Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияның басшысы Помаре II (шамамен 1782 – 7 желтоқсан 1821) (толық аты – Tu Tunuieaiteatua Pōmare II немесе қазіргі орфография бойынша Tū Tū nui ʻēʻa i te atua Pōmare II; тарихи түрде қате жазылған Tu Tunuiea'aite a tua) 1782 және 1821 жылдар аралығында Таитидің екінші патшасы болды. Ол 1791 жылдың 13 ақпанында Тарахойда әкесі Помаре I тарапынан таққа отырғызылды. 1791 жылдан 1803 жылға дейін регенттікпен биледі.
the New Zealand chief
Pōmare II (c. 1782 – 7 December 1821) (fully Tu Tunuieaiteatua Pōmare II or in modern orthography Tū Tū nui ʻēʻa i te atua Pōmare II; historically misspelled as Tu Tunuiea'aite a tua), was the second king of Tahiti between 1782 and 1821. He was installed by his father Pōmare I at Tarahoi, 13 February 1791. He ruled under regency from 1791 to 1803.
Өмір
Бастапқыда Хуахине билеушісі тарапынан жоғарғы тәуелсіз билеуші және Арии маруура ретінде мойындалған ол, кейіннен Таитиден қуылды және 1808 жылғы 22 желтоқсанда Моореаға паналады, бірақ қайта оралып, 1815 жылғы 11 қарашада Те Феипи шайқасында жауларын жеңді. Осыдан кейін ол Таити, Моореа және оларға бағынышты аймақтардың даусыз патшасы (Te Ariʻi nui o Tahiti) ретінде мойындалды. 1815 жылғы 15 қарашада ол христиан Құдайының атынан Таити мен Моореаның патшасы деп жариялады. II Помар өзінің билігін Қоғам аралдарының шегінен тыс жерлерге кеңейтті. Ол әкесінен Туамоту аралдарындағы билікті мұра етіп алды және 1817 және 1821 жылдары жергілікті басшылар арасындағы көптеген дау-жанжалдарды шешті. Дегенмен, оның әулетінің билігі тек Туамоту архипелагының шығыс және орталық бөліктеріне ғана жетті. 1819 жылы король Аустрал аралдарындағы Райвавае мен Тубуай аралдарын формалды түрде иеленді, бірақ басқару құқығы жергілікті басшыларға жүктелді.
Initially recognised as supreme sovereign and Ariʻi maro ʻura by the ruler of Huahine, he was subsequently forced from Tahiti and took refuge in Moʻorea on 22 December 1808, but returned and defeated his enemies at the Battle of Te Feipī, on 11 November 1815. He was thereafter recognised as undisputed king (Te Ariʻi nui o Tahiti) of Tahiti, Moʻorea and its dependencies. On 15 November 1815, he proclaimed himself King of Tahiti and Moʻorea in the name of the Christian God. Pōmare II extended his realm to land outside of the Society Islands. He inherited his father's dominion over the Tuamotus and settled many conflicts between the disparate local chieftains in 1817 and 1821. However, his family's rule only extended to the eastern and central portions of the Tuamotus archipelago. In 1819, the king took nominal possession of Raivavae and Tubuai in the Austral Islands, although control was relegated to the local chiefs.
Мәсіхшілікті қабылдауы
Помар II 'Оро құдайының қанағаттандырмағанын сезінді және миссионер Генри Нотттың көмегімен христиандардың Құдайына көбірек назар аудара бастады. Ол 1819 жылдың 16 мамырында Папеэтедегі Корольдік шіркеуде крещение рәсімінен өтті – христиандық және ағылшын миссионерлерінің қолдауы монархиялық билікті орталықтандыруға көмектесті. Лондондық миссионерлік қоғамның үш миссионері – Генри Бикнелл, Уильям Генри және Чарльз Уилсон патша Помаре II-нің крещениесінде уағыз айтты. Содан кейін "Генри Бикнелл мінбердің баспалдағына шығып, Уильям Генри ұстаған инеден су алып, оны" Помаре патшасының басына құйды. Бүгінде француз Полинезиясы халқының 54% әртүрлі протестант шіркеулеріне жатады, әсіресе Маохи протестант шіркеуі ең ірісі болып табылады және халықтың 50% -дан астамын құрайды. Оның тамыры Таити патшасы Помаре II-ге дейін жетеді, ол дәстүрлі сенімдерден Лондондық миссионерлік қоғам аралдарға әкелген реформаттық дәстүрге көшкен.
Pomare II believed that he lost favour with the god 'Oro, and, aided by the missionary Henry Nott, he began paying more attention to the God of the Christians. He was baptised on 16 May 1819 at the Royal Chapel, Papeʻete – Christianity and the support of English missionaries aided the centralisation of monarchic power. Three London Missionary Society missionaries, Henry Bicknell, William Henry, and Charles Wilson preached at the baptism of King Pōmare II. Afterwards, "Henry Bicknell stood on the steps of the pulpit, took water from a basin held by William Henry, and poured it" on King Pōmare's head. Today a majority of 54% of the French Polynesian population belongs to various Protestant churches, especially the Maohi Protestant Church which is the largest and accounts for more than 50% of the population. It traces its origins to Pomare II, the king of Tahiti, who converted from traditional beliefs to the Reformed tradition brought to the islands by the London Missionary Society.
Өлім
Помаре 1821 жылдың 7 желтоқсанында Моту-Ута, Папеете, Таитиде алкогольден туындаған аурудан қайтыс болды. Оның орнын ұлы III Помаре басты, ол 1821–1827 жылдары биледі.
Pōmare died of alcohol related causes at Motu Uta, Papeete, Tahiti on 7 December 1821. He was succeeded by his son Pōmare III, who reigned 1821–1827.