нығайту көрінісі бұзса мүмкін. Арнайы ұйымдастырылған серуендер, ұлттық кітаптар мен журналдарда жарияланған маршруттар, атпен жүру, тау велосипедтері және жолдан тыс көлік құралдарын пайдалану қатты тозуға себеп болады. Мысалы, Пик ауданындағы Доведейлді қарастыруға болады. Сонымен қатар, төбелер мен шұңқырлы жерлерде қойлардың көптеп жайылуы өсімдік жамылғысын азайтып, эрозияны күшейтеді.
The national park authorities have two roles: to conserve and enhance the park, and to promote its use by visitors. These two objectives cause frequent conflicts between the needs of different groups of people. It is estimated that the national parks of England and Wales receive 110 million visitors each year. Most of the time it is possible to achieve both the original two purposes by good management. Occasionally a situation arises where access for the public is in direct conflict with conservation. Following the ethos of the Sandford Principle, the Environment Act 1995 sets down how a priority may be established between conservation and recreational use. Similar provision has been made for Scottish national parks. Although recreation and tourism bring many benefits to an area, they can also bring a number of problems. The national funding offered to national park authorities is partly in recognition of the extra difficulties created in dealing with these conflicts. Congestion of villages and beauty spots Some of the most popular "honeypot" areas attract large numbers of visitors, resulting in overcrowded car parks, blocked roads, and overstretched local facilities, particularly on Sundays in the summer and on bank holidays. Examples include the areas near Keswick in the Lake District, Castleton and Bakewell in the Peak District, and Betws y Coed in Snowdonia. Erosion Hill walking and use of other public rights of way is an extremely popular use of all the national parks. Heavy use of the most popular paths leads to considerable erosion, but strengthening of paths can be unsightly. Particularly heavy wear is caused by sponsored walks, walks promoted by national books and magazines, by horse riding on unsurfaced bridleways, mountain biking and use of off road vehicles on green lanes. Examples include Dovedale in the Peak District. Over grazing, for example, by sheep on hill and moorland areas, can also reduce vegetation, leading to increased erosion. Damage and disturbance to wildlife Wildlife may be disturbed by the level of use within some of the areas of the parks that are open to the public. Moorland and chalk downland is easily damaged by regular use, and takes many years to recover. Moorland birds in particular nest and roost on the ground and are therefore especially sensitive. Dog walking, orienteering, mountain biking and hang gliding are typical activities which are likely to cause disturbance to nesting birds. Litter Litter of all kinds is both unsightly and can cause pollution and harm to livestock and wild animals. Broken glass is a danger to people and, by focusing the rays of the sun, a possible cause of fire, particularly in areas of moorland such as Exmoor, parts of the Peak District and the North York Moors. Damage to farmland Trampling of grass meadows reduces the amount of winter feed for farm animals. Walkers who stray from footpaths may climb over fences or dry stone walls rather than looking out for the stiles that often mark the course of footpaths across farmland. Sheep can be injured or even killed by dogs not under proper control, especially at lambing time. Local community displacement Gift shops and cafés which cater for the needs of tourists are often more profitable than shops selling everyday goods for local people (such as butchers or bakers). In some villages where tourist shops are in the majority and there are few shops catering for the local people, the local community may feel pushed out by the tourists. Houses are often very expensive in tourist villages as there is demand for them as second homes or holiday homes by holiday cottage firms or well off people who live elsewhere, or who move to a local home from which they commute to work, making them unaffordable for local people. This is a particular problem in areas within easy commuting distance of large cities, such as the Peak District, the Lake District, the Yorkshire Dales, and the New Forest and South Downs. Conflict between recreational users Some forms of use of national parks interfere with other uses. For example, use of high speed boats causes noise pollution, and conflicts with other uses such as boat trips, yachting, canoeing, and swimming. A bylaw imposing a 10 knot speed limit came into force on Windermere on 29 March 2005. The new speed limit for Windermere effectively prohibited speedboats and water skiing in the Lake District. Of the 16 larger lakes in the Lake District, only Windermere, Coniston Water, Derwent Water and Ullswater have a public right of navigation; speed limits were imposed on the three lakes other than Windermere in the 1970s and 1980s.
Жабайы табиғатқа зиян және алаңдату. Жабайы табиғат, саябақтың жұртшылыққа ашық аймақтарындағы келушілердің санына байланысты алаңдауы мүмкін. Шұңқырлы жерлер мен крейді төмендіктері тұрақты пайдаланудан оңай зақымданады және қалпына келуіне көп жылдар қажет. Әсіресе, құстар жерде ұялайды және демалады, сондықтан олар өте сезімтал. Иттермен серуендеу, бағдарлау, тау велосипедтерімен жүру және желкенді ұшу ұялайтын құстарды алаңдатуы мүмкін.
The national park authorities have two roles: to conserve and enhance the park, and to promote its use by visitors. These two objectives cause frequent conflicts between the needs of different groups of people. It is estimated that the national parks of England and Wales receive 110 million visitors each year. Most of the time it is possible to achieve both the original two purposes by good management. Occasionally a situation arises where access for the public is in direct conflict with conservation. Following the ethos of the Sandford Principle, the Environment Act 1995 sets down how a priority may be established between conservation and recreational use. Similar provision has been made for Scottish national parks. Although recreation and tourism bring many benefits to an area, they can also bring a number of problems. The national funding offered to national park authorities is partly in recognition of the extra difficulties created in dealing with these conflicts. Congestion of villages and beauty spots Some of the most popular "honeypot" areas attract large numbers of visitors, resulting in overcrowded car parks, blocked roads, and overstretched local facilities, particularly on Sundays in the summer and on bank holidays. Examples include the areas near Keswick in the Lake District, Castleton and Bakewell in the Peak District, and Betws y Coed in Snowdonia. Erosion Hill walking and use of other public rights of way is an extremely popular use of all the national parks. Heavy use of the most popular paths leads to considerable erosion, but strengthening of paths can be unsightly. Particularly heavy wear is caused by sponsored walks, walks promoted by national books and magazines, by horse riding on unsurfaced bridleways, mountain biking and use of off road vehicles on green lanes. Examples include Dovedale in the Peak District. Over grazing, for example, by sheep on hill and moorland areas, can also reduce vegetation, leading to increased erosion. Damage and disturbance to wildlife Wildlife may be disturbed by the level of use within some of the areas of the parks that are open to the public. Moorland and chalk downland is easily damaged by regular use, and takes many years to recover. Moorland birds in particular nest and roost on the ground and are therefore especially sensitive. Dog walking, orienteering, mountain biking and hang gliding are typical activities which are likely to cause disturbance to nesting birds. Litter Litter of all kinds is both unsightly and can cause pollution and harm to livestock and wild animals. Broken glass is a danger to people and, by focusing the rays of the sun, a possible cause of fire, particularly in areas of moorland such as Exmoor, parts of the Peak District and the North York Moors. Damage to farmland Trampling of grass meadows reduces the amount of winter feed for farm animals. Walkers who stray from footpaths may climb over fences or dry stone walls rather than looking out for the stiles that often mark the course of footpaths across farmland. Sheep can be injured or even killed by dogs not under proper control, especially at lambing time. Local community displacement Gift shops and cafés which cater for the needs of tourists are often more profitable than shops selling everyday goods for local people (such as butchers or bakers). In some villages where tourist shops are in the majority and there are few shops catering for the local people, the local community may feel pushed out by the tourists. Houses are often very expensive in tourist villages as there is demand for them as second homes or holiday homes by holiday cottage firms or well off people who live elsewhere, or who move to a local home from which they commute to work, making them unaffordable for local people. This is a particular problem in areas within easy commuting distance of large cities, such as the Peak District, the Lake District, the Yorkshire Dales, and the New Forest and South Downs. Conflict between recreational users Some forms of use of national parks interfere with other uses. For example, use of high speed boats causes noise pollution, and conflicts with other uses such as boat trips, yachting, canoeing, and swimming. A bylaw imposing a 10 knot speed limit came into force on Windermere on 29 March 2005. The new speed limit for Windermere effectively prohibited speedboats and water skiing in the Lake District. Of the 16 larger lakes in the Lake District, only Windermere, Coniston Water, Derwent Water and Ullswater have a public right of navigation; speed limits were imposed on the three lakes other than Windermere in the 1970s and 1980s.
Қоқыс. Қоқыстың барлық түрлері көріністі бұзумен қатар, ластануға және мал мен жабайы жануарларға зиян келтіруі мүмкін. Сынған шыны адамдарға қауіпті және күн сәулесін шоғырландырып, өртке себеп болуы мүмкін, әсіресе Эксмур, Пик ауданының бөліктері және Солтүстік Йоркширдің шұңқырлы жерлері сияқты аймақтарда.
The national park authorities have two roles: to conserve and enhance the park, and to promote its use by visitors. These two objectives cause frequent conflicts between the needs of different groups of people. It is estimated that the national parks of England and Wales receive 110 million visitors each year. Most of the time it is possible to achieve both the original two purposes by good management. Occasionally a situation arises where access for the public is in direct conflict with conservation. Following the ethos of the Sandford Principle, the Environment Act 1995 sets down how a priority may be established between conservation and recreational use. Similar provision has been made for Scottish national parks. Although recreation and tourism bring many benefits to an area, they can also bring a number of problems. The national funding offered to national park authorities is partly in recognition of the extra difficulties created in dealing with these conflicts. Congestion of villages and beauty spots Some of the most popular "honeypot" areas attract large numbers of visitors, resulting in overcrowded car parks, blocked roads, and overstretched local facilities, particularly on Sundays in the summer and on bank holidays. Examples include the areas near Keswick in the Lake District, Castleton and Bakewell in the Peak District, and Betws y Coed in Snowdonia. Erosion Hill walking and use of other public rights of way is an extremely popular use of all the national parks. Heavy use of the most popular paths leads to considerable erosion, but strengthening of paths can be unsightly. Particularly heavy wear is caused by sponsored walks, walks promoted by national books and magazines, by horse riding on unsurfaced bridleways, mountain biking and use of off road vehicles on green lanes. Examples include Dovedale in the Peak District. Over grazing, for example, by sheep on hill and moorland areas, can also reduce vegetation, leading to increased erosion. Damage and disturbance to wildlife Wildlife may be disturbed by the level of use within some of the areas of the parks that are open to the public. Moorland and chalk downland is easily damaged by regular use, and takes many years to recover. Moorland birds in particular nest and roost on the ground and are therefore especially sensitive. Dog walking, orienteering, mountain biking and hang gliding are typical activities which are likely to cause disturbance to nesting birds. Litter Litter of all kinds is both unsightly and can cause pollution and harm to livestock and wild animals. Broken glass is a danger to people and, by focusing the rays of the sun, a possible cause of fire, particularly in areas of moorland such as Exmoor, parts of the Peak District and the North York Moors. Damage to farmland Trampling of grass meadows reduces the amount of winter feed for farm animals. Walkers who stray from footpaths may climb over fences or dry stone walls rather than looking out for the stiles that often mark the course of footpaths across farmland. Sheep can be injured or even killed by dogs not under proper control, especially at lambing time. Local community displacement Gift shops and cafés which cater for the needs of tourists are often more profitable than shops selling everyday goods for local people (such as butchers or bakers). In some villages where tourist shops are in the majority and there are few shops catering for the local people, the local community may feel pushed out by the tourists. Houses are often very expensive in tourist villages as there is demand for them as second homes or holiday homes by holiday cottage firms or well off people who live elsewhere, or who move to a local home from which they commute to work, making them unaffordable for local people. This is a particular problem in areas within easy commuting distance of large cities, such as the Peak District, the Lake District, the Yorkshire Dales, and the New Forest and South Downs. Conflict between recreational users Some forms of use of national parks interfere with other uses. For example, use of high speed boats causes noise pollution, and conflicts with other uses such as boat trips, yachting, canoeing, and swimming. A bylaw imposing a 10 knot speed limit came into force on Windermere on 29 March 2005. The new speed limit for Windermere effectively prohibited speedboats and water skiing in the Lake District. Of the 16 larger lakes in the Lake District, only Windermere, Coniston Water, Derwent Water and Ullswater have a public right of navigation; speed limits were imposed on the three lakes other than Windermere in the 1970s and 1980s.
Егістік жерлерге зиян. Шөп басу жайылымдарын таптау малдың қысқы азығын азайтады. Жолдан адасқан серуеншілер егістік жерлердегі жолдарды белгілейтін тіреулерді іздеудің орнына қоршаулардан немесе құрғақ тас қабырғалардан өтуі мүмкін. Иттердің бақылаусыз болуы қойларды жарақаттауы немесе тіпті өлтіруі мүмкін, әсіресе қозы туған кезде.
The national park authorities have two roles: to conserve and enhance the park, and to promote its use by visitors. These two objectives cause frequent conflicts between the needs of different groups of people. It is estimated that the national parks of England and Wales receive 110 million visitors each year. Most of the time it is possible to achieve both the original two purposes by good management. Occasionally a situation arises where access for the public is in direct conflict with conservation. Following the ethos of the Sandford Principle, the Environment Act 1995 sets down how a priority may be established between conservation and recreational use. Similar provision has been made for Scottish national parks. Although recreation and tourism bring many benefits to an area, they can also bring a number of problems. The national funding offered to national park authorities is partly in recognition of the extra difficulties created in dealing with these conflicts. Congestion of villages and beauty spots Some of the most popular "honeypot" areas attract large numbers of visitors, resulting in overcrowded car parks, blocked roads, and overstretched local facilities, particularly on Sundays in the summer and on bank holidays. Examples include the areas near Keswick in the Lake District, Castleton and Bakewell in the Peak District, and Betws y Coed in Snowdonia. Erosion Hill walking and use of other public rights of way is an extremely popular use of all the national parks. Heavy use of the most popular paths leads to considerable erosion, but strengthening of paths can be unsightly. Particularly heavy wear is caused by sponsored walks, walks promoted by national books and magazines, by horse riding on unsurfaced bridleways, mountain biking and use of off road vehicles on green lanes. Examples include Dovedale in the Peak District. Over grazing, for example, by sheep on hill and moorland areas, can also reduce vegetation, leading to increased erosion. Damage and disturbance to wildlife Wildlife may be disturbed by the level of use within some of the areas of the parks that are open to the public. Moorland and chalk downland is easily damaged by regular use, and takes many years to recover. Moorland birds in particular nest and roost on the ground and are therefore especially sensitive. Dog walking, orienteering, mountain biking and hang gliding are typical activities which are likely to cause disturbance to nesting birds. Litter Litter of all kinds is both unsightly and can cause pollution and harm to livestock and wild animals. Broken glass is a danger to people and, by focusing the rays of the sun, a possible cause of fire, particularly in areas of moorland such as Exmoor, parts of the Peak District and the North York Moors. Damage to farmland Trampling of grass meadows reduces the amount of winter feed for farm animals. Walkers who stray from footpaths may climb over fences or dry stone walls rather than looking out for the stiles that often mark the course of footpaths across farmland. Sheep can be injured or even killed by dogs not under proper control, especially at lambing time. Local community displacement Gift shops and cafés which cater for the needs of tourists are often more profitable than shops selling everyday goods for local people (such as butchers or bakers). In some villages where tourist shops are in the majority and there are few shops catering for the local people, the local community may feel pushed out by the tourists. Houses are often very expensive in tourist villages as there is demand for them as second homes or holiday homes by holiday cottage firms or well off people who live elsewhere, or who move to a local home from which they commute to work, making them unaffordable for local people. This is a particular problem in areas within easy commuting distance of large cities, such as the Peak District, the Lake District, the Yorkshire Dales, and the New Forest and South Downs. Conflict between recreational users Some forms of use of national parks interfere with other uses. For example, use of high speed boats causes noise pollution, and conflicts with other uses such as boat trips, yachting, canoeing, and swimming. A bylaw imposing a 10 knot speed limit came into force on Windermere on 29 March 2005. The new speed limit for Windermere effectively prohibited speedboats and water skiing in the Lake District. Of the 16 larger lakes in the Lake District, only Windermere, Coniston Water, Derwent Water and Ullswater have a public right of navigation; speed limits were imposed on the three lakes other than Windermere in the 1970s and 1980s.
Жергілікті қоғамдастықтың ығысуы. Туристердің қажеттіліктерін қанағаттандыратын сыйлық дүкендері мен кафелер жергілікті тұрғындарға күнделікті тауарларды сататын дүкендерге қарағанда көбінесе тиімдірек болады. Кейбір ауылдарда туристік дүкендер басым, ал жергілікті тұрғындарға қызмет көрсететін дүкендер аз болғандықтан, жергілікті қоғам туристердің ығысуын сезінеді. Туристік ауылдарда үйлердің бағасы жоғары, өйткені олар демалыс үйлері ретінде немесе басқа жерде тұратын немесе жұмысқа бару үшін жергілікті үйге көшкен адамдарға сұранысқа ие, сондықтан жергілікті тұрғындар оларды сатып ала алмайды. Бұл үлкен қалаларға жақын аймақтарда, мысалы Пик ауданы, көлдер ауданы, Йоркшир долалары, Нью-Форест және Саут-Даунс сияқты аймақтарда ерекше проблема болып табылады.
The national park authorities have two roles: to conserve and enhance the park, and to promote its use by visitors. These two objectives cause frequent conflicts between the needs of different groups of people. It is estimated that the national parks of England and Wales receive 110 million visitors each year. Most of the time it is possible to achieve both the original two purposes by good management. Occasionally a situation arises where access for the public is in direct conflict with conservation. Following the ethos of the Sandford Principle, the Environment Act 1995 sets down how a priority may be established between conservation and recreational use. Similar provision has been made for Scottish national parks. Although recreation and tourism bring many benefits to an area, they can also bring a number of problems. The national funding offered to national park authorities is partly in recognition of the extra difficulties created in dealing with these conflicts. Congestion of villages and beauty spots Some of the most popular "honeypot" areas attract large numbers of visitors, resulting in overcrowded car parks, blocked roads, and overstretched local facilities, particularly on Sundays in the summer and on bank holidays. Examples include the areas near Keswick in the Lake District, Castleton and Bakewell in the Peak District, and Betws y Coed in Snowdonia. Erosion Hill walking and use of other public rights of way is an extremely popular use of all the national parks. Heavy use of the most popular paths leads to considerable erosion, but strengthening of paths can be unsightly. Particularly heavy wear is caused by sponsored walks, walks promoted by national books and magazines, by horse riding on unsurfaced bridleways, mountain biking and use of off road vehicles on green lanes. Examples include Dovedale in the Peak District. Over grazing, for example, by sheep on hill and moorland areas, can also reduce vegetation, leading to increased erosion. Damage and disturbance to wildlife Wildlife may be disturbed by the level of use within some of the areas of the parks that are open to the public. Moorland and chalk downland is easily damaged by regular use, and takes many years to recover. Moorland birds in particular nest and roost on the ground and are therefore especially sensitive. Dog walking, orienteering, mountain biking and hang gliding are typical activities which are likely to cause disturbance to nesting birds. Litter Litter of all kinds is both unsightly and can cause pollution and harm to livestock and wild animals. Broken glass is a danger to people and, by focusing the rays of the sun, a possible cause of fire, particularly in areas of moorland such as Exmoor, parts of the Peak District and the North York Moors. Damage to farmland Trampling of grass meadows reduces the amount of winter feed for farm animals. Walkers who stray from footpaths may climb over fences or dry stone walls rather than looking out for the stiles that often mark the course of footpaths across farmland. Sheep can be injured or even killed by dogs not under proper control, especially at lambing time. Local community displacement Gift shops and cafés which cater for the needs of tourists are often more profitable than shops selling everyday goods for local people (such as butchers or bakers). In some villages where tourist shops are in the majority and there are few shops catering for the local people, the local community may feel pushed out by the tourists. Houses are often very expensive in tourist villages as there is demand for them as second homes or holiday homes by holiday cottage firms or well off people who live elsewhere, or who move to a local home from which they commute to work, making them unaffordable for local people. This is a particular problem in areas within easy commuting distance of large cities, such as the Peak District, the Lake District, the Yorkshire Dales, and the New Forest and South Downs. Conflict between recreational users Some forms of use of national parks interfere with other uses. For example, use of high speed boats causes noise pollution, and conflicts with other uses such as boat trips, yachting, canoeing, and swimming. A bylaw imposing a 10 knot speed limit came into force on Windermere on 29 March 2005. The new speed limit for Windermere effectively prohibited speedboats and water skiing in the Lake District. Of the 16 larger lakes in the Lake District, only Windermere, Coniston Water, Derwent Water and Ullswater have a public right of navigation; speed limits were imposed on the three lakes other than Windermere in the 1970s and 1980s.
Демалыс пайдаланушылары арасындағы қақтығыстар. Ұлттық саябақтарды пайдаланудың кейбір түрлері басқа пайдалануларға кедергі келтіреді. Мысалы, жылдам қайықтардың пайдалануы шудың ластануына әкеледі және қайықпен саяхаттау, яхтамен жүзу, каноэмен және жүзу сияқты басқа да пайдаланулармен қайшылық тудырады. 2005 жылдың 29 наурызында Виндермерде 10 теңіз шақырымдық жылдамдық шегі күшіне енді. Виндермердегі жаңа жылдамдық шегі Көлдер ауданында жылдам қайықтар мен су шаңғысын тиімсіз етуде. Көлдер ауданындағы 16 ірі көлдің ішінде тек Виндермер, Конистон, Дервент және Улсуотерде кеме жүруге қоғамдық құқық бар; 1970 және 1980 жылдары Виндермерден басқа үш көлде жылдамдық шектеулері енгізілді.
The national park authorities have two roles: to conserve and enhance the park, and to promote its use by visitors. These two objectives cause frequent conflicts between the needs of different groups of people. It is estimated that the national parks of England and Wales receive 110 million visitors each year. Most of the time it is possible to achieve both the original two purposes by good management. Occasionally a situation arises where access for the public is in direct conflict with conservation. Following the ethos of the Sandford Principle, the Environment Act 1995 sets down how a priority may be established between conservation and recreational use. Similar provision has been made for Scottish national parks. Although recreation and tourism bring many benefits to an area, they can also bring a number of problems. The national funding offered to national park authorities is partly in recognition of the extra difficulties created in dealing with these conflicts. Congestion of villages and beauty spots Some of the most popular "honeypot" areas attract large numbers of visitors, resulting in overcrowded car parks, blocked roads, and overstretched local facilities, particularly on Sundays in the summer and on bank holidays. Examples include the areas near Keswick in the Lake District, Castleton and Bakewell in the Peak District, and Betws y Coed in Snowdonia. Erosion Hill walking and use of other public rights of way is an extremely popular use of all the national parks. Heavy use of the most popular paths leads to considerable erosion, but strengthening of paths can be unsightly. Particularly heavy wear is caused by sponsored walks, walks promoted by national books and magazines, by horse riding on unsurfaced bridleways, mountain biking and use of off road vehicles on green lanes. Examples include Dovedale in the Peak District. Over grazing, for example, by sheep on hill and moorland areas, can also reduce vegetation, leading to increased erosion. Damage and disturbance to wildlife Wildlife may be disturbed by the level of use within some of the areas of the parks that are open to the public. Moorland and chalk downland is easily damaged by regular use, and takes many years to recover. Moorland birds in particular nest and roost on the ground and are therefore especially sensitive. Dog walking, orienteering, mountain biking and hang gliding are typical activities which are likely to cause disturbance to nesting birds. Litter Litter of all kinds is both unsightly and can cause pollution and harm to livestock and wild animals. Broken glass is a danger to people and, by focusing the rays of the sun, a possible cause of fire, particularly in areas of moorland such as Exmoor, parts of the Peak District and the North York Moors. Damage to farmland Trampling of grass meadows reduces the amount of winter feed for farm animals. Walkers who stray from footpaths may climb over fences or dry stone walls rather than looking out for the stiles that often mark the course of footpaths across farmland. Sheep can be injured or even killed by dogs not under proper control, especially at lambing time. Local community displacement Gift shops and cafés which cater for the needs of tourists are often more profitable than shops selling everyday goods for local people (such as butchers or bakers). In some villages where tourist shops are in the majority and there are few shops catering for the local people, the local community may feel pushed out by the tourists. Houses are often very expensive in tourist villages as there is demand for them as second homes or holiday homes by holiday cottage firms or well off people who live elsewhere, or who move to a local home from which they commute to work, making them unaffordable for local people. This is a particular problem in areas within easy commuting distance of large cities, such as the Peak District, the Lake District, the Yorkshire Dales, and the New Forest and South Downs. Conflict between recreational users Some forms of use of national parks interfere with other uses. For example, use of high speed boats causes noise pollution, and conflicts with other uses such as boat trips, yachting, canoeing, and swimming. A bylaw imposing a 10 knot speed limit came into force on Windermere on 29 March 2005. The new speed limit for Windermere effectively prohibited speedboats and water skiing in the Lake District. Of the 16 larger lakes in the Lake District, only Windermere, Coniston Water, Derwent Water and Ullswater have a public right of navigation; speed limits were imposed on the three lakes other than Windermere in the 1970s and 1980s.
Басқа белгіленген ландшафттар
Ұлыбританияда ұлттық парктерден өзге, тағы бірнеше арнайы белгіленген ландшафт аймақтары бар. Парктерге ең жақын ұқсайтыны – Ерекше Табиғи Сұлулық Аймақтары, олардың ерекшелігі, ашық ауада кең көлемде демалу мүмкіндіктері шектеулі болуында. Дартмур, Көлдер аймағы, Солтүстік Йорк Моорс және Йоркшир Долиналарының барлығы AONB-ге тікелей іргелес жатыр, сондай-ақ Эксмур және Солтүстік Йорк Моорс жағалаулары мұра жағалауларымен бетке-бет келеді. Барлық парктерде әртүрлі мөлшерде Ерекше Ғылыми Маңызы бар Орындар мен Ұлттық Табиғи Қорықтар кездеседі. Брекон-Биконс ұлттық паркінің бір бөлігі ЮНЕСКО-ның Жалпыгеологиялық Геопарктерінің бірі ретінде де тағайындалған. Англия мен Уэльстегі әртүрлі Дүниежүзілік Мұра Орындарының арасында біреуі – Көлдер аймағы – толығымен ұлттық паркпен сәйкес келеді, ал Бленавон Өнеркәсіптік Ландшафты Дүниежүзілік Мұра Орындарының бір бөлігі Брекон-Биконс ұлттық паркінің құрамына кіреді, ал Гвинеддегі король Эдуардтың қамалы мен қала қабырғаларының және Солтүстік-Батыс Уэльстің Тақталы Ландшафтының бөліктері Сноудония ұлттық паркіне жатады.
The United Kingdom has a number of other designated landscape areas besides its national parks. Most similar to the parks are Areas of Outstanding Natural Beauty which differ in part because of their more limited opportunities for extensive outdoor recreation. Dartmoor, the Lake District, North York Moors and the Yorkshire Dales all abut AONBs and in addition the coasts of Exmoor and the North York Moors coincide with heritage coasts. All the Parks contain in varying numbers Sites of Special Scientific Interest and national nature reserves. A part of the Brecon Beacons National Park is also designated as one of the UNESCO Global Geoparks. Of the various World Heritage Sites in England and Wales, one – the Lake District – is wholly coincident with a national park whilst a part of the Blaenavon Industrial Landscape World Heritage Site falls within the Brecon Beacons National Park and parts of the Castles and Town Walls of King Edward in Gwynedd and of the Slate Landscape of Northwest Wales fall within Snowdonia National Park.