Борис Пуго: Советтік латыш саяхатшысының өмірі мен трагедиясы
Boris Pugo
Борис Пуго: советский политик латышского происхождения (1937-1991). Биография, семья, карьера в КПСС и советской власти. История жизни и политическая деятельность.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Советтік латыш саясаткері (1937–1991)
Soviet Latvian politician (1937–1991)
Борис Карлович Пуго (19 ақпан 1937 – 22 тамыз 1991) – латыш тегінен шыққан советтік коммунист саясаткері.
Boris Karlovich Pugo (, Борис Карлович Пуго; 19 February 1937 – 22 August 1991) was a Soviet communist politician of Latvian origin.
Ерте өмір және білім
Пуго 1918 жылы Латвия тәуелсіз мемлекет деп жарияланғаннан кейін Латвияны тастап кеткен латыш коммунистерінің отбасында Ресей КСРО-сының Калинин қаласында (қазіргі Тверь, Ресей) дүниеге келді. Оның әкесі Карл Янович Пуго Октябрь революциясы мен Азамат соғысына латыш стрелоктарының құрамында қатысқан. 1940 жылы КСРО Латвияны басып алып, қосып алғаннан кейін оның отбасы Латвияға қайтып келді. Пуго 1960 жылы Рига политехникалық институтын бітірді және Латвия мен Мәскеуде түрлі комсомол, коммунистік партия және советтік үкіметтік қызметтерде жұмыс істеді.
Pugo was born in Kalinin, Russian SFSR (now Tver, Russia) into a family of Latvian communists who had left Latvia after Latvia was proclaimed an independent country in 1918 and the Communist side was defeated in the war that followed. His father, Karl Janovich Pugo, was a participant in the October Revolution and the Civil War as a member of the Latvian Riflemen. His family returned to Latvia after the Soviet Union occupied and annexed it in 1940. Pugo graduated from Riga Polytechnical Institute in 1960 and worked in various Komsomol, Communist Party and Soviet government positions, both in Latvia and Moscow.
Партиялық мансап
Пуго 1960-1984 жылдар аралығында түрлі лауазымдарда қызмет етті, оның ішінде Латвия КСР Комсомолының Орталық комитетінің бірінші хатшысы, КСРО Комсомолының Орталық комитетінің хатшысы, Коммунистік партияның Рига қалалық комитетінің бірінші хатшысы және Латвиядағы КГБ төрағасы болды. Пуго 1984 жылдың 14 сәуірінен 1989 жылдың 4 қазанына дейін Латвия Коммунистік партиясының бірінші хатшысы қызметін атқарды. Пуго 1989-1991 жылдары Кеңес Одағы Коммунистік партиясының Орталық бақылау комиссиясының төрағасы болды. 1990-1991 жылдары Пуго КСРО Ішкі істер министрі болды.
Pugo served in various positions between 1960 and 1984 including the first secretary of the Central Committee of the Komsomol of the Latvian SSR, a secretary of the Central Committee of Komsomol of the USSR, the First Secretary of the Riga City Committee of the Communist Party and chairman of the KGB in Latvia. Pugo was the first secretary of the Communist Party of Latvia from 14 April 1984 to 4 October 1989. Pugo also served as chairman of the Central Control Commission of the Communist Party of the Soviet Union from 1989 to 1991. Between 1990 and 1991, Pugo was the Minister of Interior Affairs of the USSR.
Тамыз төңкерісі және өлім
Пуга 1991 жылы тамыздағы төңкеріске қатысты және Ішкі істер министрі ретінде төңкеріске қарсылық танытқандарды басу шараларын белсенді қолдады. Төңкеріс сәтсіз аяқталғаннан кейін, Пуга тұтқындалуды күтіп, өзін-өзі өлтірді. Оған РСФСР прокуратурасы кездесу үшін хабарласты, ал ол телефоннан кейін бірнеше минут өткен соң өзін атып өлтірді. Бірақ сол кездегі дереккөздер оның өзін-өзі өлтіргені немесе күйеуі өлтіргені туралы нақты мәлімет бере алмады.
Pugo participated in the August coup in 1991 and as the Minister of the Interior firmly supported measures to suppress opposition to the coup. After the coup had failed, Pugo committed suicide, anticipating arrest. He was contacted by the RSFSR prosecution for a meeting and he shot himself minutes after the phone call. although sources from the time were uncertain as to whether she killed herself or was killed by her husband.