Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Боинг XB 15 (Боинг 294) – 1934 жылы АҚШ Армиясы Әуе корпусы (USAAC) үшін 5000 миль (8047 км) ұшу қашықтығы бар ауыр бомбалаушы ұшақтың жасалу мүмкіндігін тексеру мақсатында сынақ ретінде жобаланған АҚШ бомбалаушы ұшағы. 1935 жылдың ортасынан бастап бір жыл бойы XBLR 1 деп аталды. 1937 жылы алғашқы ұшысы кезінде ол АҚШ-та құрастырылған ең ірі және көлемді ұшақ болды. 1939 жылғы 30 шілдеде 8200 фут (2499 м) биіктікке жүк көтеруді қамти отырып, құрлықтағы ұшақтар арасында биіктік рекордтарын бірнеше рет жаңартты. Ұшақтың зор көлемі ұшқыштарға қанатқа кіріп, ұшу кезінде ұсақ жөндеулер жасауға мүмкіндік берді. 5000 миль (8047 км) қашықтықты ұшу үшін 33 сағат уақыт кетті; экипаж бірнеше сменадан тұрды, ал ұйықтау орындары қызметтен тыс уақытта демалуға мүмкіндік берді.
Prototype bomber aircraft by Boeing
The Boeing XB 15 (Boeing 294) was a United States bomber aircraft designed in 1934 as a test for the United States Army Air Corps (USAAC) to see if it would be possible to build a heavy bomber with a 5000 mile (8047 km) range. For a year beginning in mid 1935 it was designated the XBLR 1. When it first flew in 1937, it was the most massive and voluminous airplane ever built in the US. It set a number of load to altitude records for land based aircraft, including carrying a payload to 8200 feet (2499 m) on 30 July 1939. The aircraft's immense size allowed flight engineers to enter the wing through a crawlway and make minor repairs in flight. A 5000 mile (8047 km) flight took 33 hours at its cruising speed; the crew was made up of several shifts, and bunks allowed them to sleep when off duty.
Жобалау және әзірлеу
XB 15 ұшағының техникалық талаптары 1933 жылдың ортасында «А жобасы» ретінде бастау алды. USAAC-тің Boeing компаниясының ұшу қабілеті жоғары, үлкен бомбалаушы ұшағын жасау мүмкіндігі туралы талқылаулары нәтижесінде жобаға 294 модельі деген ішкі атау берілді, ал USAAC оны XB 15 деп атады. Мартиннің XB 16 жобасы прототип құрастырылғанға дейін USAAC тарапынан нашар деп танылды және тоқтатылды. 1934 жылдың тамызынан бастап Boeing компаниясы USAAC ұсынған Martin B 10 бомбалаушысын алмастыру мақсатында 299 модельін жобалауды бастады. 299 модельін жобалаған команда Boeing 247 және 294 модельдерінің элементтерін, әсіресе төрт қозғалтқышты пайдалануын енгізді. 299 модельін жобалаған команда Клайстраның командасымен бірге жұмыс істеді, бірақ мұндай үлкен ұшақты жасаудағы қиындықтар 294 жобасының дамуын баяулатты. 1935 жылдың ортасында USAAC «А жобасын» «D жобасымен» біріктірді, бұл болашақта қолжетімді ең ұзақ қашықтықты қамтамасыз ету туралы ұсыныс болды. Біріктірілген бағдарлама «Бомбалаушы, ұзақ қашықтыққа» деген мағынада BLR деп аталды. XB 15 XBLR 1 деп қайта аталды; BLR бағдарламасы аясында тағы екі жоба қосылды: Douglas Aircraft компаниясынан XBLR 2, кейіннен XB 19 болды; және Sikorsky Aircraft компаниясынан XBLR 3, кейіннен тоқтатылды. Келесі жылы XBLR атауы алынып тасталды және Boeing прототипі қайтадан XB 15 аталды. Алайда, Boeing инженерлері прототиптің осы күнге дейін ең ауыр әуе жүгін тасымалдауға қабілетті екенін болжады: Хейнс жүк тасымалы үшін Ұлттық аэронавтика қауымдастығы (NAA) «2000 метр биіктікке тасымалданған ең ауыр жүк» үшін халықаралық рекордты растаған сертификат алды. XB 15 бомбалаушы үшін тым жылдам болмаса да, ол осындай салмақты және осындай қашықтыққа тасымалдай алатын ең жылдам ұшақ болды. 1939 жылдың шілдесінде Хейнс NAA-дан жүкпен халықаралық жылдамдық рекорды үшін сертификаттар алды. Бұл көрсеткіш сонымен қатар 3129.241 миль (5036 км) ұлттық жабық контурлық қашықтық рекордын орнатты. Ұшақтың мұрындарында «жабдықтар» деп жазылған үлкен сандықты арқасына көтеріп жүрген піл суреті салынған.
The specification that produced the XB 15 began in mid 1933 as "Project A", USAAC discussions regarding the possibility of flying a very large bomber with a range of Boeing gave the project the internal name of Model 294, while the USAAC called it the XB 15. Martin's design, the XB 16, was judged inferior by the USAAC before a prototype was built, and was canceled. Starting in August 1934, Boeing began designing the Model 299 in answer to a proposal by the USAAC to replace the Martin B 10 bomber. The Model 299 design team incorporated elements of the Boeing 247 and the Model 294, especially its use of four engines. The Model 299 design team worked alongside Klystra's team, but difficulties in fabricating such a large aircraft slowed progress on the 294. In mid 1935, the USAAC combined Project A with Project D; a proposal asking for "the maximum feasible range into the future." The combined program was designated BLR for "Bomber, Long Range". The XB 15 was renamed the XBLR 1; it was joined under the BLR program by two other projects: one from Douglas Aircraft, the XBLR 2 which later became the XB 19; and one from Sikorsky Aircraft called the XBLR 3, later canceled. The next year, the XBLR designation was dropped and the Boeing prototype was once again the XB 15. However, Boeing engineers projected that the prototype would be capable of carrying the heaviest air cargo to date: a load of Haynes was awarded certificates issued by the National Aeronautics Association (NAA) for an international record for "the greatest payload carried to an altitude of 2,000 meters". The XB 15 was not fast for a bomber but it was the fastest aircraft that could carry so much weight, and for such distances. In July 1939, Haynes received certificates from the NAA for an international speed record with a payload. The latter performance also established a national closed circuit distance record of 3129.241 mile (5036 km). It displayed nose art depicting an elephant carrying a large crate on its back labeled "supplies".