Кіріспе

Хьюрон өзені – АҚШ-тың Огайо штатының солтүстік-орталық бөлігінде орналасқан, 24 шақырымдық су жолы. Су алабы Эри және Хьюрон округтерінің ірі бөліктерін, Сенека және Кроуфорд округтерінің солтүстік-шығыс бұрыштарын, сондай-ақ Ричленд округінің солтүстік бөлігін қамтиды. Өзеннің сағасы Хьюрон қаласында, Эри көлінде орналасқан. Өзеннің басты арнасы Милан қаласының жанында Шығыс және Батыс арналарының қосылуынан пайда болады. Шығыс арнасының ұзындығы 51 шақырымды (31,8 миль) құрайды.

Хьюрон өзені Нотоваци Тепи [немесе Наудовесси Сипи] деп те аталады. Петкуотинг [1787–1791 жылдар аралығындағы моравиялық ауылдан алынған атау]. Riviere Huron [немесе "Riviere aux (Rx) Hurons"]. Bald Eagle Creek [1700 жылдары өзен сағасындағы аққабақ бүркіттердің үлкен ұясының құрметіне аталған]. Huron Creek.

Сонымен қатар, Батыс және Шығыс арналары Батыс және Шығыс салалары деп те аталады. Ал ерте карталарда "Гуаадахури" деп белгіленген. "Хьюрон" сөзі – Сандуски шығанағы аймағында 1700 жылдардың соңында көптеген ауылдары болған Уайндот тайпасының (кейде "Вендоттар" немесе "Джундаттар" деп те жазылады) атауы. Еуропалық саяхатшылар Хьюрон өзеніне осы атты 1778 жылға дейін берген, ол кезде ол Хатчинстің картасында осылай көрсетілген. 1755 жылы жасалған Эванстың картасында бұл өзен "Гуаадахури" деп аталған. (Эванстың картасында өзеннің айтарлықтай тереңдігі мен кеме жүруге қолайлылығының арқасында, сол кезде Сандуски шығанағы мен Куяхога арасындағы жалғыз өзен ретінде белгіленген, бірақ екі арадағы қашықтықтың шамамен бестен бір бөлігін құраған). 1755 жылы Пенсильваниялық Джеймс Смит, осы өзенге әкелініп, үндістер арасында тұрған кезде, өзеннің атын "Канесадохари" деп жазған. "Guahadahuri" немесе "canesadooharie" сөздерінің үнді тіліндегі дұрыс жазылуын білу қиын, бірақ сөздің мағынасы қазіргі кезде белгісіз. 1760 жылы саяхатшы Джордж Кроган осы өзеннің атын, оның үнді/чиппева тайпасының атын фонетикалық түрде "Нотоваци Тепи" деп атады; ал Джон Хеккевельдер оны "Наудоуэсси Сипи" деп жазды, яғни "Хурон ("Наудоуэсси") тайпасының өзені ("сипи"). Кейбір карталарда Хьюрон өзені "Балд Игл Крик" деп көрсетілген, ол сол кездегі аузындағы үлкен бүркіт ұясының құрметіне аталған (бірақ кейінірек бір карта жасаушы "Балд Игл Крик" және "Гуаадахуи" екі бөлек өзен деп қате көрсеткен). 1787 жылы моравиялық миссионер Дэвид Зейсбергер христиандыққа өткен үндістердің бір тобын Куяхога өзеніндегі қонысынан Хьюрон өзеніне, Петкуотингке (кейін 1790 жылы "Жаңа Салем" деп аталды) көшірді, бұл қоныс қазіргі Милан қаласынан солтүстікке қарай 5 шақырым жерде орналасқан. Олар 1791 жылға дейін осы жерде тұрды, бірақ жергілікті үндістердің наразылығынан кейін Канадаға көшті. Бірақ 1804 жылы христиандыққа өткен үндістердің бір бөлігі, Г. С. Оппелттің басшылығымен, осы жерге қайта оралып, жаңа қоныс (сонымен қатар Петкуотинг) құрды, ол кейін Милан қаласына айналды. 1700 жылдардың соңында өзеннің солтүстік бөлігі көптеген француз-канад саудагерлері үшін танымал болды, оның ішінде 1780 жылдары үнді сауда бекетін басқарған Габриэль Хуно және 1805 жылдары Джон Б. Фламманд (немесе "Флеминг") болды. [Дереккөздер: Drake-тің "Indian Captivities" (1852, Derby and Miller баспасы); David Zeisberger-дің күнделігі (1787–1791, 1885, Robert Clarke and Co., Cinti.); Heckewelder's History, Manners, and Customs of the Indian Nations (1876); G. S. Oppelt-тің күнделігі (1804–1806, Moravian Archives, Bethlehem, PA)]

Басқа ақпарат

Хьюрон округінің Перу қалашығындағы бір нүктеде (қосылған жерден шамамен 7 сызықтық миль қашықтықта) Шығыс және Батыс салалары шамамен 0,64 миль (1 км) ғана қашықтықта болады. Бұл Джонсон жолы мен Перу орталық жолының қиылысына жақын жерде. Сеймур сағасы мен Батыс саласының (Ламероук жолындағы) қосылған аймағы әуесқойлар арасында қорқынышты орын ретінде белгілі. Бұл аймақтың 1812 жылғы соғыс кезеңімен байланысты тарихы бар. Көк көпірдегі құбылыстар.