Кіріспе

Америкалық автор (1852–1944)

Чарльз Эрскин Скотт Вуд немесе C. E. S. Вуд (20 ақпан 1852 – 22 қаңтар 1944) – американдық автор, азаматтық құқықтарды қорғаушы, суретші, әскери қызметкер, адвокат және георгист. Ол 1927 жылы жарық көрген «Көктемгі әңгіме» атты сатиралық бестселлердің авторы ретінде ең жақсы танылады.

Ерте өмір

Пенсильвания штатының Эри қаласында туған Вуд 1874 жылы Вест-Пойнт оқу орнын бітірген. Ол 21-ші жаяу әскер полкінің лейтенанты болып қызмет етті және 1877 жылы Нез-Персе соғысында қатысты. Ол Нез-Персе тайпасының басшысы Джозефтің қарсыласу рәсімінде болды. Джозефтің танымал сөзін Вуд көшіріп, мүмкін, сәндеп берген, ол былай аяқталды: "Жүрегім ауыр да қайғылы. Күн тұрған жерден бастап, мен енді ешқашан соғыспаймын". Осылайша екеуі жақын досқа айналды. Ол отбасын Портлендте, қазіргі Виста көпірінің солтүстік-шығыс бұрышындағы Кингс-Хиллдегі үйінде өсірді. Қазір бұл жерді Гуз-Холлоу ауданындағы Портленд бақ клубы пайдаланады. Джон Рид сол жерге жақын өсіп, Вудтың үлкен әсеріне ішкі тілек білдірді.

Орегон саясаты

Қызметтен кейін ол Орегон штатының Портленд қаласында көрнекті адвокат болды, онда ол көбінесе еңбек одақтарын және "радикалдарды", соның ішінде абортқа қарсы белсенді Маргарет Сангерді қорғады. Ол жазуға кірісіп, "The Pacific Monthly" журналына жиі мақала жазды және Портлендтің әдеби ортасының жетекшісі болды. 1896 жылы Вуд Ұлттық Демократиялық партиясының ұлттық комитетіне Орегоннан жалғыз өкіл ретінде сайланды. Гровер Кливлендтің қолдауына ие болған партия алтын стандарты мен еркін сауданы жақтады. Кливлендтің көптеген демократтары сияқты, оның ұзақ жылғы досы Марк Твен де, Вуд Америкалық Империализмге қарсы лигаға қосылды. Лига АҚШ-ты Филиппинге және испан-американ соғысында басып алынған басқа аумақтарға дереу тәуелсіздік беруге шақырды.

Саясат

ХХ ғасырдың басында адвокат ретінде Вуд Эмма Голдман сияқты диссиденттерді қорғады. Ол "Либерти", "Массалар" және "Ана Жер" сияқты радикалды журналдарға мақалалар жазды және Өндірістік жұмысшылар әлемі аудиториясы алдында өзін сондай деп мәлімдеді. Вуд мемлекеттік билікке қарсы тұруда талмайтындық танытты. Ол соғысқа қарсы наразылық білдіргендердің азаматтық құқықтары, аборт құқығы және империализмге қарсы күрес сияқты мәселелерді қолдады.

Суретші және суретші

Вуд жергілікті халықтарды қорғады, бірақ сонымен қатар оларды бейнеледі. Сурет салуға деген құштарлығы Орегон және Калифорния жағалауындағы пейзаждар мен қызықты орындарды көптеп зерттеуге әкелді. Ол өзінің сүйікті жерлерін, соның ішінде Китстің қабірін және Калифорниядағы Лос-Гатостағы үйінен ашылатын көріністерді акварельмен бейнеледі. Оның негізгі техникасы акварель және графит болды. Хантингтон кітапханасы оның өнер туындыларының үлгісін онлайнда ұсынады.

Лос-Гатостағы уақыт

1925 жылдан бастап 1944 жылы қайтыс болғанға дейін Вуд екінші әйелі Сара Бард Филдпен бірге Лос-Гатоста, 17 тас жолының оңтүстік бағытындағы төбеде орналасқан "The Cats" немесе "Cats Estate" деп аталатын үйде тұрды. Үй 1925 жылы 34 акр жерге салынды, кіреберісінде Лео және Леона аталған екі үлкен ақ мысық мүсіні тұрды. Эмма Голдман, Жозеф Шеф, Чайлд Хассам, Робинсон Джефферс, Маргарет Сэнгер және Джон Стейнбек бұл жерге келді.

Өлім және мұра

Вуд қайтыс болған кезде, ол Вест-Пойнттің арасында ең қарт түлек еді.

Фильмдегі сурет

Вудты Сэм Эллиот «Мен енді мәңгілікке шайқаспаймын» телефильмінде сомдады. Фильмде ол Нез-Персе соғысында күрескен АҚШ капитаны.

C.E.S. Wood мақалалары

Жозеф басшысын қуу және тұтқындау. Честер Андерс Фидің «Жозеф бас: Ұлы үндістің өмірбаяны», Уилсон Эриксон, 1936 жылғы қосымшасы. PBS сайтынан алынды, org 2008 04 08. Аляскадағы тлинкиттер арасында, The Century, 24-том, 3-шығарылым (1882 жылғы шілде). Жозеф басшы, Нез Персе тайпасы, The Century, 28-том, 1-шығарылым (1884 жылғы мамыр). «Танымал үндістер», The Century, 46-том, 3-саны (1893 жылғы шілде). «Үнді жылқы жарысы», The Century, 33-том, 3-саны (1887 жылғы қаңтар).

Мақалалар

Дэвид Т. Бейто және Линда Ройстер Бейто, "Алтын демократтар және классикалық либерализмнің төмендеуі, 1896–1900", Independent Review, 4-том (2000 жылғы көктем), 555–575 бб. Эдвард Р. Бингем, "Орегонның романтикалық көтерілісшілері: Джон Рид және Чарльз Эрскин Скотт Вуд", Pacific Northwest Quarterly, 50-том, 3-сан (1959 жылғы шілде), 77–90 бб. JSTOR-да. Джордж Венн, "Сарбаздан жақтаушыға: К. Э. С. Вудтың 1877 жылғы Аляска күнделігі және Нез Перс қақтығысы", Oregon Historical Quarterly, 2005 жылғы көктем. Тед Махар, "Орегондық икона, дәстүрлі көзқарастармен күрескен", The Oregonian, 9 ақпан 2008 жыл.

Аудиовизуалды

Орегон тәжірибесі, "C. E. S. Wood", Орегон қоғамдық телерадио корпорациясының деректі фильмі (2008 жылдың 11 ақпаны)